15 μέρες στην κεντρική Ευρώπη

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Γιώργος Συντζανάκης
Βίντεο: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Getting Ready 4 Action

Για αρκετά χρόνια τριγυρνούσε στο μυαλό μας μια εκδρομή έξω από τα σύνορα της Ελλάδας όπου για διάφορους λόγους (κυριότερα οικονομικούς) αναβαλλόταν συνεχώς. Το 2004 δειλά-δειλά ακολουθήσαμε το περιοδικό moto μέχρι την Ιταλία και το Mugello, και φέτος όπως δείχνουν τα πράγματα (αυτές οι γραμμές γράφονται πολύ πριν ξεκινήσουμε) θα κάνουμε το μεγάλο βήμα έξω απ’ τα σύνορα της Ελλάδος.

Στο σενάριο μας εμπλέκονται 5 οδηγοί με τα μηχανάκια τους. Ο Θοδωρής με το Fazer 1000, ο Μήτσος με το Adventure 950, ο Γιώργος με το ολόφρεσκο TDM 900, o Στέλιος με το V-Strom 650 και ο υπογράφων αυτών των γραμμών, Στέλιος επίσης, με το Transalp 650.
Μια εκδρομή στο εξωτερικό δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση -όπως θα δείτε παρακάτω- και οι προετοιμασίες έχουν ξεκινήσει από τις αρχές του 2005. Και περνάμε στο ψητό, προϋπολογισμός 2000 με 2500 €, όπου συμπεριλαμβάνονται ακτοπλοϊκά εισιτήρια, βενζίνες, διαμονή και φαγητό. Στα παραπάνω δεν προσθέτουμε τον extra εξοπλισμό που προσθέσαμε στην γκαρνταρόμπα μας για την καλύτερη προστασία μας καθ’ όλη την εκδρομή (βλέπε μπότες, μπουφάν, παντελόνια, γάντια, κράνη… όλο και κάτι έλειπε απ’ τον καθ’ ένα μας). Επίσης έχοντας μια μικρή «πίκρα» από την περυσινή εκδρομή στην Ιταλία όπου χανόμαστε 10 φορές σε κάθε τετράγωνο, αποφασίσθηκε ότι η αγορά ενός navigator ήταν απαραίτητη. Για να μην τρομάζω μερικούς θαρραλέους και μέλλοντες ταξιδευτές, να εξηγήσω την προαναφερόμενη φράση μου. «Χαμένοι» ήμασταν μόνο μέσα σε πόλεις, κανένα πρόβλημα δεν αντιμετωπίσαμε στους εθνικούς δρόμους ή γενικά σε δρόμους εκτός πόλεως. Ας περάσουμε όμως στις προετοιμασίες:
Στην 1η φάση έπρεπε να βγει η διαδρομή. Πρώτη μας κίνηση ήταν η αγορά ενός οδικού χάρτη της Ευρώπης, ο οποίος είχε μαρκαρισμένα μέχρι και τα ουρητήρια (που λέει ο λόγος). Με τη βοήθεια του προαναφερόμενου χάρτη και του Microsoft Autoroute αποφασίστηκε η βασική διαδρομή. Η πρώτη διαδρομή που βγήκε -με προορισμό την Πράγα- πήγε στα σκουπίδια, λόγο του υπερβολικού φόρτου. Για να «βγει» το προαναφερόμενο πρόγραμμα θα έπρεπε να ήμασταν συνεχώς στην πρίζα και ούτε για φαγητό δεν θα ‘χαμε χρόνο. Βασικός σκοπός μας, είναι να δούμε κάποια μέρη και όχι να περάσουμε απ΄ παντού και όταν επιστρέψουμε να αναρωτιόμαστε τι είδαμε. Αλώστε αν όλα πάνε καλά του χρόνου ξεκινάμε για αλλού. Έτσι λοιπόν ξαναβάλαμε κάτω του χάρτες μας, παραγγείλαμε τις πίτσες μας, ανοίξαμε τις μπύρες μας και μετά από μερικές ώρες καταλήξαμε ότι καλό θα ήταν να αφήσουμε έξω της Τσεχία για φέτος. Έτσι θα μίκραινε κατά πολύ η διαδρομή μας, καθώς η Τσεχία μας έβγαζε 1000+ περίπου χιλιόμετρα. Επίσης αποφασίστηκε να αποφύγουμε τις πολλές μεγάλες πόλεις για να μην ταλαιπωρηθούμε. Αποφασίστηκε λοιπόν να επιλέξουμε 2 μεγαλουπόλεις -όχι απαραίτητα μεγαλουπόλεις, αλλά ενδιαφέροντες πόλεις- στις οποίες θα ξοδέψουμε από 2 έως 3 μέρες για να τις εξερευνήσουμε. Η διαδρομή μας ξεκινάει από Ιταλία, περνάει στην Ελβετία, στη συνέχεια Γερμανία, Αυστρία και τέλος πάλι Ιταλία για αποχώρηση. Περίπου στα 3100 χιλιόμετρα εκτός αυτά που θα διανύσουμε από και προς Πάτρα.
Αναλυτικά:
1η μέρα: Χανιά-Πειραιάς
2η μέρα: Άφιξη στον Πειραιά και μετάβαση στην Πάτρα (~200km). Επιβίβαση στο πλοίο και διανυκτέρευση εν πλω.
3η μέρα: Αποβίβαση στην Ancona, Άμεση αναχώρηση για Como (γραφική κωμόπολη δίπλα στην ομώνυμη λίμνη πολύ κοντά στο Milano) ~500km. Διανυκτέρευση στο Como.
4η μέρα: Αναχώρηση από Como περίπου στις 12:00, πορεία βόρεια για Ελβετία. Περνάμε απ’ το περίφημο Gotthard Tunnel (16 km) και συνεχίζουμε για Interlaken όπου και διανυκτερεύουμε (~250km). Το Interlaken βρίσκεται ανάμεσα στις Ελβετικές λίμνες Thun και Brienz και φημίζεται για τα extreme sports του.
5η μέρα: Extreme sports στο Interlaken. Προφανώς με μώλωπες σε όλο το σώμα προτιμούμε να κάνουμε άλλη μια διανυκτέρευση στο Interlaken.
6η μέρα: Αναχώρηση από Interlaken πρωί-πρωί (9:00) για Heidelberg της Γερμανίας (~420km) μέσω των πανέμορφων δασών τις Βαυαρίας (Black forest). Διανυκτέρευση στο Heidelberg.
7η & 8η μέρα: Εξερεύνηση της Χαϊδελβέργης.
9η μέρα: Αναχώρηση από Heidelberg και πάλι περίπου στις 9:00 για Regensburg (~400km) δια μέσου του γνωστού «δρόμου των κάστρων» της Γερμανίας. Διανυκτερεύουμε στο Regensburg.
10η μέρα: Αναχώρηση από Regensburg περίπου στις 12:00 για Salzburg (~270km). Διανυκτέρευση στο Salzburg.
11η μέρα: Salzburg
12η μέρα: Αναχώρηση από Salzburg στις 9:00 για Lienz (~180km) μεσώ Άλπεων και συγκεκριμένα μέσω του Hochalpenstrasee Grossglockner (υψόμετρο 2.405 m). Διανυκτερεύουμε στην Lienz.
13η μέρα: Αναχώρηση από Lienz επίσης στις 9:00 για την λίμνη Garda και συγκεκριμένα για την κωμόπολη Garda της Ιταλίας μέσω των Δολομιτικών Άλπεων (~300km)
14η μέρα: Garda
15η μέρα: Αναχώρηση από Garda στις 9:00 για Ancona μέσω Rimini ή San Marino (~390km) και επιβίβαση στο πλοίο για Πάτρα. Διανυκτέρευση εν πλω.
16η μέρα: Φιλάμε το χώμα των Πάτριων εδαφών και αναχωρούμε από Πάτρα για Αθήνα (~200km) όπου επιβιβαζόμαστε στο πλοίο για Χανιά.
17η μέρα: Άφιξη στα Χανιά, τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα…

