Ημέρα 17η
24 Αυγούστου 2024
Jaipur – Νέο Δελχί
Η ταλαιπωρία της αρκούδας
Ο οδηγός μας περίμενε στον κεντρικό δρόμο αρκετά πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι.
«Πού κοιμήθηκες;» τον ρωτάμε.
— Στο αυτοκίνητο, μας απαντά…
Μουτζωνόμαστε μεταξύ μας που δεν μας πέρασε από το μυαλό χθες… 8 μαμημένα ευρώ είχε το δωμάτιο, έλεος…
Πριν επιστρέψουμε στο Δελχί, μας περνάει από διάφορα αξιοθέατα μέσα στην πόλη και ακόμα μία φορά από το φρούριο Άμπερ που επισκεφτήκαμε χθες βράδυ. Βρισκόμαστε στην απέναντι πλευρά του ποταμού και στο βάθος διακρίνουμε ελέφαντες να μεταφέρουν τους τουρίστες στο φρούριο!
Στη συνέχεια όμως, ο οδηγός παίρνει μια απόφαση που δεν την καταλάβαμε ποτέ. Αντί να ακολουθήσει τον κεντρικό δρόμο που μας έφερε εδώ σε περίπου 4 ώρες, μπαίνει σε έναν δευτερεύοντα δρόμο, στον οποίο η κίνηση ήταν αφόρητη.
Κάναμε σχεδόν τον διπλάσιο χρόνο, δηλαδή 8 ώρες, για να καλύψουμε μια απόσταση περίπου 300 χλμ. Φανταστείτε ότι η αυριανή μας πτήση προς Αθήνα διαρκεί λιγότερο…
Αργά το απόγευμα φτάνουμε στο ξενοδοχείο μας στο Δελχί. Ό,τι πλάνο είχαμε για σήμερα —που δεν είχαμε δηλαδή— πάει στο βρόντο. Μπανάκι σε ανθρώπινο ξενοδοχείο και απλή βόλτα στη γειτονιά για φαγητό.
Βρίσκουμε μια καλή πιτσαρία στο Google και τραβάμε προς τα εκεί. Βρίσκουμε την πολύ καλή πιτσαρία, παραγγέλνουμε σαν πασάδες, αλλά έλα μου ντε… οι κάρτες μας δεν περνάνε. Τέσσερις δοκιμάσαμε και σε όλες φάγαμε άκυρο…
Μετρητά καπούτ — τελευταία μέρα βλέπετε — κι έτσι βγαίνουμε παγανιά μπας και βρούμε κάποιο ΑΤΜ. Στο πρώτο τρώμε πόρτα, αλλά ευτυχώς το δεύτερο μας δίνει τα απαιτούμενα μπικικίνια.
Την κάνουμε ταράτσα και επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο.
Η ώρα είναι κοντά μεσάνυχτα και η πτήση μας είναι στις 6:25 το πρωί. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε γύρω στις 4:00 στο αεροδρόμιο, άρα να φύγουμε από το ξενοδοχείο κατά τις 3:00…
Καληνύχτα σας…
| « Προηγούμενη Σελίδα | Επόμενη Σελίδα » |
