Οροπέδιο Καθαρού

<

p align=”right”>Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Γιάννης Κουκουνάκης

Αρχές Νοεμβρίου και ο Σταύρος κανόνιζε βόλτα. Έχω ξαναπεί σε παλαιότερο εκδρομικό, ότι όπου Σταύρος = χωματόδρομος… Αυτή την φορά το παρακάναμε ολίγον με το χώμα. Τη συγκεκριμένη διαδρομή δεν την συνιστώ σε κανένα μη κάτοχο on-off τουλάχιστον. Ναι μεν έχω πει ότι οι μοτοσυκλέτες πάνε παντού και οι αναβάτες τους είναι αυτοί που δεν πάνε, αλλά μην με βρίζετε μετά 😉

Η μέρα καταπληκτική και η διάθεση ανεβασμένη. Στο πρωινό ραντεβού καταφθάνουν ο Σταύρος και ο Μήτσος με τα «αδελφάκια» Adventure 990, o Κώστας με GS 1200, ο Στράτος με V-Strom 650 και οι «δύσμοιροι» -η αφεντιά μου και ο Γιάννης- με δύο TDM 900. Με συνοπτικές διαδικασίες γεμίζουμε ρεζερβουάρ και τραβάμε από εθνική οδό μέχρι και Άγιο Νικόλαο. Λίγο πριν τον Άγιο Νικόλαο πέφτουμε σε μπλόκο στο οποίο μας σταματάνε μόνο και μόνο για να μας συγχαρούνε που φοράμε πλήρες εξοπλισμό!

Στάση Άγιο Νικόλαο για καφέ πάνω απ’ την γραφική λίμνη με ταυτόχρονη μελέτη της διαδρομής που πρόκειται να ακολουθήσουμε. Σύντομα ξαναβγαίνουμε στο δρόμο με πορεία προς Κριτσά. Ο στριφτερός και στενός δρόμος σκαρφαλώνει τα όμορφα Λασιθιώτικα Όρη. Μερικά κομμάτια της διαδρομής είναι φρεσκοστρωμένα αλλά αρκετά είναι σε κακή κατάσταση.

Σύντομα βρισκόμαστε πάνω από το Κυπαρισσόδασος της Κριτσάς όπου και σταματάμε για να χαζέψουμε τη θέα στο παραπάνω όμορφα διαμορφωμένο παρκάκι.

Κάτω απ’ τις έντονες μυρωδιές του Κυπαρισσιού, χαζεύουμε τα Λασιθιώτικα παράλια -τα οποία διακρίνονται στο βάθος- ενώ οι μοτοσυκλέτες μας περιμένουν υπομονετικά όσο εμείς απολαμβάνουμε τι θέα.

Συνεχίζουμε σε παρόμοια διαδρομή προς το χωριό Καθαρό και το οροπέδιο Καθαρού.

Αρκετές στροφές παρακάτω το οροπέδιο ξεπροβάλει μπροστά μας.

Ο χωματόδρομος ξεκινάει λίγο μετά το χωριό Καθαρό. Ρωτάμε ένα χωρικό για την κατάσταση του χωματόδρομου. Μας συμβουλεύει να μην πάμε, «θα καταστρέψετε τα μηχανάκια σας λέει».

Εμείς πάλι δεν δεχόμαστε συμβουλές, μ…κιες κάνουμε και μόνοι μας. Τραβάμε λοιπόν προς Μάλλες, ακολουθώντας αρχικά ένα βατό χωματόδρομο που δυσκόλευε όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από το χωριό Καθαρό. Τα δύο TDM εκτελούν αναγκαστικά χρέη σκούπας ενώ οι υπόλοιποι μας περιμένουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Δεν υπάρχει καμία σήμανση και εμείς κινούμαστε βάση του προσανατολισμού μας. Μερικές φορές τα πράγματα δυσκολεύουν έτσι τ’ αφήνουμε στην τύχη

Ένα όμορφο και πυκνό δάσος μας συνοδεύει σχεδόν σε ολόκληρη χωμάτινη διαδρομή μας.

Μετά από περίπου 20 χιλιόμετρα χώμα καταφθάνουμε στις Μάλλες όπου και ξαναμπαίνουμε σε άσφαλτο. Η όμορφη στριφτερή και ήσυχη διαδρομή συνεχίζει μέχρι να συναντήσει τον νότιο οδικό άξονα του νησιού μας. Η πείνα έχει αρχίσει να κόβει τα στομάχια μας και στη θύμηση μας έρχεται ένα χωριουδάκι με ταβερνεία από όπου έχουμε περάσει παλιότερα.

Σύντομα βρισκόμαστε καθισμένοι σε ένα μια ταβέρνα στην πλατεία του χωριού, απολαμβάνοντας τις πεντανόστιμες λιχουδιές της και ανταλλάζοντας πειράγματα για τις χωμάτινες ικανότητες μας…

Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
4 Σχόλια

Το σχόλιο σας