Οι περιπέτειες του «εξερευνητή»

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου

Σαν τίτλος παιδικού παραμυθιού ακούγεται, αλλά ποιος είπε ότι εμείς δεν είμαστε παιδιά;

Έχοντας στα χέρια μου για ένα μήνα περίπου το καινούργιο εργαλείο, έψαχνα συνεχώς χρόνο για ένα καλύτερο τεστάρισμα του και όχι απλά ένα μονοήμερο βολταράκι. Παρασκευή 3 Ιανουαρίου, ανακαλύπτω (στο κόσμο μου κανονικά) ότι ακολουθεί τριήμερο. Κατευθείαν τρέχω στο πι-σι και ανοίγω όλα τα σάιτ καιρού… Ελληνικά και ξένα… λίγο ήθελα να πιάσω και άλλο γαλαξία…
Και αφού παίρνω 325 διαφορετικές προβλέψεις (αλήθεια απορώ με αυτά τα σάιτ, πραγματικά περισσότερες πιθανότητες έχει η Πετρούλα να πετύχει τον καιρό, αν βέβαια ακούσει κανείς ποτέ αυτά που λέει…), συνεχίζω ανοίγοντας τους χάρτες… Καλά καταλάβατε, η απόφαση είχε ήδη παρθεί, τα σάιτ μη με ρωτάτε γιατί τα άνοιξα. Μάλλον είναι μέρος μιας ιεροτελεστίας…

Exploring with Explorer


Για να δούμε λοιπόν που θα πάμε το νέο μέλος της οικογενείας. Μούμπλε, μούμπλε… Πάμε μέχρι την σπηλιά του Δία στο οροπέδιο Λασιθίου (παρένθεσις: έχουμε 2 σπηλιές όπου γεννήθηκε ο Δίας αλλά έχουμε μόνο ένα Δία… κάτι δεν πάει καλά στην μυθολογία ή σε εμάς, αλλά αυτά θα τα δούμε παρακάτω) και στη συνέχεια… ωπ τι είναι αυτό… άσφαλτος νότια του οροπεδίου. Ρε την τελευταία φορά που το προσπάθησα ήταν πολύ κακό χώμα… πότε διάολο ήταν…. νομίζω το Transalp είχα ακόμα…Τέλος πάντων…

Ημέρα 1η, Δίας, Ζεύς και λοιποί μύθοι (3/1/2014) Χλμ: 276


Προβολή χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Το πρόγραμμα την πρώτης μέρας βγήκε και πουρνό-πουρνό υπό ελαφριά συννεφιά φορτώνω τη μοτοσυκλέτα. Λίγο αργότερα βρισκόμαστε να κινούμαστε ανατολικά δοκιμάζοντας το κρούιζ κοντρόλ… Αν και δεν το είχα σε εκτίμηση, έχει πλάκα. Γκάζι κολλημένο στα ~120 και σύντομα μας υποδέχεται η πόλη του Ηρακλείου με μπόρα. Στάση για φουλάρισμα μοτοσυκλέτας αλλά και σώματος με καφεΐνη… Η βρόχα κόβει αλλά ο καιρός μπροστά μας είναι μαυρίλα… Πάμε προς οροπέδιο και αν μας αφήσει έχει καλώς. Αν ρίχνει καρέκλες αναπροσαρμόζουμε το πρόγραμμα…

Ανηφορίζουμε στο οροπέδιο και είναι παντού βρεγμένα. Μπαίνουμε μέσα στα σύννεφα και βγαίνουμε στο οροπέδιο. Σύντομα παρκάρουμε έξω από το σπήλαιο. Μία φωτό πριν ανηφορίσουμε το μονοπάτι…

Υπάρχουν 2 μονοπάτια, το παλαιό (δεξιά) και το νέο (αριστερά)… Δεν το γνωρίζουμε και έτσι τραβάμε το παλαιό που είναι και πιο δύσκολο. Η θέα προς το συννεφιασμένο οροπέδιο είναι μαγική.

