Ημέρα 9η
16 Αυγούστου 2024
Leh – Khardung La – Leh (χλμ. 75)
Πιο ψηλά και από το base camp του Έβερεστ…
Το πρωινό μας και σήμερα είναι αφιερωμένο στην αγορά του Λε, αλλά και στο κάστρο του, το οποίο δεσπόζει πάνω από την πόλη. Το Λε είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της επικράτειας του Λαντάχ και υπήρξε για αιώνες σημαντικός σταθμός των εμπορικών οδών κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Ινδού, συνδέοντας το Θιβέτ, το Κασμίρ, την Ινδία και την Κίνα.
Υπήρξε επίσης η ιστορική πρωτεύουσα του Βασιλείου του Λαντάχ, με έδρα το ομώνυμο παλάτι, το οποίο χτίστηκε με την ίδια τεχνοτροπία και περίπου την ίδια εποχή με το Ανάκτορο Ποτάλα στο Θιβέτ.
Το Ανάκτορο Ποτάλα στο Θιβέτ
Το παλάτι έχει ύψος εννέα ορόφους. Στους επάνω ορόφους κατοικούσε η βασιλική οικογένεια, ενώ οι κάτω φιλοξενούσαν στάβλους και αποθήκες. Δεν βρίσκεται και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, αν και, όπως διαβάζω, βρίσκεται υπό αναστήλωση από την Αρχαιολογική Υπηρεσία της Ινδίας.
Το Μουσείο του Παλατιού διαθέτει μια πλούσια συλλογή από κοσμήματα, διακοσμητικά αντικείμενα, τελετουργικές φορεσιές και στέμματα. Τα θιβετιανά thangka (πίνακες ζωγραφικής), ηλικίας άνω των 450 ετών, με τα περίπλοκα σχέδιά τους, διατηρούν ακόμη τα φωτεινά τους χρώματα, τα οποία προέρχονται από θρυμματισμένα και κονιορτοποιημένα πετράδια και πέτρες.
Προσπαθήσαμε να βρούμε την είσοδο του παλατιού, αλλά πέσαμε σε κλειστή πόρτα. Δεν είμαι ακόμη σίγουρος αν ήταν κλειστό λόγω ημέρας ή αν απλώς το προσεγγίσαμε από τη λάθος πλευρά. Όπως και να ’χει, απολαύσαμε τη θέα από ψηλά…
Συζητάμε με τον Δημήτρη και λέμε ότι την παραπάνω εικόνα θα μπορούσαμε κάλλιστα να σας την πλασάρουμε ως στιγμιότυπο από τη Βηρυτό. Το τοπίο της πόλης μπροστά μας μοιάζει πραγματικά βομβαρδισμένο και μας κάνει να απορούμε πώς μπορεί να κατοικεί κόσμος σε αυτές τις παράγκες.
Επιστροφή στο ξενοδοχείο, όπου με περιμένει μια έκπληξη. Χθες είχα δώσει τις διαλυμένες μπότες μου σε έναν τοπικό τσαγκάρη για επισκευή. Σήμερα με περίμεναν πίσω στο ξενοδοχείο, επισκευασμένες και καλογυαλισμένες, με κόστος μόλις 10€.
Στη συνέχεια καβαλάμε τις νέες μοτοσυκλέτες μας και τραβάμε προς το κοντινό –και ίσως το πιο διάσημο– ορεινό πέρασμα της περιοχής, το Khardung La. Για τη σημερινή διαδρομή το «παρών» δίνουμε οι τέσσερις της παρέας μας, ο Γάλλος Μαξίμ και ο οδηγός μας, ο Φρανσουά. Οι υπόλοιποι προτίμησαν να μείνουν πίσω στο ξενοδοχείο για ξεκούραση.
