Βαλκάνια… Ευρώπη… Ελλάδα…


7 Αυγούστου, Οχρίδα – Ντουμπρόβνικ (χλμ 425)

Προβολή χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Κατά το σχεδιασμό αυτής της εκδρομής είχα ακούσει τα όσα για την Αλβανία. Κακοί δρόμοι και κάκιστη οδική συμπεριφορά ήταν τα σύνηθη που άκουγα, μέχρι που κάποιοι μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσω στο Ντουμπρόβνικ. Εγώ πάλι άκουσα τους πάντες, έψαξα το net για πληροφορίες και τελικά πείσμωσα να διαψεύσω τους αντιρρησίες.

Αναχωρούμε πουρνό-πουρνό μετά φυσικά από ένα πλούσιο πρωινό, αρχικά προς Struga και μετά προς τα σύνορα για Αλβανία. Το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής από Struga προς σύνορα είναι υπέροχο. Στα σύνορα προσπερνάμε την ουρά, καθώς έχει λίγη κίνηση, και αράζουμε δίπλα στο Σκοπιανό φυλάκιο. Ένας αστυνομικός μας ρωτάει με τρόπο αν έχουμε €. «Δεν έχουμε» του απαντώ, «μόνο κάρτα, € στην τράπεζα» και απογοητευμένος μας δείχνει τον κισσέ με τον τελωνιακό. Ο πιτσιρικάς τελωνειακός κάτοχος ενός GSXR 600 μας εξυπηρετεί τάχιστα και συνεχίζουμε προς το Αλβανικό συνοριακό σταθμό.
Στην Αλβανική πλευρά παρκάρουμε δίπλα στον σταθμό και οδηγούμαστε σε ένα παραπλήσιο κιόσκι στο οποίο ευτυχώς περιμένει μικρή ουρά. Σύντομα βρισκόμαστε μπροστά στον υπάλληλο ο οποίος μας ζητάει με σπαστά Αλβανοαγγλικά διαβατήριο και πράσινη κάρτα. Ελέγχει, σφραγίζει και μας ζητάει κάτι ακόμα που αρχικά δεν το καταλαβαίνουμε. Στην πορεία πιάνουμε ότι ζητάει λεφτά για τα διόδια, τα οποία όπως γνωρίζουμε είναι 10€ ανά μοτοσυκλέτα + 2€ ανά επιβάτη. Ο Μήτσος τους σπρώχνει ένα 10€ και τα μάτια τους βγάζουν φωτιές. Μετά από ένα σύντομο διάλογο μας κάνουν νόημα ότι τα λεφτά αυτά φτάνουν και για τους τέσσερις και μας δίνουν τα χαρτιά μας αποχαιρετώντας μας με χαμόγελα. Από ότι καταλάβαμε θα μπορούσαμε να την βγάλουμε και φτηνότερα αλλά και πάλι με βάση τα δεδομένα μας είμαστε στο κέρδος.

Η όμορφη διαδρομή των Σκοπίων, συνεχίζει και στην Αλβανία, αρχικά περνώντας δίπλα από αρκετά πολυβολεία….

Και στη συνέχεια μέσω μιας γραφικής διαδρομής μέχρι το Elbasan. Τα περισσότερα αυτοκίνητα που συναντήσαμε ήταν με Ελληνικές πινακίδες, ενώ εντύπωση μας έκανε τα στολισμένα αυτοκίνητα που κουβαλούσαν γαμπρό ή νύφη, πηγαίνοντας κομμάτια για μεγάλες αποστάσεις.

