Οι «μηχανές» του χρόνου


14 Αυγούστου, Οδησσός – Constanta (χιλ 505)

Προβολή χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Πεντέμισι το πρωί βαράει το ξυπνητήρι και μισή ώρα αργότερα αναχωρούμε διασχίζοντας την άδεια πόλη για να βρεθούμε σύντομα εκτός αυτής. Η πρωινή δροσούλα μαγική. Το ίδιο και τα χρώματα της ανατολής του ηλίου.

Μεγάλη προσοχή θέλουν οι ουκρανοί οδηγοί. Θεωρούν ότι είναι κυρίαρχοι των δρόμων και πραγματικά κάνουν ότι τους καπνίσει. Ένας από αυτούς, αφού μας προσπερνάει πατητός με το Lada του, συνεχίζει προσπαθώντας να περάσει και το προπορευόμενο φορτηγό. Δεν τον παίρνει όμως, λόγω ενός αντίθετα ερχόμενου οχήματος και βγαίνει στα χωράφια αριστερά του δρόμου!

Φτάνουμε στα σύνορα, που είχαμε ξαναβρεθεί πριν δύο μέρες, και όπως είχα σωστά συμπεράνει, ο φρουρός μας δίνει ένα χαρτάκι όπου γράφει απλά τρεις μοτοσυκλέτες. Το κρατάμε και συνεχίζουμε για δέκα ακόμα χιλιόμετρα μέχρι να συναντήσουμε το επόμενο φυλάκιο. Δίνουμε το χαρτάκι στον εκεί φρουρό και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Τρελές ευθείες απίστευτη άνοια…

Λίγο πριν αποχαιρετήσουμε την Ουκρανία γεμίζουμε τα ρεζερβουάρ λόγω της τσαμπέ βενζίνης και συνεχίζουμε προς το συνοριακό φυλάκιο.

Ένα ερείπιο εμφανίζεται μπροστά μας και από τους ένστολους καταλαβαίνουμε ότι μάλλον είμαστε στα σύνορα. Σε ένα γκισέ του χαλάσματος βρίσκεται ο πρώτος υπάλληλος ο οποίος έχει μπροστά του έναν υπολογιστή με αρχαιολογική αξία ενώ σε ένα υπαίθριο τραπεζάκι ο δεύτερος hi-tech υπάλληλος με ένα λάπτοπ. Αν και δεν υπάρχει άλλος μπροστά μας, η διαδικασία είναι απελπιστικά αργή. Μας τρώει πάνω τριάντα λεπτά για να περάσουμε και οι τρεις. Βγαίνοντας από το φυλάκιο ακούμε την πρώτη αγγλική λέξη από ουκρανό συνοριοφύλακα “γκουντ μπάι!”.

Στο Μολδαβικό φυλάκιο μας υποδέχεται ένας πιτσιρικάς με χαμόγελο. Απογοητεύεται που δεν μιλάμε γαλλικά αλλά κάνει τα πάντα για να μας εξυπηρετήσει μέχρι που ο βαρύμαγκας, πάλιουρας, μουστακαλής εμφανίζεται στην σκηνή. Τα χαμόγελα κόβονται και οι κουβέντες γίνονται κοφτές. Παίρνει τα χαρτιά μας και εξαφανίζεται για λίγο. Επιστρέφει ελέγχοντας τις πινακίδες μας και αρχίζει τα “πρόμπλεμ”, “μπιγκ πρόμπλεμ”. Μας δείχνει τον αριθμό στην άδεια κυκλοφορίας και τον αριθμό στην πινακίδα μας και ρωτάει επίμονα για την απουσία του αρχικού μηδενικού. Προσπαθώ να του εξηγήσω αλλά δεν καταλαβαίνει. Μπαίνει στην μέση η Νατάσα με τα σπαστά τσέχικα και ως δια μαγείας ο τύπος πείθεται. Μας επιστρέφει τα χαρτιά μας και μας υποδεικνύει ένα άλλο γραφείο. Ο δεύτερος υπάλληλος επανελέγχει τα χαρτιά και μας στέλνει δίπλα στο ταμείο για πληρωμή διοδίων. Του δείχνω ότι έχουμε πληρώσει κατά την προηγούμενη είσοδο στη χώρα αλλά αυτός επιμένει να λέει “μπάνκα”. Νευριάζω αλλά συγκρατιέμαι, έχουν το πάνω χέρι. Πάμε δίπλα και η κοπέλα πίσω από τον γκισέ μας ζητάει 17,50 lei ανά μοτοσυκλέτα. Της λέμε “σε €;”, για να πάρουμε την απάντηση ότι δεν γίνεται δεκτό. Μόνο lei ή πιστωτική κάρτα. Στον άλλο συνοριακό σταθμό, την πρώτη φορά που μπήκαμε Μολδαβία δέχονταν €, εδώ όχι… τρελά πράγματα. Εν τέλει πληρώνουμε με κάρτα η οποία και χρεώθηκε με παραπάνω έξοδα για την κίνηση από το ποσό που έπρεπε να πληρώσουμε!

