Highland Riders


7 Αυγούστου, This is Scotland folks (χλμ 304)

Κατά την αναχώρηση συναντάμε ένα ζευγάρι Γάλλων μοτοσικλετιστών με 2 BMW, οι οποίοι διέμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο. Χαιρετιόμαστε, αναχωρούμε για να ξανασυναντηθούμε λίγο παρακάτω όταν κάνουμε στάση στο Strathy Point, ένα ακόμα φάρο ο οποίος φημίζεται σαν παρατηρητήριο για φάλαινες. Όταν έχει καλό καιρό όμως, γιατί σήμερα βρέχει και έχει ένα ελαφρό αεράκι.


Περπατάμε αρκετά μέχρι το φάρο (απέχει ένα μίλι περίπου από το πάρκινγκ), θαυμάζουμε τη θέα υπό βροχή και επιστρέφουμε βρεγμένοι και καταϊδρωμένοι στις μοτοσυκλέτες για να συνεχίσουμε να διασχίζουμε την βορεινή πλευρά των Highlands.

Το ψιλόβροχο σταματάει με το που φτάνουμε στη Smoo Cave. Βγάζουμε αδιάβροχα και κατεβαίνουμε αρκετά σκαλιά για να βρεθούμε σε ένα μικρό φιόρδ…

…όπου και βρίσκεται η είσοδος της σπηλιάς.

Στο πρώτο “μπαλκόνι” μπορείς να μπεις δωρεάν και αν θες περισσότερα θα πρέπει να πληρώσεις για ένα τουρ με την βάρκα. Μένουμε στα τσάμπα καθώς δεν έχουμε χρόνο για ξεναγήσεις.

Από το σημείο εκείνο και μετά η διαδρομή είναι όπως ακριβώς έχετε φανταστεί τα Highlands. Δρόμοι μίας λωρίδας (έχω βαρεθεί να το λέω), με ελάχιστη κίνηση και με πολλές, πάρα πολλές, πάρα-πάρα πολλές λίμνες.


Δίπλα σε ένα τέτοιο χαρακτηριστικό σημείο κάναμε μια στάση για να βγάλουμε μια φωτογραφία. Η άτακτη επίθεση που δεχτήκαμε από τα Μίτζις, μας έκανε να αναχωρήσουμε με τα κράνη ανοικτά… (Ρε παιδιά πολύ ζουζούνι λέμε! Σα μικρά στρογγυλά μαύρα κουνουπάκια χωρίς το βζιιν, βζιιν. Σε περικυκλώνουν μερικά εκατομμύρια απ΄αυτά και ορμάνε μόλις ακούσουν το σύνθημα από τον αρχηγό τους “απάνω στους Ελληνάρες ρεεεε, για τα highlands re gamotoooo…” Ουστ στην καληώρα τα @#$%ζουζούνια)

Οπού φύγει-φύγει λοιπόν με πορεία πια νότια, ψάχνοντας και πάλι για βενζίνη από νωρίς γιατί: “Των φρονίμων τα μοτοσακά πριν διψάσουν ψάχνουν για βενζίνη”. Αμ δε… Μπορεί τα τάνκερ και οι πετρελαιοδεξαμενές να κάνουν πάρτι στο βάθος του ωκεανού, στην στεριά όμως δεν υπάρχει ούτε μπιτόνι. Οι ρεζέρβες και πάλι ανάβουν -το V-Strom και πάλι αγέρωχο διψάει μόνο για χιλιόμετρα- και το navigator μας δείχνει βενζινάδικο στα 17 χιλιόμετρα εκτός πορείας μας. Δεν έχουμε ιδέα αν θα είναι ανοιχτό αλλά μην έχοντας επιλογές κατευθυνόμαστε προς τα εκεί. Η διαδρομή που κάνουμε εκτός προγραμματισμένης πορείας είναι υπέροχη.

Το βενζινάδικο για καλή μας τύχη είναι ανοιχτό, αλλά η τιμή του είναι 20 πένες/λίτρο πιο ακριβή από ότι έχουμε βάλει ως τώρα! Μην έχοντας άλλη επιλογή, φουλάρουμε και τραβάμε προς τον φάρο Stonerhead. Η διαδρομή έχει λίγη κίνηση και αυτή οφείλεται αποκλειστικά στα τροχόσπιτα που πιάνουν ολόκληρη την μονή λωρίδα κυκλοφορίας. Ευτυχώς η οδική τους παιδεία είναι μακράν ότι καλύτερο έχω συναντήσει και μόλις σε δουν να εμφανίζεσαι στον καθρέπτη τους, μπαίνουν στο πρώτο passing place για να περάσεις.

