Magna Grecia… εκεί στο νότο…


Τρίτη 25 Οκτωβρίου, Milazzo – Lipari – Vulcano – Milazzo (35 ναυτικά μίλια)
Στα νησιά του Αιόλου…

Το πλοίο θα σαλπάρει στις 9:00 το πρωί, έτσι κατά της 8:30 έχουμε πάρει ήδη τα εισιτήρια στα χέρια μας και οδεύουμε προς επιβίβαση. Παρά το τέλος εποχής, πολύς κόσμος αναμένει για να επιβιβαστεί.

Ο προορισμός μας, οι Αιολίδες Νήσοι ή Νησιά του Αιόλου, είναι ένα σύμπλεγμα οκτώ μικρών νησιών και αρκετών ακόμα βραχονησίδων, που απλώνεται στη νότια Τυρρηνική Θάλασσα. Η ονομασία οφείλεται στο γεγονός ότι οι Αρχαίοι Έλληνες εντόπιζαν εκεί (στο νησί Στρόμπολι συγκεκριμένα) την κατοικία του Αιόλου, ακολουθώντας τη «γεωγραφία» των ομηρικών επών.

Τα νησιά από το 2000 περιλαμβάνονται στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και αποτελούν έναν από τους δημοφιλέστερους θερινούς τουριστικούς προορισμούς της Ιταλίας, ιδίως μετά την παγκόσμια προβολή που τους χάρισαν οι ταινίες Αγαπημένο μου ημερολόγιο και Ταχυδρόμος κατά τη δεκαετία του ’90.

Στην ώρα μας ακριβώς αναχωρούμε χαζεύοντας το Milazzo από μακριά.

Milazzo

Το κάστρο του Milazzo -το οποίο δεν προλάβαμε να επισκεφτούμε- βρίσκεται σε ένα λόφο πάνω από την πόλη που κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή. Μεταγενέστερα οι Έλληνες το μετέτρεψαν σε Ακρόπολη και στην συνέχεια δέχτηκε τις επεμβάσεις των Ρωμαίων, των Βυζαντινών αλλά και των Αράβων.

Milazzo

Milazzo

Κλικ για μεγέθυνση

Το νησί Lipari αρχίζει σιγά-σιγά να διακρίνεται…

Lipari

Lipari

Stromboli

Στο βάθος το Στρόμπολι, το νησί του Αιόλου

Πριν πιάσουμε το λιμάνι του νησιού, ο καπετάνιος μας κάνει μια βόλτα από την δυτική πλευρά των νησιών για να θαυμάσουμε κάποιους γεωλογικούς σχηματισμούς:

Faraglioni di Lipari

Faraglioni di Lipari

La Grotta dei Angeli

La Grotta dei Angeli (Το σπήλαιο των Αγγέλων)

Lo scoglio della Mummia

Lo scoglio della Mummia (Ο βράχος της μούμιας)

Piscina di Venere

Piscina di Venere (Η πισίνα της Αφροδίτης)

La Grotta del cavallo

La Grotta del cavallo (Το σπήλαιο του αλόγου)

Lipari

Το νησί είναι φυσικά ηφαιστειογενές…

Το Λίπαρι (Μελιγουνίς ή Λιπάρα στα αρχαία Ελληνικά) έχει έκταση 37,6 km2 -σχεδόν όσο η Ανάφη- και είναι η μεγαλύτερη Αιολίδα Νήσος. Η ιστορία λέει ότι το 580 π.Χ. αποβιβάστηκαν στο νησί Κνίδιοι και Ρόδιοι εξόριστοι, με επικεφαλής τον Πένταθλο. Με επίκεντρο την ακρόπολη στην είσοδο του λιμανιού, ίδρυσαν μια αποικία με την ονομασία Μελιγουνίς.