Αναχωρούμε νευριασμένοι για να διανύσουμε περίπου εβδομήντα άθλια χιλιόμετρα με συνεχόμενες λακκούβες επί Μολδάβικου εδάφους αγανακτώντας για το γεγονός ότι πληρώσαμε και διόδια.

Στο δρόμο δεν κυκλοφορεί ψυχή, οι ευθείες χάνονται στον ορίζοντα και οι λίγες διασταυρώσεις δεν έχουν καμία σήμανση. Όμως ως δια μαγείας δύο φορές που χρειαστήκαμε οδηγίες για την πορεία μας συναντήσαμε τους αντίστοιχους ανθρώπους, κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, οι οποίοι μας έδωσαν τις κατάλληλες πληροφορίες με χρήση της νοηματικής.

Εν τέλει φτάνουμε στον επόμενο συνοριακό σταθμό από τον οποίο ξεμπερδεύουμε με συνοπτικές διαδικασίες. Διασχίζουμε την σιδερένια γέφυρα η οποία ενώνει τα δύο κράτη και βρισκόμαστε επί Ρουμανικού εδάφους.

Αχ Ευρώπη! Οι συνοριοφύλακες μιλούν αγγλικά, είναι ευγενικοί και κάνουν πλάκα μαζί μας! Ο ένας από αυτούς μας μιλάει κιόλας ελληνικά. Δηλώνει πως μας ζηλεύει και πως και αυτός θέλει κάποτε να κάνει ταξίδια με μοτοσυκλέτα. Του το ευχόμαστε μέσα απ’ την καρδιά μας και συνεχίζουμε την διαδρομή μας.

Διασχίζουμε την μεγαλούπολη του Galati, μέσα από τρελό μποτιλιάρισμα, και συνεχίζουμε προς Braila. Δεν υπάρχει καμία πινακίδα να μας στέλνει προς το ferry αλλά ευτυχώς το navigator μας πηγαίνει ακριβώς.

Μας κάνουν νόημα να επιβιβαστούμε στην παντόφλα και μας στριμώχνουν όσο δεν πάει άλλο. Το τελευταίο βαν που φορτώνουν σχεδόν αιωρείται…

Είμαστε ήδη έξι ώρες στο δρόμο με μόνες στάσεις αυτές που κάναμε στα σύνορα συν μία για βενζίνη. Η θερμοκρασία νιώθω πως περνάει τους 40 βαθμούς αλλά δε μπορώ να το επιβεβαιώσω. Δέκα λεπτά αργότερα βρισκόμαστε στην απέναντι όχθη και αράζουμε στο παραπλήσιο αναψυκτήριο καθώς έχουμε αφυδατωθεί εντελώς. Αναπληρώνουμε υγρά και συνεχίζουμε μέσω μιας ιδιαίτερα όμορφης διαδρομής που διασχίζει απέραντους βάλτους μέσα από τους οποίους ξεφυτρώνουν πανύψηλα δέντρα. Κοντά στις όχθες των βάλτων δροσίζονται ζώα και πουλιά, ενώ ψαράδες δοκιμάζουν την τύχη τους στα πράσινα νερά.


Ευτυχώς για εμάς το τοπίο συνεχίζει να είναι ενδιαφέρον παρά την απομάκρυνσή μας από τον Δούναβη. Ένας καλοσχεδιασμένος ελικοειδής δρόμος ο οποίος ανεβοκατεβαίνει αρκετούς λοφίσκους μας οδηγεί στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

Από εκεί και μέχρι την Κωνστάντια μας συνοδεύουν απέραντες κοιλάδες και ανεμογεννήτριες που απλώνονται όσο μπορεί να δει το μάτι μας.

Η πόλη μας υποδέχεται με το σήμα κατατεθέν της, το καραβάκι. Το θερμόμετρο σε κάποιο φανάρι γράφει 37 βαθμούς και εμείς δεν βλέπουμε την ώρα να φτάσουμε στο ξενοδοχείο.