Ξεκινάμε λοιπόν για να διασχίσουμε ένα από τα πιο γνωστά –ίσως και το πιο γνωστό, καθώς είναι εύκολα προσβάσιμο– ορεινά περάσματα των Ιμαλαΐων. Η υποτιθέμενη ασφάλτινη ανάβαση έχει δώσει τη θέση της σε συνεχόμενα έργα, τα οποία μας ταλαιπωρούν αρκετά και δεν μας αφήνουν να απολαύσουμε την ομορφιά της διαδρομής.
Το Khardung La αυτοδιαφημίζεται ως το ψηλότερο ορεινό πέρασμα στον κόσμο, με υψόμετρο 5.682 μέτρα, όμως όλα είναι θέμα μάρκετινγκ. Το πραγματικό του υψόμετρο είναι 5.359 μέτρα και δεν βρίσκεται καν μέσα στη δεκάδα των ψηλότερων περασμάτων παγκοσμίως.
Υπάρχει τεράστια συζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά με το ποιο είναι το ψηλότερο ορεινό πέρασμα στον κόσμο. Το dangerousroads.com αναφέρει ως ψηλότερο το Ojos del Salado στη Χιλή, στα 6.688 μ., όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει δρόμος εκεί. Στο συγκεκριμένο σημείο έχουν γίνει κατά καιρούς προσπάθειες κατάρριψης ρεκόρ υψομέτρου με μηχανοκίνητα οχήματα. Το υψόμετρο αυτό κατακτήθηκε τον Απρίλιο του 2007 από τους Gonzalo Bravo G. και Eduardo Canales Moya, οδηγώντας ένα ειδικά τροποποιημένο όχημα. Κατά την άποψή μου, λοιπόν, δεν μπορεί να θεωρηθεί ορεινό πέρασμα.
Ακολουθούν κάποια περάσματα στα σύνορα Κίνας, Ινδίας και Θιβέτ, τα οποία όμως βρίσκονται σε στρατιωτικές περιοχές με απαγορευμένη πρόσβαση. Αυτό που θεωρούν οι περισσότεροι ως το ψηλότερο πέρασμα στον κόσμο είναι το Umling La – φυσικά και αυτό στην Ινδία – στα 5.818 μ.
Umling La Pass, φωτογραφία από το διαδύκτιο
Το ρεκόρ του πρόκειται σύντομα να καταρριφθεί, καθώς την περίοδο του ταξιδιού μας κατασκευαζόταν ακόμη ένα πέρασμα, το Mig La, το οποίο θα φτάνει τα 5.913 μ. Σύμφωνα με όσα διαβάζω τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, το πέρασμα δόθηκε στην κυκλοφορία τον Οκτώβριο του 2025.
Mig La Pass, φωτογραφία από το διαδύκτιο
Καμία ιδιαίτερη σημασία, όμως, δεν έχουν όλα αυτά. Απλώς σκεφτείτε ότι εδώ που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, είμαστε ψηλότερα από το base camp του Έβερεστ!
Δεν θα το απολαύσουμε για πολύ, καθώς ο καιρός κλείνει γρήγορα και απειλητικά από τον βορρά, αναγκάζοντάς μας να την κάνουμε γοργά. Κατηφορίζουμε πίσω στην πόλη ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που μας έφερε ως εδώ, με μια μικρή παράκαμψη προς το μοναστήρι Tsemo.
Το ιστορικό θιβετιανό βουδιστικό μοναστήρι είναι σκαρφαλωμένο σε έναν λόφο πάνω από το Λε, προσφέροντας απίστευτη πανοραμική θέα στην πόλη και τις γύρω βουνοκορφές.
Το βραδάκι, ο Φρανσουά μας οδηγεί σε ένα καλά κρυμμένο εστιατόριο, όπου –για άλλη μια φορά– την έκανα ταράτσα. Δύο συνεχόμενες μέρες ευρωπαϊκό φαγητό… δεν θα το αντέξω.
| « Προηγούμενη Σελίδα | Επόμενη Σελίδα » |
