Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι τόσο αμήχανα με αφορμή την ημερολογιακή καταγραφή ενός οδοιπορικού. Μοιάζω σαν να “τα ‘χω χαμένα και κολλάει η πένα” όπως λένε και οι Active Member. Aυτό το ταξίδι μου άφησε μια γκρίζα αίσθηση, πριν ακόμα αρχίσει. Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι μια ακουαρέλα μ’ ένα πλοίο να προσπαθεί να διατηρήσει την πορεία του κόντρα στον άνεμο και τα κύματα. Μ’ ένα τραβέρσο ανάποδο και πορεία προς τον βοριά …

Η πυξίδα έμοιαζε να είναι κολλημένη στον Βορρά, αυτόν έδειχνε καιρό τώρα. Την πρώτη φορά δεν τα κατάφερα. Το πάλεψα αλλά δεν μπήκα καν στο πλοίο. Τη δεύτερη μπήκα ενώ ήξερα πως φυσούσε δυνατός άνεμος, μάλλον βοριάς θα ήτανε. Η πυξίδα όμως εκεί, να δείχνει συνέχεια τον Βορρά. Ο αγέρας έστελνε τα κύματα να χτυπούν το πλοίο απ’ όλες τις πλευρές, εμποδίζοντας την πορεία του. Αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα είχα σαλπάρει. Ξάφνου τον εκκωφαντικό ήχο των κυμάτων, έσπασε σαν προσταγή η θύμηση ενός στίχου του Καββαδία:

Τραβέρσο ανάποδο πορεία προς τον βοριά.

Συνειδητοποίησα πως πάνω απ’ όλα, αυτό έπρεπε να κάνω. Να σώσω την παρτίδα μ’ ένα ανάποδο τραβέρσο και πορεία κόντρα στον άνεμο, στον βοριά. Και μετά ό,τι βγει. Η πυξίδα όμως εξακολουθούσε να δείχνει το βόρειο σημείο του ορίζοντα, σαν να μου λέει πως εκεί θα βρω στεριά …

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή

Στην πρώτη μου γνωριμία με τον Βορρά, τρία πράγματα μου έκαναν, εκ πρώτης όψεως, ιδιαίτερη εντύπωση. Η επιβλητική φύση, το διαφορετικό κλίμα και η αίσθηση του να βρίσκεσαι μακριά. Αυτά εν έτει 2013, ταξιδεύοντας στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Ο Βορράς με είχε κερδίσει και αποφάσισα το επόμενο ταξίδι να είναι πάλι σε βόρειο σημείο του ορίζοντα.

Μετά από πολλές αναβολές, είμαι έτοιμος να αναχωρήσω στις 14 Αυγούστου 2014. Περίμενα μάταια κάποια χρεωστούμενα και λίγες ημέρες πριν, αποφασίζω να αναβάλλω το ταξίδι, καθώς αποδείχθηκε στόχος οικονομικά ανέφικτος. Έτσι λοιπόν, ταξίδεψα στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, σ’ ένα ταξίδι από αυτά που θα χαρακτήριζα “σταθμό” στη ζωή μου.

Φτάνουμε αισίως στο 2015 και όλα πλέον δείχνουν πως αυτή τη χρονιά θα καταφέρω να πάω εκεί που δεν κατάφερα την προηγούμενη. Ξέχασα όμως να σου πω, πού θέλω να ταξιδέψω, αν και αυτό πλέον αποτελεί λεπτομέρεια. Στις Βρετανικές Νήσους και δη στην Ιρλανδία, στην Νήσο του Μαν και στα Highlands της Σκωτίας.

Λίγο πριν το μπάρκο

Το πλάνο ήταν φυλαγμένο στο συρτάρι από την προηγούμενη χρονιά. Η ιδιαιτερότητα με αυτό το ταξίδι είναι πως εκτός από πλάνο έχει και … πρόγραμμα! Ο λόγος είναι τα 7 δρομολόγια πλοίων, ορισμένα εκ των οποίων πραγματοποιούνται σε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είμαι συνεπής και να μην κάνω του κεφαλιού μου ως συνήθως. Έτσι λοιπόν, προσαρμόζω το πρόγραμμα με βάση τα δρομολόγια των πλοίων και η ημερομηνία αναχώρησης που έλαχε, είναι η 28η Ιουνίου 2015.

