Δημήτρης Παπαντωνίου, Κυριάκος Αχυρόπουλος
Σήμερα εγκαινιάζουμε αυτό το θέμα που σκοπό θα έχει την ενημέρωση για την προετοιμασία, τα νέα της παρέας κατά την διάρκεια του οδοιπορικού καθώς και τις εντυπώσεις μετά την αποπεράτωση του.
Καταρχάς να σας συστηθώ. Είμαι ο Δημήτρης (gralistas) εθισμένος στα ταξίδια εδώ και κάποια χρόνια και με συντροφιά -εκτός από την μηχανή – τον αδερφό μου Αντώνη – ο οποίος γεννήθηκε αγκαλιά με μια μηχανή και παρά της φιλότιμες προσπάθειες της μάνας μας να του την πάρει δεν τα έχει καταφέρει ακόμη – προσπαθούμε να εξερευνήσουμε όμορφα μέρη ανά την υφήλιο. Στόχος και σκοπός μας είναι κάθε φορά που επιστρέφουμε από κάποιο οδοιπορικό να έχουμε βρει την γαληνή στην ψυχή μας έτσι ώστε να πάρουμε δύναμη για τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας. Η αλήθεια είναι ότι πάντα το καταφέρνουμε…
Έχουμε καταφέρει να εξερευνήσουμε αρκετές χώρες και μέσα από την συγγραφή των οδοιπορικών να μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας καθώς και πληροφορίες που θα βοηθήσουν κάποιους φίλους που θα θέλουν να επισκεφτούν κάποια από τα μέρη που έχουμε περάσει. Τα οδοιπορικά μας – μερικά από τα οποία υπάρχουν στο υπέροχο ταξιδιωτικό site που μας φιλοξενεί- ήταν στα Δυτικά Βαλκάνια το 2008 (Σκόπια- Αλβανία- Μαυροβούνιο- Κροατία- Βοσνία- Σλοβενία- Ιταλία), Γαλλικές Άλπεις το 2009 (Ιταλία- Γαλλία), Τουρκία το 20010, Βόρειο Ακρωτήρι το 2011, Βουλγαρία και Ρουμανία το 2012. Ο Αντώνης βέβαια έχει πάει και αλλά ταξίδια όπως Γιβραλτάρ, Ισπανία, Ξανά Βόρειο Ακρωτήρι (ποτέ δεν φτάνει μια φορά), Πυρηναία.
Φέτος λοιπόν –για να μπούμε και στο λόγο που άνοιξε αυτό το θέμα- η επιθυμία μας είναι να πάμε στο «διαφορετικό» Ιράν…
Οι λόγοι πολλοί ,που θα τους πούμε σε κάποιο άλλο post. Ελπίζουμε όλα να πάνε και να καταφέρουμε να ξεκινήσουμε…
Μαζί στην παρέα θα είναι και ο Κυριάκος (θα κάνει και χρέη bodyguard με τον όγκο που έχει) ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει πάθει ταξιδιωτική παράνοια…
Μέχρι τότε θα προσπαθούμε να ενημερώνουμε με κάποια post σε αυτό το θέμα για την προετοιμασία του οδοιπορικού…
Αν όλα πάνε καλά την Τετάρτη 17 Απριλίου ξεκινάμε και επιστρέφουμε ανήμερα το Πάσχα…
Ο Θεός μαζί μας.
