Ένα όμορφο οδοιπορικό για δύο σε Β. Ιταλία, Αυστρία & Βαλκάνια

4η ΜΕΡΑ
Σάββατο 14 Ιουλίου 2018
Αναχώρηση: 9:45 Άφιξη: 19:00
Διαδρομή: Ponte Di Lagno – Passo Gavia – Passo Stelvio – Passo Timmelsjoch – Innsbruck
Χιλιόμετρα: 315
Συνολικά χιλιόμετρα: 1403
Έξοδα: Βενζίνη 24€ – Stickers 14€ – Διόδια 14€ – Μάρκετ 8€ – Δωμάτιο 79€ – Πρόστιμο 35€ – Λοιπά 10€

– Έλα ξύπνα σιγά σιγά 8 η ώρα… τελικά έριξε πολύ βροχή χθες το βράδυ.
– Τι; Βροχή; Αμάν , ξέχασα την απλώστρα με την μπουγάδα έξω.
– Τι; Ποια απλώστρα… ποια μπουγάδα… τι λες πάλι;
– Δεν ξέρω τι έχω πάθει, κάθε φορά που ξυπνάω δεν ξέρω που βρίσκομαι…
– Εντάξει, μην κάνεις έτσι… πολλές το έχουν πάθει μαζί μου αυτό…
– Είμαι σίγουρη… με τόσο ροχαλητό…

Με το που άνοιξα την κουρτίνα βλέπω ότι στα μέσα του καλοκαιριού σήμερα έχουμε ένα φθινοπωρινό πρωινό. Το βράδυ έβρεξε αρκετά με αποτέλεσμα όλα να είναι μούσκεμα -σίγουρα όχι η μπουγάδα- και η θερμοκρασία να είναι στα χαμηλά της. Μέχρι να φύγουμε, στις 9:45, έχει βγει ένας λαμπερός ήλιος, τα πάντα έχουν στεγνώσει και η ατμόσφαιρα είναι πεντακάθαρη. Αυτό μας δημιουργεί μια επιπλέον εuφορία μιας και σήμερα έχουμε να διασχίσουμε τρία ορεινά περάσματα με ξεχωριστή ομορφιά το καθένα.

Η διαδρομή από την αρχή μας προδιαθέτει για το τι θα αντιμετωπίσουμε στη συνέχεια. Υπέροχη θέα, αλπικές λίμνες, τι άλλο να ζητάς.

Passo Gavia
Passo Gavia

Ανηφορικός με φουρκέτες δρόμος που στην συνέχεια στενεύει επικίνδυνα μιας και χωράει μόνο ένα αυτοκίνητο.

Passo Gavia

Τα μηχανάκια αρκετά στο ανέβασμα όπως και οι ποδηλάτες. Βρισκόμαστε στον SP 29 ο οποίος μας οδηγεί στον αυχένα του βουνού που βρίσκεται το passo Gavia σε υψόμετρο 2652μ. Γενικά επικρατεί ησυχία μιας και δεν είναι πολύς ο κόσμος που κάνει αυτή την διαδρομή.

Passo Gavia
Passo Gavia

Αγοράσαμε τα αυτοκολλητάκια μας και βρισκόμαστε ξανά στον δρόμο με κατεύθυνση το Bormio. Το ύφος της διαδρομής δεν αλλάζει με αποτέλεσμα να περνούν τα χιλιόμετρα πολύ ευχάριστα.

Passo Gavia
Passo Gavia

Διασχίζοντας το Bormio διαπιστώνει κανείς εύκολα την ομορφιά αυτής της πόλης. Μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτό που εμείς έχουμε συνηθίσει στη δική μας χώρα. Και θα παραδεχτώ ότι παρόλο που δεν είμαι άνθρωπος της τάξης και της στοίχισης, στην προκειμένη περίπτωση μου άρεσε πολύ η εικόνα που αντίκριζα μπροστά μου. Πραγματικά οι άνθρωποι προσέχουν την κάθε λεπτομέρεια. Στο Bormio έχουν υποδεχτεί την ομάδα της Torino για προετοιμασία με αποτέλεσμα όλη η πόλη να είναι ντυμένη στα χρώματα της ομάδας.