Τις Ελληνικές πινακίδες των αυτοκινήτων συνοδεύουν Ελληνικά πρατήρια καυσίμων. Το κλίμα μυρίζει Ελλάδα…

Η διαδρομή μέχρι το Ελμπασάν υπέροχη…

Επίσημο επάγγελμα της Αλβανίας θα πρέπει να είναι το πλύσιμο αυτοκινήτων. Πρέπει να συναντήσαμε πάνω από 100 πιτσιρικάδες με λάστιχα και σε ελάχιστες περιπτώσεις με κάτι πεπαλαιωμένα πιεστικά, να προσπαθούν με διάφορους μεθόδους να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μας. Το κορυφαίο βέβαια είναι ότι τα λάστιχα τους δεν έκλειναν ποτέ. Απλά τα σφήνωναν ανάμεσα σε πέτρες δημιουργώντας αυτοσχέδια σιντριβάνια…

Τα περισσότερα σπίτια που συναντάμε στην διαδρομή μας είναι στα τούβλα, αλλά είναι κατοικημένα! Οι γνωστές πολυκατοικίες των Σκοπίων κάνουν την εμφάνιση τους μόλις φτάνουμε στο Ελμπασάν, με την μόνη διαφορά ότι σοβατισμένη και βαμμένη είναι μόνο η πρόσοψη. Το υπόλοιπο στα τούβλα, όπως βλέπετε και στην φωτογραφία παρακάτω…

Μια γραφική ορεινή διαδρομή ενώνει το Ελμπασάν με τα Τίρανα. Αν και μέχρι τώρα η ποιότητα την ασφάλτου ήταν πολύ καλή, στην ορεινή διαδρομή προς Τίρανα συναντάμε πολλές λακκούβες οι οποίες μας κουράζουν και μας οδηγούν στην πρώτη μας στάση κάπου στην κορυφή του βουνού σε ένα όμορφο καφέ-εστιατόριο.

Παραγγέλνουμε στα Ελληνικά, πληρώνουμε σε €, μιας και δεν έχουμε κάνει συνάλλαγμα και κατηφορίζουμε προς Τίρανα.

Στην πρωτεύουσα της Αλβανίας γίνεται χαμός από έργα και κίνηση. Αν και από το navigator απουσιάζουν οι χάρτες της πόλης, δεν δυσκολευόμαστε να βρούμε το δρόμο προς το κέντρο. Η Ελένη φωτογραφίζει καθοδόν καθώς η στάση θεωρείται δύσκολη.

Ο κεντρικός δρόμος που διασχίζει τα Τίρανα έχει τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση, στις οποίες κυκλοφορεί από Hammer μέχρι κάρο. Για του λόγου το αληθές:

Οκ, δεν είναι κάρο αλλά συναντήσαμε και τέτοια. Απλά δεν προλάβαμε να τα φωτογραφήσουμε.

Οι πληροφορίες μας λέγανε ότι ο δρόμος από Τίρανα μέχρι Shkoder είναι μαρτύριο.

Κάποια έργα στην αρχή αυτού του δρόμου λίγο πριν το αεροδρόμιο μας ανησυχούν αρχικά, αλλά γρήγορα ο δρόμος στρώνει. Η διαδρομή είναι μια βαρετή ευθεία 100 περίπου χιλιομέτρων, με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση, με αρκετή κίνηση και πολλά μπλόκα. Συναντήσαμε 4 ραντάρ αλλά σε όλα μας είχαν προειδοποιήσει, αναβοσβήνοντας μας τα φώτα, νωρίτερα.

Η «απέραντη» ευθεία φτάνοντας στην Shkoder λαμβάνει τέλος και εμείς στρίβουμε προς Μαυροβούνιο διασχίζοντας πάνω από μια παλιά ξύλινη γέφυρα τον ποταμό Buna.Τα αντιθέτως διερχόμενα οχήματα ανέβαζαν τον βαθμό δυσκολίας διάσχισης της προαναφερόμενης γέφυρας.

Το τοπίο αλλάζει δραματικά στην απέναντι όχθη του ποταμού. Άδειοι δρόμοι, μέτριοι σε ποιότητα, με συνεχόμενες στροφές και με μπόλικο πράσινο να μας κάνει παρέα για τα λίγα χιλιόμετρα που μας χωρίζουν με τα σύνορα του Μαυροβουνίου.