Τους τελευταίους τρεις μήνες βρισκόμουν ως συνήθως, σε κάθε απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Κάπου στα μέσα Ιουνίου, επιστρέφω στο Ηράκλειο Κρήτης με συμπτώματα υπερκόπωσης. Ακόμα κι όταν σηκώνομαι από το κρεβάτι κουράζομαι. Όταν δε, είμαι όρθιος, αισθάνομαι να χάνω τον κόσμο. Πιστεύω πως δεν είμαι σε θέση να ταξιδέψω. Αμφιβάλω τα μάλα για το αν μπορώ να νικήσω την κούραση των χιλιομέτρων. Μετά από ολιγοήμερη ξεκούραση, η κατάστασή μου βελτιώθηκε κάπως. Όμως διακατέχομαι από έναν σοβαρό ενδοιασμό, μην τυχόν και με προδώσουν οι δυνάμεις μου. Αλλά είμαι αποφασισμένος πως “θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό” …

Οι βαλίτσες φορτωμένες, ο εξοπλισμός πλήρης, η μοτοσυκλέτα ετοιμοπόλεμη. Είμαι τόσο ήρεμος και σχεδόν βέβαιος πως δεν θα τρέχω με την ψυχή στο στόμα για λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής. Τα πάντα φαντάζουν ιδανικά και με προϊδεάζουν για ένα ονειρικό ταξίδι. Μα δεν λογάριασα καλά …

Δεν λογάριασα καλά τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, τον Ιούνιο του 2015. Μία μόλις ημέρα πριν ξεκινήσω το ταξίδι …

Σάββατο 27 Ιουνίου 2015: κάπου σε μια φτωχή χώρα της Ευρώπης

Λίγη ώρα μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα Σαββάτου, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, με διάγγελμά του ανακοινώνει τη διενέργεια δημοψηφίσματος που θα πραγματοποιηθεί στις 5 Ιουλίου, όπου ο ελληνικός λαός, καλείται να ψηφίσει για τον αν αποδέχεται ή όχι τις προτάσεις των δανειστών. Το άκουσμα της σημαντικής αυτής είδησης, το αντιμετωπίζω με ψυχραιμία και λίγη ώρα μετά πέφτω για ύπνο. Όλα καλά μέχρι εδώ …

Αφού ξύπνησα το πρωί, φτιάχνω ζεστό καφέ και ακούω μουσική. Δεν βλέπω καν ειδήσεις. Μετά από λίγη ώρα πηγαίνω στην αντιπροσωπεία της Yamaha για να παραλάβω τη μοτοσυκλέτα και να πληρώσω το κόστος συντήρησης. Διαπιστώνω έγκαιρα ένα πρόβλημα με τη νέα τσιμούχα στην τρόμπα λαδιού του ψυγείου, η οποία δεν τοποθετήθηκε με ακρίβεια και αυτό είχε ως συνέπεια να στάζει κάτι σαν λάδια και νερά. Ευτυχώς το πρόβλημα αποκαταστάθηκε άμεσα με συνοπτικές διαδικασίες.

Σε κάποια φάση συνειδητοποιώ ότι δεν έχω μαζί μου μετρητά. Κανένα πρόβλημα, θα πάω στο πλησιέστερο ΑΤΜ να τραβήξω. Σε όλα τα ΑΤΜ όλων των τραπεζών επικρατεί χαμός. Τεράστιες ουρές από κόσμο που πανικοβλήθηκε από το διάγγελμα του πρωθυπουργού. Τέτοια κατάσταση δεν έχω ξαναδεί …