Καθ’ όλη την πορεία μας προς τον φάρο, μας κρατάνε παρέα προβατάκια, λιμνούλες και μικροί αγροτικοί καταυλισμοί. Η εικόνα δεν παίζεται, σαν να τη ζωγράφισε o Bob Ross, ο τυπάς με το μαλλί αφάνα στην ΕΤ3. Αυτός που λέει “στο λιβάδι μας ζει ένα δέντρο”, και άλλα τέτοια κουλά.

Φτάνουμε στο φάρο ο οποίος είναι κτισμένος πάνω σε απόκρημνα βράχια. Ένα παγκάκι στη μέση του πουθενά αφιερωμένο στη μνήμη δύο αδελφών οι οποίοι σκοτώθηκαν σε καταδυτικό ατύχημα, προσφέρεται για να χαζέψεις την υπέροχη θέα.

Παραδίπλα μια καντίνα σερβίρει ζεστό τσαγάκι ενώ ένα μονοπάτι σε ανεβάζει στο παραπλήσιο λόφο για να θαυμάσεις τα πάντα από ψηλά.


Επιλέγουμε να επιστρέψουμε προς τον πολιτισμό κάνοντας ανάποδα τη διαδρομή που παραλείψαμε λόγω έλλειψης καυσίμων και η οποία μας αποζημιώνει με το παραπάνω.


Ο δρόμος είναι υπερβολικά στενός πράγμα που σημαίνει ότι τον αποφεύγουν τα τροχόσπιτα, άρα είναι δικός μας για παιχνίδι! Κινείται δε σε μικρό υψόμετρο, χαρίζοντάς σου απλόχερα όλη την ομορφιά των highlands στα πόδια σου.




Φτάνουμε και πάλι στον κεντρικό δρόμο από τον οποίο είχαμε περάσει νωρίτερα, με τον καιρό όμως να κλείνει επικίνδυνα. Τα αδιάβροχα επιστρατεύονται με το που φτάνουμε στο κάστρο Ardwreck.

Η βροχή δεν αργεί να ξεκινήσει και μας κρατάει παρέα για τα υπόλοιπα 40 χιλιόμετρα μέχρι τον τελικό σημερινό μας προορισμό, το Ullapool. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο (Caledonian Hotel) το οποίο με την πρώτη ματιά δεν μας γεμίζει το μάτι. Τα φαινόμενα απατούν λένε καμιά φορά αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση η ατάκα της Κούλας περιγράφει ακριβώς την κατάσταση: “Σιχαινόμουν να πατήσω στη μοκέτα με τα παπούτσια…”

Η πόλη είναι ένα γραφικό ψαροχώρι, πήχτρα στον κόσμο και 5-6 εστιατόρια στα οποία γίνεται κυριολεκτικά ο χαμός.

Ο οδηγός μας προτείνει το Arch Inn όπου μας φαίνεται ενδιαφέρον. Ο εξυπηρετικότατος σερβιτόρος μας λέει ότι θα πρέπει να περιμένουμε γύρω στα 30 λεπτά και μας προτείνει αν θέλουμε να κάτσουμε στο ομώνυμο μπαρ δίπλα στο εστιατόριο. Μια γύρα μπύρες αργότερα οδηγούμαστε στο τραπέζι μας για να απολαύσουμε τα κλασικά μεν πιάτα, τα οποία όμως ήταν πεντανόστιμα.

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
24 Σχόλια
  1. Manolis Damianakis says:

    Μπραβο ,ευχομαι να εξαντηλεσετε ολα τα χιλιομετρα της ζωης σας.Καλες βολτες.

  2. ΝΑ ΠΩ ΑΠΛΑ ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ.ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ(ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΒΡΑΧΗΚΑ ΚΑΘΟΛΟΥ)
    ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΙ
    ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ,ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ.ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ(ΙΣΩΣ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ)
    ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

    ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΥΠΕΡΟΧΟΙ.ΜΠΡΑΒΟ

  3. ΚΑΠΟΙΑ( ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΧΑΧΑΧΑΧΑ)

  4. Dimitris Papagiannakis says:

    ΤΕΛΕΙΟ
    ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΣ.TOUR.
    ΝΑΣΤΕ ΚΑΛΑ

  5. Dimitris says:

    Πανεμορφα μερη,καταπληκτικη παρεα,τι αλλο να ζητησει κανεις….

