Ημέρα 16η
23 Αυγούστου 2024
Νέο Δελχί – Jaipur
Jaipur, μια πανέμορφη πόλη
Τέσσερις ώρες μας χωρίζουν από την Τζαϊπούρ και το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής γίνεται σε έναν μεγάλο αυτοκινητόδρομο με τέσσερις λωρίδες ανά κατεύθυνση — και είναι άδειος!
Τόσο άδειος και μονότονος, που κάποια στιγμή άρχισαν να κλείνουν τα μάτια του οδηγού μας… Μετά από αυτό, φυσικά, βγάλαμε βάρδιες και οπωσδήποτε ένας από εμάς έμενε ξύπνιος, για να αποφύγουμε τα χειρότερα.
Φτάνουμε στην Τζαϊπούρ, όπου μας υποδέχεται ο ξεναγός μας, ένας ενθουσιώδης καθηγητής ιστορίας.
Πρώτη στάση, λοιπόν, στο Hawa Mahal, το οποίο θεωρείται το δεύτερο πιο διάσημο αξιοθέατο της χώρας και είναι το παλάτι που έχτισε ο μαχαραγιάς Sawai Pratap Singh.
Το εξωτερικό του μοιάζει με κηρήθρα, με 953 μικρά παράθυρα διακοσμημένα με περίπλοκα δικτυωτά πλέγματα. Η αρχική πρόθεση του σχεδιασμού ήταν να επιτρέπει στις 108 γυναίκες του μαχαραγιά να παρατηρούν την καθημερινή ζωή και τα φεστιβάλ που εκτυλίσσονταν στον δρόμο μπροστά από το παλάτι, χωρίς οι ίδιες να είναι ορατές στο κοινό.
Η ξενάγηση συνεχίζεται στο Βασιλικό Παλάτι, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και αποτελεί ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα αυλών, κτιρίων και κήπων, αντικατοπτρίζοντας τη βασιλική ιστορία του Ρατζαστάν. Χτίστηκε τον 18ο αιώνα από τον μαχαραγιά Sawai Jai Singh Β΄ και συνδυάζει αρμονικά την παραδοσιακή ινδική αρχιτεκτονική με μογγολικά στοιχεία.
Σήμερα, μέρος του παλατιού λειτουργεί ως μουσείο, φιλοξενώντας βασιλικά ενδύματα, όπλα και έργα τέχνης, ενώ ένα τμήμα του παραμένει κατοικία της βασιλικής οικογένειας. Με τις περίτεχνες πύλες, τις εσωτερικές αυλές και τα έντονα χρώματα, το Παλάτι της Τζαϊπούρ προσφέρει μια ζωντανή εικόνα της πολυτέλειας και της παράδοσης της πόλης.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο παραπλήσιο Jantar Mantar, έναν χώρο που φιλοξενεί 19 αστρονομικά όργανα για τη μέτρηση του χρόνου, την πρόβλεψη εκλείψεων και την παρακολούθηση της θέσης των πλανητών και των άστρων. Διαθέτει το μεγαλύτερο πέτρινο ηλιακό ρολόι στον κόσμο και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Λίγο πριν βραδιάσει, ο ξεναγός μας οδηγεί προς το Φρούριο Άμπερ, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη της Τζαϊπούρ.
Στην πορεία σταματάμε σε μια δεξαμενή με περίτεχνες σκάλες, όπου οι ντόπιοι άντρες επιδίδονται σε συνεχόμενες βουτιές. Σύμφωνα με τον ξεναγό μας, η δεξαμενή έχει βάθος 45 μέτρα!
Ο χώρος γύρω μας είναι γεμάτος μαϊμούδες.
Συνεχίζουμε προς το μεγαλοπρεπές οχυρό, κατασκευασμένο από κόκκινο ψαμμίτη και μάρμαρο, το οποίο εκτείνεται σε τέσσερα επίπεδα.
Κλικ για μεγέθυνση
Στο εσωτερικό του ξεχωρίζουν οι περίτεχνες αυλές, οι αίθουσες με καθρέφτες (Sheesh Mahal) και οι διακοσμημένοι διάδρομοι που αποκαλύπτουν τη χλιδή της εποχής των Μαχαραγιάδων.
Κλικ για μεγέθυνση
Η ώρα της επίσκεψης δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη: σουρουπώνει και το φρούριο φωτίζεται με εντυπωσιακά χρώματα.
Τέλος οι ξεναγήσεις και επιστροφή στην πόλη. Είχαμε κλείσει ένα παρακμιακό —όπως αποδείχτηκε— ξενοδοχείο κοντά στο κέντρο. Τι να περιμέναμε με τιμή γύρω στα 8€ το άτομο…
Αφήνουμε τα πράγματά μας και τραβάμε να βρούμε κάπου να φάμε. Εύκολο να το λες, δύσκολο στην πράξη. Ένα είναι σίγουρο: είδαμε περισσότερες αγελάδες απ’ ό,τι εστιατόρια…
Και λίγο πριν μας πιάσει η απελπισία, μια φωτεινή επιγραφή restaurant εμφανίζεται στο βάθος.
Ο υπάλληλος δίπλα στην ταμπέλα μάς στέλνει στην ταράτσα του κτιρίου, όπου μπροστά μας αποκαλύπτεται μια μικρή όαση. Δροσερή μέσα στον καύσωνα και με εξαιρετικό φαγητό — ό,τι πρέπει μετά από τόση κούραση.
Επιστροφή στο ξενοδοχείο και νάνι, πριν προλάβουν τα κορμιά μας να ακουμπήσουν το στρώμα…
| « Προηγούμενη Σελίδα | Επόμενη Σελίδα » |