Lipari

Οι απόγονοί τους μετονόμασαν την αποικία σε Λιπάρα προς τιμήν του Λιπάρου ο οποίος ήταν ένας Αύσονας άρχοντας που σε κάποιους ελληνικούς μύθους συναντάται ως ο πρώτος κατακτητής των Αιολίδων Νήσων (πολύ πριν την ομηρική εποχή και τον Αίολο), ενώ σε άλλους ως εγγονός του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψώς.

Lipari

Με το που αποβιβαστήκαμε στο νησί μας την πέφτουν οι κράχτες. Ζητάνε 20€/άτομο για να μας πάνε το γύρο του νησιού και να μας δείξουν τα σημαντικότερα αξιοθέατα, γιατί δεν θα δούμε τίποτα αν μείνουμε στην πόλη κατά τα λεγόμενα τους.

Η αλήθεια είναι πως το νησί έχει αρκετά πράγματα να δεις, αλλά κατά το πόσο αξίζουν το εικοσάρικο δεν είμαι και πολύ σίγουρος. Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε και ανηφορίζουμε τον κεντρικό δρόμο ο οποίος σφύζει από εμπορικά μαγαζιά.

Lipari

Lipari

Δεν θέλει λεζάντα, τι δε καταλαβαίνεις; 😉

Η τοπική οικονομία παραδοσιακά βασιζόταν στην αλιεία, τα αγροτικά προϊόντα και την εξαγωγή ελαφρόπετρας, η οποία αφθονεί στο νησί λόγω της ηφαιστειακής προέλευσής του. Τις τελευταίες δεκαετίες αυτό έχει αλλάξει, καθώς βασική πηγή πλούτου είναι ο τουρισμός (το καλοκαίρι περνούν από τις Αιολίδες μέχρι και 200.000 επισκέπτες), οδηγώντας όμως σε απώλεια του ιδιαίτερου τρόπου ζωής. Η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στο “Αγαπημένο μου ημερολόγιο” του Νάνι Μορέτι, όπου ο σκηνοθέτης αποσύρεται στο Λίπαρι νομίζοντας ότι θα βρει την ησυχία στο γραφικό ψαροχώρι των καρτ-ποστάλ, για να αντιμετωπίσει τελικά ορδές πολύβουων τουριστών.

Lipari

Συνεχίζουμε την περπατάδα για να καταλήξουμε στο κάστρο το οποίο είναι το κύριο αξιοθέατο του νησιού και το οποίο φιλοξενεί το αρχαιολογικό μουσείο και τον καθεδρικό ναό του Αγίου Βαρθολομαίου.

Lipari

Lipari

Μνημείο “βόθρο” πρώτη φορά βλέπω…

Lipari

Lipari

Lipari

Ο ναός έχει χτιστεί πάνω σε ένα παλαιότερο ειδωλολατρικό, απομεινάρια του οποίου σώζονται σε ένα χώρο δεξιά του (με εισιτήριο, από παντού τα αρπάνε αυτοί)…

Lipari

Lipari

Πάνω από το λιμάνι υπάρχει ένα ελληνικού τύπου θέατρο, χτισμένο τον 20ο αιώνα. Η θέα που προσφέρει προς την πόλη είναι μαγική…

Lipari

Κλικ για μεγέθυνση

Ωραία η θέα, αλλά τα βλέμματα όλων των επισκεπτών έχει κλέψει ένας γλάρος ο οποίος περιφέρεται αμέριμνος στο θέατρο και την έχει κάνει ταράτσα από τα “μεζεδάκια” των επισκεπτών…

Lipari

Lipari

Ακριβώς δίπλα στο θέατρο βρίσκεται η νεκρόπολη της ελληνικής περιόδου…

Lipari

Η περιήγηση στα κυρίως αξιοθέατα της πόλης τελειώνει εδώ και μιας και έχουμε αρκετό χρόνο ακόμα μπροστά μας, τραβάμε για να χαθούμε στα γραφικά στενά.