    Σας ευχαριστω ολους για το ομορφο ταξιδι που με πηγατε για ακομη μια φορα….

  6. Ιωαννης Αλυγιζακης Χανια says:

    Μπράβο σε όλους. Να είμαστε ορθοί και για τα επόμενα,

  7. Βασίλης Τσιάμης says:

    Μπράβο παιδιά. Πολύ καλή περιγραφή, ανάλαφρη, γουστόζικη – όχι βαρετή μα και εμπεριστατωμένη εκεί που έπρεπε.
    Να’ χετε πάντα καλούς δρόμους.

  8. Pingback:Ημερολόγιο ταξιδίου σε Highlands - Ireland! - Σελίδα 60 - GS Forum
  9. Θανάσης says:

    Kρίμα που δεν βρεθήκαμε στο Falkirk βρέ παιδιά, ή σε κάποιο άλλο σημείο των Highlands! Πολύ ωραίες διαδρομές, ωραίες φωτό και πάνω απ’ όλα όμορφη και χαρούμενη παρέα!
    Να ‘στε καλά να ταξιδεύετε!

    Jefe

    • Madv says:

      Δεν ήταν γραπτό Θανάση… Ίσως κάποια άλλη φορά σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη (ευχή για να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε) Και εμείς αλλά και εσείς… 😉

  10. tserts says:

    Μπράβο ρε παιδιά! Να έχουμε κι εμείς οι τελούντες εν χειμερία νάρκη (λόγω εκκολαπτόμενων τέκνων) κάτι να διαβάζουμε να τρέχουν τα σάλια ποτάμι…
    Τη Σκωτία και ειδικά πολλά από τα μέρη που περάσατε τα είχα γυρίσει το 2004 αλλά με μεταφορέα σωμάτων (βλέπε τουτού) και πάντα από τότε θέλω να ξαναπάω με μεταφορέα ψυχών (βλέπε μοτόρι). Ίσως το καλύτερο μου οδικό ταξίδι με τρομερά τοπία, κάστρα, λίμνες αλλά κυρίως ανθρώπους φιλόξενους, περήφανους και κεφάτους. Μόνο τα midges να μην είχαν, σουρωτήρι μας κάναν τα διαόλια!
    Το ταξιδιωτικό πλήρες μέχρι το τελευταίο γράμμα, και με όλα όσα ενδιαφέρουν ειδικά τους δίτροχους αναγνώστες, κερασάκι η κριτική του crossrunner, ήθελα να ακούσω από κάποιον σχετικό εντυπώσεις από αυτό το φρούτο και δεν εκπλήσσομαι από την φιλικότητα που έδειξε σε όλους αλλά περίμενα καλύτερη κατανάλωση από έναν honda κινητήρα νέας γενειάς.
    Πάντα τέτοια και καλή συνέχεια, ευχαριστώ για το ανάγνωσμα!

    • Madv says:

      tserts, θενκς για το feedback όσο αναφορά τις μοτοσυκλέτες. Απ’ την αρχή δεν είμασταν σίγουροι αν έπρεπε να το βάλουμε… Εν τέλει αποφασίσαμε να μπει γιατί ίσως κάποιον ενδιαφέρει. Περισσότερο για το Crossruneer που είναι φρέσκο, γιατί τα υπόλοιπα όλοι λίγο-πολύ τα ξέρουμε. Όσο αναφορά το Crossrunner, καίει τον πάτο του όταν ανοίγει το Vtech, δηλαδή πάνω από τις 6000 στροφές.

  11. Stelios says:

    Παίδες, ευχαριστούμαι για τις όμορφες ευχές σας και χαιρόμαστε ιδιαίτερα που σας άρεσε η διαφορετική παρουσίαση αυτού του ταξιδιωτικού. Σε όσους δεν άρεσε δεν φταίω εγώ, αλλά αυτός ο ακαμάτης ο Ιάκωβος 😉

    Να ‘μαστε όλοι καλά και να ταξιδεύουμε γιατί όπως είπε και ο σοφός Δάσκαλος: «Οι μέρες που δεν είμαστε ταξίδι είναι χαμένες μέρες από τη ζωή μας».

  12. Θεοδωρος says:

    ουφ επιτελους βρηκα χρονο κ το διαβασα ………………
    ……………κ ΜΠΡΑΒΟ τεκνα τελεια οπως παντα……
    αντε και στην επομενη με υγεια

  13. lefteris (από ADV) says:

    Συγχαρητήρια Στέλιο για το φοβερό ταξιδιωτικό!

