Highland Riders


10 Αυγούστου, Μπαμπά γιατί η Σκωτία έχει τόσο πολύ πράσινο; (χλμ 213)

Γιατί απλά όταν ανοίξουν οι ουρανοί ξεχνάνε να κλείσουν. Το πρωί ρίχνει παπάδες, καλόγερους, πατριάρχες και ηγούμενους… Τρώμε το πρωινό μας ελπίζοντας ότι θα κόψει αλλά που τέτοια τύχη. Αδιάβροχα φουλ λοιπόν και αναχωρούμε για να επισκεφθούμε το αποστακτήριο του Ben Nevis το οποίο απέχει μόνο τέσσερα χιλιόμετρα από το ξενοδοχείο μας.

Απλώνουμε τη βρεγμένη πραμάτειά μας στην είσοδο του αποστακτηρίου, κόβουμε εισιτήρια (4 λίρες) και περιμένουμε για την ξενάγηση. Η μυρωδιά του ουίσκι στις 9:30 το πρωί δεν είναι ότι καλύτερο για τα ρουθούνια μας.
Η ξενάγηση ξεκινά με ένα πολύ όμορφο και χιουμοριστικό βιντεάκι το οποίο βρήκα στο youtube και σας το παραθέτω παρακάτω:

Η υπόλοιπη ξενάγηση δεν άξιζε και πολλά, αλλά ίσως φταίμε και εμείς όπου καταλαβαίναμε τα μισά από όσα έλεγε η κοπέλα. Αχ αυτή η Σκωτσέζικη προφορά…

Λίγα λόγια για την παρασκευή του ουίσκι. Παρασκευάζεται από σπόρους κριθαριού οι οποίοι αρχικά μουλιάζουν στο νερό προκειμένου να βλαστήσει. Κατόπιν θερμαίνεται για να διακοπεί η διαδικασία βλάστησης και εξάγεται το άμυλο το οποίο μετέπειτα μετατρέπεται διαδοχικά σε σάκχαρα και αλκοόλη. Το ψημένο κριθάρι είναι υπεύθυνο για το άρωμα του ουίσκι. Στη συνέχεια το αλεσμένο προϊόν τοποθετείται σε ευρύχωρα σκεύη και αναμειγνύεται με ζεστό νερό ώστε να εξαχθούν τα σάκχαρα από τη βύνη. Η διαδικασία αυτή γίνεται τρεις φορές με τη θερμοκρασία του νερού να αυξάνετεαι σταδιακά.

Το υλικό που προκύπτει από αυτή την διαδικασία (wort) ψύχεται και τοποθετείται σε μεγάλα βαρέλια όπου προστίθεται μαγιά για τη μετατροπή των σακχάρων σε αλκοόλη. Το υλικό που προκύπτει (wash) τοποθετείται σε μεγάλους χάλκινους αποστακτήρες για να έρθει σε θερμοκρασία βρασμού. Στην τελική φάση το ουίσκι ωριμάζει μέσα σε δρύινα βαρέλια για τουλάχιστον 3 χρόνια.

Αξιοσημείωτο είναι πως το μέγεθος και το σχήμα των χάλκινων αποστακτήρων είναι αυτό που καθορίζει το χαρακτήρα του τελικού προϊόντος. Σημειώστε επίσης ότι το προϊόν μετά την απόσταξη είναι διαυγές! Το χρώμα το αποκτάει κατά την ωρίμανση από το βαρέλι!

Στο τέλος της ξενάγησης, οδηγούμαστε σε μία αίθουσα για να δοκιμάσουμε το ουίσκι τους. Προσωπικά, ίσα-ίσα που το μύρισα. Ούτε στα χειρότερά μου δεν έχω πιεί ουίσκι στις 10:00 το πρωί. (Έ-ε-εχασες! Ήηταν πο-πολύ ωραίο, χιικ! Το ουίσκικικι είναι τε-τε-τέλειο για πρωινό. Όταν χιιιικ, πίνεις, στρί- στρίβεις καλύτερα! Γειάααα μας! Χιιιικ! Οικονομάκη έχεις ομο- ομορφύνει χιιιικ!).

Επιστροφή στους δρόμους με τη βροχή να μην λέει να κοπάσει. Φοράμε ξανά πάνω-κάτω αδιάβροχα και ξεκινάμε με κατεύθυνση νότια προς Loch Leven. Αφήνουμε πίσω τον κεντρικό δρόμο για να κυκλώσουμε την λίμνη, ακολουθώντας μια ήσυχη πανέμορφη διαδρομή. Ο δρόμος στην βορινή της πλευρά είναι κατάφυτος, ενώ στη νότια κινείται αρκετά ψηλότερα από το επίπεδο της λίμνης δίπλα σε δεκάδες μικρούς καταρράκτες.