Βρίσκομαι στην ουρά ενός ΑΤΜ της Alpha Bank, όπου καπνίζοντας ατάραχος, παρατηρώ τις αντιδράσεις των ανθρώπων. Επικρατεί ένα κλίμα πανικού, τρομοκρατίας ίσως. Το όλο σκηνικό θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας. Ακούγοντας τις συζητήσεις, αρχίζω να πιστεύω πως η λογική έχει πάει περίπατο. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι ξεκάθαρο: ναι ή όχι στις προτάσεις των δανειστών. Και κάποιοι το μεταφράζουν ως ναι ή όχι στην παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Το χθεσινό διάγγελμα του πρωθυπουργού, το αντιμετώπισα με ψυχραιμία, θεωρώντας το σαν μια απλή είδηση ή ανακοίνωση ή εξέλιξη ή όπως αλλιώς θες να το πεις. Και απορώ πως κάποιοι σπέρνουν τον τρόμο και τον πανικό, προσδίδοντας στο εν λόγω διάγγελμα χαρακτήρα … πολεμικού ανακοινωθέν! Ίσως γι’ αυτό να ευθύνονται και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι απειλούν τον ελληνικό λαό πως αν επικρατήσει το όχι στο προσεχές δημοψήφισμα, τότε η Ελλάδα θα βγει εκτός ευρώ και Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Ατάραχος, συνεχίζω να περιμένω στη σειρά μου, χαζεύοντας προς πάσα κατεύθυνση. Διαδηλωτής γράφει με σπρέυ ένα σύνθημα δίπλα στο ΑΤΜ και την ίδια στιγμή κάποιος προσπαθεί να του επιτεθεί. Στον δρόμο πραγματοποιείται μια πορεία στα πλαίσια του Gay Parade. Tουλάχιστον, δεν άκουσα χλευαστικά και σεξιστικά σχόλια για τη διαφορετικότητα κάποιων ανθρώπων. Μόνο κάποια γέλια ορισμένων για τον νεαρό διαδηλωτή με το σουτιέν.

Μια ευτραφής και λαλίστατη διερχόμενη από το ΑΤΜ λέει στον κόσμο “τρέξτε πρόβατα να πάρετε τα λεφτά σας”. Κανείς δεν της έδωσε σημασία, όλοι μοιάζουν να τα έχουν χαμένα. Ο μπροστινός μου, μου λέει πως θέλει να πάρει από την τράπεζα όλα του τα χρήματα. Το ίδιο και ο πισινός μου (στην ουρά εννοώ). Κι όταν τους λέω πως θέλω να τραβήξω ένα μικρό ποσό για μικροέξοδα, δυσφορούν και με κοιτούν μ’ ένα ύφος του στυλ “καλά, μ@λάκ@ς είσαι”; Στο πηγαδάκι που έχουμε στήσει, ακούω από το στόμα του ενός, το εξής:

– Ένας φίλος μου παντρεύεται σήμερα και ακύρωσε τον μήνα του μέλιτος στο εξωτερικό, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα!

Ακούω πολλά και διάφορα. Το ευτυχές είναι πως δεν άκουσα από κανέναν τη φράση “τα ‘λεγε ο γέροντας” κι άλλες τέτοιες σκοταδιστικές π@π@ριές. Η αίσθηση που μου έδωσε η παραμονή στην ουρά του ΑΤΜ είναι πως ο κόσμος φοβάται και δεν θέλει σε καμία περίπτωση να χάσει τα χρήματά του. Ή να σώσει ό,τι μπορεί. Καθώς πληκτρολογώ το pin, αποφασίζω να τραβήξω 500 €. Aποχωρώ, πλέον σκεφτικός, αγχωμένος και λίγο τρομαγμένος.

Φτάνω σπίτι και διαβάζω ειδήσεις. Επικοινωνώ τηλεφωνικώς με ορισμένους μετριοπαθείς φίλους μου. Ακόμα και οι μετριοπαθείς φίλοι μου, αισθάνονται αβέβαιοι για το μέλλον των εξελίξεων. Τόσα χρόνια άκουγα περί χρεοκοπίας της Ελλάδας, κλείσιμο των τραπεζών και δεν έδινα δεκάρα. Τα θεωρούσα ηλιθιότητες και υπερβολές των τρομολάγνων και των καταστροφολόγων. Όμως, μετά τα γεγονότα των τελευταίων ωρών, η χρεοκοπία και το κλείσιμο των τραπεζών φαντάζουν πιθανά ακόμα και στους μετριοπαθείς …

Η Ελλάδα έχει αναστατώσει όλη την Ευρώπη. Όλος ο κόσμος έχει στραμμένο το βλέμμα του πάνω της. Όλος ο ελληνικός λαός είναι αν όχι τρομοκρατημένος, σίγουρα αβέβαιος για το αύριο.

