Αρχείο συντάκτη:

26 εξωπραγματικές μέρες στη ράχη και τα πέριξ της Ευρώπης

Κείμενο & φωτογραφίες: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Something for starters
Είναι πολύς καιρός τώρα που προσπαθώ να μεταφέρω στη λευκή κόλλα όλα αυτά που έζησα στο 26ήμερο ταξίδι μας το καλοκαίρι του 2012…

Όλο αναβάλλω τη συγγραφή, μετά γράφω και το σκίζω, μετά ξαναγράφω λίγο και το κρατάω και μετά πάει λέγοντας. Ίσως να φταίει που μπουκώνεις από πληροφορία (τόση που κάποιες φορές δεν προλαβαίνεις να την επεξεργαστείς όλη) και συναίσθημα όσο ταξιδεύεις και γι αυτό δυσκολεύομαι να τα βάλω σε μια τάξη τώρα ώστε να μπορώ να τα περιγράψω. Ίσως πάλι να μην το έχω με την περιγραφή, ποιος ξέρει; Αλλά κι αυτός που δεν ξέρει, θα μάθει και θα μου πει όταν το τελειώσω!

Περάσαμε 8 χώρες (7,5 για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία κάναμε καμιά 40αριά χιλιόμετρα μόνο) και κάναμε συνολικά 4906 χιλιόμετρα (ο Σκίουρος έκανε τόσα, εγώ έκανα καμιά 300αριά παραπάνω), άλλα όμορφα, άλλα πανέμορφα, άλλα δύσκολα με χιονόνερα και κρύο μέσα στη μέση του καλοκαιριού, άλλα βροχερά μέχρι αηδίας και ελάχιστα αδιάφορα.

To those who can dream, there is no such place as faraway


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ταξιδεύοντας χτίζουμε τις αναμνήσεις μας

Κείμενο & Φωτογραφίες: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Το να ταξιδεύεις με μία μοτοσυκλέτα για όχημα και μία σκηνή για κύρια κατοικία για μεγάλα διαστήματα είναι κάτι που οι περισσότεροι Έλληνες το θεωρούν απωθημένο παλαιότερων δεκαετιών ή ακόμα και γραφικό, ακόμα και στις μέρες μας. Έχω αρκετούς φίλους και γνωστούς που αναρωτιούνται τι το ωραίο βρίσκω στο να μένω εκτεθειμένος σε όλα τα στοιχεία της φύσης όπως ο καύσωνας, η συνεχής για μέρες βροχή, οι καταιγίδες με τις απότομες ριπές πλάγιου άνεμου και τα παγωμένα μέσα από 2 ζευγάρια γάντια χέρια. Είμαι σίγουρος πως όσα και να τους εξηγήσω ποτέ δεν θα καταλάβουν πώς είναι να γίνεσαι ένα όχι μόνο με την εκάστοτε τοπική κοινωνία του μέρους που βρίσκεσαι αλλά και με την φύση και τα στοιχεία της, τα χρώματα και τις μυρωδιές τις, «αγκαλιάζοντας» όσο περισσότερο γίνεται το ταξίδι. Γιατί το να ταξιδεύεις για μένα δεν είναι μόνο το να βλέπεις τα τουριστικά αξιοθέατα κάποιας πόλης μαζί με ορδές τουριστών, αλλά να μπορείς να βρεις την μαγεία σε οτιδήποτε μικρό βρίσκεται στον δρόμο σου όλο το 24ωρο, ανακαλύπτωντας και την πιο μικρή λεπτομέρια, του κάθε τόπου, κι αυτό είναι κάτι που δε μπορεί να στο προσφέρει κανένα τετράπορτο κουτί που φράζει τις 4 από τις 5 αισθήσεις αφήνοντας μόνο την όραση σε λειτουργία. H μαγεία αυτή υπάρχει και στις απόμερες γωνιές της χώρας μας αλλά ακόμα και στην πολυσύχναστη Ευρώπη, όσο κι αν δε το πίστευα πριν το δω. Και αν σε πολλούς φαντάζει υπερβολική αυτή η άποψη, μία δοκιμή θα σας πείσει. Ειδικά αν αφήσετε τις μεγάλες εθνικές πίσω σας και δεν περιμένετε πότε θα κάνει ξαστεριά για να ξεκινήσετε. Προσοχή όμως γιατί αν σας χτυπήσει κι εσάς η πετριά μετά δεν έχει γυρισμό…

dimos_intro
Ανάγνωση του υπολοίπου… »