Καλό σας βράδυ…
Δυστυχώς αυτό που φοβόμασταν τις τελευταίες μέρες έγινε. Η απάντηση για την βίζα ήταν αρνητική. Αυτό που μας είπαν είναι πως εδώ και τρεις μήνες έχουν κλείσει τα σύνορα του Ιράν για μεμονωμένα οχήματα. Οι μόνοι που μπορούν να επισκεφτούν την χώρα είναι τα γκρουπ και αυτά με συνοδό του κράτους. Ίσως όλα γίνονται για τις εκλογές και μετά το πέρας τους (μέσα Ιουνίου) ομαλοποιηθούν τα πράγματα και μπορέσουμε κάποτε να πάμε. Προσωπικά το βλέπω δύσκολο μιας και πολύ σύντομα το Ιράν θα εμπλακεί σε άσχημες καταστάσεις. Το τραγελαφικό είναι πως ο υπάλληλος της πρεσβείας του Ιράν στην Ελλάδα δεν μας ενημέρωσε για την κατάσταση παρά μόνο μας είπε για την διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε για την έκδοση βίζας. Σαν συμπέρασμα βγαίνει ότι όταν θέλεις να επισκεφτείς τέτοιες χώρες πρέπει να ξεκινάς τις διαδικασίες νωρίς έτσι ώστε να μπορείς να αντιμετωπίσεις την οποία δυσκολία βρεθεί στο δρόμο σου.
Η αληθεια είναι ότι η απογοήτευση είναι μεγάλη. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω…
Αποφασίσαμε να πάμε στο Μαρόκο και να μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Ίδιες μέρες, ίδια έξοδα, λιγότερα χλμ με την μηχανή (αυτό δεν είναι καλό), περισσότερες ώρες στα καραβιά (συνολικά 6- δυστυχώς).
Μέσα από ένα άλλο θέμα που –μάλλον- θα ανοίξουμε θα σας ενημερώνουμε για την προετοιμασία αλλά και την εξέλιξη του ταξιδιού μας στο Μαρόκο πλέον…
Ο Θεός μαζί μας……
10 Days to Go…
Καλησπέρα σε όλους.
Περιμένοντας την έκδοση βίζας (με πολύ αγωνιά η αλήθεια είναι) θα πούμε λίγες σκέψεις για τον λόγο που πάρθηκε η απόφαση να επισκεφτούμε το Ιράν.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια η σκέψη μας επικεντρωνόταν στις ομορφιές τις Ευρώπης και στις πραγματικά καταπληκτικές διαδρομές της. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Τις ομορφιές των Δαλματικών ακτών, την πανέμορφη Λιουμπλιάνα, το ανέβασμα των Ιουλιανών Άλπεων, την μοναδικότητα της Βενετίας, τις μοναδικές διαδρομές στα πάσα των Γαλλικών Άλπεων, το πέρασμα από το col de la bonette του χαρακτηρισμένου ως ψηλότερου δρόμου της Ευρώπης, τα κουκλίστικα Γαλλικά χώρια και την υπέροχη επαρχία της, ο «φόβος» και η αγωνιά του ταξιδιού στην Τουρκία και την υποδοχή που θα τύχουμε από τους «εχθρούς» γείτονες μας (τι ειρωνεία…αποδείχτηκαν οι πιο φιλόξενοι από όλους), η ονειρικη Νορβηγια, η πραγματική έκπληξη της αγρίας φυσικής ομορφιάς της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και ποσά αλλά ακόμη. Πάντα όμως υπήρχε το ερώτημα: μετά την Ευρώπη τι? Τι υπάρχει κάτω από την Ευρώπη? Τι? Πως? Ποιοι? Μπορούμε? Και πολλά ακόμη. Κάθε χρόνο και ένας ταξιδιωτικός προορισμός έκλεινε μιας και οι εχθροπραξίες σε όλες της χώρες της Μέσης Ανατολής λάμβαναν χώρα κάθε χρόνο και πιο έντονες. Έτσι