Σειρά έχει το πλύσιμο και η προετοιμασία της μοτοσυκλέτας. Αχ, καημένη, έχουμε να τα πούμε από το τελευταίο μας ταξίδι, σχεδόν έναν χρόνο. Κατά το πλύσιμο παρατηρώ πως η μοτοσυκλέτα είναι παντού γεμάτη από κόκκους κόκκινου σπρέυ! Οι οποίοι αν και έχουν καλύψει όλη την επιφάνεια της μοτοσυκλέτας, δεν είναι ορατοί με την πρώτη ματιά λόγω του μικροσκοπικού τους μεγέθους. Όλο αυτό το διάστημα βρισκόταν φυλαγμένη στο συνεργείο της αντιπροσωπείας της Yamaha και την παρέλαβα σ’ αυτό το … κόκκινο χάλι! Και εκτός αυτού, σε κάποια φάση συνειδητοποιώ ότι δεν δουλεύει ο συναγερμός! Τρία φάουλ μέχρι τώρα για την αντιπροσωπεία της Yamaha, όπου το ένα λύθηκε, το δεύτερο το αφήνω για μετά το ταξίδι και το τρίτο χρήζει άμεσης λύσης. Όμως αυτά τα φάουλ δείχνουν να μη με νοιάζουν ιδιαίτερα, καθώς επισκιάζονται από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τις τελευταίες ώρες.

Έχει όμως βραδιάσει και αφήνω το θέμα με τον συναγερμό για αύριο. Είναι Σάββατο βράδυ κι έχω κανονίσει να βγω με τον φίλο μου τον Κώστα για ποτό. Το αναβάλλω, γιατί εκεί που περίμενα να είμαι χαλαρός, μοιάζω να έχω χάσει την μπάλα. Ο Κώστας όμως έρχεται σπίτι μου για να με αποχαιρετήσει και να μου ευχηθεί καλό ταξίδι. Το σπίτι θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο με την ακαταστασία που επικρατεί.

Αδειάζουμε αρκετό ρακόμελο από το μπουκάλι. O Κώστας, ο οποίος είναι από τους λίγους ανθρώπους τους οποίους αισθάνομαι όχι απλά φίλους αλλά αδερφούς, έχει την ικανότητα να με πανικοβάλλει αλλά και να με τρομοκρατήσει, χωρίς όμως να χάσει το χιούμορ του:

– Φαντάζεσαι να χρεοκοπήσει η Ελλάδα κι εσύ να βρίσκεσαι στην Σκωτία; Tα χρήματά σου θα χάσουν την αξία τους! Μπορεί να μη σε φτάνουν ούτε για να γυρίσεις πίσω. Σε κόβω να πλύνεις πιάτα σε εστιατόριο για να μαζέψεις χρήματα προκειμένου να γυρίσεις στην Ελλάδα. Ή να ζητιανεύεις στον δρόμο. Ή να βγάλεις στο σφυρί τη μηχανή και τα πράγματά σου. Αλλά μη φοβάσαι ρε, εγώ είμαι εδώ! Αν τύχει κάτι τέτοιο, θα σου στείλω εγώ χρήματα! Όχι βέβαια μέσω τραπέζης γιατί οι τράπεζες θα κλείσουν έτσι και χρεοκοπήσουμε. Μάλλον θα στα στείλω ταχυδρομικώς σε φάκελο. Σε ποιες χώρες είπες ότι θα πας για να ‘χω τον νου μου;

Όση ώρα μου έλεγε όλα αυτά, εγώ έμοιαζα σαν τον Mel Gibson στην τελευταία σκηνή του Braveheart. Και όλα αυτά μου τα είπε με ολύμπια ψυχραιμία, ο άτιμος. Δεν μπορώ να καταλάβω αν μιλάει σοβαρά ή μου κάνει πλάκα.

Η συζήτησή μας περιστρέφεται στο τι θα κάνω με τα χρήματά μου και πως θα αντιμετωπίσω τις όποιες εξελίξεις συμβούν τις προσεχείς ημέρες στην Ελλάδα, ενώ εγώ θα απουσιάζω. Μετά από ώρα ο Κώστας φεύγει κι εγώ μοιάζω να έχω παγιδευτεί σε υποθετικά σενάρια και εξελίξεις.