Κλικ για μεγέθυνση

Μετά από ~15 λεπτά περπάτημα βρισκόμαστε στην είσοδο του σπηλαίου. Ευτυχώς είναι ανοιχτό… Οι μύθοι δίνουν ρεσιτάλ για το συγκεκριμένο σπήλαιο. Διεκδικεί μαζί με το Ιδαίον Άντρον στον Ψηλορείτη, την γέννηση του Δία. Μέχρι και σε αντιπαράθεση έχουν έρθει οι κάτοικοι των περιοχών για το που γεννήθηκε. Είναι πολλά τα ευρώ των τουριστών φαίνεται…

Μυθολογικά τώρα, οι περισσότεροι μελετητές, ταυτίζουν το σπήλαιο Ψυχρού με το Δικταίον Άντρον, όπως το αναφέρει ο Ησίοδος, στο οποίο γεννήθηκε και ανατράφηκε ο Δίας με την βοήθεια της Αμάλθειας και των Κουρητών. Επίσης, το σπήλαιο συνδέεται με άλλες μυθολογικές ιστορίες: όπως του μάντη Επιμενίδη, την ένωση του Δία με την Ευρώπη και τη γέννηση του Μίνωα. Μυθολογικά λοιπόν:

Η γέννηση του Δία: Σύμφωνα με ένα χρησμό, ο Κρόνος, ο πατέρας του Δία, θα σκοτωνόταν από το γιο του και για αυτό έτρωγε τα παιδιά του για να προστατευτεί. Η “καπάτσα” η Ρέα όμως κατέφυγε στο Δικταίον Άντρο για να γεννήσει τον πατέρα όλων των θεών, το Δία, κρυφά από τον Κρόνο. Για να τον ξεγελάσει δε, αντί για το βρέφος, του έδωσε να κατασπαράξει ένα βράχο τυλιγμένο στα σπάργανα του μωρού. Στη συνέχεια άφησε τον Δία εκεί στο σπήλαιο για να τον αναθρέψουν οι Δικταίοι Κουρήτες, με τη φροντίδα της κατσίκας Αμάλθειας και της νύμφης Μέλισσας.

Ο Κέρβερος, ο Λάϊος, ο Κούκουλος και ο Αίγλιος: Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο, στο σπήλαιο απαγορευόταν η είσοδος σε θνητούς. Ωστόσο, στο σπήλαιο φώλιαζαν μέλισσες, οι οποίες παρήγαγαν πάρα πολύ μέλι. Αψηφώντας την απαγόρευση τέσσερις φίλοι, ο Λάιος, ο Κέρβερος, ο Κούκουλος και ο Αίγλιος, φόρεσαν χάλκινες πανοπλίες για να αποφύγουν τα τσιμπήματα και μπήκαν στο σπήλαιο για να πάρουν το μέλι, ανακαλύπτοντας τα σπάργανα από την γέννηση του Δία. Ο Δίας τότε εξοργίστηκε και κατά την προσφιλή του συνήθεια, τους κατακεραύνωσε. Επειδή, όμως μέσα στην σπηλιά δεν μπορούσε κανείς να πεθάνει, η Θέμις και οι Μοίρες μεταμόρφωσαν τους τέσσερις φίλους σε πουλιά, οι οποίοι σήμερα είναι οι λάιοι, οι κέρβεροι, οι κούκοι και οι γλαύκες.

Η γέννηση του Μίνωα: Ένας ακόμα θρύλος, θέλει το Μίνωα να γεννήθηκε στην ίδια σπηλιά με τον Δία, δηλαδή στο Δικταίον Άντρο. Ο Μίνωας λοιπόν, ερχόταν στο Δικταίο Άντρο κάθε εννιά χρόνια, όταν σύγκλιναν οι τροχιές της σελήνης και του ήλιου. Τότε συναντιόταν με τον πατέρα του, τον Δία και λάμβανε τους νέους νόμους για να κυβερνήσει την Κρήτη. Γι’ αυτό άλλωστε κι ο Μίνωας ήταν συνδεδεμένος με την απόλυτη δικαιοσύνη, γεγονός που τον έκανε κριτή στον Άδη μετά τον θάνατο του.