φέτος πάρθηκε η μεγάλη απόφαση: ή φέτος ή ποτέ. Κατά την γνώμη μου είναι η τελευταία ευκαιρία να επισκεφτούμε μια χώρα της Μέσης Ανατολής καβαλώντας τις μηχανές μας και γνωρίζοντας την διαφορετικότητα αυτών των λαών. Η χώρα του Ιράν είναι θέμα χρόνου να κλείσει και επίσημος σαν ασφαλής ταξιδιωτικός προορισμός. Χάσαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε και να γνωρίσουμε χώρες γεμάτες μυστήριο και διαφορετικότητα όπως το Πακιστάν, η Σύρια, το Αφγανιστάν, την Ιορδανία, το Ιράκ. Τελευταίο κάστρο λοιπόν έμεινε το Ιράν και ευχόμαστε να το καταφέρουμε αυτό σε λίγες μέρες. Όσοι ταξιδεύετε καταλαβαίνετε το πώς νοιώθουμε αυτές τις ώρες μη ξέροντας ακόμη αν θα μας δοθεί η δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε το φετινό μας Όνειρο. Έχουμε απίστευτη αγωνιά να περάσουμε τα σύνορα στο Gurbulak που θα μας φέρει στο Ιρανικό έδαφος και στην προσωπική συναναστροφή μ’ έναν λαό τόσο διαφορετικό από εμάς και με τοπία τόσο ξένα στα δικά μας μάτια. Είμαστε, νομίζω κοντά στην πραγματοποιήσει του φετινού οδοιπορικού…
Ο Θεός μαζί μας…
Υ.Γ. και αυτή η προσμονή έχει την γλυκά της…
13 και σήμερα…
Μετράμε τις μέρες για την αναχώρηση σαν τους φαντάρους. Όσο πλησιάζουν οι μέρες τα συναισθήματα γίνονται όλο και ποιο έντονα. Δυστυχώς το θέμα της βίζας δεν έχει ακόμη λυθεί μιας και όλες οι υπηρεσίες στο Ιράν καθώς και η αντίστοιχη πρεσβεία στην Ελλάδα δεν λειτουργούν μιας και είναι σε εξέλιξη οι εκδηλώσεις για τον ερχομό του νέου έτους (τελικά διαφέρουν πολύ από εμάς). Όλες οι υπηρεσίες θα ανοίξουν στις 6 Απριλίου ημέρα Σάββατο. Μην ξεχνάμε ότι η μέρα αργίας (ιερή τους μέρα) σε αυτά τα κράτη είναι η Παρασκευή. Η υπεύθυνη του τουριστικού γραφείου που έχει επιφορτιστεί με την έκδοση της βίζας μας έχει διαβεβαιώσει πως δεν θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα και θα την έχουμε στα χέρια μας έγκαιρα. Όποτε εμείς ετοιμαζόμαστε με γνώμονα ότι Τετάρτη 17 Απριλίου αναχωρούμε. Υπάρχει και ένα plan b (έκφραση που είναι και της μοδός) για παν ενδεχόμενο και που ακούει στο όνομα Μαρόκο αλλά είναι στο πολύ πίσω μέρος του μυαλού μας (μιλάμε για πολύ πίσω μιας που διαθέτουμε και πολύ μυαλό όπως μας λένε και οι οικείοι μας). Τα διαβατήρια τα έχουμε ανανεώσει μιας και χρειάζεται από την ημέρα που θα μπεις στη χώρα να έχουν άλλους 6 μήνες ισχύ (85 εύρο παράβολα). Επίσης υπάρχει το θέμα με το τρίπτυχο και το διεθνές δίπλωμα που εκδίδεται από την ΕΛΠΑ. Σε επικοινωνία που είχε ο Κυριάκος με την ΕΛΠΑ στη Λάρισα μας ενημέρωσε ο αρμόδιος να μην ανησυχούμε μιας και χρειάζεται μόνο μια μέρα για να εκδοθούν. Μαζί με τη αίτηση στην ΕΛΠΑ πρέπει να καταθέσουμε και μια εγγυητική τραπέζης 3000 εύρο. Για τον σκοπό όλων αυτών θα σας ενημερώσουμε σε μια άλλη ανάρτηση όταν και θα τα έχουμε όλα στα χέρια μας.