Πρώτη στάση στο Αλβανικό Φυλάκιο. Σύντομος έλεγχος διαβατηρίων και μετάβαση στο δίπλα κισσέ. Μας ζητάνε κάτι που δεν καταλαβαίνουμε…. Τους δείχνουμε ότι έχουμε και δεν έχουμε. Διαβατήριο, πράσινη κάρτα, ευρωπαϊκό δίπλωμα και ό,τι άλλη χαρτούρα κουβαλάμε μαζί μας. Δεν τους κάνει τίποτα απ’ αυτά… Εν τέλει πιάνοντας κάποιες λέξεις καταλαβαίνουμε ότι μας ζητάνε κάποια απόδειξη που έπρεπε να είχαμε πάρει κατά την είσοδο μας στην Αλβανία. Τους εξηγούμε ότι δεν μας έδωσαν και αντιδράνε λες και διαπράξαμε κάποιο έγκλημα… Και πάνω που αρχίζει να περνάει απ’ το μυαλό μου ότι «εδώ θα μείνουμε», «αυτό ήταν το τέλος του ταξιδιού», μας ζητάν 3 ολόκληρα € για να περάσουμε… Προσπαθώντας να πνίξω το γέλιο μου τα σπρώχνω στο κισσέ και καβαλάω την μοτοσυκλέτα μου προς το φυλάκιο του Μαυροβουνίου.
Παρακάμπτουμε την μικρή ουρά φτάνοντας μπροστά στο φυλάκιο, όπου ο υπάλληλος φέρνει την σφραγίδα απ’ τον κισσέ και μας σφραγίζει τα διαβατήρια χωρίς καν να τα ελέγξει.

Τα πρώτα μας «βήματα» στο έδαφος του Μαυροβουνίου, θυμίζουν έντονα τα τελευταία μας χιλιόμετρα επί Αλβανικού εδάφους. Ίδια ησυχία και ίδια ποιότητα ασφάλτου. Όλα αυτά μέχρι να φτάσουμε στο ύψος του Bar (δεν είναι American Bar, πόλη είναι).

Η αρκετή κίνηση ιδίως μέσα στις πόλεις και οι παραλίες τίγκα σε ομπρελοκαθίσματα συνθέτουν ένα γνώριμο σε εμάς τους νησιώτες τοπίο. Τη διαφορά κάνουν οι φρεσκοστρωμένοι δρόμοι και τα γραφικά χωριουδάκια όπως το Sveti Stefan που βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω.

Συνεχίζουμε φτάνοντας στον τεράστιο όρμο του Kotor τον οποίο διασχίζουμε με καραβάκι καθώς αν επιλέγαμε οδικώς θα κάναμε περίπου +40 χιλιόμετρα. Το καραβάκι κάνει περίπου 5 λεπτά να τον διασχίσει και κοστίζει 1,5€ ανά μοτοσυκλέτα. Οι επιβάτες δεν πληρώνουν.

Η έξοδος μας από το Μαυροβούνιο είναι μια ολιγόλεπτη διαδικασία, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την είσοδο μας στην Κροατία. Η ουρά που αναμένει στα σύνορα είναι πάνω από 3 χιλιόμετρα και φυσικά γκρινιάζει που την προσπερνάμε και προσπαθούμε να χωθούμε δίπλα στο φυλάκιο. Εν τέλει καταφέρνουμε να χωθούμε χωρίς βέβαια να γλιτώσουμε κάποια φραστικά επεισόδια και περνάμε δίχως έλεγχο καθώς μόλις ο υπάλληλος -που τα έχει δει όλα απ’ την τρελή κίνηση- βλέπει διαβατήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας κάνει νόημα να περάσουμε συμπληρώνοντας την τρομερή ατάκα «I don’t care!»