Έχουμε πάρει τον SS 38 και ανηφορίζουμε με προορισμό το passo Stelvio.

Road to Stelvio

Μιας και είναι Σάββατο έχει πολύ κίνηση όχι μόνο από μηχανάκια, που είναι πάρα πολλά, αλλά και από αυτοκίνητα. Εντύπωση μας προκάλεσε ότι η πλειονότητα των αυτοκινήτων ήταν πολυτελείας σε βαθμό κακουργήματος. Γενικά το βοιωτικό επίπεδο των ανθρώπων που βρίσκονται ή επισκέπτονται αυτή την περιοχή κάνει μπαμ ότι είναι πολύ υψηλό. Που πα ρε Καραμήτρο με το V-Stroμακι…

Παρόλη την κίνηση απολαύσαμε τη διαδρομή μιας και αποφασίσαμε να πάμε χαλαρά και να χαρούμε το τοπίο. Τελικά φτάνουμε στο passo Stelvio όπου επικρατεί πανικός.

Passo dello Stelvio

Εκατοντάδες μηχανές, πολλά αυτοκίνητα και φυσικά πολύς κόσμος. Μαγαζιά με souvenir, υπαίθριες καντίνες που σερβίρουν κάτι τεράστια λουκάνικα τύπου «να φάω ένα και να ξαναφάω μεθαύριο» τα οποία και κατασπάραζαν οι περισσότεροι ποδηλάτες και φυσικά μεγάλα τραπέζια για να απολαύσεις το φαγητό σου ή τον καφέ σου ή τις μπύρες σε διαστάσεις βαρελιού με την υπέροχη θέα που προσέφερε το μέρος.

Passo dello Stelvio
Passo dello Stelvio

Εντάξει τόση πολυκοσμία δεν σε αφήνει και πολλά περιθώρια να απολαύσεις το σκηνικό αλλά αυτό έχουμε και το απολαμβάνουμε.

Μετά από μια ώρα και αφού απολαύσαμε το καφεδάκι μας και το κολατσιό μας -από το lidl πάντα, αφού αυτό έλεγε ο οδηγός- αρχίσαμε να κατηφορίζουμε. Πάντα σε χαλαρούς ρυθμούς και με πολύ καλή διάθεση συνεχίζουμε στον SS 38 μέχρι το Prato Allo Stelvio. Εκεί θα κάνουμε δεξιά, πάντα στον SS 38 ως την πόλη Merano. Από εκεί η πορεία συνεχίζει στον SS 44 ως το San Leonardo In Passiria. Το να λέμε ότι κινούμασταν σε όμορφα μέρη νομίζω καταντάει κουραστικό για όποιον θα το διαβάζει (ναι λέω και για σας τους 4 που συνεχίζεται ακόμη την ανάγνωση).

North Italy
North Italy

Στο San Leonardo κάνουμε αριστερά στον SS 44b με κατεύθυνση τα σύνορα με την Αυστρία. Ο δρόμος μέσω διαδοχικών φουρκετών θα μας οδηγήσει στο passo Timmelsjoch-Hochalpenstrasse στα 2509μ που σηματοδοτεί και τα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας. Η θέα και από αυτό το passo μοναδική.

Passo Timmelsjoch
Passo Timmelsjoch
Passo Timmelsjoch
Passo Timmelsjoch

Ήρθε η ώρα να απολαύσουμε τα φρούτα της ημέρας, πάντα από τα Lidl, και να ξεκουραστούμε.

