Highland Riders


12 Αυγούστου, Η Αθήνα του βορρά
Η βικιπαίδεια λέει: “Το Εδιμβούργο συχνά αποκαλείται “Αθήνα του Βορρά” για πολλούς λόγους. Μια πρώτη σύγκριση μεταξύ των δυο πόλεων φανέρωνε ότι είχαν την ίδια τοπογραφία, καθώς η Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου αντιστοιχούσε με την Ακρόπολη στην Αθήνα. Κι οι δυο πόλεις βρίσκονταν σε πεδιάδα, που κατέληγε σε λιμάνι: ο Πειραιάς στην Αθήνα και το Λίθ στο Εδιμβούργο. Επίσης, όντας η πόλη του Εδιμβούργου κέντρο του διαφωτισμού, με προσωπικότητες όπως ο Ντέιβιντ Χιουμ κι ο Άνταμ Σμιθ, πολλοί ήλπιζαν πως θα επηρέαζε πολιτισμικά το Λονδίνο με τον ίδιο τρόπο που η Αθήνα επηρέασε τη Ρώμη.”
Αυτές και μόνο αυτές είναι ομοιότητες των δύο πόλεων. Σε όλα τα υπόλοιπα ισχύει το γνωστό “καμία σχέση”. Η πόλη είναι απίστευτα διατηρημένη με μεσαιωνικά κτίρια και σοκάκια τα οποία σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές. Στα παραπάνω προσθέστε τα απέραντα πάρκα, το τρομερό κάστρο, ένα απίστευτο μουσείο και δεκάδες άλλα μικρότερα αλλά σημαντικά αξιοθέατα.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Σαν πρώτο αξιοθέατο είχαμε αποφασίσει να επισκεφτούμε το κάστρο αλλά στην πορεία προς αυτό περάσαμε δίπλα από τον επιβλητικό ναό του Επισκόπου Ιωάννη.

Στο εσωτερικό του γυριζόταν κάποια ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή πράγμα που μας έκανε να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια και να κινηθούμε προς τους παραπλήσιους κήπους της Princes Street. Μια όαση ανάμεσα στην παλιά και την καινούργια πόλη με υπέροχη θέα στο κάστρο.

Ανηφορίζουμε προς το κάστρο στο οποίο περιμένουν πάνω από 300 άτομα στην ουρά για εισιτήριο (15 λίρες)!

Τα κάστανα από την φωτιά αναλαμβάνει να βγάλει ένα ζευγάρι Έλληνες που είχαμε συναντήσει νωρίτερα και οι οποίοι κατά καλή μας τύχη ήταν λίγο πριν το ταμείο. Παίρνουμε τα μαγικά χαρτάκια (να ‘στε καλά παιδιά) μπαίνουμε στο κάστρο όπου ένα ζευγάρι Αμερικάνων οι οποίοι μόλις είχαν τελειώσει την ξενάγησή τους, μας δίνουν τσαμπέ δύο audio guides. Πασάρουμε το ένα στα παιδιά που χώσαμε να μας βγάλουν εισιτήρια και ξεκινάμε το τουρ.

Η θέα από το κάστρο

Το σήμα κατατεθέν της πόλης έχει εξυπηρετήσει διάφορους σκοπούς καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της. Η τωρινή του μορφή είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων και πύργων από τα οποία τα περισσότερα είναι ανακατασκευασμένα λόγω της φθοράς και των μαχών που έλαβαν μέρος σε αυτό. Εκτός από τα δεκάδες κτίρια μπορεί κανείς να θαυμάσει τα Βασιλικά κοσμήματα της Σκωτίας και την Πέτρα της ενθρόνισης. Αν έχει υπομονή στην ουρά…

Ένα ακόμα σήμα κατατεθέν της πόλης διαδραματίζεται κάθε μέρα στις μία το μεσημέρι, όταν ένα παλιό κανόνι ρίχνει μια συμβολική βολή. Γιατί μία και όχι δώδεκα θα αναρωτηθείτε. Μα φυσικά γιατί στις δώδεκα θα χρειαζόταν δώδεκα βλήματα ενώ στις μία μόνο ένα. Σκωτσέζοι γεροτσιφούτηδες, αλλά με αστείρευτο χιούμορ καθώς η παραπάνω ιστορία είναι δικιά τους επινόηση.