Τα φανάρια συχνά και πέφτουμε από κόκκινο σε κόκκινο για αρκετή ώρα. Τελικά το GMG ξεπροβάλει την ώρα που μας την πέφτουν κάποιοι ντόπιοι κουνώντας μας κλειδιά και φωνάζοντας “cazare-cazare”. Όπως ανακαλύψαμε αργότερα σε όλη την παραλιακή ζώνη υπάρχουν δεκάδες τέτοιοι τύποι που νοικιάζουν δωμάτια.

Παρκάρουμε τις κυρίες μας ευπρεπώς, πάνω στο κόκκινο χαλί και τραβάμε για την παραλία της Mamaia, την πιο φημισμένη της χώρας. Έχετε δει τη χαρακτηριστική φωτογραφία με τους στιβασμένους κινέζους σε μία παραλία που κυκλοφοράει στο net; Μάλλον στην Mamaia πρέπει να τραβήχτηκε…

Η εικόνα αποκρουστική. Ο πήχτρα κόσμος εκτός και εντός θαλάσσης, τα σκουπίδια που ήταν πεταμένα παντού, ένα λούνα παρκ που λειτουργούσε πάνω στην άμμο, τα ξενοδοχεία με τα δωμάτια που θύμιζαν κάτι από στοιβαγμένα τελάρα και μια παραλιακή γεμάτη φαστφουντάδικα και κακόγουστα καφέ-εστιατόρια, μας ωθούν στο να κάνουμε άμεσα μεταβολή. Ο παράλληλος δρόμος που ακολουθούμε είναι γεμάτος με πολυτελή αυτοκίνητα.

Στην πόλη συναντάμε επίσης, πολλά φτιαγμένα hayabusa.

Κοντά στο ξενοδοχείο είχαμε δει ένα αξιοπρεπές εστιατόριο και μιας και δεν είχαμε κάποια καλύτερη επιλογή τραβήξαμε προς τα εκεί. Κατά λάθος βρισκόμαστε μάλλον στο πιο ιν ρεστοράν της πόλης, στο La Dolce Vita. Αν και γίνεται χαμός η εξυπηρέτηση είναι τάχιστη και το φαγητό ποιοτικό. Οι ρουμάνικες τιμές ασυναγώνιστες.

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
25 Σχόλια
  1. Madv says:

    Για όσους προσπαθούν να κατεβάσουν τα tracklog της διαδρομής, υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τον πάροχο μου που ελπίζω να λυθεί μέχρι αύριο.

    Τα αρχεία έχουν ήδη ανέβει αλλά για κάποιο λόγο δεν έχω ούτε έχετε πρόσβαση…

    soz

  2. Γιώργος - George20vt says:

    Απίστευτο ταξίδι, όμορφες διαδρομές, ψαγμένοι προορισμοί. Κάνατε το ταξίδι διαβασμένοι και αποζημιωθήκατε…!!!

    Ό,τι άλλο και να πω θα φανεί κλισέ… Να είστε καλά και να σχεδιάζετε με γλυκειά προσμονή το επόμενο.

  3. FZMAN says:

    Συγχαρητήρια παιδιά για το υπέροχο ταξιδι και βέβαια για την εκπληκτική περιγραφή και τις φωτογραφίες.
    Εύχομαι να είστε καλά και να ταξιδεύεται.

  4. Madv says:

    Ευχαριστώ Γιώργηδες, να ‘στε καλά να μας ταξιδεύετε και εσείς μέσα από τα δικά σας οδοιπορικά.

    ΥΓ Επειδή δεν βλέπω να λύνετε το θέμα που έχω με τον server που φιλοξενεί τα αρχεία των διαδρομών, τα μετέφερα στο rapidashre. Ελπίζω προσωρινά…

  5. sakis says:

    μπραβο για ακομη μια φορα……ειστε οι πρωτοι και με διαφορα…..
    η παρεα του motodiadromes σας το αφιερωνει αυτο το βιντεακι…..http://www.youtube.com/watch?v=LnDiYkfAKWw

  6. Eratw kap says:

    Οφείλω να πω ότι μαγεύτηκα και ζήλεψα συγχρόνως..εύχομαι να σας γνωρίσω μια μέρα και να καταφέρω να ακούσω τις ιστορίες σας.. Παιδιά και στο επόμενο ονειρικό ταξίδι με το καλό..Να προσέχετε..καλές βόλτες!

  7. Δημητρης says:

    τωρα τι να λεμε…
    η σιωπη μου προς απαντηση σας…

    Υ.Γ κλασικα οπως και περυσι θελω καποιες λεπτομεριες γιατι του χρονου (πρωτα ο Θεος) θα τραβιξουμε Τρανσυλβανια.