Από ότι καταλάβαμε, λόγω ότι το Μαυροβούνιο είναι αρκετά πιο φτηνό απ την Κροατία, γίνεται σχολαστικός έλεγχος σε οποιοδήποτε αυτοκίνητο με Κροατικές πινακίδες περάσει απ’ αυτά τα σύνορα. Το θέμα είναι πως δεν οδηγούν το υπό έλεγχο αυτοκίνητο δεξιά ή αριστερά του φυλακίου, αλλά το ελέγχουν επί τόπου κωλύοντας όλη την κυκλοφορία των οχημάτων. Σε οχήματα με πινακίδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος…

40 χιλιόμετρα μας χωρίζουν από τον σημερινό προορισμό μας που δεν είναι άλλος από το «Διαμάντι της Αδριατικής» κατά το Λόρδο Βύρωνα ή κοινώς το Ντουμπρόβνικ. Χιλιόμετρα που δεν αργούμε να καταπιούμε, παρκάροντας έξω από το ξενοδοχείο μας (Ivka) στις 18:30.

Τακτοποιούμαστε και αποφασίζουμε να πάμε μια βόλτα στην περιοχή Lapad, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στο ξενοδοχείο μας και να αφήσουμε την παλιά πόλη για αύριο, μιας και θα μείνουμε τρία βράδια στο Ντουμπρόβνικ.

Σύντομα περπατάμε στον πεζόδρομο της Lapad ψάχνοντας ταυτόχρονα κάπου για να σβήσουμε την πείνα μας. Δεν βρίσκουμε κάτι να μας γεμίζει το μάτι και συμβουλευόμαστε για ακόμα μια φορά το Lonely Planet. Το 1ο εστιατόριο που προτείνει αδυνατούμε να το εντοπίσουμε, ενώ τα άλλα δύο της περιοχής βρίσκονται αρκετά μακριά. Περπατάμε προς αυτά και επιλέγουμε το Eden λόγω της θέας που είχε. Φαγητό νόστιμο μεν, αλλά σε μικρές μερίδες και όχι σε τόσο χαμηλή τιμή. Πεινασμένοι ακόμα περπατάμε στον πεζόδρομο προσπαθώντας να γεμίσουμε το κενό στα στομάχια μας με φτηνό παγωτό…

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
29 Σχόλια
  1. Filippos650 says:

    Μπραβο παιδιά! Πολύ καλό όπως και τα προηγούμενα ταξίδια σας! Μου δίνετε ιδέες!

  2. ELGRECO says:

    Πανεμορφο το ταξίδι και υπέροχες φωτογραφίες παιδιά. Πολλά μπράβο, κρίμα που στο τέλος σας χάλασε η πίτσα…

  3. scotty says:

    μπραβο ρε Στελιο ..χαρα στο κουραγιο σου ρε φιλε και για το ταξιδι , αλλα και για το “οδοιπορικο” παντα τετοια

  4. ΣΕΡΓΙΟΣ says:

    Σας ευχαριστούμε που μοιραστήκατε το υπέροχο ταξίδι σας με όλους εμάς που δεν ήρθαμε.
    Ηταν σαν να μας πήρατε μαζί σας.
    Αφού παραλίγο να με πειράξει και μένα η τελευταία πίτσα.
    Κάθε φορά που διαβάζω το εκάστοτε οδοιπορικό σας μετανοιώνω που δεν οδηγώ μηχανή για να έρχομαι μαζί σας.
    Αυτοκίνητα δεχόσαστε?
    Στέλιο συγχαρητήρια γα το οδοιπορικό

  5. ΣΕΡΓΙΟΣ says:

    Ο Θοδωρης είναι σαν τον Ραν Ταν Πλαν.
    Η πιτσα που σας πείραξε τους υπόλοιπους φέτος αυτόν θα το πειράξει του χρόνου στο επόμενο οδοιπορικό.