Επιστρέφουμε στο κεντρικό οδικό δίκτυο με τη βροχή να δυναμώνει αρκετά. Δεν έχω λόγια να περιγράψω την διαδρομή που κάνουμε. Κινούμαστε αρχικά ανάμεσα από βουνά τα οποία σχίζουν παράλληλα δεκάδες καταρράκτες. Στη συνέχεια σκαρφαλώνουμε σε μικρούς λοφίσκους με το υψόμετρο με το ζόρι να ξεπερνάει τα 300 μέτρα. Το κρύο όμως είναι τόσο τσουχτερό που νομίζει κανείς ότι βρίσκεται πάνω από τα 3000 μέτρα. Το τοπίο πάντως απλά τα σπάει. Μην περιμένετε καλές φωτογραφίες, έριχνε παπάδες λέμε.

Φτάνουμε στο εθνικό πάρκο Trossachs και κάνουμε μια στάση για ανασυγκρότηση. Ο Μήτσος και ο Κώστας είναι ήδη παπιά. Κάπου δεν κούμπωσαν καλά τα αδιάβροχά τους και έβαλαν νερό με τα τουλούμια. Μικρό διάλλειμα για διαφημίσεις: (Και ποιος τους είπε να ψωνίσουν αδιάβροχα από αλλού; Το ότι ήταν παλιά και δεν είχαμε ανοίξει ακόμα όταν τα ψώνισαν δεν αποτελεί καμιά δικαιολογία! Αρπάτε την τώρα που βραχήκατε μέχρι να μην πω που!). Μια “ευγενική” (αμ πως) χορηγία του Gas Motosport Culture… Μπακ ιν άκτιον με την θερμοκρασία -ευτυχώς- να έχει ανέβει λίγο και ελπίζοντας πως η βροχή θα κοπάσει, ετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια.
Περνάνε κάτι μοτοσυκλετιστές, τους χαιρετάω και ασυναίσθητα γυρίζω και βλέπω τις πινακίδες τους… Έλληνες!!! Τρέχω και τους προλαβαίνω στη διασταύρωση. Θυμάμαι ένα TDM σίγουρα, κι ένα Varadero αν δεν κάνω λάθος. Δεν είμαι όμως σίγουρος για την 3η μοτοσυκλέτα. (Τζίγκη Τζάκο μήπως θυμάσαι; Μπαααα, εγώ δεν θυμάμαι τι έφαγα χτες. Ο Κωστής ίσως που έχει μνήμη ελέφαντα με αυτά που τρώει αλλά ήταν ολόγρος και το μόνο που σκεφτόταν ήταν μια στεγνή φανέλα). Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία, ανταλλάσσουμε μερικές κουβέντες και ευχές για καλή συνέχεια υπό βροχή και συνεχίζουμε την πορεία μας, αυτοί βόρεια και εμείς νότια.
Η καταπράσινη διαδρομή που ακολουθούμε γλύφει τη λίμνη Lomond. Σκόπευα να κάνουμε στάση στο Luss, ένα γραφικό χωριουδάκι δίπλα στη λίμνη, αλλά με τους Μήτσο και Κώστα παπί και στα όρια της υποθερμίας και με τη βροχή να μην λέει να κόψει με τίποτα, αλλάζω τα πλάνα και τραβάω ντουγρού για το ξενοδοχείο μας στο Stirling.
Η διαδρομή παραμένει ενδιαφέρουσα παρόλο που η βροχή μας βαράει ακατάπαυστα. Εν τέλει φτάνουμε στο ξενοδοχείο μας, στο Stirling Management Center. Τακτοποιούμαστε και λόγω του ότι η βροχή δεν λέει να κόψει, παίρνουμε λεωφορείο για να πάμε στην πόλη. Το εισιτήριο έχει 2 λίρες αλλά ο οδηγός τσεπώνει ένα 10λιρο και για τους οκτώ και χωρίς να μας κόψει εισιτήριο μας φορτώνει στο λεωφορείο. Για να μη λέμε ότι μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά…
Λίγη ώρα αργότερα κατεβαίνουνε στο κέντρο της πόλης. Αγοράζουμε ομπρέλες και ξεκινάμε προς το κάστρο. Ιστορικά και αρχιτεκτονικά, είναι ένα από τα πιο σπουδαία κάστρα της Σκωτίας, κτισμένο πάνω σε ένα λόφο με απότομες πλαγιές.