Ποτέ δεν ήμουν καταστροφολόγος ή τρομολάγνος. Ποτέ! Από τη στιγμή όμως που είδα τον κόσμο να τρέχει πανικόβλητος και ν’ αδειάζει ΑΤΜ, super market και βενζινάδικα λες και η χώρα ετοιμάζεται για πόλεμο, το μυαλό μου άρχισε να παίζει περίεργα παιχνίδια. Και είτε το θέλω, είτε όχι, οι εξελίξεις στην Ελλάδα θα επηρεάσουν και το ταξίδι μου. Αυτό είναι το λιγότερο θα μου πεις, αλλά …

Και το “αλλά” είναι ότι θα βρίσκομαι μόνος, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα. Σκέφτηκες τι θα συμβεί σε μια πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας; Σε μια πιθανή υποτίμηση του νομίσματος; Κι αν δεν μπορώ να τραβήξω χρήματά μου; Κι αν δεν αναγνωρίζονται οι κάρτες μου στο εξωτερικό; Τρέχα – γύρευε δικέ μου, αν συμβεί κάτι τέτοιο. Γιατί αν συμβεί, αυτόματα διακόπτω το ταξίδι μου και επιστρέφω πίσω. Ίσως και να μην μπορώ να επιστρέψω πίσω. Αυτό βέβαια είναι το λιγότερο θα μου πεις, καθώς μια ολόκληρη χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω, καθώς βρίσκομαι σε μεγάλο δίλημμα σχετικά με τον προϋπολογισμό του ταξιδιού. Από τη μια σκέφτομαι να σηκώσω όλα μου τα χρήματα και να τα κρατώ στο χέρι, προκειμένου να μη χάσουν την αξία τους σε μια πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας. Από την άλλη σκέφτομαι να σηκώσω ένα σημαντικό μέρος των χρημάτων και το υπόλοιπο να το αφήσω στις τράπεζες.

Συνήθως όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό, κρατώ ένα μικρό ποσό χρημάτων στο χέρι, το οποίο χρησιμοποιώ μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Στις περισσότερες συναλλαγές μου χρησιμοποιώ χρεωστική κάρτα ή αλλιώς debit card (τουλάχιστον δυο τραπεζών με την ένδειξη visa ή mastercard ή maestro), κυρίως για να αποφεύγω να κρατώ πάνω μου μετρητά αλλά και να μη με κλέβουν στην ισοτιμία σε χώρες που δεν έχουν ως νόμισμά τους το ευρώ. Αναλήψεις από ΑΤΜ στο εξωτερικό έχω κάνει ελάχιστες φορές, καθώς τις αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι, διότι σου κρατούν ένα μικρό ποσό σε κάθε συναλλαγή.

Έχω σχεδιάσει να ταξιδέψω για 35 ημέρες μ’ έναν προϋπολογισμό περίπου στα 2.500 €. Οι περισσότερες χώρες που θα επισκεφθώ είναι ακριβές (για να μην πω πανάκριβες) συγκριτικά με την Ελλάδα. Οπότε αυτό το ποσό θεωρείται οριακό ή απλά επαρκές προκειμένου να ταξιδέψω λιτά κι απέριττα. Κι όταν λέω λιτά κι απέριττα, εννοώ σκηνή, κονσέρβα, πατατάκια και άλλα τέτοια χλιδάτα …

Αργά το βράδυ, πέφτω για ύπνο, φανερά προβληματισμένος. Αύριο αρχίζει το ταξίδι μου κάτω υπό περίεργες και ύποπτες συγκυρίες …

Hμέρα 1η: Kυριακή 28 Ιουνίου 2015, Ηράκλειο – Πειραιάς

Vidovdan: του Αγίου Βίτου ανήμερα

Ξύπνησα το πρωί εμφανώς προβληματισμένος, καθώς ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω με τα χρήματα. Φτιάχνω καφέ και πιάνω κατευθείαν δουλειά, καθώς με περιμένει νοικοκυριό και λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής.

