Από τα Ευρωπαϊκά σαλόνια στα Βαλκανικά αλώνια

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου, Αθηνά Βερνάρδου,
Σταύρος Αλεξάκης, Δημήτρης Αναστασάκης
Βίντεο: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Του σαλονιού ή του αλωνιού; Αλλά γιατί να επιλέξουμε; Πιάσε μια από όλα να γουστάρουμε. Και σαλονάτα στας Ευρώπας αλλά και να αλωνίσουμε στα “δικά μας” Βαλκάνια. Το φετινό πρόγραμμα έλεγε 13 χώρες -μαζί με την Ελλάδα- και περίπου 5700 χιλιόμετρα σε 16 μερούλες. Σχεδόν κάθε μέρα θα ξυπνούσαμε σε διαφορετική χώρα! Τα ταξίδι μας περιλάμβανε λίγο από όλα: μοντέρνες πρωτεύουσες, γραφικές κωμοπόλεις αλλά και ξεχασμένα χωριά, εθνικά πάρκα αλλά και βομβαρδισμένα τοπία, ορεινά περάσματα αλλά και άγνωστες διαδρομές, πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα αλλά και καλά κρυμμένα μυστικά… Τόσες πολλές ανόμοιες εικόνες που άντε μετά να τις βάλεις σε μια τάξη για να τις διηγηθείς. Πάμε λοιπόν και όπου βγάλει…

Intro

Παρασκευή 9 Αυγούστου, And so the story goes…
Κάθε χρονιά τα ίδια και τα ίδια. Τρέξιμο της τελευταίας στιγμής για να ετοιμάσουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες, φόρτωμα μοτοσυκλετών, κλασικά ραντεβού στο GAS παρέα με μερικούς φίλους που ήρθαν να μας αποχαιρετήσουν και τέλος επιβίβαση στο βαπόρι.

GAS Motosport Culture

Φέτος η παρέα πάνω-κάτω η ίδια με πέρυσι. Και πάλι 2 γκρουπ τα οποία θα συναντηθούν στην Αυστρία μετά από μερικές μέρες. Σήμερα αναχωρούμε 3 νομά με 2 μοτοσακά. Ο υποφαινόμενος με συνεπιβάτισσα την Νατάσα με το TDM 900 και ο Μήτσος με το ολόφρεσκο KTM Adventure 1190. Στην Μπρατισλάβα θα παραλάβουμε την Γιάννα η οποία έρχεται αεροπορικώς λόγω εργασιακού κολλήματος και στην Αυστρία -όπως προανέφερα- θα συναντηθούμε με τους Στράτο (Tiger 1050), Πέλο (Speed Triple 675) και Σταύρο με συνοδοιπόρο την Αθηνά με Multistrada 1200. Ο άτυχος της παρέας ήταν ο Σταύρος (Stelvio 1200), στον οποίο ξέσπασε πάνω του ο Μέρφι κανονικά… Δεκαπέντε μέρες πριν ξεκινήσουμε η μοτοσυκλέτα του ήταν κάπως έτσι:

Stelvio

Κατέβασμα και επισκευή κινητήρα μετά από λάθος του συνεργείου και ενώ κατάφερε να ετοιμαστεί οριακά πριν το ταξίδι, ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας του αντικαταστάτη στην εργασία του, του έδεσε τα πόδια. Το παρακάτω οδοιπορικό είναι αφιερωμένο σε αυτόν, ελπίζοντας να καταφέρω να τον πάρω συνοδοιπόρο μας έστω και νοερά.

Σάββατο 10 Αυγούστου, Προς τον Βορρά… (χλμ 906)

Προβολή χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Πουρνό-πουρνό αναχωρούμε με σκοπό να περάσουμε σερί τον Θεσσαλικό κάμπο πριν πιάσει η ζέστη. Η κίνηση χαλαρή και τα χιλιόμετρα καταπίνονται γρήγορα. Το κοντέρ δείχνει συνεχώς ψηλά νούμερα και το 7,24 λιτ/100 χιλ που γράφει το TDM στο πρώτο ανεφοδιασμό είναι πραγματικά ανήκουστο νούμερο για εμένα. Στα ίδια επίπεδα κυμαίνεται και το Adventure με την μόνη διαφορά πως είναι ακόμα μονός.

Με ολιγόλεπτες στάσεις μόνο για ξεμούδιασμα και βενζίνα, πλησιάζουμε τα σύνορα. Παίζω με την αυτονομία της μοτοσυκλέτας περνώντας ένα βενζινάδικο λίγο πριν μπω στην ρεζέρβα σκεπτόμενος ότι θα βάλω στο επόμενο… Το λαμπάκι αρχίζει να αναβοσβήνει λίγα χιλιόμετρα παρακάτω και το γκάζι σταδιακά κλείνει για βελτίωση κατανάλωσης. Εν τέλει έχω να δηλώσω ότι η ρεζέρβα του TDM κρατάει σε νορμάλ ρυθμούς 71 χιλιόμετρα, ενώ του KTM εκεί που το trip κομπιούτερ βγάζει ότι έμεινες αυτό πάει και άλλο. Έτσι κι έγινε… Το Τεντέμι έμεινε 2 χιλιόμετρα πριν το βενζινάδικο και το Κατεμάκι ανέλαβε να του φέρει καύσιμη ύλη σε μπετονάκι…

Και αφού δέχτηκα τα αναμενόμενα πειράγματα από τη Νατάσα και το Μήτσο, είδα για πρώτη φορά την αντλία να γράφει 21 λίτρα (το KTM 19,5). Έπειτα, ανεφοδιαστίκαμε με ισοτονικά, χτυπήσαμε μερικά ροδάκινα που μας κέρασε ο συμπαθητικός κύριος στο βενζινάδικο και συνεχίσαμε προς Ευζώνους.

