Αράδαινα, Φοίνικας και το απέραντο γαλάζιο

Κείμενο & Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης

Το θερμόμετρο έχει ανέβει αισθητά. Η ώρα έχει μόλις αλλάξει και αυτή, δίνοντάς μας συν μια ώρα να χαρούμε το φως της ημέρας. Η διάθεση μας δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει αυτήν την ανοδική τάση.
Κώστας (GS 1200), Μήτσος (Adventure 990), Στράτος (V-Strom 650) και η αφεντιά μου με TDM 900 δίνουμε το παρόν στο πρωινό ραντεβού και μετά από σύντομες διαβουλεύσεις ξεκινάμε αρχικά προς Χώρα Σφακίων (να τσεκάρουμε τα νέα τούνελ) και στη συνέχεια προς Αράδαινα.

aradaina_logo

Η διαδρομή κυλάει γρήγορα μέχρι και την Ίμπρο. Το νέο κομμάτι του οδικού άξονα Ίμπρου-Χώρα Σφακίων μας υποδέχεται και μας εντυπωσιάζει από την όμορφη δουλειά που έχει γίνει. Τρεις από τις παλιές επικίνδυνες στροφές έχουν δώσει την θέση τους σε ισάριθμα μικρά τούνελ, ενώ οι προαναφερόμενες στροφές έχουν πλακοστρωθεί ώστε να μπορεί κάποιος να χαζέψει την θέα.
Οι εργασίες όμως δεν σταμάτησαν μόνο εκεί. Έχει γίνει διαπλάτυνση σχεδόν σε ολόκληρο τον δρόμο που οδηγεί στην «Χώρα», ο οποίος περιβάλεται πια από ένα όμορφο πέτρινο τοιχίο. Ένα κομμάτι του είναι ακόμα υπό κατασκευή αλλά βρίσκεται προς τα τελειώματα.

Εμείς συνεχίζουμε την κατάβαση μας μέσω των συνεχόμενων φουρκετών, φτάνοντας εν τέλει δίπλα στο πιο γαλήνιο Λυβικό πέλαγος που έχουμε συναντήσει ποτέ. Ο καιρός είναι τόσο καθαρός όπου νομίζεις ότι η Γαύδος απέχει μόνο δύο απλωτές…..

aradaina_01

Μπροστά μας οι εντυπωσιακές φουρκέτες που οδηγούν στην Αράδαινα.

aradaina_02

Η άσφαλτος φρέσκια αλλά με μερικά σκασίματα τα οποία έχουν μαρκαριστεί προς επιδιόρθωση. Ο δρόμος δικός μας. Τα διερχόμενα αυτοκίνητα ελάχιστα.

aradaina_03

Κλικ για μεγέθυνση

Το «παιχνίδι» με τις στροφές μας οδηγεί σύντομα δίπλα στην γέφυρα της Αράδαινας.

aradaina_04

aradaina_05

Στην παρακάτω φωτογραφία διακρίνεται το μονοπάτι που χρησιμοποιούταν πριν κατασκευαστεί η γέφυρα.

aradaina_06

Μετά από μικρή στάση για να παίξουμε -όπως θα καταλάβατε- με τους φωτογραφικούς μας φακούς, ξανακαβαλάμε τις σέλες των μοτοσακών μας τραβώντας προς τον Άγιο Ιωάννη μέσω ενός πανέμορφου δάσους. Προσπαθούμε να βρούμε τον δρόμο που οδηγεί στα Κρούσια καταλήγοντας αρχικά στην αυλή μιας οικοδομής, στη συνέχεια στο προαύλιο μιας εκκλησίας και τέλος στην κεντρική πλατεία του χωριού η οποία δεν είχε καμία διέξοδο! Δεν υπάρχει ίχνος ζωής για να πάρουμε πληροφορίες και έτσι κατηφορίζουμε πίσω προς Αράδαινα και στρίβουμε μόλις περάσουμε την γέφυρα προς Λιβανιανά. Η θέα προς το Λυβικό μαγική…

aradaina_07

aradaina_08

Κλικ για μεγέθυνση

Ο χάρτης δείχνει χωματόδρομο αλλά εμείς βλέπουμε άσφαλτο μπροστά μας. Αν και στο βάθος φαίνεται χώμα, το Λυβικό μας τραβά σαν μαγνήτης. Δεν χρειάζεται να ανταλλάξουμε κουβέντες, κοιτάμε απλά ο ένας τον άλλο και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. Η άσφαλτος τελειώνει λίγο πριν τα εντυπωσιακά πετρόχτιστα Λιβανιανά και ξαναεμφανίζεται μόλις μπεις μέσα στο χωριό.