  6. Αχ βρε Στέλιο μου έβαλες φωτιά για τις Αλπεις θέλεις να μου βάλεις και για την Κροατία……Χα Χα Χα!!!
    Φίλε ευχαριστούμε για τις όμορφες εμπειρίες και για την διάθεση σου να γράψεις τόσο καλό και ενημερωτικό ταξιδιωτικό.
    Πάντα καλά ταξίδια και προσοχή τις πίτσες…….

  7. Kantidos says:

    Α ρε γυναίκα…άλλοι πάνε βόλτες και άλλοι σπέρνουν κουτσούβελα. Αλλά εώς εδώ..Ότι κάναμε-κάναμε. Την άλλη φορά θα πάω και γω..(και μετά θα γυρίσω ανάσκελα..)

  8. Madv says:

    Τnx παίδες για τα καλά σας λόγια 😉

    Η πίτσα ναι μεν μας χάλασε τα στομάχια αλλά προσθεού δεν μας χάλασε την διάθεση. Ήταν και αυτή ένα μέρος της περιπέτειας….

    ΥΓ. Για όσους έχουν κατεβάσει ίδη το tracklog, ανέβασα σήμερα νέα version. Είχα ξεχάσει μερικά σημεία ενδιαφέροντος.

  9. dimitris says:

    παιδια μπραβο.
    την ιδια σχεδον περιοδο καναμε και εμεις την διαδρομη με καποιες διαφορες.εμεις πηγαμε στο παρκο του plitvice,γυρισαμε απο βενετια με πλοιο και ειχαμε -δυστυχως-λιγοτερες μερες στην διαθεση μας.
    σε καποια φαση θα κανω και εγω ενα αντιστοιχο report και θα το βαλω στο site:www.scooter club hellas.gr, γιατι ειμαι scooterας.το ταξιδι εγινε με μια aprilia caponord 1000 και ενα scooter aprilia atlantic 500 sprint.
    μπραβο σας και που ξερετε ισως καποτε βρεθουμε καπου….

  10. Madv says:

    Το plitvice πρέπει να είναι και αυτό καταπληκτικό. Ίσως και καλύτερο λόγο του μεγέθους των καταρακτών. Το έχω στα υπόψιν μου για το μέλλον 😉

    Θα τσεκάρω το scooterclubhellas.gr για το οδοιπορικό σου. Σαν ανταλαγή απόψεων θα είναι 😉

    Καλά και ασφαλή χιλιόμετρα και σε σας Δημήτρη και που ξέρεις -όπως λες- ίσως κάποτε συναντηθούμε κάπου 😉

  11. FZMAN says:

    Παιδιά ευχαριστούμε που μοιράζεστε μαζί μας αυτό το εκπληκτικό ταξίδι που πραγματικά πολύ θα ήθελα να πραγματοποιήσω εαν είχα και την κατάλληλη παρέα. Θέλω επίσης να ρωτήσω πόσο στοίχησε συνολικά αυτό το ταξίδι για κάθε άτομο;

  12. Madv says:

    Ευχαριστούμε FZMAN

    Διάθεση να υπάρχει και η κατάλληλη παρέα πάντα βρίσκετε 😉

    Τώρα όσο αναφορά το κόστος, μας έπιασε περίπου 1600€ το άτομο. Από αυτά πρέπει να αφερέσεις τα 170€ που δώσαμε εμείς για ακτοπλοϊκά εισητήρια Χανιά – Πειραιά και επιστροφή.

  13. tserts says:

    Εγώ είμαι ο μορφονιός με το κίτρινο αντανακλαστικό γιλέκο στο πάρκινγκ του PARK στη Λιουμπλιάνα!!

    Κοίτα πλάκα που βρεθήκαμε τελικά! Κάποιοι από το φόρουμ μας (www.transalpforum.gr) ξετρύπωσαν το οδοιπορικό σας και μας το σφύριξαν!!