Η after market καρίνα της μοτοσυκλέτας, χρειάζεται επισκευή και επειδή δεν έχω χρόνο, αποφασίζω να την αφαιρέσω. Αργότερα πηγαίνω στον φίλο μου Μάνο, ο οποίος έχει κοσμηματοπωλείο στο κέντρο του Ηρακλείου προκειμένου να μου δώσει την ειδική μπαταρία για το χειριστήριο του συναγερμού. Εκτός του ότι διέκοψα την κυριακάτικη ξεκούρασή του, ο Μάνος δεν δέχθηκε χρήματα, κάνοντάς μου δώρο την μπαταρία.

Στη συνέχεια και αφού περίμενα για αρκετή ώρα σε ουρά έξω από δυο ΑΤΜ της Alpha Bank, σηκώνω άλλα 500 € με αποτέλεσμα να αδειάσω την debit card (άντε να έχουν μείνει 2 ή 3 € μέσα).

Άρα λοιπόν έχω στο χέρι 1.000 €, το οποίο είναι το μεγαλύτερο ποσό σε μετρητά που έχω κρατήσει ποτέ σε ταξίδι. Όσον αφορά το πλαστικό χρήμα, έχω την debit card της Eurobank με 1.000 € και την debit card της Εθνικής Τράπεζας με 500 €.

Επιστρέφω σπίτι και διαπιστώνω πως το πρόβλημα με τον συναγερμό δεν είναι στο χειριστήριο. Ο μηχανικός της Yamaha έρχεται κυριακάτικα σπίτι μου. Για να βγει άκρη πρέπει να λυθεί όλος ο συναγερμός. Όμως ο χρόνος με πιέζει ασφυκτικά και αποφασίζω να τον απενεργοποιήσω, βγάζοντας την ασφάλεια.

Το απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι η μητέρα μου. Την ακούω κάπως θλιμμένη. Προσπαθεί μεταξύ σοβαρού και αστείου να με πείσει να μη φύγω. Όμως δεν γίνεται, έχω πληρώσει εδώ και μήνες τα εισιτήρια τριών πλοίων αλλά και του σημερινού. Ο καημός της μάνας που ο γιος της φεύγει άλλη μια φορά για τα ξένα. Ο γιος μπορεί να χαίρεται που κάνει αυτό που αγαπά, ο καημός όμως της μάνας, είναι καημός. Έχω να δω τους γονείς μου δυο χρόνια …

Η ψυχολογία μου καταρρακώθηκε. Πρώτη φορά αισθάνομαι να μη θέλω να φύγω για ένα ταξίδι. Αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα έφευγα. Τα γεγονότα των τελευταίων ωρών στην Ελλάδα με γέμισαν άγχος και ανασφάλειες. Ξέρω όμως, πως με το που θα μπω στο πλοίο, όλα αυτά θα εξαφανιστούν. Όπως συμβαίνει άλλωστε κάθε φορά …

Φτάνω στο λιμάνι και η μοτοσυκλέτα μου είναι έτοιμη να περάσει την μπουκαπόρτα του πλοίου. Τι θάλασσες θα συναντήσω άραγε σ’ αυτό το μπάρκο;

1_Day 01 (5) new (Αντιγραφή)

Περιπλανώ το βλέμμα μου στο Ηράκλειο, λίγο πριν αναχωρήσει το πλοίο.

2_Day 01 (12) new (Αντιγραφή)

Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο. Ο Οικονομάκης είναι:

– Έφυγες ή το μετάνιωσες;

– Χαχαχα! Έφυγα!

– Σιγά μην καθόσουνα!

– Ελπίζω μόνο να μην γίνει καμιά στραβή, όπως να μείνω από χρήματα και αναγκαστώ να γυρίσω πίσω. Αν καταφέρω να γυρίσω …

– Το πολύ – πολύ να βρεις καμιά δουλειά κάπου. Πώς θα σου φαινόταν ν’ αλλάζεις λάμπες στον πύργο του Άιφελ;

– Μα δεν θα περάσω από εκεί.

– Να φωταγωγήσεις το κάστρο του Εδιμβούργου; Mην αγχώνεσαι ωρέ, όλο και κάποια δουλειά θα βρεθεί για ‘σενα!

