Οροπέδιο Καθαρού

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Γιάννης Κουκουνάκης

Αρχές Νοεμβρίου και ο Σταύρος κανόνιζε βόλτα. Έχω ξαναπεί σε παλαιότερο εκδρομικό, ότι όπου Σταύρος = χωματόδρομος… Αυτή την φορά το παρακάναμε ολίγον με το χώμα. Τη συγκεκριμένη διαδρομή δεν την συνιστώ σε κανένα μη κάτοχο on-off τουλάχιστον. Ναι μεν έχω πει ότι οι μοτοσυκλέτες πάνε παντού και οι αναβάτες τους είναι αυτοί που δεν πάνε, αλλά μην με βρίζετε μετά 😉

Η μέρα καταπληκτική και η διάθεση ανεβασμένη. Στο πρωινό ραντεβού καταφθάνουν ο Σταύρος και ο Μήτσος με τα «αδελφάκια» Adventure 990, o Κώστας με GS 1200, ο Στράτος με V-Strom 650 και οι «δύσμοιροι» -η αφεντιά μου και ο Γιάννης- με δύο TDM 900. Με συνοπτικές διαδικασίες γεμίζουμε ρεζερβουάρ και τραβάμε από εθνική οδό μέχρι και Άγιο Νικόλαο. Λίγο πριν τον Άγιο Νικόλαο πέφτουμε σε μπλόκο στο οποίο μας σταματάνε μόνο και μόνο για να μας συγχαρούνε που φοράμε πλήρες εξοπλισμό!

Στάση Άγιο Νικόλαο για καφέ πάνω απ’ την γραφική λίμνη με ταυτόχρονη μελέτη της διαδρομής που πρόκειται να ακολουθήσουμε. Σύντομα ξαναβγαίνουμε στο δρόμο με πορεία προς Κριτσά. Ο στριφτερός και στενός δρόμος σκαρφαλώνει τα όμορφα Λασιθιώτικα Όρη. Μερικά κομμάτια της διαδρομής είναι φρεσκοστρωμένα αλλά αρκετά είναι σε κακή κατάσταση.

Σύντομα βρισκόμαστε πάνω από το Κυπαρισσόδασος της Κριτσάς όπου και σταματάμε για να χαζέψουμε τη θέα στο παραπάνω όμορφα διαμορφωμένο παρκάκι.

Κάτω απ’ τις έντονες μυρωδιές του Κυπαρισσιού, χαζεύουμε τα Λασιθιώτικα παράλια -τα οποία διακρίνονται στο βάθος- ενώ οι μοτοσυκλέτες μας περιμένουν υπομονετικά όσο εμείς απολαμβάνουμε τι θέα.

Συνεχίζουμε σε παρόμοια διαδρομή προς το χωριό Καθαρό και το οροπέδιο Καθαρού.

Αρκετές στροφές παρακάτω το οροπέδιο ξεπροβάλει μπροστά μας.

Ο χωματόδρομος ξεκινάει λίγο μετά το χωριό Καθαρό. Ρωτάμε ένα χωρικό για την κατάσταση του χωματόδρομου. Μας συμβουλεύει να μην πάμε, «θα καταστρέψετε τα μηχανάκια σας λέει».

Εμείς πάλι δεν δεχόμαστε συμβουλές, μ…κιες κάνουμε και μόνοι μας. Τραβάμε λοιπόν προς Μάλλες, ακολουθώντας αρχικά ένα βατό χωματόδρομο που δυσκόλευε όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από το χωριό Καθαρό. Τα δύο TDM εκτελούν αναγκαστικά χρέη σκούπας ενώ οι υπόλοιποι μας περιμένουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Δεν υπάρχει καμία σήμανση και εμείς κινούμαστε βάση του προσανατολισμού μας. Μερικές φορές τα πράγματα δυσκολεύουν έτσι τ’ αφήνουμε στην τύχη

Ένα όμορφο και πυκνό δάσος μας συνοδεύει σχεδόν σε ολόκληρη χωμάτινη διαδρομή μας.

Μετά από περίπου 20 χιλιόμετρα χώμα καταφθάνουμε στις Μάλλες όπου και ξαναμπαίνουμε σε άσφαλτο. Η όμορφη στριφτερή και ήσυχη διαδρομή συνεχίζει μέχρι να συναντήσει τον νότιο οδικό άξονα του νησιού μας. Η πείνα έχει αρχίσει να κόβει τα στομάχια μας και στη θύμηση μας έρχεται ένα χωριουδάκι με ταβερνεία από όπου έχουμε περάσει παλιότερα.

Σύντομα βρισκόμαστε καθισμένοι σε ένα μια ταβέρνα στην πλατεία του χωριού, απολαμβάνοντας τις πεντανόστιμες λιχουδιές της και ανταλλάζοντας πειράγματα για τις χωμάτινες ικανότητες μας…

Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
  • όμορφα πράματα διαβάζω παιδιά και χαίρομαι!
    Πάντα έτσι!!!

    Το v-strom πως πήγε στην χωμάτινη διαδρομή?

  • Να σαι καλά tomegalomastsirko 😉

    Το V-Stormακι τα πάει άψογα off road. Το συγκεκριμένο έχει κάνει πολλά απροβλημάτιστα χωμάτινα χιλιόμετρα. Και όπως θα έχεις καταλάβει όταν εμείς συζητάμε για χωμάτινα χιλιόμετρα, δεν μιλάμε ποτέ για βατούς χωματόδρομους 😉

  • Νίκος

    Τη διαδρομή αυτή την είχα κάνει στο περίπου και εγώ δικάβαλο με τη γυναίκα μου Πρωτομαγιά 2004. Ηράκλειο – Μάλια – Οροπέδιο Λασιθίου – Κορυφή Αφέντης Χριστός – Οροπέδιο Καθαρού – Δάσος Σελάκανο. Το δάσος στο τέλος που είστε είναι το Σελάκανο κατά 99% παρόλο που δεν το αναφέρεις. Όταν είχαμε φτάσει εμείς εκεί είχε πιάσει μια ομίχλη τρομερή , σε βαθμό που μας έκανε να φοβόμαστε ότι στο ένα μέτρο θα πεταχτεί κανένας σχιζοφρενής με το πριόνι και δε θα τον πάρουμε χαμπάρι! Πανέμορφη διαδρομή , αξίζει να πας και στον Αφέντη για θέα 360 μοιρών. (όταν πήγα ήτανε μόνο για on-off και ταλαιπωρία (XT600E του 99 έχω) αλλά αυτοί οι δρόμοι εξαρτώνται έντονα από το πότε πέρασε τελευταία φορά το μηχάνημα για να το στρώσει). Γιατί δε στέλνεις μερικά ταξιδιωτικά και προς το adventure riders σε αγγλική μορφή να κάνεις και λίγο διαφήμιση του τόπου μας παρεμπίπτοντος;

  • Γειά σου «σύντεκνε» Νικολί,

    Έχεις δίκιο, το δάσος είναι το Σελάκανο 😉

    Ο Αφέντης Χρηστός είναι μέσα στην «to go» λίστα μου… σίγουρα κάποια στιγμή θα πάω.

    Όσο αναφορά το advrider, το σκέφτομαι πολύ καιρό να το κάνω αλλά δυστυχώς τα αγγλικά μου δεν είναι τόσο καλά και θα μου πάρει αιώνες η μετάφραση. Η αρχική μου σκέψη είναι να φτιάξω μιααγγλική version του moto adventures. Είναι αρκετοί μη Έλληνες μοτο-φίλοι που μου ζητάνε σελίδα στα αγγλικά….