Η συνεύρεση με την Ευρώπη: Μια παραλλαγή του μύθου της Ευρώπης, αναφέρει ότι όταν ο Δίας, με τη μορφή ταύρου, έκλεψε την Ευρώπη από τη Φοινίκη, την πήρε μαζί του στο Δικταίο άντρο, κι όχι στη Γόρτυνα. Εκεί της αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο και συνευρέθηκαν. Η συνεύρεση τους είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του Μίνωα, του Ραδάμανθoυ και του Σαρπηδόνα. Καρπερή η Ευρώπη ε;

Ο ύπνος του Επιμενίδη: Το Δικταίο Άντρο, είναι το μαγικό σπήλαιο που σύμφωνα με την παράδοση αποκοιμήθηκε ο σοφός της αρχαιότητας Επιμενίδης για 57 χρόνια! Αφού ξύπνησε, είχε την ίδια ηλικία αλλά είχε αποκτήσει θεϊκή σοφία και γνώση.

Οι Άρπυιες: Σύμφωνα με την μυθολογία, το Δικταίον Άντρον ήταν η σπηλιά όπου κατοικούσαν οι Άρπυιες, θηλυκά τέρατα με μορφή πουλιών και με κεφάλι γυναίκας που ήταν οι αγγελιαφόροι του Άδη. Είναι γνωστές για την ιστορία της τιμωρίας του Φινέα.

Παρένθεσις: Έχοντας επισκεφτεί και τα δύο σπήλαια (Ιδαίον και Δικταίον), έχω να δηλώσω ότι το συγκεκριμένο είναι πιο όμορφο και καλύτερα οργανωμένο. Στο Ιδαίον, την τελευταία φορά που το επισκέφτηκα (Ιούλιος 2013), ακόμα γίνονταν εργασίες ανάπλασης και η σπηλιά προσωπικά δεν με εντυπωσίασε εσωτερικά. Το άνοιγμα στις πλαγιές του βουνού είναι όμως εντυπωσιακό.

Το Δικταίον Άντρον ή Σπήλαιο Ψυχρού ή Σπηλιά του Δία λοιπόν, βρίσκεται σε υψόμετρο 1025μ. Έχει έκταση 2200τμ, φωτίζεται επαρκώς, ενώ οι διαδρομές μέσα σε αυτό γίνονται από καλά διαμορφωμένο μονοπάτι μήκους 250μ. Μέσα στο σπήλαιο, το οποίο χωρίζεται σε πάνω και κάτω μέρος, μπορείς να διακρίνεις την μεγαλοπρέπεια των λιθωμάτων, πολλούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες και μια μικρή λίμνη.

Η περιήγηση τελειώνει και κατηφορίζουμε πίσω στην μοτοσυκλέτα, από το καινούργιο μονοπάτι αυτή τη φορά. Καβαλάμε και τραβάμε νότια για να βγούμε από το οροπέδιο μέσω του “πρόσφατα” ασφαλτοστρωμένου δρόμου που ανέφερα νωρίτερα. Πρόσφατα σε εισαγωγικά, γιατί δεν έχω ιδέα πότε ασφαλτοστρώθηκε. Σύντομα βρισκόμαστε και πάλι μέσα στα σύννεφα κάνοντας μια στάση για να παίξουμε με τον φακό της φωτογραφικής…


