Αρχείο της Ετικέτας «π.Γ.Δ.Μ.»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Μονός αλλά όχι Μόνος!

Kείμενο, φωτογραφίες: Tάσος Ανανιάδης

Όπως για πολλούς συν-αδελφούς, η μοτοσυκλέτα και για μένα είναι συνώνυμη της φυγής. Κάθαρση θα έλεγα. Φυγή από την μαύρη καθημερινότητα, την τρέλα της πόλης και της πάλης για την επιβίωση. Μαζί με το σώμα, ταξιδεύει και η ψυχή, το μυαλό καθαρίζει και η σκέψη γίνεται κρυστάλλινη. Ο αέρας που χτυπάει στο κράνος παίρνει όλη αυτή τη βρωμιά και τα ατέλειωτα χιλιόμετρα την ανακυκλώνουν στο σύμπαν. Ποτέ, λέει ένα γνωμικό , δεν θα δεις παρκαρισμένη μηχανή έξω από ιατρείο ψυχαναλυτή… συμφωνώ απόλυτα!

20150601_152628
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 4ο

Κέιμενο: Δημήτρης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες: Κυριάκος Αχυρόπουλος, Δημήτρης Παπαντωνίου

Ένα μικρό οδοιπορικό στα «απάτητα» Καταραμένα Βουνά της Β. Αλβανίας
BJESHKET NAMUNA

Περιοδικό ΜΟΤΟ, τεύχος 510, 2012… στο εξώφυλλο του περιοδικού ξεχωρίζει ο τίτλος με μεγάλα γράμματα: Mega test στα Καταραμένα Βουνά… ωπ, ενδιαφέρον… τί, πού, πώς, πότε; Αρχίζω να διαβάζω όλο το story των παιδιών που το έκαναν. Πολλές σελίδες με αρκετές λεπτομέρειες, έκαναν το οδοιπορικό πάρα πολύ ενδιαφέρον έως άκρως ενδιαφέρον. Το ρούφηξα όλο στην κυριολεξία μέχρι την τελευταία σελίδα (και ήταν πολλές). Στο τέλος είχε καρφωθεί στο μυαλό μου για την επόμενη εξόρμηση. Όλο το καλοκαίρι του 2012 το είχα διαβάσει αρκετές φορές ακόμη και δεν έβγαινε με τίποτα από το μυαλό μου. Για κάποιο λόγο το περιοδικό χάθηκε και μαζί μ’ αυτό χάθηκε και η αρχική λαχτάρα γι’ αυτό το οδοιπορικό. Από τότε πέρασαν περίπου δυο χρόνια μέσα στα οποία καλύψαμε αρκετά χιλιόμετρα μέσα στα Βαλκάνια. Μέσα σε αυτά τα χλμ και στους προορισμούς, δεν υπήρχαν ποτέ τα Καταραμένα Βουνά. Ευτυχώς για μένα η φλόγα δεν είχε σβήσει και στην προσπάθεια να βρω πού θα είναι ο επόμενος προορισμός μας για να καλύψουμε το 4ο επεισόδιο των «πράσινων διαδρομών στα Βαλκάνια», μου ήρθε στο μυαλό το πρωτοσέλιδο του moto: mega test στα Καταραμένα Βουνά.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Σα βγεις στον πηγαιμό για το North Cape

Κείμενο, φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Και κάπως έτσι ήταν τα πράγματα στο μοναχικό ταξίδι αναζήτησης της Ιθάκης μου: 37 ημέρες στο δρόμο, 16 χώρες και 16.147 χιλιόμετρα. Μα πάνω απ’ όλα, πολλές εικόνες και συναισθήματα που κανείς αριθμός δεν μπορεί να περιγράψει…


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Κατηγορίες: Γερμανία, Δανία, Εσθονία, Ευρώπη, Λεττονία, Λιθουανία, Νορβηγία, Πολωνία, Ρωσία, Σερβία, Σλοβακία, Σουηδία, Ταξίδι, Τσεχία, Φινλανδία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,  100 Σχόλια