Για να μην ασχολούνται όλοι με όλα και για μεγαλύτερη ευκολία μας, αναθέσαμε κάποια καθήκοντα στον καθένα. Εγώ ασχολήθηκα περισσότερο με την ακριβή διαδρομή που θα ακολουθήσουμε και με τις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, ο Στέλιος (V-Strom) σάρωσε το δίκτυο για navigators, συγκριτικά κτλ, ο Θόδωρας ασχολήθηκε μα τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και ο Μήτσος με τον Γιώργο ανέλαβαν να βρουν τα ξενοδοχεία. Αξιοθέατα, φαγητό και μερικά άλλα «ψιλά γράμματα» τα αφήσαμε για το τέλος μιας και έχουμε αρκετό χρόνο να τα ψάξουμε με την ησυχία μας.

Gentlemen, start your engines!

Πρόλογος
Οι παρακάτω γραμμές ετοιμαζόταν για επίλογο αλλά κατά την τελική άποψη μας, θα αποτελέσουν τον πρόλογο μας. Θεωρούμε ότι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που συναντήσαμε στο οδοιπορικό μας, είναι η οδηγική παιδεία των ξένων οδηγών, ανεξαρτήτως σε ποια χώρα οδεύαμε. Όλοι οι οδηγοί σέβονται πρώτα τους πεζούς, μετά τους ποδηλάτες, τα μηχανάκια κ.ο.κ. Δεν «τρώει» ο μεγαλύτερος τον μικρότερο όπως συμβαίνει στο «ζωικό» οδιγικό βασίλειο της Ελλάδος, αλλά τον σέβεται. Στην παιδεία αυτή δε, τονίζουμε, ότι δεν ζοριστήκαμε καθόλου να προσαρμοστούμε. Επίσης να σημειώσουμε ότι εντυπωσιαστήκαμε από τους ξένους μοτοσυκλετιστές. Όλοι άρτια ενδεδυμένοι και οι μηχανές τους πλήρως εξοπλισμένες. Δεν συναντήσαμε κανένα -ακόμα και μέσα στις πόλεις- με σορτσάκι, σαγιονάρα, φανελάκι, χωρίς κράνος κτλ. Όλοι φορούσαν κατά το πλείστον ολόσωμες φόρμες σε φανταχτερά χρώματα. Μέχρι και τα αδιάβροχα τους ήταν άσπρα ή κίτρινα. Οι μόνοι «πειρατές της ασφάλτου» με σκούρα ενδυμασία και σκούρα αδιάβροχα ήμασταν εμείς. Τέλος, εντύπωση μας έκανε ότι στις περισσότερες πόλεις δεν υπήρχαν πολλά φανάρια, ούτε σήματα STOP παρά μόνο σήματα «υποχρεωτικής παραχώρησης προτεραιότητας» και η κυκλοφορία στους δρόμους ήταν παραπάνω από φυσιολογική, χωρίς μποτιλιαρίσματα και κορναρίσματα. Βέβαια η κίνηση εντός πόλεων είναι μηδαμινή διότι οι κάτοικοι χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους την άρτια οργανωμένη συγκοινωνία, το ποδήλατο που κινείται τάχιστα λόγω των ποδηλατοδρόμων ή το σκουτεράκι τους για τα οποία υπάρχουν παντού υπεραρκετοί χώροι στάθμευσης.