Συνεχίζουμε, “πάνω από τα σύννεφα” που λένε και οι Φατμέ, σε μια άγρια και όμορφη διαδρομή η οποία μας οδηγεί στο χωριό Κατωφύγι. Φωτογραφίες δυστυχώς δεν έχει, λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας…
Βγαίνοντας στην νότια Κρήτη, το θερμόμετρο ανεβαίνει και μαζί του ο ήλιος κάνει την εμφάνηση του. Ακολουθούμε ανατολικά τον νότιο οδικό άξονα μέχρι το χωριό Μουρνιές, όπου κάνουμε μια παράκαμψη για να επισκεφτούμε το φαράγγι της Σαρακίνας ή Σαραντάπηχου.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Σαραντάπηχος (γίγαντας, γιος του Δία), περνώντας από το βουνό, έσκυψε να πιει νερό στο ποτάμι. Η μακριά του γενειάδα έσχιζε το βουνό στα δύο και δημιουργήθηκε το φαράγγι.

Το φαράγγι έχει νερό όλο το χρόνο και το χειμώνα είναι πιο δύσκολα προσβάσιμο. Στεκόμαστε τυχεροί λόγω του άνυδρου χειμώνα, καθώς η πρόσβαση μας εντός αυτού, είναι δυνατή.


Το μήκος του φαραγγιού είναι περίπου 1.5 χιλιόμετρο. Το πλάτος του κυμαίνεται από 3 έως 10 μέτρα και τα τοιχώματά του φτάνουν τα 150 μ. ύψος.


Περπατάμε καμιά 300αρια μέτρα εντός του, αλλά στη συνέχεια δυσκολεύει αρκετά και ακόμα περισσότερο για μοτοσυκλετιστές με πλήρη εξάρτηση, όπως η πάρτη μας.

Ξανά πίσω στην μοτοσυκλέτα για τα τελευταία χιλιόμετρα της ημέρας μέχρι την κοντινή Ιεράπετρα. Η βραδιά κυλάει παρέα με τον φίλο Μανώλη και την γυναίκα του την Κούλα, με ιστορίες και πειράγματα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Επόμενη Σελίδα »

Σελίδες: 1 2 3
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
  • Κωνσταντίνος

    Καλοτάξιδο!!!
    Να είσαι γερός να το χαρείς!
    Πολλά & καλά χιλιόμετρα!!

  • Γιάννης Αλυγιζακης

    Μακάρι λοιπόν για να απολαμβάνουμε μαζι σας τα ταξίδια και τις διαφορετικές προσεγγίσεις σας,σε αυτά.

  • Κώστας

    Καλοτάξιδο έχεις τον πιο τίμιο εξερευνητή της αγοράς, να απολαμβάνεις κάθε οδηγική στιγμή.

  • Καλούς δρόμους!!

  • nikos_tdm

    Καλοτάξιδο φίλε μου. Περιμένουμε εντυπώσεις από τη μηχανή σε σχέση με το tdm.

  • Σας ευχαριστώ κοπέλια…

    Νίκο, σύγκριση με το TDM κατά την γνώμη μου είναι άκυρη. Είναι 2 εντελώς διαφορετικές μοτοσυκλέτες, η μία «παλαιής» πια τεχνολογίας, ενώ η άλλη φρέσκιας (σπαρταράει ακόμα). Υπόσχομαι όμως κάποια στιγμή να κάνω μια αναφορά στο πως μου φαίνεται ο νέος Τίγρης….

  • ΜΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

    Καλοτάξιδο!!!Χάρης εσένα έχω ένα καλό οδηγό για την όμορφη Κρήτη που θα επισπευτώ το καλοκαίρι. Εάν έχεις τις βαλίτσες από το tdmaki στείλε ένα mail.

  • Γιώργο οποιαδήποτε πληροφορία θες για Κρήτη απλά σφύρα (ρίξε μειλ 😉 ). Θα χαρώ να πιούμε μια τσικουδιά παρέα όταν έρθεις.
    Δυστυχώς για σένα (ευτυχώς για μένα), το TDM και οι βαλίτσες δεν υπάρχουν πια. Μόνο όμορφες αναμνήσεις από μια αξιόπιστη μοτοσυκλέτα που με ταξίδεψε αρκετά…