Κατηφορίζουμε στην μεριά της Αυστρίας και ο πρώτος σταθμός διοδίων κάνει την εμφάνιση του. 14 ευρώ και δώρο ένα αυτοκόλλητο. Το μελανό σημείο της Αυστρίας δυστυχώς είναι αυτό. Κάθε passo που διασχίζεις το πληρώνεις και μάλιστα ακριβά. Από την άλλη δεν έχουν κάτι άλλο να δείξουν σαν χώρα οπότε εκμεταλλεύονται αυτό που έχουν. Βέβαια να πούμε και του στραβού το δίκιο, συνήθως οι δρόμοι είναι σε πολύ καλή κατάσταση και μας βοηθάει αυτό στο να απολαύσουμε περισσότερο τις διαδρομές στα βουνά μη έχοντας συνεχώς το νου μας στην ποιότητα του δρόμου. Τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι είναι τίμιοι.

Στο θέμα μας και πάλι.

Στον σταθμό διοδίων μπορεί κανείς να επισκεφτεί με extra 10 ευρώ το μουσείο μοτοσυκλετών και να απολαύσει με extra χρήματα έναν καφέ ή ότι άλλο επιθυμεί στον πραγματικά πολύ όμορφο χώρο που έχουν δημιουργήσει.

Top Mountain Crosspoint Motorcycle Museum
Top Mountain Crosspoint Motorcycle Museum
Top Mountain Crosspoint Motorcycle Museum

Συνέχεια στο κατέβασμα και μέσω του 186, που είναι συνέχεια του ιταλικού SS44b, κατευθυνόμαστε προς τον σημερινό τελικό μας προορισμό που είναι το Innsbruck.
Ενώ παρατηρώ ότι στο 1ο χωριό καθώς κατεβήκαμε υπάρχει αυτοκίνητο της αστυνομίας δεν δίνω και ιδιαίτερη σημασία, μιας και η ταχύτητα που κινούμαστε γενικά είναι χαμηλή, και στο 3ο χωριό με σταματάνε. Μια ευγενέστατη αστυνομικός που εξηγεί ότι το όριο ταχύτητας εντός του χωριού είναι στα 60 και ότι εγώ πήγαινα με 73. Είπα να της πω: σιγά τα ωα μωρή ξενέρωτη, αλλά επειδή όλοι εσείς οι χιλιάδες των φαν μου ξέρετε ότι το κύριο χαρακτηριστικό μου είναι το υψηλό επίπεδο που διαθέτω σε βαθμό μαθητή που ξεκίνησε το δημοτικό στα 7 και τελείωσε στα 17, έδωσα τόπο στην οργή και ρώτησα το ύψος του προστίμου. Γυρίζω πίσω και λέω:

– Tο lidl να ξέρεις από εδώ και πέρα θα το θεωρείς γκουρμεδιά. Μετά το πρόστιμο που θα φάμε θα σε φάει η πείνα.
– Μαζί σου να είμαι και θα τρώω μόνο νερόβραστο ρύζι.
– Αλήθεια λες; Θα το κάνεις αυτό για μένα;
– Όχι φυσικά. Εγώ θα τρώω κανονικά. Τις μαλακίες τις δικές σου θα τις πληρώνεις εσύ…
– ./?!@#%&

Το 35 ευρώ ακούστηκε στα μικρά υπέροχα αυτάκια μου σαν να ακούς την μάνα σου να λέει ότι έκανε μελομακάρονα τον 15αυγουστο. Αν δεν ήταν τόσο κακομούτσουνη η αστυνομικός θα την αγκάλιαζα…

Φεύγουμε με την ανακούφιση και των δυο μας έκδηλη. Φυσικά από εδώ και πέρα δεν χρειάζεται να πω ότι εντός οικισμών πήγαινα και κάτω από τα όρια που σε μερικές περιπτώσεις ήταν το 40. Φυσικά και το θεωρώ υπερβολικά χαμηλό αυτό το όριο αλλά αυτοί ξέρουν καλύτερα.

Η διαδρομή μέχρι το Innsbruck καλή με χαλαρές στροφούλες, καλό οδόστρωμα και ωραίο φυσικό περιβάλλον. Συνεχίζουμε στον 186 μέχρι να συναντήσουμε τον 171 προς Innsbruck. Παράλληλα με τον 171 «τρέχει και ο Α13 που είναι autobach και για να τον χρησιμοποιήσεις χρειάζεται Vinieta. Εμείς καθόλη την διάρκεια του ταξιδιού μας δεν θα χρησιμοποιούσαμε πουθενά autobach οπότε δεν χρειάστηκε να βγάλουμε. Πληροφοριακά για μια εβδομάδα στοιχίζει 5,20 ευρώ.