    Ο Γερμανός ο πιτσιρικάς που αναφέρεις (με XR250 πήγαινε Βουλγαρία!!) δεν ήταν μαζί μας απλά είδε 5 μηχανόβιους να κουβεντιάζουν και ήρθε και μας ζήτησε ένα χεράκι να φορτώσει την ΤΑ στο βαν..

    Πάντως αυτή η συνάντηση ήταν πολύ ωραία!!

    Μακάρι να ξαναβρεθούμε στο δρόμο αλλά αν περνάτε από Αθήνα ρίξτε σήμα να βρεθούμε..

    Το δικό μας οδοιπορικό (ατελές ακόμα, έπεσε δουλειά βλέπεις..) βρίσκεται εδώ:

    http://www.transalpforum.gr/index.php?topic=5279.0

    Πάντα τέτοια παιδιά!!

  14. Madv says:

    Είχα δει το αυτοκολητο του Τransalp.gr και είχα ψάξει και παλιότερα στο forum μήπως σας πετύχω άλλα μάλλον δεν πρόσεξα το οδοιπορικό σας…

    Όντως η συνάντηση μας ήταν σύντομη αλλά ωραία. Κάναμε και την πρωινή μας γυμναστική φορτόνοντας το ΤΑ στο βανάκι.

    Το πήρα χαμπάρι το ταξιδιωτικό σας το μεσσημέρι αλλά δεν είχα χρόνο να το διαβάσω. Θα το απολαύσω τώρα με την ησυχία μου 😉

    Ελπίζω να τα ξαναπούμε και πάλι εκτός συνώρων (ευχή ότι τόσο και εμείς όσο και εσείς θα ξαναταξιδέψουμε εκτός Ελλάδας) 😉

  15. ΕΥΑ says:

    Καλησπέρα διάβασα με πολύ προσοχή για το ταξίδι σας, καθώς έψαχνα για χιλιομετρικές αποστάσεις για Κροατία και Σλοβενία, με διαφωτίσατε πολύ είναι ένα ταξίδι που σκέφτομαι να κάνω εδω και ένα χρόνο, και έψαχνα πληροφορίες, σας ευχαριστώ πολύ να είστε καλά!

  16. Madv says:

    Χαιρώμαστε που βοηθήσαμε Εύα. Άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός αυτού του blog 😉

    Αν έχεις οποιαδήποτε απορία μην διστάσεις να στείλεις mail.

    Καλό σου ταξίδι 😉

  17. nickman says:

    Για ακομα μια φορα, η παρεα που μου κρατησατε ηταν καταπληκτικη!!!
    Ειμαι στην Πριστινα με μειον 15 και χαζευω Κροατια, Βοσνια, Σερβια…….
    Να ‘στε καλα ρε παιδια!!!

  18. Madv says:

    -15!!!!!!!!!! αυτή είναι δυσμενή μετάθεση ρε Νίκο…

    Νκόλα εμείς ευχαριστούμε για την καταπληκτική παρέα στην Σαλόνικα και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε σύντομα (και χωρίς στομαχόπονους) 😉

    Απ’ ότι φένετε πάντως ο δρόμος θα μας ξαναβγάλει προς τα μέρη σας και του χρόνου. Θα δείξει….

  19. GFiotakis says:

    Παιδες μπραβο σας !!!
    Μολις διαβασα το ταξιδιωτικο σας και εχω να πω απλα καταπληκτικο !!!
    Ειναι μια απο τις διαδρομες που θα ηθελα να κανω οπως και πολοι αλλοι φανταζομαι.
    οι πληροφοριες σας παρα πολυ χρησημες οπως επισης και το αρχειο για το GPS
    Το μελετησα παρα πολυ και ειναι μεγαλο βοηθημα αφου περιεχει τιος διαδρομες ετοιμες και πολλα σημεια καθως και το ιχνος της διαδρομης σας.
    Σας ςυχαριστω για την ομορφη περιγραφη σας , τις εικονες σας και για τις διαδρομες.
    Με εκτιμηση
    Γιωργος Φιωτακης