Κλικ για μεγέθυνση...

Δυστυχώς όμως ή ώρα είναι 17:10 και όπως έχω ήδη αναφέρει, 17:00 νεκρώνουν τα πάντα στη Σκωτία. Μια κοπέλα μπροστά μας, ζητάει από τον φρουρό να ρίξει μια ματιά από την πόρτα μέσα για να λάβει την αυστηρή αρνητική του απάντηση.

Στο βάθος διακρίνεται το Wallace Monument, αφιερωμένο στον William Wallace ο οποίος πρωταγωνίστησε στους αγώνες ανεξαρτησίας της Σκωτίας.

Συνεχίζουμε να βολτάρουμε στα σοκάκια της πόλης…




…πριν καταλήξουμε στο Port Cullis, ένα όμορφο εστιατόριο λίγο πριν την είσοδο του κάστρου. Απολαμβάνουμε το δείπνο μας παρέα με την ακατάπαυστη βροχή να σκάει στα παράθυρα και επιστρέφουμε με ταξί στο ξενοδοχείο.

Ε ρε πλάκα ο ταρίφας! Cult φιγούρα, κλασική αγγλόφατσα με κοντό κοκκινωπό μαλλί, φακίδες, πουκαμισάκι και προφορά άστα να πάνε στην καληώρα. Μ’ αρέσει που με έβαλαν να κάτσω και μπροστά στο 8θέσιο παρακαλώ, μπας και καταλάβαινα τι έλεγε. Τέλος πάντων, κάτι έπιασα και είχε πολύ γέλιο. Κατ’ αρχήν η μουσική ήταν από προηγούμενες δεκατίες. Hard rock άκουγε ο τύπος από ένα τελείως καμένο συγκρότημα που δεν ήξερε ούτε η μάνα του κιθαρίστα. Αυτός ορκιζόταν ότι ήταν διάσημοι, ίδιας εποχής αλλά ένα κλικ κάτω από τους Led Zeppelin. “Αμερικάνοι;” τον ρώτησα. “Noooooo, BRITISH!!!” μου απάντησε θιγμένος στην πλάκα. Εκεί κάνω το δεύτερο λάθος: “Τι ομάδα είσαι; Celtics;” Εκεί του κόπηκαν οι πλάκες και τα χαμόγελα: “Μη αναφέρεις αυτή τη βρισιά Celtics μέσα σ’ αυτό το ταξί. Rangers βέβαια.” Καλά ρε φίλε, δε σε είπαμε και καμπούρη. Ωραίος τύπος. Μέσα στην καλή χαρά, μας εξήγησε ότι το “ξενοδοχείο” που μέναμε ήταν στην ουσία οι φοιτητικές εστίες του πανεπιστημίου τις οποίες εκμεταλλεύονται το καλοκαίρι που λείπουν οι φοιτητές στα σπίτια τους, κι ότι αν το ψάχναμε θα βρίσκαμε σπίτια και διαμερίσματα μεγαλύτερα με λιγότερα χρήματα. Δεν πειράζει καλέ μου άνθρωπε, και οι πολυτελείς εστίες μια χαρά μας βόλεψαν. Να σημειωθεί ότι ο άνθρωπος μετέφερε οχτώ άτομα απόσταση 4,5 χιλιομέτρων και μας χρέωσε συνολικά 7 λίρες. Είπατε τίποτα;

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
24 Σχόλια
  1. Manolis Damianakis says:

    Μπραβο ,ευχομαι να εξαντηλεσετε ολα τα χιλιομετρα της ζωης σας.Καλες βολτες.

  2. Dimitris Papagiannakis says:

    ΤΕΛΕΙΟ
    ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΣ.TOUR.
    ΝΑΣΤΕ ΚΑΛΑ

  3. ΝΑ ΠΩ ΑΠΛΑ ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ.ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ(ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΒΡΑΧΗΚΑ ΚΑΘΟΛΟΥ)
    ΤΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΙ
    ΓΕΛΑΣΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ,ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ.ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ(ΙΣΩΣ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ)
    ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

    ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΥΠΕΡΟΧΟΙ.ΜΠΡΑΒΟ

  4. ΚΑΠΟΙΑ( ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΧΑΧΑΧΑΧΑ)

  5. Dimitris says:

    Πανεμορφα μερη,καταπληκτικη παρεα,τι αλλο να ζητησει κανεις….