Στην δικιά μας πλευρά των συνόρων ούτε για τυπικό έλεγχο δεν σταματήσαμε καθώς ο συνοριοφύλακας έγνεφε στους πάντες να περάσουν. Στην Σκοπιανή πλευρά είχε λίγη κίνηση αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο.

Greek-FYROM borders

Ξεμπερδεύουμε γρήγορα και τραβάμε εντός της γειτονικής χώρας. Αρχικά μία λωρίδα ανά κατεύθυνση, με ενδιαφέρουσα διαδρομή δίπλα στον ποταμό Βαρδάρη (ή Αξιό). Η κίνηση όμως δεν μας αφήνει να την απολαύσουμε.

FYROM Highway

Μπαίνουμε σε εθνικό δίκτυο και σύντομα σκάμε στα πρώτα διόδια. Το κόλπο γνωστό από παλιά, κέρμα ουάν γιούρο (δύο στην περίπτωση μας) και περνάς… Ο υπάλληλος όμως λέει κάτι ακαταλαβίστικα και κουνάει αρνητικά το κεφάλι του. Μας δείχνει ένα χαρτονόμισμα τον 5€… Εμείς επιμένουμε κέρμα και αυτός σταυρώνει τα χέρια του σαν να φοράει χειροπέδες, εννοώντας ότι θα πάει φυλακή. Μουλαρώνουμε 5€ δεν παίρνεις ρε φούστη… Βλέπω στο τζάμι του κισσέ το σήμα της Visa… και αναφωνώ “βίζα” για να πάρω ένα ακατανόητο κατεβατό για απάντηση, μαζί με μια χειρονομία να περάσουμε… Πάμεεεεε Μήτσο…

Στα επόμενα διόδια το ίδιο σκηνικό. Σκέφτομαι “ότι αν δώσουμε ένα ταληράκι εδώ θα πληρώσουμε με ότι ρέστα πάρουμε και τον 3ο σταθμό και θα περισσέψουν κάτι ελάχιστα” και κάνω νόημα στην Νατάσα να δώσει το τάλαρο για να ξεμπερδεύουμε.

Συνεχίζουμε ακάθεκτοι αλλά λίγο παρακάτω κάτι δεν πάει καλά… Ένα αυτοκίνητο κάνει όπισθεν… στην εθνική οδό με διαχωριστικό διάζωμα!!! Και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι γίνεται να σου άλλο ένα όχημα που κάνει ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ!!! ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ!!! Μααααα… οπς και άλλος με όπισθεν και άλλος αναστροφή… Ωχ τι είναι αυτό μπροστά μας; Τι είναι αυτή η αυτοκινητοθάλασσα;

Μποτιλιάρισμα τρελό… Περνάμε από όπου χωράμε με προσοχή -μην ανοίξει καμιά πόρτα- για περίπου 2 χλμ., μέχρι να συναντήσουμε το αίτιο του μποτιλιαρίσματος… τα #&%!%#$! διόδια. Η παρακάτω φώτο είναι από το αντίθετο ρεύμα, μόλις περάσαμε τα διόδια.

FYROM highway jam

Τα σύνορα με Σερβία απέχουν μόλις μερικά χιλιόμετρα, αλλά και εκεί γίνεται της μαυροκακομοίρας. Συν ότι αρχίζει να ψιχαλίζει. Περνάμε τους πάντες και πάλι. Ένας αστυνομικός σηκώνει τους ώμους του βλέποντας μας να κάνουμε σφήνες. Του κάνω νόημα ότι βρέχει (και καλά) και μας κάνει νόημα να προχωρήσουμε.

Εν τέλει φτάνουμε στον κισσέ και ξεμπερδεύουμε με συνοπτικές διαδικασίες. Φοράμε τα αδιάβροχα μας και συνεχίζουμε προς το βορρά. Ο συνδυασμός της τρελής κίνησης και της ανυπόφορης ζέστης (ακόμα χειρότερη με τα αδιάβροχα) κάνει τα τελευταία χιλιόμετρα επί Σέρβικου εδάφους να φαίνονται ατελείωτα.

Γύρω στις 17:00 φτάνουμε στο γνωστό μας -από πέρυσι- ξενοδοχείο Elegance στην Nis. Τακτοποιούμαστε, ξεβρομίζουμε και τραβάμε να δείξουμε την πόλη στον Μήτσο (εγώ και η Νατάσα την περπατήσαμε και πέρυσι).

Nis, Serbia

Περίπατος δίπλα στο ποτάμι, χαζολόγημα στο κάστρο και τσάρκα στον πεζόδρομο απέναντι. Δεν ξαναγράφω για την Nis. Όποιος θέλει να μάθει κατιτίς παραπάνω ας ρίξει μια ματιά στο περυσινό μας οδοιπορικό.

Nis, Serbia

Ο ποταμός Nisava και στο βάθος το κάστρο

Nis, Serbia

Το μνημείο της απελευθέρωσης στην κεντρική πλατεία της πόλης

Nis, Serbia

Ο κεντρικός πεζόδρομος

Nis, Serbia

Κάπου την έχω δει αυτή τη γραμματοσειρά…

Για μασαμπούκα επιλέγουμε το La Spezia. Τρεις μεγάλες πίτσες και κάμποσες μπύρες στην εκπληκτική τιμή των 22€… Την κάνουμε ταράτσα, περπατάμε ακόμα μια φορά τον πεζόδρομο για χώνεψη  και οδεύουμε για νάνι. Αύριο μας περιμένει ακόμα μια δύσκολη οδηγική μέρα.

Επόμενη Σελίδα »

Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.