aradaina_09

Μια χειρόγραφη πινακίδα μας δείχνει το δρόμο προς τον Finix, Φοίνικα ελληνιστί. Ο χωματόδρομος χειροτερεύει αλλά παραμένει βατός. Μετά από περίπου 4 χιλιόμετρα χωματόδρομο παρκάρουμε τις μοτοσυκλέτες μας στην μικρή προβλήτα του έρημου Φοίνικα.

aradaina_10

aradaina_11

aradaina_12

aradaina_13

Απολαμβάνουμε για αρκετή ώρα την απόλυτη ησυχία και ηρεμία του τόπου. Λιαζόμαστε, βρίζουμε που δεν πήραμε πετσέτα μαζί μας -το μαγιό δεν θεωρείται απαραίτητο- και αναχωρούμε ακολουθώντας φυσικά την διαδρομή που μας οδήγησε μέχρι τον Φοίνικα. Λίγο πριν βγούμε και πάλι κοντά στην γέφυρα της Αράδαινας συναντάμε ένα εντυπωσιακό σκηνικό. Πάνω από 50 κρητικοί αετοί σηκώνονται δίπλα μας! Η φωτογραφική μηχανή βγήκε βιαστικά από το tang bag και πρόλαβε τις εξής δύο φωτογραφίες….

aradaina_14

aradaina_15

Κατά την επιστροφή προς την Χώρα Σφακίων κάνω μια στάση για να αποτυπώσω στον φακό μου την εκπληκτική παραλία των Γλυκών Νερών…

aradaina_16

Θέλοντας να απολαύσουμε για λίγο ακόμα το ήρεμο Λυβικό, ακολουθούμε την νότια ακτογραμμή μέχρι το χωριό Μύρθιος όπου και σταματάμε σε μια ταβέρνα με καταπληκτική θέα προς τον Πλακιά για να σβήσουμε την πείνα μας.

aradaina_17

Χορτασμένοι από όμορφες εικόνες και από φαγητό φυσικά, τραβάμε τον δρόμο της επιστροφής μέσω του φαραγγιού του Κοτσιφού μέχρι Ρέθυμνο και στη συνέχεια μέσω της Εθνικής οδού επιστρέφουμε στα Χανιά.

Αποχαιρετιζόμαστε χαμογελαστοί και οι κλασικές ποια λέξεις ξεπροβάλουν απ’ τα χείλη μας: «Άιντε, και στην επόμενη με καλό….»

Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
  • Nikos

    Καλές βόλτες , πολύ χαίρομαι που σας βρήκα (τυχαία) μια και μέχρι σήμερα δεν είχα βρει αντίστοιχη διαδικτυακή παρέα από Κρήτη. Λόγο εγκυμοσύνης της γυναίκας μου δεν είμαι αυτή τη περίοδο για πολλά πολλά , αλλά πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα σμίξουνε οι δρόμοι μας κάπου. Μέχρι τότε θα σας απολαμβάνω και θα παίρνω ιδέες για νέες βόλτες. Χαιρετισμούς από Ηράκλειο. (από ότι πρόλαβα να δω είστε Χανιώτες όλοι)

  • FZMAN

    Μπράβο παιδιά, πάντα τέτοια.

  • Ευχαριστούμε Νίκο και FZMAN….

    Νικόλα καλά είδες Χανιώτες είμαστε όλοι. Με το καλό τα γεννητούρια και όπως αναφέρεις κάπου θα σμίξουμε 😉

  • Μπράβο ρε παιδιά, πάντα τέτοια! Οι φωτογραφίες είναι πανέμορφες και η διαδρομή απ αυτές φαίνεται μαγική!