    Σας ευχαριστω ολους για το ομορφο ταξιδι που με πηγατε για ακομη μια φορα….

  6. Ιωαννης Αλυγιζακης Χανια says:

    Μπράβο σε όλους. Να είμαστε ορθοί και για τα επόμενα,

  7. Βασίλης Τσιάμης says:

    Μπράβο παιδιά. Πολύ καλή περιγραφή, ανάλαφρη, γουστόζικη – όχι βαρετή μα και εμπεριστατωμένη εκεί που έπρεπε.
    Να’ χετε πάντα καλούς δρόμους.

  8. Pingback:Ημερολόγιο ταξιδίου σε Highlands - Ireland! - Σελίδα 60 - GS Forum
  9. Θανάσης says:

    Kρίμα που δεν βρεθήκαμε στο Falkirk βρέ παιδιά, ή σε κάποιο άλλο σημείο των Highlands! Πολύ ωραίες διαδρομές, ωραίες φωτό και πάνω απ’ όλα όμορφη και χαρούμενη παρέα!
    Να ‘στε καλά να ταξιδεύετε!

    Jefe

    • Madv says:

      Δεν ήταν γραπτό Θανάση… Ίσως κάποια άλλη φορά σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη (ευχή για να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε) Και εμείς αλλά και εσείς… 😉

  10. tserts says:

    Μπράβο ρε παιδιά! Να έχουμε κι εμείς οι τελούντες εν χειμερία νάρκη (λόγω εκκολαπτόμενων τέκνων) κάτι να διαβάζουμε να τρέχουν τα σάλια ποτάμι…
    Τη Σκωτία και ειδικά πολλά από τα μέρη που περάσατε τα είχα γυρίσει το 2004 αλλά με μεταφορέα σωμάτων (βλέπε τουτού) και πάντα από τότε θέλω να ξαναπάω με μεταφορέα ψυχών (βλέπε μοτόρι). Ίσως το καλύτερο μου οδικό ταξίδι με τρομερά τοπία, κάστρα, λίμνες αλλά κυρίως ανθρώπους φιλόξενους, περήφανους και κεφάτους. Μόνο τα midges να μην είχαν, σουρωτήρι μας κάναν τα διαόλια!
    Το ταξιδιωτικό πλήρες μέχρι το τελευταίο γράμμα, και με όλα όσα ενδιαφέρουν ειδικά τους δίτροχους αναγνώστες, κερασάκι η κριτική του crossrunner, ήθελα να ακούσω από κάποιον σχετικό εντυπώσεις από αυτό το φρούτο και δεν εκπλήσσομαι από την φιλικότητα που έδειξε σε όλους αλλά περίμενα καλύτερη κατανάλωση από έναν honda κινητήρα νέας γενειάς.
    Πάντα τέτοια και καλή συνέχεια, ευχαριστώ για το ανάγνωσμα!

    • Madv says:

      tserts, θενκς για το feedback όσο αναφορά τις μοτοσυκλέτες. Απ’ την αρχή δεν είμασταν σίγουροι αν έπρεπε να το βάλουμε… Εν τέλει αποφασίσαμε να μπει γιατί ίσως κάποιον ενδιαφέρει. Περισσότερο για το Crossruneer που είναι φρέσκο, γιατί τα υπόλοιπα όλοι λίγο-πολύ τα ξέρουμε. Όσο αναφορά το Crossrunner, καίει τον πάτο του όταν ανοίγει το Vtech, δηλαδή πάνω από τις 6000 στροφές.

  11. Stelios says:

    Παίδες, ευχαριστούμαι για τις όμορφες ευχές σας και χαιρόμαστε ιδιαίτερα που σας άρεσε η διαφορετική παρουσίαση αυτού του ταξιδιωτικού. Σε όσους δεν άρεσε δεν φταίω εγώ, αλλά αυτός ο ακαμάτης ο Ιάκωβος 😉

    Να ‘μαστε όλοι καλά και να ταξιδεύουμε γιατί όπως είπε και ο σοφός Δάσκαλος: «Οι μέρες που δεν είμαστε ταξίδι είναι χαμένες μέρες από τη ζωή μας».

  12. Θεοδωρος says:

    ουφ επιτελους βρηκα χρονο κ το διαβασα ………………
    ……………κ ΜΠΡΑΒΟ τεκνα τελεια οπως παντα……
    αντε και στην επομενη με υγεια

  13. lefteris (από ADV) says:

    Συγχαρητήρια Στέλιο για το φοβερό ταξιδιωτικό!

