Αρχείο της Ετικέτας «National Park Durmitor»

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 4ο

Κέιμενο: Δημήτρης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες: Κυριάκος Αχυρόπουλος, Δημήτρης Παπαντωνίου

Ένα μικρό οδοιπορικό στα «απάτητα» Καταραμένα Βουνά της Β. Αλβανίας
BJESHKET NAMUNA

Περιοδικό ΜΟΤΟ, τεύχος 510, 2012… στο εξώφυλλο του περιοδικού ξεχωρίζει ο τίτλος με μεγάλα γράμματα: Mega test στα Καταραμένα Βουνά… ωπ, ενδιαφέρον… τί, πού, πώς, πότε; Αρχίζω να διαβάζω όλο το story των παιδιών που το έκαναν. Πολλές σελίδες με αρκετές λεπτομέρειες, έκαναν το οδοιπορικό πάρα πολύ ενδιαφέρον έως άκρως ενδιαφέρον. Το ρούφηξα όλο στην κυριολεξία μέχρι την τελευταία σελίδα (και ήταν πολλές). Στο τέλος είχε καρφωθεί στο μυαλό μου για την επόμενη εξόρμηση. Όλο το καλοκαίρι του 2012 το είχα διαβάσει αρκετές φορές ακόμη και δεν έβγαινε με τίποτα από το μυαλό μου. Για κάποιο λόγο το περιοδικό χάθηκε και μαζί μ’ αυτό χάθηκε και η αρχική λαχτάρα γι’ αυτό το οδοιπορικό. Από τότε πέρασαν περίπου δυο χρόνια μέσα στα οποία καλύψαμε αρκετά χιλιόμετρα μέσα στα Βαλκάνια. Μέσα σε αυτά τα χλμ και στους προορισμούς, δεν υπήρχαν ποτέ τα Καταραμένα Βουνά. Ευτυχώς για μένα η φλόγα δεν είχε σβήσει και στην προσπάθεια να βρω πού θα είναι ο επόμενος προορισμός μας για να καλύψουμε το 4ο επεισόδιο των «πράσινων διαδρομών στα Βαλκάνια», μου ήρθε στο μυαλό το πρωτοσέλιδο του moto: mega test στα Καταραμένα Βουνά.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Από τα Ευρωπαϊκά σαλόνια στα Βαλκανικά αλώνια

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου, Αθηνά Βερνάρδου,
Σταύρος Αλεξάκης, Δημήτρης Αναστασάκης
Βίντεο: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Του σαλονιού ή του αλωνιού; Αλλά γιατί να επιλέξουμε; Πιάσε μια από όλα να γουστάρουμε. Και σαλονάτα στας Ευρώπας αλλά και να αλωνίσουμε στα “δικά μας” Βαλκάνια. Το φετινό πρόγραμμα έλεγε 13 χώρες -μαζί με την Ελλάδα- και περίπου 5700 χιλιόμετρα σε 16 μερούλες. Σχεδόν κάθε μέρα θα ξυπνούσαμε σε διαφορετική χώρα! Τα ταξίδι μας περιλάμβανε λίγο από όλα: μοντέρνες πρωτεύουσες, γραφικές κωμοπόλεις αλλά και ξεχασμένα χωριά, εθνικά πάρκα αλλά και βομβαρδισμένα τοπία, ορεινά περάσματα αλλά και άγνωστες διαδρομές, πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα αλλά και καλά κρυμμένα μυστικά… Τόσες πολλές ανόμοιες εικόνες που άντε μετά να τις βάλεις σε μια τάξη για να τις διηγηθείς. Πάμε λοιπόν και όπου βγάλει…

Intro
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 1ο

Κείμενο & Φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης

Βαλκάνια: μια περιοχή στον γεωγραφικό χάρτη πραγματικό στολίδι. Μια περιοχή που έχω την χαρά όλα αυτά τα χρόνια, να την έχω γυρίσει αρκετά και πάντα να μιλώ με τα καλύτερα λόγια.  Γιουγκοσλαβία: πόσo μακρινή φαντάζει αυτή η λέξη! Ένα κομμάτι γης των Βαλκανίων που πρόσφατα δοκιμάστηκε από έναν «δύσκολο» πόλεμο, αφού μιλάμε για εμφύλιο. Καταστράφηκε, σηκώθηκε και πάτησε στα πόδια της και μέσα από τις στάχτες της, καταφέρνει να ορθοποδήσει κάνοντας τα δικά της βήματα ανάπτυξης. Μια περιοχή που μου ξυπνά μόνο ευχάριστες αναμνήσεις (Aprilia Atlantic 500), αφού ήταν η αρχή για τα επόμενα μοτοταξιδιωτικά μου χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε καθιερώσει ένα ολιγοήμερο ταξιδάκι στα Βαλκάνια. Έτσι και φέτος είπαμε να μην χαλάσουμε την παράδοση και να κάνουμε μια γρήγορη εξόρμηση. Με μια εξόρμηση στην περιοχή, ένα είναι σίγουρο:  θα σε ανανεώσει, θα σου προσφέρει μοναδικές στιγμές, θα απολαύσεις τις φυσικές ομορφιές (μέσα σ’ αυτές βάλτε και τις καλλίγραμμες κοπέλες) και φυσικά θα ευχαριστηθείς οδήγηση.

qpcf_logo
Ανάγνωση του υπολοίπου… »