Άντε τώρα να βγάλεις άκρη με τον Οικονομάκη και το χιούμορ του. Μετά από λίγο χτυπάει πάλι το τηλέφωνο. Είναι ο φίλος μου ο Γιώργος, ο οποίος μου λέει πως αύριο το πρωί θα είναι έξω από το πλοίο για να με αποχαιρετήσει.

Πηγαίνω στο εστιατόριο του πλοίου για φαγητό και αμέσως μετά κατευθύνομαι στο εξωτερικό μπαρ, προκειμένου να πιω την καθιερωμένη βαρελίσια μπύρα. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη γραμμή είναι πάλι η μητέρα μου. Σ’ αυτό το σημείο που βρίσκεται το πλοίο, δεν έχει καλό σήμα. Αν κατάλαβα καλά και αν συγκράτησα σωστά, μου είπε πως ο Τσίπρας επέβαλε όριο στις αναλήψεις. Για άλλη μια φορά με προτρέπει να γυρίσω πίσω …

Μετά από ώρα οδηγούμαι στην καμπίνα για ύπνο. Δυο φορές πίστεψα πως δεν πρόκειται να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι. Η πρώτη ήταν με την υπερκόπωση και η δεύτερη με τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Δεν αναφέρω καν το γεγονός, πως ήταν να πάω πέρσι εκεί που έχω βάλει σκοπό να πάω φέτος. Αυτό το ταξίδι μοιάζει να μη με θέλει. Σαν να μου βάζει κάθε στιγμή εμπόδια.

Όμως αυτή τη στιγμή είμαι στο πλοίο. Αγχωμένος όπως κάθε φορά, αλλά πιο ανασφαλής από κάθε άλλη φορά. Με το που μπήκα όμως στο πλοίο, άρχισα να σκέφτομαι την επόμενη ημέρα. Ξέρω πως η πινακίδα που θα με καλωσορίσει στην αγαπημένη μου Σερβία, θα με κάνει να τα ξεχάσω όλα.

Κατά σύμπτωση, η σημερινή πρώτη ημέρα του ταξιδιού, η 28η Ιουνίου, αποτελεί μια ιδιαίτερη ημέρα για την Σερβία. Είναι η επέτειος της μάχης του Κοσσυφοπεδίου που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 1389, την ημέρα του Αγίου Βίτου (Vidovdan). Και εκτός αυτού, αποτελεί μια ημερομηνία που “στοίχειωσε” με δυσάρεστες εξελίξεις τα Βαλκάνια, τρεις φορές: το 1389, το 1914 και το 1989. Εν έτει 2015, μοιάζει σαν να θέλει να “στοιχειώσει” κι εμένα. Βρε, τι μαθαίνει κανείς όταν ταξιδεύει …

Λίγο πριν κλείσω τα μάτια μου, στο μυαλό μου παίζει μια μελωδία από τα φιλάρακια μου, τους Social Waste από το Ηράκλειο “τσι” Κρήτης:

Θα αρματώσω ένα καράβι, καράβι μεγάλο

κι όταν ελεύθερο τον εαυτό μου αφήσω,

με Ποσειδώνα κι Άη Νικόλα θα τα βάλω

κι όλου του κόσμου τα λιμάνια θα γυρίσω.

Καληνύχτα …

Έξοδα – Σημειώσεις:

Εισιτήρια πλοίου: Minoan Lines (84 €)

Βενζίνη: 21,51 €

Λοιπά: 13,60 €

Σύνολο: 119,11 €

Γενικό Σύνολο: 119,11 €

Τα ποσά είναι υπολογισμένα σε ευρώ. Σε χώρες όπου το νόμισμά τους δεν είναι το ευρώ, τα ποσά υπολογίστηκαν με βάση την ισοτιμία που ίσχυε τη συγκεκριμένη ημερομηνία.

Στην κατηγορία “Λοιπά” συμπεριλαμβάνεται το φαγητό, τα ποτά, τα ψώνια από super market, βενζινάδικα και διάφορα άλλα. Για οποιαδήποτε άλλα έξοδα θα γίνεται αναφορά.

Στα έξοδα πριν το ταξίδι, θα πρέπει να συμπεριλάβω και το ποσό των 270,50 €, το οποίο αφορά τα εισιτήρια τριών δρομολογίων με πλοίο. Το εν λόγω ποσό θα προστεθεί στο τέλος του οικονομικού απολογισμού.