    Σας ζηλεύω και γιατί για δεύτερο χρόνο τώρα δεν έχω καταφέρει να βγώ εξωτερικό με τη μηχανή (μετά από πέντε συνεχόμενα ταξίδια), αλλά και γιατί τα highlands αποτελούν φοβερό προορισμό για τουρισμό με μοτοσυκλέτα!

    Να είστε καλά, και καλά ταξίδια…

    Λευτέρης

    • Madv says:

      Να ‘σαι καλά Λευτέρη…

      Η Σκωτία ήταν και για μένα ένα “άπιαστο” όνειρο. Ένας μαγικός προορισμός που πραγματικά μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Εύχομαι να το καταφέρεις και εσύ και σύντομα να ξαναπατήσεις τους ευρωπαϊκούς -και οχι μόνο- δρόμους.

  14. Παναγιώτης Λαμπρόγιαννης says:

    Μπραβο για το ωραια σχεδιασμένο ταξιδι, μπραβο για το ζωντανό ταξιδιωτικό!
    Ενδιαφερουσα η επιλογή για αεροπλάνο και νοικιασμα εκει. Ως τώρα σκεφτομαι ετσι για μακρυτερους, πιο απομονωμένους προορισμούς.
    Σκωτία πήγα το 2009. Αθήνα- Durness (ναι εκει πάνω από τη σπηλια Smoo cave ήταν το μακρυτερο σημειο του ταξιδιου) και πισω Αθηνα. ~9000km
    και καθόλου αυτοκινητόδρομος βόρεια της Μαγχης. Η Εγγλέζικη (και Σκωτσεζικη) επαρχία είναι όλα τα λεφτα.
    Η περιγραφή σας ειναι αριστη…
    Μόνο υπνο βρήκα φθηνότερο (χωρις κρατησεις, επιτόπου ψιλοέρευνα για B&B, μεση τιμή 50 λιρες το δικλινο, όλα πεντακαθαρα, εξαιρετικά, Χωρις εξαιρεση, αξιζει
    Α και το tranditional english breakfast , το γουστάρω τρελά
    Καλα χιλιόμετρα και που ξερεις , ο κοσμος έχει πολλές άκρες…

    • Madv says:

      Ευχαριστούμε Παναγιώτη…

      Έχεις απόλυτο δίκιο για την διαμονή. Οι πληροφορίες μας -πριν ξεκινήσουμε- έλεγαν ότι θα βρίσκαμε B&B παντού σε πολύ καλές τιμές. Και γενικά ίσχυε αυτό αν εξαιρέσεις τις περιοχές στα δυτικά της Σκωτίας (Ullapool, Isle of Skye κτλπ). Εκεί πραγματικά δεν έπεφτε καρφίτσα και με το ζόρι έβρισκες ότι είχαν απορρίψει όλοι οι άλλοι. Το ίδιο έπαιζε και για το φαγητό. Εμείς πάντως, λόγω ότι ήμασταν και 8 νομά, προτιμήσαμε να το παίξουμε εκ του ασφαλούς, κλείνοντας νωρίτερα έστω και πιο ακριβά.

      Καλά χιλιόμετρα και σε σένα 😉

  15. Πω πω, καταπληκτικά τοπία… Φύση, τοπία, απίστευτα! Και οι φωτογραφίες υπέροχες! Να ‘στε καλά και να κάνετε πάντα τέτοια!

    • Madv says:

      Σ’ ευχαριστούμε Ηλία. Όντως τα Highlands είναι από τα ομορφότερα μέρη που έχω επισκεφτεί… για να μην πω το ομορφότερο. Απίστευτη φύση και απίστευτες διαφορετικές εικόνες από αυτές που έχουμε συνηθίσει.

      Να ‘σαι καλά και περιμένουμε εναγωνιωδώς την επόμενη σου περιπέτεια…

  16. Πέτρος says:

    Kάποιος ταξιδιωτικός οδηγός γράφει ότι αν δεινόταν όσκαρ τοποθεσίας σίγουρα θα το έπαιρνε η Σκωτία. Εχώ πάει ήδη τρεις φορές και δεν την έχω βαρεθεί. Πάντα έχει καινούργια μέρη να ανακαλύψεις. Μπράβο παιδιά καλά ταξίδια.

Το σχόλιο σας