Στο κάστρο μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο, το παρεκκλήσι της Αγίας Μαργαρίτας, τις φυλακές και τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα.

Η επιγραφή αυτή βρισκόταν έξω από το μουσείο...

Ένα από τα κανόνια του κάστρου.

Κατά την έξοδο από το κάστρο προσπαθούμε με τη σειρά μας να πασάρουμε το audio guide σε κάποιον επισκέπτη. Κανείς μα κανείς δεν το δεχόταν. Ήταν τέτοια η καχυποψία του κόσμου που τελικά μας ανάγκασε να το επιστρέψουμε (ηλίθιοι παιδί μου!).

Επόμενάς μας σταθμός το βασιλικό μίλι (Royal Mile), ο μεσαιωνικός δρόμος που ενώνει το κάστρο με το παλάτι του Χόλιρουντ, ένα από τα «εξοχικά» της βασιλικής οικογένειας. Ο δρόμος είναι ένα υπαίθριο μουσείο με φόντο τα ιστορικά κτίρια και τον ναό του St. Giles.



Λόγω του φεστιβάλ Fringe αλλά και του Military Tattoo, ο πεζόδρομος είναι κυριολεκτικά πήχτρα. Είναι μακράν ο περισσότερος κόσμος που έχω συναντήσει ποτέ σε μεγαλούπολη. Μακράν περισσότερος και από την La Rambla της Βαρκελώνης.

Στατιστικά, από τις 3 έως τις 27 Αυγούστου έγιναν 41.689 παραστάσεις από 2.542 καλλιτέχνες/μπάντες/θιάσους σε 258 διαφορετικούς χώρους! Από αυτές η 607 ήταν δωρεάν, ενώ στο σύνολο δεν υπολογίζονται οι δεκάδες παραστάσεις που γίνονται καθημερινά στο δρόμο από νεο-ανερχόμενους καλλιτέχνες.

Μελανό σημείο τα εκατοντάδες φυλλάδια που μοίραζαν σε όλο το μήκος του πεζόδρομου. Αν είχα το χρόνο θα περπατούσα όλο το μίλι και θα μάζευα ότι φυλλάδιο μου πασάρανε για να σας παρουσιάσω τον όγκο.

Ο χρόνος όμως ποτέ δεν επαρκεί για να δεις κάθε γωνιά του Εδιμβούργου.
Πάνω στο Royal Mile βρίσκεται και το μουσείο του Εδιμβούργου το οποίο είναι δωρεάν. Ρίχνουμε μια γρήγορη ματιά και συνεχίζουμε για να σταματήσουμε στο κτίριο του Κοινοβουλίου όπου γινόταν μια έκθεση με βραβευμένες φωτογραφίες από όλο τον κόσμο. Όσα χρόνια ασχολούμαι με την φωτογραφία ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί όλες οι φωτογραφίες που έχουν πάρει βραβείο πρέπει να δείχνουν πόνο, μιζέρια ή θάνατο. Μόνο αυτό πουλάει πια στην βρωμοκοινωνία που ζούμε; Ευτυχώς υπήρχαν και μερικές εξαιρέσεις στον κανόνα, που δικαιολόγησαν τον χρόνο που αφιερώσαμε στον εκθεσιακό χώρο του κοινοβουλίου.

