Ημέρα 15η
22 Αυγούστου 2024
Νέο Δελχί – Agra – Νέο Δελχί
Ταζ Μαχάλ
Σώοι και αβλαβείς αποβιβαζόμαστε νωρίς το πρωί στην πρωτεύουσα και στη συνέχεια ένα άλλο λεωφορείο μας οδηγεί στο ξενοδοχείο όπου είχαμε μείνει και την πρώτη μέρα του ταξιδιού.
Έχουμε ακόμα τρεις μέρες μπροστά μας, αλλά είμαστε λίγο ανοργάνωτοι. Χθες αποφασίσαμε να πάμε στην Άγκρα και κλείσαμε ένα πολύ φτηνό τουρ μέσω Viator, με 77€ και για τους τέσσερίς μας. Περιλάμβανε μεταφορά με ιδιωτικό, κλιματιζόμενο όχημα από το Νέο Δελχί στην Άγκρα και επιστροφή, καθώς και ξεναγό. Και η απόσταση Νέο Δελχί – Άγκρα είναι περίπου 210 χιλιόμετρα…
Τέσσερις ωρίτσες έκανε περίπου ο οδηγός για να καλύψει την απόσταση, η οποία ήταν βαρετή όσο δεν πάει. Ευτυχώς το όχημα διέθετε δωρεάν Wi-Fi και βοήθησε να ροκανίσουμε λίγο τον χρόνο.
Φτάνοντας στο κέντρο της πόλης, συναντάμε τον ξεναγό μας και επιβιβαζόμαστε σε τουκ-τουκ για να προσεγγίσουμε το μνημείο.
Το εισιτήριο για την είσοδο στο Ταζ Μαχάλ είναι κοντά στα 15€ το άτομο — πανάκριβο αν το συγκρίνει κανείς με τις τιμές που παίζουν στη χώρα. Ο ξεναγός μας λέει ότι το επισκέπτονται 7 με 8 εκατομμύρια άνθρωποι τον χρόνο και άθελά μας αρχίζουμε τις μαθηματικές πράξεις. Βέβαια, αυτή είναι η τιμή για τους τουρίστες· οι ντόπιοι πληρώνουν περίπου το ένα τέταρτο.
Πλησιάζοντας στο Ταζ Μαχάλ, μου είχε καρφωθεί μια απορία: είναι άραγε τόσο εντυπωσιακό όσο στις φωτογραφίες; Η απάντηση είναι «ναι — και ακόμα περισσότερο».
Όπως μας εξηγεί ο ξεναγός, το Ταζ Μαχάλ είναι ένα μαυσωλείο που ανήγειρε ο Μογγόλος αυτοκράτορας Σαχ Τζαχάν για να τιμήσει την πολυαγαπημένη του σύζυγο, Μουμτάζ Μαχάλ, η οποία πέθανε το 1631, λίγα λεπτά αφότου έφερε στον κόσμο το 14ο παιδί τους.
Η τελευταία της επιθυμία ήταν να δημιουργηθεί ένα μνημείο προς τιμήν της, τόσο λαμπρό που όμοιό του ο κόσμος δεν θα είχε ξαναδεί. Και ο αυτοκράτορας κράτησε την υπόσχεσή του…
Για την ανέγερσή του, βάσει σχεδίων ομάδας αρχιτεκτόνων από την Ινδία, το σημερινό Πακιστάν και άλλα μέρη της Ασίας, εργάστηκαν περίπου 20.000 εργάτες, ξεκινώντας το 1632 και ολοκληρώνοντάς το το 1649.
Το μαυσωλείο είναι χτισμένο από λευκό μάρμαρο, που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα δύο παραπλήσια κτίρια — το τέμενος και το τζαβάμπ — τα οποία είναι κατασκευασμένα από κόκκινο ψαμμίτη.
Εσωτερικά, ο κεντρικός χώρος είναι απλός και φιλοξενεί τους δύο τάφους, του Σαχ Τζαχάν και της αγαπημένης του Μουμτάζ. Οι τάφοι αυτοί είναι κενοί, καθώς οι πραγματικοί βρίσκονται στο υπόγειο του κτιρίου.
Το Ταζ Μαχάλ χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1983 και το 2007 συγκαταλέχθηκε στα επτά νέα θαύματα του κόσμου.
Η ξενάγηση τελειώνει, αλλά πριν επιστρέψουμε στην πρωτεύουσα πηγαίνουμε να ρίξουμε μια ματιά στο παραπλήσιο ταφικό μνημείο Itmad-ud-Daula, το οποίο πολλοί αποκαλούν και «μικρό Ταζ Μαχάλ».
Το μαυσωλείο χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα από τη Νουρ Τζαχάν προς τιμήν του πατέρα της, Μιρζά Γκίας Μπεγκ, και θεωρείται ο αρχιτεκτονικός πρόδρομος του Taj Mahal. Ήταν το πρώτο μαυσωλείο στην Ινδία που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από λευκό μάρμαρο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στην αυτοκρατορική αρχιτεκτονική.
Το μνημείο ξεχωρίζει για τις εξαιρετικές του λεπτομέρειες: περίτεχνα γεωμετρικά μοτίβα, φυτικά σχέδια και ένθετα ημιπολύτιμων λίθων που δημιουργούν μια αίσθηση κομψότητας και ηρεμίας.
Σε αντίθεση με τη μνημειακή κλίμακα άλλων μαυσωλείων της εποχής, το Itmad-ud-Daula εντυπωσιάζει με τη λεπτότητα και την αρμονία του, προσφέροντας στον επισκέπτη μια πιο ήσυχη, σχεδόν προσωπική εμπειρία μέσα στην ιστορία της Άγκρα.
Η επιστροφή είναι, για ακόμα μία φορά, βασανιστική. Κανονικά θα έπρεπε να διανυκτερεύσουμε εδώ, αλλά — όπως προανέφερα — είμαστε εντελώς ανοργάνωτοι. Τόσο ανοργάνωτοι που, κατά την επιστροφή, προσπαθούμε να βγάλουμε το αυριανό πρόγραμμα…
Ο φίλος Μάκης μάς είχε προτείνει να επισκεφτούμε την πόλη της Τζαϊπούρ και αποφασίζουμε να τον ακούσουμε. Τα έχουμε κάνει λίγο σκατά, βέβαια, καθώς ήδη έχουμε ξενοδοχείο στο Δελχί. Και αφού το έχουμε πληρώσει, λέμε να πάμε εκεί τον μοτοσυκλετιστικό μας εξοπλισμό και να τραβήξουμε χαλαροί και light προς Τζαϊπούρ.
Ρωτάμε τον σοφέρ, ο οποίος μας φέρνει σε επαφή με το γραφείο του και μας ζητούν μια τσιμπημένη τιμή. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια… Λίγο πριν μας αφήσει ο οδηγός στο ξενοδοχείο, το κλείνουμε.
Αν ανοίξετε έναν χάρτη και δείτε πού είναι η Άγκρα, πού το Νέο Δελχί και πού η Τζαϊπούρ, θα καταλάβετε απόλυτα ότι έχετε να κάνετε με ψυχανώμαλους…
Η ώρα έχει περάσει τις 11:00, αλλά οι συνοδοιπόροι μας μας περιμένουν για μια αποχαιρετιστήρια μπύρα.
Είναι πολύ περίεργο το συναίσθημα να αγκαλιάζεσαι σαν αδελφός με ανθρώπους που πριν από λίγες μέρες δεν γνώριζες, με μοναδικό κοινό την αγάπη τους για τη μοτοσυκλέτα.
| « Προηγούμενη Σελίδα | Επόμενη Σελίδα » |