  20. Madv says:

    Ευχαριστούμε Γιώργο

    Χαίρομαι που το GPS track σε βοήθησε. Πραγματικά απορούσα αν είναι κατανοητό γιατί 1η φορά χρησιμοποίησα ένα αρχείο για όλες τις διαδρομές, τα σημεία ενδιαφέροντος και 1η φορά κράτησα tracklog (ίχνος που λες και εσύ) για την πορεία που τραβήξαμε.

    Εύχομαι σύντομα να βρεθείς στα ίδια μέρη 😉

  21. dennis says:

    ayto poy tha hthela na mathw einai poso safe htan h epistrofh sas apo to beligradi …gia exw akousei polla perierga ..px oti stamataei h police k zhtaei eurakia gia dithen paraviasei orioy taxuthyas..isxuei kati tetoio ??

    • Madv says:

      Και εγώ είχα ακούσει διάφορα για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά προσωπικά δεν αντιμετώπησα κανένα πρόβλημα. Συνάντησα όλο κι όλο ένα μπλόκο το οποίο το είδα από μακριά και πρόλαβα να κόψω… Αυτό που θα σε συμβούλευα είναι ότι τα μπλόκα συνήθως στήνονται κοντά στους κόμβους εισόδου/εξόδου από την εθνική. Άρα με το που δεις πινακίδα για κόμβο ελλάτωσε 😉

  22. giorgos serlidakis says:

    bravo paidia!! Stelios prepei na xoume synantithi stin varkeloni sto ghpedotis an den kanw lathos to 2007.Den exw ksanadiavasi pio wraio odiporiko!!emeis etoimazomaste twra na kanoume peripoy to idio kai na ftasoyme Brno kai epistofi meso beograd sofia.Na sas rwtisw an kanate diethenes diploma meso elpa???

  23. Madv says:

    Γεια σου Γιώργο!

    Σωστά λες. Επιβεβαιώνοντας ότι παντού υπάρχει ένας έλληνας, “κουτουληθήκαμε” στο καπ νου 😉

    Με το διεθνές δίπλωμα είναι μπερδεμένη ιστορία. Προσωπικά το έχω βγάλει άλλα δεν μου έχει ζητηθεί ποτέ. Από όσα έχω διαβάσει δεξιά και αριστερά όλοι λένε πως δεν τους έχει ζητηθεί ποτέ σε Βαλκανικές χώρες. Εγώ πάλι “κώλωσα” και δεν ήθελα να διακινδυνεύσω μια προτιθέμενη ταλαιπωρία, γι αυτό και το έβγαλα…

    Καλά να περάσετε! Τα Moto GP είναι απίστευτη εμπειρία!

  24. bettinaki says:

    Μπράβο!!!
    Τι ταξίδι ήτανε και αυτό, καταπλικτικό!!!! Τι έχουνε δει τα μάτια σας..ποποοοοο !!!

    • Madv says:

      Τα μάτια μας έχουν δει αρκετά… αλλά μένει να δουν πάρα μα πάρα πολλά ακόμα 😉 Ελπίζουμε να συνεχίσουμε να “βλέπουμε” και να μοιραζόμαστε τις εικόνες μαζί σας.

      Ευχαριστούμε bettinaki

  25. antonis dirvas says:

    μπράβο ρε παιδια,εκπληκτικές οι φωτογραφίες σας.Θέλω να κάνω και εγώ ένα τέτοιο ταξίδι με προορισμό ιταλία-μέχρι και Βενετία.Απίστευτη εμπειρία.

  26. Madv says:

    χάρτες του γούγλη προστέθηκαν και εδώ 😉

Το σχόλιο σας