    Y.Γ 2: οπως μου εγραψες σας ακολουθουμε καταποδας στα ταξιδια σας.Ειναι τιμη για εμας να ακολουθουμε πρωτοπορους και ανθρωπους που μοιραζομαστε τα ιδια ονειρα….

    Να σας εχει ο Θεος καλα….

  8. Δημητρης says:

    μακαρι να μπορεσουν καποτε να συμπεσουν οι ταξιδιωτικοι προορισμοι μας. Νομιζω οτι θα ταιριαζαν οι ‘ροδες’ μας…

  9. Madv says:

    @ motodiadromes
    σας περιμένω κρήτη
    ελπίζω να παίζει ακόμα αυτό το σενάριο

    @Eratw
    Tnx a lot

    @Δημήτρη
    οτι θες φυσικά είμαι εδώ
    το μ΄ακολουθείς κατά πόδας ελπίζω να μην το πήρες σοβαρά. ο κόσμος είναι πολύ μικρός και εγώ σίγουρα ακολουθώ κάποιον άλλο.
    ελπίζω να τα πούμε κάποια στιμγή από κοντά και γιατί όχι να μοιραστούμε τις ίδιες εικόνες απ΄την τρέλα που κουβαλάμε

  10. nickman says:

    Α ρε Στελιο, τί μας κανατε παλι!!!!
    Τί να πωπαιδια, παντα τετοια και καλυτερα!!!!

  11. QuadMudNess says:

    Εξαιρετικο ταξιδι παιδια, αν και στην Ουκρανια θα μπορουσατε να περασετε πολυ καλυτερα στα νοτιοδυτικα.
    Να ειστε καλα και παντα τετοια!

  12. Madv says:

    @ Δημήτρη, το εύχομαι κι εγώ.. ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να κουτουληθούμε

    @ nickman, να ‘σαι καλά φίλε

    @ QuadMudness, Ουκρανία περάσαμε super, ασχέτως αν θεωρώ τους Ουκρανούς τον πιο αφιλόξενο λαό που έχω συνατήσει μέχρι τώρα. Η συμπεριφωρά τους δεν μας χάλασε το ταξίδι 😉 Όταν εννοείς νοτιοδυτικά που εννοείς; Γιατί μπήκαμε από την νοτιοδυτική πλευρά της Ουκρανίας η οποία ήταν γεμάτη με τσιγγάνους και καταυλισμούς.

  13. entaxi…!!! zilevo..!!! eyxaristi8ikate tora?????

    • Madv says:

      Μην ζηλεύεις λέμε.. αλήτες μηνανόβιοι είναι αυτά τα κοπέλια 😉

      Να ‘σαι καλά Βιβή και εύχομαι γρήγορα να βρεθούμε και πάλι για να γευτούμε τις λιχουδιές σου, με επιδόρπιο την απολαυστική παρέα σου.

  14. nigeo says:

    Εξαιρετική παρέα, εξαιρετικό οδοιπορικό μπράβο!
    Σας εύχομαι να έχετε πάντα ασφαλή χιλιόμετρα και να κάνετε τα ταξίδια που ονειρεύεστε πραγματικότητα!

    Φιλικά,
    Νίκος

  15. Dimitris says:

    Πραγματικα θεωρω οτι εδω μεσα διαβαζω τα καλυτερα ταξιδιωτικα…
    Eισαστε οι πρωτοποροι και ακολουθουμε

    Συνεχιστε ετσι…

    Συγχαρητηρια απο ολη την παρεα του MotoTrips.

    υγ
    Ευχαριστουμε που μας βαλατε στους κομβους σας…

  16. Βασίλης says:

    Συγχαρητήρια Στέλιο για την πολύ καλή περιγραφή σου και σε ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια που άντλησα μέσα από τις εμπεριστατωμένες πληροφορίες που έδωσες.
    Μπράβο και στην παρέα σου.

    Φιλικά,
    Βασίλης

    • Madv says:

      Ευχαριστώ Βασίλη

      Αν χρειάζεσαι οποιαδήποτε άλλη πληροφορία μην διστάσεις να επικοινωνήσεις μαζί μου.

      Ευχαριστώ και εν μέρη των συνταξιδιωτών μου

  17. Madv says:

    up 2 date… google maps added, όπως υποσχέθηκα

  18. Βαρδής says:

    Ευχαριστώ πολύ παιδιά για τις όμορφες φωτογραφίες και τις πολύτιμες πληροφορίες. Το ταξίδι αυτό με μικρές παραλαγές το σχεδιάζω για φέτος το καλοκαίρι.

Το σχόλιο σας