Επόμενη Σελίδα »

Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
  • Στράτος Β.

    Μερκούρη φίλε μου, σ΄ ευχαριστούμε για αυτό το ακόμα ένα υπέροχο και πλήρες ταξιδιωτικό. Για μένα είσαι σταθερή αξία του ταξιδιωτικού μοτοσυκλετισμού, με ενέπνευσες με τη Νορβηγία, το ξανακάνεις τώρα. Πολλοί πάνε, πολλοί έρχονται, λίγοι όμως έχουν το χάρισμα να βλέπουν από τη δική σου οπτική γωνία, όχι μόνο το δρόμο και τις ομορφιές του, αλλά την τοποθέτηση από τη σωστή γωνία του δικυκλιστή που εξερευνά τον κόσμο.

    Θα κρατήσω για τροφή όλων εμάς που ακόμα δεν έχουμε γευτεί αυτή τη μαγεία της Σκωτίας, τη φράση σου από την Ημέρα 19η: Πέμπτη 16 Ιουλίου:
    «Σκωτία, μια χώρα ειδικά φτιαγμένη για τον μοτοσυκλετιστή»

    Με το καλό στο επόμενο Μερκούρη!

  • Kyriakos Papagewrgiou

    Φίλε Μερκούρη, χαίρομαι πάρα πολύ να σε διαβάζω γιατί ταξιδεύεις και εμένα με τον τρόπο σου!!! Μετά τη Νορβηγία, περίμενα οδοιπορικό σου πως και πως!
    Να είσαι καλά να γράφεις χιλιόμετρα και να μας μεταφέρεις τις όμορφες εικόνες που αποκομίζεις!!! Αναμένουμε για την επόμενη εξόρμηση σου! 🙂

  • Mερκούρης

    Εγώ σ’ ευχαριστώ φίλε μου, Στράτο! Αποτελεί μεγάλη τιμή για εμένα να διαβάζουν τα ταξιδιωτικά μου και συνάμα να μου εκφράζουν την εκτίμησή τους, άνθρωποι και ταξιδευτές όπως εσύ.

    Είμαι βέβαιος πως τόσο η Σκωτία όσο και η Ιρλανδία, θα σε μαγέψουν. Ο δε “Πάνθηρας” θα σε διασκεδάσει στους καταπληκτικούς δρόμους των Highlands.

    Καλούς δρόμους να έχεις αδερφέ μου!

  • Mερκούρης

    Ευχαριστώ φίλε μου Κυριάκο, με κάνεις να χαίρομαι! H επόμενη εξόρμηση έχει ήδη πραγματοποιηθεί και το μόνο που απομένει, είναι να γραφτεί και να είναι στην οθόνη σου. Ελπίζω και εύχομαι να μην καθυστερήσει τόσο πολύ όσο η παρούσα …
    Να είσαι καλά!

  • Tasos Ananiadis

    Αλλη μια απιστευτη περιπετεια,με δυσκολες συνθηκες ,κυριως ψυχικες…Ο λογος σου ορθος και οι φωτο σου απαιχτες.Ευχομαι να συνεχισεις για παρα πολλα χρονια αυτη την ψυχοθεραπεια ωστε να σε απολαμβανουμε κι εμεις φιλε Μερκ 🙂

  • Mερκούρης

    Χαίρομαι που σου άρεσε και σ’ ευχαριστώ για τα καλά λόγια και τις ευχές σου, φίλε μου Τάσο. Να είσαι καλά!

  • dirty

    Μερκουρη να ξερεις οτι στο βενζιναδικο το ΣΤΟΠ ειναι γι αυτους που μπαινουν απο εθνικη και οχι γι αυτους που κυκλοφωρουν στον παραδρομο.Ευτυχως εισαι καλα .

  • Mερκούρης

    Όχι φίλε μου. Το STOP στο εν λόγω σημείο είναι γι’ αυτούς που κινούνται στον παράλληλο και όχι στην εθνική. Αυτό μαρτυρά και η φωτογραφία που παραθέτω στην 34η ημέρα του ταξιδιωτικού.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ.