Αρχείο της Ετικέτας «Μόσταρ»

Μονός αλλά όχι Μόνος!

Kείμενο, φωτογραφίες: Tάσος Ανανιάδης

Όπως για πολλούς συν-αδελφούς, η μοτοσυκλέτα και για μένα είναι συνώνυμη της φυγής. Κάθαρση θα έλεγα. Φυγή από την μαύρη καθημερινότητα, την τρέλα της πόλης και της πάλης για την επιβίωση. Μαζί με το σώμα, ταξιδεύει και η ψυχή, το μυαλό καθαρίζει και η σκέψη γίνεται κρυστάλλινη. Ο αέρας που χτυπάει στο κράνος παίρνει όλη αυτή τη βρωμιά και τα ατέλειωτα χιλιόμετρα την ανακυκλώνουν στο σύμπαν. Ποτέ, λέει ένα γνωμικό , δεν θα δεις παρκαρισμένη μηχανή έξω από ιατρείο ψυχαναλυτή… συμφωνώ απόλυτα!

20150601_152628
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 3ο

Κέιμενο: Δημήτρης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες: Κυριάκος Αχυρόπουλος, Θεόφιλος Τσιμπρίδης, Δημήτρης Παπαντωνίου

Κάτι από editorial… τρομάρα μου…
Η άποψή μου για τα ταξίδια με τη μοτοσικλέτα είναι πως ο δρόμος για την Ιθάκη πολλές φορές είναι και πιο σημαντικός από την ίδια την Ιθάκη. Τι θέλω να πω με αυτό: η προετοιμασία μιας βόλτας μονοήμερης, μιας εξόρμησης 2-3 ημερών ή και ενός μεγάλου ταξιδιού, σου κρατάει ψηλά την όρεξη πραγματοποίησης αυτού που έχεις σχεδιάσει και που θέλει η καρδιά σου να κάνεις. Η ενασχόληση με την προετοιμασία πολλές φορές θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις προβλήματα και καταστάσεις που σε διαφορετική περίπτωση θα σε έκανε να παρατήσεις το εγχείρημά σου. Η προετοιμασία δεν σου επιτρέπει να σβήσει η φλόγα στην ψυχή σου. Θα σε κρατάει σε μόνιμη ανεβασμένη διάθεση και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος να πραγματοποιήσεις την επιθυμία σου. Και αν ακόμη για κάποιο λόγο δεν είναι εφικτή αυτή η επιθυμία να πραγματοποιηθεί, εσύ θα έχεις κάνει αρκετό από τον δρόμο για την Ιθάκη μέσα από τους χάρτες, την οθόνη του υπολογιστή σου, την ανάγνωση των ταξιδιωτικών διαφόρων τύπων που είχαν το ίδιο όνειρο με εσένα και τέλος, με τις εικόνες στο μυαλό σου κάθε φορά που ξαπλώνεις το βράδυ να κοιμηθείς. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα να σε παίρνει ο ύπνος έχοντας στο μυαλό σου όμορφες εικόνες και την φλόγα της πραγματοποίησης του όνειρου σου να μην λέει να σβήσει με τίποτα.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 2ο

Κείμενο: Παπαντωνίου Δημήτρης
Φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης, Αχυρόπουλος Κυριάκος, Κορλός Αντρέας

Και πάλι στα Βαλκάνια… και πάλι στον αγαπημένο μου προορισμό… και πάλι σε δρόμους που φέρνουν στο μυαλό αναμνήσεις παλαιών διαδρόμων και δημιουργούν προσμονή νέων… και πάλι σε χώρους που μου προκαλούν την θετική αύρα που χρειάζομαι όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου…
Βαλκάνια λοιπόν, με την παρέα φίλων αγαπημένων, ανθρώπων που γίνονται σύντροφοι για όλες αυτές τις μέρες. Ανθρώπων που σε βοηθούν με την παρουσία τους και μόνο, να διασκεδάσεις και να έρθεις πιο κοντά με αυτό που αγαπάς περισσότερο: την μοτοσυκλετιστική ταξιδιωτική εμπειρία…


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Από τα Ευρωπαϊκά σαλόνια στα Βαλκανικά αλώνια

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου, Αθηνά Βερνάρδου,
Σταύρος Αλεξάκης, Δημήτρης Αναστασάκης
Βίντεο: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Του σαλονιού ή του αλωνιού; Αλλά γιατί να επιλέξουμε; Πιάσε μια από όλα να γουστάρουμε. Και σαλονάτα στας Ευρώπας αλλά και να αλωνίσουμε στα “δικά μας” Βαλκάνια. Το φετινό πρόγραμμα έλεγε 13 χώρες -μαζί με την Ελλάδα- και περίπου 5700 χιλιόμετρα σε 16 μερούλες. Σχεδόν κάθε μέρα θα ξυπνούσαμε σε διαφορετική χώρα! Τα ταξίδι μας περιλάμβανε λίγο από όλα: μοντέρνες πρωτεύουσες, γραφικές κωμοπόλεις αλλά και ξεχασμένα χωριά, εθνικά πάρκα αλλά και βομβαρδισμένα τοπία, ορεινά περάσματα αλλά και άγνωστες διαδρομές, πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα αλλά και καλά κρυμμένα μυστικά… Τόσες πολλές ανόμοιες εικόνες που άντε μετά να τις βάλεις σε μια τάξη για να τις διηγηθείς. Πάμε λοιπόν και όπου βγάλει…

Intro
Ανάγνωση του υπολοίπου… »