Αφήσαμε για το τέλος τα βασιλικά ανάκτορα. Το ρολόι όμως έδειχνε περασμένες πέντε και φυσικά ήταν κλειστά. Πλησιάζοντας, για να ρίξουμε μια κοντινή ματιά, η βαριά καγκελόπορτα ανοίγει για να βγει κάποιος εργαζόμενος στο χώρο. Ο Ιάκωβος σηκώνει την φωτογραφική μηχανή και πριν προλάβει να καδράρει πετάγεται ο φρουρός με αυστηρό ύφος φωνάζοντας “Nooooooo”, πλησιάζοντας προς την κάμερα. Κρύος ιδρώτας έχει λούσει τον Ιάκωβο και όλοι οι παρευρισκόμενοι έχουν κολλήσει. Μερικοί κρύβουν τις φωτογραφικές τους μηχανές με αδέξιες κινήσεις ελπίζοντας με την σειρά τους να γλιτώσουν από τον αυστηρό φρουρό.
Όλα τα παραπάνω κράτησαν μερικά δευτερόλεπτα τα οποία όμως έμοιαζαν με αιώνα. Έχοντας πια πλησιάσει την κάμερα, η αυστηρότητα του φρουρού μετατρέπεται σε ένα πλατύ χαμόγελο υποδεικνύοντας στο Ιάκωβο το καπάκι του φακού και λέγοντας του ότι πρέπει να το αφαιρέσει για να βγάλει φωτογραφία! Συνέχισε ζητώντας ευγενικά συγνώμη αλλά δεν μπορούσε, όπως είπε, να αντισταθεί. Στην παρακάτω φωτογραφία δείτε αριστερά τον φρουρό ο οποίος γελάει ακόμα.

Η συνέχεια της ημέρας μας βρίσκει σε μαγαζάκια επί της Princess Street ψάχνοντας για σουβενίρ και στην εγγυημένη λύση Pizza Hut για να γεμίσουμε τα στομάχια μας. Δωρεάν salad bar είπαμε.

St. Andrew's House

Scott Monument

Η βραδιά κλείνει σε ένα μπαρ κοντά στο ξενοδοχείο με ζωντανή τζαζ μουσική.

Ένα ακόμα ενδιαφέρον κεφάλαιο της Σκωτίας ακούει στο όνομα τουαλέτες. Το συναντούσαμε καθημερινά αλλά το κρατούσαμε για να σας το παρουσιάσουμε στο τέλος που θα έχουμε πιο ολοκληρωμένη άποψη. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Όλοι, μα όλοι οι νιπτήρες μοιάζουν με τον παρακάτω της φωτογραφίας:

Δύο βρύσες, η μια βγάζει μπούζι νερό, ενώ η άλλη καυτό! Για να πλύνεις τα χέρια σου έπρεπε να είσαι αρκετά γρήγορος…
Επίσης, στα περισσότερα δημόσια πίπι-ρουμ, αντί για τουαλέτες ορθίων είχαν αυτό το πράμα που περισσότερο θύμιζε ταΐστρα για ζώα:

Άγνωσται αι βουλαί των Σκωτσέζων. Καλή σας νύχτα…

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
24 Σχόλια
  1. Manolis Damianakis says:

    Μπραβο ,ευχομαι να εξαντηλεσετε ολα τα χιλιομετρα της ζωης σας.Καλες βολτες.

  2. ΝΑ ΠΩ ΑΠΛΑ ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ.ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ(ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΒΡΑΧΗΚΑ ΚΑΘΟΛΟΥ)
    ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΙ
    ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ,ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ.ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ(ΙΣΩΣ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ)
    ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

    ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΥΠΕΡΟΧΟΙ.ΜΠΡΑΒΟ

  3. ΚΑΠΟΙΑ( ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΧΑΧΑΧΑΧΑ)

  4. Dimitris Papagiannakis says:

    ΤΕΛΕΙΟ
    ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΣ.TOUR.
    ΝΑΣΤΕ ΚΑΛΑ

  5. Dimitris says:

    Πανεμορφα μερη,καταπληκτικη παρεα,τι αλλο να ζητησει κανεις….

    Σας ευχαριστω ολους για το ομορφο ταξιδι που με πηγατε για ακομη μια φορα….

  6. Ιωαννης Αλυγιζακης Χανια says:

    Μπράβο σε όλους. Να είμαστε ορθοί και για τα επόμενα,

  7. Βασίλης Τσιάμης says:

    Μπράβο παιδιά. Πολύ καλή περιγραφή, ανάλαφρη, γουστόζικη – όχι βαρετή μα και εμπεριστατωμένη εκεί που έπρεπε.
    Να’ χετε πάντα καλούς δρόμους.

  8. Pingback:Ημερολόγιο ταξιδίου σε Highlands - Ireland! - Σελίδα 60 - GS Forum
  9. Θανάσης says:

    Kρίμα που δεν βρεθήκαμε στο Falkirk βρέ παιδιά, ή σε κάποιο άλλο σημείο των Highlands! Πολύ ωραίες διαδρομές, ωραίες φωτό και πάνω απ’ όλα όμορφη και χαρούμενη παρέα!
    Να ‘στε καλά να ταξιδεύετε!

    Jefe

    • Madv says:

      Δεν ήταν γραπτό Θανάση… Ίσως κάποια άλλη φορά σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη (ευχή για να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε) Και εμείς αλλά και εσείς… 😉

  10. tserts says:

    Μπράβο ρε παιδιά! Να έχουμε κι εμείς οι τελούντες εν χειμερία νάρκη (λόγω εκκολαπτόμενων τέκνων) κάτι να διαβάζουμε να τρέχουν τα σάλια ποτάμι…
    Τη Σκωτία και ειδικά πολλά από τα μέρη που περάσατε τα είχα γυρίσει το 2004 αλλά με μεταφορέα σωμάτων (βλέπε τουτού) και πάντα από τότε θέλω να ξαναπάω με μεταφορέα ψυχών (βλέπε μοτόρι). Ίσως το καλύτερο μου οδικό ταξίδι με τρομερά τοπία, κάστρα, λίμνες αλλά κυρίως ανθρώπους φιλόξενους, περήφανους και κεφάτους. Μόνο τα midges να μην είχαν, σουρωτήρι μας κάναν τα διαόλια!
    Το ταξιδιωτικό πλήρες μέχρι το τελευταίο γράμμα, και με όλα όσα ενδιαφέρουν ειδικά τους δίτροχους αναγνώστες, κερασάκι η κριτική του crossrunner, ήθελα να ακούσω από κάποιον σχετικό εντυπώσεις από αυτό το φρούτο και δεν εκπλήσσομαι από την φιλικότητα που έδειξε σε όλους αλλά περίμενα καλύτερη κατανάλωση από έναν honda κινητήρα νέας γενειάς.
    Πάντα τέτοια και καλή συνέχεια, ευχαριστώ για το ανάγνωσμα!

    • Madv says:

      tserts, θενκς για το feedback όσο αναφορά τις μοτοσυκλέτες. Απ’ την αρχή δεν είμασταν σίγουροι αν έπρεπε να το βάλουμε… Εν τέλει αποφασίσαμε να μπει γιατί ίσως κάποιον ενδιαφέρει. Περισσότερο για το Crossruneer που είναι φρέσκο, γιατί τα υπόλοιπα όλοι λίγο-πολύ τα ξέρουμε. Όσο αναφορά το Crossrunner, καίει τον πάτο του όταν ανοίγει το Vtech, δηλαδή πάνω από τις 6000 στροφές.

  11. Stelios says:

    Παίδες, ευχαριστούμαι για τις όμορφες ευχές σας και χαιρόμαστε ιδιαίτερα που σας άρεσε η διαφορετική παρουσίαση αυτού του ταξιδιωτικού. Σε όσους δεν άρεσε δεν φταίω εγώ, αλλά αυτός ο ακαμάτης ο Ιάκωβος 😉

    Να ‘μαστε όλοι καλά και να ταξιδεύουμε γιατί όπως είπε και ο σοφός Δάσκαλος: «Οι μέρες που δεν είμαστε ταξίδι είναι χαμένες μέρες από τη ζωή μας».

  12. Θεοδωρος says:

    ουφ επιτελους βρηκα χρονο κ το διαβασα ………………
    ……………κ ΜΠΡΑΒΟ τεκνα τελεια οπως παντα……
    αντε και στην επομενη με υγεια

  13. lefteris (από ADV) says:

    Συγχαρητήρια Στέλιο για το φοβερό ταξιδιωτικό!

    Σας ζηλεύω και γιατί για δεύτερο χρόνο τώρα δεν έχω καταφέρει να βγώ εξωτερικό με τη μηχανή (μετά από πέντε συνεχόμενα ταξίδια), αλλά και γιατί τα highlands αποτελούν φοβερό προορισμό για τουρισμό με μοτοσυκλέτα!

    Να είστε καλά, και καλά ταξίδια…

    Λευτέρης

    • Madv says:

      Να ‘σαι καλά Λευτέρη…

      Η Σκωτία ήταν και για μένα ένα “άπιαστο” όνειρο. Ένας μαγικός προορισμός που πραγματικά μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Εύχομαι να το καταφέρεις και εσύ και σύντομα να ξαναπατήσεις τους ευρωπαϊκούς -και οχι μόνο- δρόμους.

  14. Παναγιώτης Λαμπρόγιαννης says:

    Μπραβο για το ωραια σχεδιασμένο ταξιδι, μπραβο για το ζωντανό ταξιδιωτικό!
    Ενδιαφερουσα η επιλογή για αεροπλάνο και νοικιασμα εκει. Ως τώρα σκεφτομαι ετσι για μακρυτερους, πιο απομονωμένους προορισμούς.
    Σκωτία πήγα το 2009. Αθήνα- Durness (ναι εκει πάνω από τη σπηλια Smoo cave ήταν το μακρυτερο σημειο του ταξιδιου) και πισω Αθηνα. ~9000km
    και καθόλου αυτοκινητόδρομος βόρεια της Μαγχης. Η Εγγλέζικη (και Σκωτσεζικη) επαρχία είναι όλα τα λεφτα.
    Η περιγραφή σας ειναι αριστη…
    Μόνο υπνο βρήκα φθηνότερο (χωρις κρατησεις, επιτόπου ψιλοέρευνα για B&B, μεση τιμή 50 λιρες το δικλινο, όλα πεντακαθαρα, εξαιρετικά, Χωρις εξαιρεση, αξιζει
    Α και το tranditional english breakfast , το γουστάρω τρελά
    Καλα χιλιόμετρα και που ξερεις , ο κοσμος έχει πολλές άκρες…

    • Madv says:

      Ευχαριστούμε Παναγιώτη…

      Έχεις απόλυτο δίκιο για την διαμονή. Οι πληροφορίες μας -πριν ξεκινήσουμε- έλεγαν ότι θα βρίσκαμε B&B παντού σε πολύ καλές τιμές. Και γενικά ίσχυε αυτό αν εξαιρέσεις τις περιοχές στα δυτικά της Σκωτίας (Ullapool, Isle of Skye κτλπ). Εκεί πραγματικά δεν έπεφτε καρφίτσα και με το ζόρι έβρισκες ότι είχαν απορρίψει όλοι οι άλλοι. Το ίδιο έπαιζε και για το φαγητό. Εμείς πάντως, λόγω ότι ήμασταν και 8 νομά, προτιμήσαμε να το παίξουμε εκ του ασφαλούς, κλείνοντας νωρίτερα έστω και πιο ακριβά.

      Καλά χιλιόμετρα και σε σένα 😉

  15. Πω πω, καταπληκτικά τοπία… Φύση, τοπία, απίστευτα! Και οι φωτογραφίες υπέροχες! Να ‘στε καλά και να κάνετε πάντα τέτοια!

    • Madv says:

      Σ’ ευχαριστούμε Ηλία. Όντως τα Highlands είναι από τα ομορφότερα μέρη που έχω επισκεφτεί… για να μην πω το ομορφότερο. Απίστευτη φύση και απίστευτες διαφορετικές εικόνες από αυτές που έχουμε συνηθίσει.

      Να ‘σαι καλά και περιμένουμε εναγωνιωδώς την επόμενη σου περιπέτεια…

  16. Πέτρος says:

    Kάποιος ταξιδιωτικός οδηγός γράφει ότι αν δεινόταν όσκαρ τοποθεσίας σίγουρα θα το έπαιρνε η Σκωτία. Εχώ πάει ήδη τρεις φορές και δεν την έχω βαρεθεί. Πάντα έχει καινούργια μέρη να ανακαλύψεις. Μπράβο παιδιά καλά ταξίδια.

Το σχόλιο σας