Στις 19:00 είμαστε στο ξενοδοχείο. Το δωμάτιο ευρύχωρο και το parking κλειστό. Τι άλλο να θες.

Σε λίγη ώρα βρισκόμαστε ποδαράτοι να περπατάμε παράλληλα με τον ποταμό Inn προς το ιστορικό κέντρο της πόλης.

Το όνομα της πόλης μεταφράζεται ως «γέφυρα πάνω στον ποταμό Inn» και είναι χτισμένη στην συμβολή των ποταμών Ζίλ και Iν. Είναι διάσημο κέντρο χειμερινών σπορ και στο παρελθόν έχουν γίνει δύο φορές οι χειμερινοί ολυμπιακοί αγώνες (1964, 1976).

Ο ποταμός είναι πραγματικά επιβλητικός και έχουν διαμορφώσει έτσι τον περιβάλλοντα χώρο που σου δίνεται η δυνατότητα να κάνεις την βόλτα σου είτε περπατώντας είτε με το ποδήλατο. Εντύπωση μας προκαλεί πόσοι νεολαίοι με μια μπύρα στο χέρι κάθονται στην όχθη και στα παρακείμενα παρκάκια του ποταμού.

Innsbruck
Innsbruck

Η θερμοκρασία πολύ καλή και έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να διασχίσουμε την παλιά πόλη από άκρη σε άκρη. Η συνοδεία του παγωτού είναι επιβεβλημένη σε μια τέτοια περίσταση. Ο κόσμος δεν ήταν πολύς με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνεται ακόμη πιο όμορφη. Προέκταση του ιστορικού κέντρου είναι ο δρόμος Herzog Friedrich που είναι ο πιο εμπορικός δρόμος της πόλης και μπορείς να δεις και διάφορα αξιοθέατα. Όποιος θέλει να μάθει γι αυτά ας ψάξει στο internet… δεν θα σας τα μάθουμε όλα εμείς… τεμπέληδες…

Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck
Innsbruck

Κάποιο μαγαζί στην παλιά πόλη δεν μας έκανε κάποιο ιδιαίτερο κλικ μιας και όλα είναι τουριστικά και αποφασίζουμε να απολαύσουμε την μπύρα μας σε ένα υπαίθριο μαγαζάκι δίπλα στο ποτάμι καθισμένοι σε σεζ-λογκ και υπό τους ήχους απαλής μουσικής.

Innsbruck

Πρέπει να ήταν το μοναδικό μαγαζί που έπαιζε μουσική σε αυτή την πόλη. Και εκεί που απολαμβάναμε τη θέα προς το βουνό η σερβιτόρα με διακριτικό τρόπο άρχισε να σηκώνει τους πελάτες και να ενημερώνει ότι το μαγαζί κλείνει. Κοιτάζω το φοβερό μου ρολόι… 22:30… Σάββατο βράδυ… Ιούλιος μήνας… μα πάνε καλά τα άτομα; Εμείς τέτοια ώρα ετοιμαζόμαστε να μπούμε στο μπάνιο Σάββατο βράδυ και να αρχίζουμε να ετοιμαζόμαστε για έξω… εντάξει, πιο ξενέρωτοι πεθαίνεις. Τουλάχιστο για λύπηση… Το ίδιο φαινόμενο θα το δούμε και τις επόμενες μέρες μέχρι να φτάσουμε στη Λιουμπλιάνα που άλλαξε το σκηνικό άρδην.

Τέσπα…

Επιστροφή στο ξενοδοχείο με την κούραση να έχει πιάσει ταβάνι…

Passo Gavia
Passo Gavia
Road to Stelvio
Passo dello Stelvio

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Το σχόλιο σας