Lipari

Lipari

Lipari

Lipari

Το νησί είναι γεμάτο με ηλεκτροκίνητα πατίνια…

Lipari

Επιστρέφουμε στο λιμάνι όταν ακούμε το σφύριγμα του πλοίου. Επιβιβαζόμαστε και σύντομα φτάνουμε στο γειτονικό νησί Vulcano, εργαστήριο του θεού της φωτιάς, Ήφαιστου, κατά τον Όμηρο.

Vulcano

Κλικ για μεγέθυνση

Μια περίεργη μυρωδιά -σαν ανοιχτός βόθρος- πνέει στην ατμόσφαιρα. Σύντομα συνειδητοποιούμε ότι είναι από το θείο που βγαίνει μέσα από τις σχισμές των βράχων.

Αποβιβαζόμαστε και ακολουθούμε τις πινακίδες προς τα ιαματικά θειούχα λουτρά.

Vulcano

Vulcano

Πολλοί είναι αυτοί που επαινούν την ευεργετική ικανότητα των συγκεκριμένων ιαματικών λουτρών, αλλά η εικόνα τους μας κάνει να τα προσπεράσουμε γοργά και να πάμε πιο δίπλα στην παραλία με την μαύρη άμμο.

Vulcano

Απομακρυνόμαστε όσο γίνεται από τους υπόλοιπους τουρίστες μέχρι μια πινακίδα “ιδιωτική παραλία” να μας φρενάρει. Δύο-τρεις βίλες από πάνω της… τα ίδια σκατά παντού…

Η παραλία είναι αρκετά βρόμικη και η θάλασσα θολή. Δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες εικόνες -νησιώτες βλέπεις- και στην αρχή κολλάμε, δεν βουτάμε…

Κάποια στιγμή το παίρνουμε απόφαση, ρίχνουμε την βουτιά μας και κατευθυνόμαστε προς ένα σημείο που βλέπαμε από την ακτή να αναβλύζουν μπουρμπουλήθρες.

Vulcano

Οι μπουρμπουλήθρες προέρχονται από το θείο που αναβλύζει. Στο σημείο αυτό το νερό είναι πολύ ζεστό και η άμμος ζεματάει.

Κάνουμε ένα ντουζάκι -με χρέωση φυσικά- και τραβάμε να περπατήσουμε την μικρή πόλη. Μιας και είναι τέλος εποχής τα περισσότερα μαγαζιά είναι κλειστά. Ο χρόνος δεν μας παίρνει για επίσκεψη στο ηφαίστειο, το ξέραμε εξαρχής. Θέλει περίπου μιάμιση ώρα για να φτάσεις στον μεγάλο κρατήρα ο οποίος είναι ακόμα ενεργός (η τελευταία έκρηξη έγινε το 1890). Έτσι περιοριζόμαστε στο να ζουμάρουμε με τον φακό μας από μακριά…

Vulcano

Vulcano

Το πλοίο σφυρίζει κλέφτικα και ο απόπλους από την μυρωδιά του θείου μοιάζει με παράδεισο. Αποβίβαση στο Milazzo αλλά πριν επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο σταματάμε στην μεγάλη παραλία της πόλης για να χαζέψουμε τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος.

Milazzo

Milazzo

Μπανάκι με γυαλόχαρτο μπας και φύγει η μυρωδιά και τραβάμε δίπλα στο ξενοδοχείο σε ένα εστιατόριο που μας είχαν προτείνει, ονόματι Sapori Di Pasta. Τέλειο φαγητό και άριστη εξυπηρέτηση…

Μικρή βόλτα για χώνεψη και επιστροφή στο ξενοδοχείο για νανάκια. Η σημερινή είναι η τελευταία μας νύχτα στη Σικελία. Αύριο όμως μας περιμένουν τα ελληνόφωνα χωριά της νότιας Καλαβρίας!

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
4 Σχόλια
  1. Christos Dounis says:

    παιδιά μήπως θυμάστε πώς ελεγαν το δωμάτιο στη Ματέρα? σκοπεύω να πάω και θέλω να εχει parking.
    “Δανείστηκα” πολλές πληροφορίες από το tour σας!! Υπέροχο!

Το σχόλιο σας