    Σας ζηλεύω και γιατί για δεύτερο χρόνο τώρα δεν έχω καταφέρει να βγώ εξωτερικό με τη μηχανή (μετά από πέντε συνεχόμενα ταξίδια), αλλά και γιατί τα highlands αποτελούν φοβερό προορισμό για τουρισμό με μοτοσυκλέτα!

    Να είστε καλά, και καλά ταξίδια…

    Λευτέρης

    • Madv says:

      Να ‘σαι καλά Λευτέρη…

      Η Σκωτία ήταν και για μένα ένα “άπιαστο” όνειρο. Ένας μαγικός προορισμός που πραγματικά μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Εύχομαι να το καταφέρεις και εσύ και σύντομα να ξαναπατήσεις τους ευρωπαϊκούς -και οχι μόνο- δρόμους.

  14. Παναγιώτης Λαμπρόγιαννης says:

    Μπραβο για το ωραια σχεδιασμένο ταξιδι, μπραβο για το ζωντανό ταξιδιωτικό!
    Ενδιαφερουσα η επιλογή για αεροπλάνο και νοικιασμα εκει. Ως τώρα σκεφτομαι ετσι για μακρυτερους, πιο απομονωμένους προορισμούς.
    Σκωτία πήγα το 2009. Αθήνα- Durness (ναι εκει πάνω από τη σπηλια Smoo cave ήταν το μακρυτερο σημειο του ταξιδιου) και πισω Αθηνα. ~9000km
    και καθόλου αυτοκινητόδρομος βόρεια της Μαγχης. Η Εγγλέζικη (και Σκωτσεζικη) επαρχία είναι όλα τα λεφτα.
    Η περιγραφή σας ειναι αριστη…
    Μόνο υπνο βρήκα φθηνότερο (χωρις κρατησεις, επιτόπου ψιλοέρευνα για B&B, μεση τιμή 50 λιρες το δικλινο, όλα πεντακαθαρα, εξαιρετικά, Χωρις εξαιρεση, αξιζει
    Α και το tranditional english breakfast , το γουστάρω τρελά
    Καλα χιλιόμετρα και που ξερεις , ο κοσμος έχει πολλές άκρες…

    • Madv says:

      Ευχαριστούμε Παναγιώτη…

      Έχεις απόλυτο δίκιο για την διαμονή. Οι πληροφορίες μας -πριν ξεκινήσουμε- έλεγαν ότι θα βρίσκαμε B&B παντού σε πολύ καλές τιμές. Και γενικά ίσχυε αυτό αν εξαιρέσεις τις περιοχές στα δυτικά της Σκωτίας (Ullapool, Isle of Skye κτλπ). Εκεί πραγματικά δεν έπεφτε καρφίτσα και με το ζόρι έβρισκες ότι είχαν απορρίψει όλοι οι άλλοι. Το ίδιο έπαιζε και για το φαγητό. Εμείς πάντως, λόγω ότι ήμασταν και 8 νομά, προτιμήσαμε να το παίξουμε εκ του ασφαλούς, κλείνοντας νωρίτερα έστω και πιο ακριβά.

      Καλά χιλιόμετρα και σε σένα 😉

  15. Πω πω, καταπληκτικά τοπία… Φύση, τοπία, απίστευτα! Και οι φωτογραφίες υπέροχες! Να ‘στε καλά και να κάνετε πάντα τέτοια!

    • Madv says:

      Σ’ ευχαριστούμε Ηλία. Όντως τα Highlands είναι από τα ομορφότερα μέρη που έχω επισκεφτεί… για να μην πω το ομορφότερο. Απίστευτη φύση και απίστευτες διαφορετικές εικόνες από αυτές που έχουμε συνηθίσει.

      Να ‘σαι καλά και περιμένουμε εναγωνιωδώς την επόμενη σου περιπέτεια…

  16. Πέτρος says:

    Kάποιος ταξιδιωτικός οδηγός γράφει ότι αν δεινόταν όσκαρ τοποθεσίας σίγουρα θα το έπαιρνε η Σκωτία. Εχώ πάει ήδη τρεις φορές και δεν την έχω βαρεθεί. Πάντα έχει καινούργια μέρη να ανακαλύψεις. Μπράβο παιδιά καλά ταξίδια.

Το σχόλιο σας