Δυστυχώς σήμερα μας ενημέρωσε ο Αντώνης πως λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει. Αυτό είναι θέμα για μένα μιας και θα είναι η πρώτη φορά που θα ταξιδέψω χωρίς τον αδερφό μου. Είναι πάντα το «μυαλό» των οδοιπορικών και οι αποφάσεις του 9 στις 10 είναι σωστές. Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που θα λείπει από κάποιο οδοιπορικό… Όποτε έμεινα εγώ και ο Κυριάκος… Ταιριάζουμε απόλυτα οδηγικά, μπορούμε εύκολα να ξεπεράσουμε τις εντάσεις της στιγμής που πάντα υπάρχουν σε τέτοια ταξίδια και γενικά θα πάει καλά το παρεάκι (για να χρησιμοποιήσουμε και μια έκφραση της πατρίδας του «αφεντικού» του site). Αυτή την εβδομάδα θα γίνουν και τα service στα μηχανάκια. Τα πράγματα στο πάτωμα της αποθήκης αρχίζουν και μαζεύονται σιγά- σιγά και αρχίζουμε και τις ξεσκονίζουμε τις λίστες με τα απαραίτητα…
Αυτά εν ολίγοις με την προετοιμασία…
Όλα καλά, θετική σκέψη και ο Θεός βοηθός…
Τα λέμε…
Υ.Γ. Φωτό του Ταξιδευτή Ηλία Βροχίδη: Howraman, Σύνορα Ιράν- Ιράκ
Κάθε εμπόδιο για καλό Δημητρό. Αναμένω ανταπόκριση από Μαρόκο
Δημήτρη-Κυριάκο με το καλό…Να έχετε ένα όμροφο ταξίδι που σίγουρα θα το έχετε…
Θα προσπαθήσω πριν φύγετε να πιούμε καφεδάκι Λάρισα….
Καλά να περάσετε, καλούς δρόμους παιδιά !
Καλα να περασετε,καλα να επιστρεψετε.
Μία μικρή παρένθεση…
Με αυτό το άρθρο εγκαινιάζουμε μια νέα ενότητα στο Moto Adventures, η οποία λέγετε live trips… Αντώνης, Δημήτρης και Κυριάκος θα προσπαθήσουν να μας ενημερώνουν την πορεία του ταξιδιού τους μέσα από αυτό το άρθρο. Και όταν λέω ότι θα προσπαθήσουν είναι λόγω του ότι είναι δύσκολο να βρει κανείς internet σε αυτά τα μέρη που θα βρεθούν.
Καλό σας ταξίδι παλικάρια. Είμαι σίγουρος ότι θα περάσετε υπέροχα.
Νάστε καλά μέχρι τότε και καλή προετοιμασία. Η διαδικασία αυτή πάντως πριν το ταξίδι σου γεμίζει τη ζωή… Οπως βέβαια και οι αναμνήσεις μετά.
Καλό ταξίδι ν έχετε και καλή επιστροφή, όλα τα όνειρα να γίνουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Γεια χαρά!
Ταξιδάρα! Ετοιμάζω το ίδιο ταξίδι με αναχώρηση 26 Απρίλη οπότε ελπίζω να σας συναντήσω εκεί!
Μια ερώτηση: Βίζα έχετε πάρει; Εγώ περιμένω απάντηση από την πρεσβεία μέσα στην εβδομάδα και φοβάμαι ότι θα είναι αρνητική επειδή έχει απαγορευθεί η είσοδος στη χώρα οδικώς, λόγω εκλογών
Δεν έχουμε πάρει ακόμη βίζα γιατί η πρεσβεία είναι κλειστή μέχρι 6/4 λόγω έλευσης του νέου έτους. Επίσης η υπεύθυνη του πρακτορείου μας είπε ότι για την έκδοση της χρειάζονται 7 εργάσιμες μέρες. Εμείς είμαστε στα όρια…ελπίζουμε να προλάβουμε…εσύ είσαι μόνος? Έχεις τίποτα λεπτομέρειες να μου πεις?
3 φίλοι λέμε να πάμε κι εμείς. Έχω μαζέψει πολλές πληροφορίες.
skype me να τα πούμε: ottipe@gmail.com