Ας περάσουμε όμως στην εκδρομή μας:

Παρασκευή 29 Ιουλίου, Χανιά – Πειραιάς
Η πολυπόθητη μέρα της αναχώρησης επιτέλους έφτασε και πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε, καθώς μερικές μέρες πριν αναχωρήσουμε, κάποιος ή κάποιοι αφαίρεσαν τις μπανάνες εμένα και του Στέλιου, οι οποίες περιείχαν διπλώματα, άδειες, ασφάλειες, κλειδιά μηχανής, κάρτες ανάληψης, κινητά τηλέφωνα κ.α. Ο πανικός της τελευταίας εβδομάδα συγκρίνετε μόνο με στρατιωτική διαβολοβδομάδα. Χάρις σε πολύ τρέξιμο και σε κάποιους φίλους που έτυχε να είναι σε καίρια πόστα. καταφέραμε να αντικαταστήσουμε τα απολεσθέντα και να δώσουμε το παρόν στο προκαθορισμένο ραντεβού μας.

Για πρώτη φορά στα χρονικά δεν καθυστερεί κανείς, πράγμα που υποδηλώνει την αγωνία και τη θέληση μας να φύγουμε. Τραβάμε μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες και 15 λεπτά αργότερα αναχωρούμε για το λιμάνι.

Μαζί μας και ο φίλος φωτογράφος Νίκος, όπου απαθανατίζει κάθε μας στιγμή λες και ετοιμαζόμαστε για αποστολή του National Geographic.

Στο λιμάνι ακολουθούν σκηνές από ταινία Ξανθόπουλου, καθώς οι κοπέλες μας, μας αποχαιρετούν με δάκρυα στα μάτια λες και ετοιμαζόμαστε να φύγουμε για καμιά φάμπρικα στη Γερμανία. Ένα απίστευτο contrast συναισθημάτων. Εμείς με χαμόγελο που ξεπερνούσε το πλάτος του προσώπου και αυτές με δάκρυα στα μάτια…

Επιβιβαζόμαστε στο καράβι και αποχαιρετάμε τα Χανιά τσουγκρίζοντας τα παγωμένα μπυράκια μας.

Σαββάτο 30 Ιουλίου, Πειραιάς – Πάτρα (217 χλμ)
Ο καμαρότος μας ξυπνάει στις 6:45. Το καράβι δένει στις 8:00 και εμείς περιμένουμε ντυμένοι με πλήρη εξάρτηση. Δεν πτοούμαστε όμως, ανυπομονούμε να φύγουμε. Τελικώςς αναχωρούμε για Πάτρα γύρω στις 8:30. Στη βαρετή διαδρομή ταλαιπωρούμαστε από ισχυρούς πλευρικούς ανέμους και από κάποιους Έλληνες «κασκαντέρ» όπου ανάβουν το αριστερό φλας στην Ελευσίνα και το κλείνουν στη Πάτρα. 200 ανιαρά χιλιόμετρα σε δύο ώρες περίπου. Γεμίζουμε τα ρεζερβουάρ μας, λόγο της πιο φτηνής βενζίνης στην Ελλάδα και τραβάμε στο λιμάνι για check in. Η κοπέλα απ` το Ρέθυμνο που βρίσκεται πίσω απ` τον κισσέ είναι παραπάνω από εξυπηρετική. Μας βρίσκει και καμπίνα για να είμαστε όλοι μαζί. Θα απορήσετε βέβαια πως 5 νομάτοι χωράν σε μια καμπίνα. Ο Γιώργος έχει το καλό -για μας- συνήθειο να κοιμάται χάμω, ανάμεσα στις κουκέτες.

Φαγητό και επιβίβαση στο καράβι στις 14:00 το οποίο αναχωρεί ακριβώς στην ώρα του, 14:30. Μελέτη της αυριανής διαδρομής και χαρτάκι μέχρι το βράδυ για να περάσει η ώρα.

Επόμενη Σελίδα »

Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.