Blog Archives

Το GAS πήγε Mugello

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης, Ιάκωβος Σουργουτσίδης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης και λοιπών συνταξιδιωτών

Πρέπει να το ομολογήσω, ήταν ένα περίεργο ταξίδι για μένα. Έπρεπε να συνταξιδέψω για οκτώ ημέρες και να οδηγήσω στην Ιταλία έντεκα μοτοσυκλέτες με δεκατρείς επιβάτες οι περισσότεροι από τους οποίους μου ήταν άγνωστοι. Δεν θα το κρύψω, αρχικά ήμουν αγχωμένος. Σε εκδρομικό κλίμα μπήκα μετά τα πρώτα χιλιόμετρα στην Ιταλία, όταν πια είδα πως το γκρουπάκι μας τα πάει μια χαρά τόσο εντός δρόμου, όσο και εκτός αυτού.

Το προαναφερόμενο γκρουπάκι αποτελούταν κατά το πλείστον από Χανιώτες και πιο συγκεκριμένα από τους: Κώστα (Κουμπιουτεράκιας) και την Ράνια (Ροζουλί) με XJ6 600, τον Γρηγόρη (Γκατζετάκιας) και την Βούλα (Ντοκτόρισσα) με Varadero 1000, τον Γιάννη (Όμορφος) με Multistrada 1000, τον Μήτσο (Σκορτζέζε) με Adventure 990, τον Γιάννη (Τραπεζίτη) με Fazer 600, τον Γρηγόρη (Ιλ Ντοτόρι ντε Πλάστικο ή Υιός #1) απ’ τη Θεσσαλονίκη με K1300S, τον Σήφη (Πολυμίλης) με Freewind 650, τους Γιώργο (Γεροπαράξενος #1, Γουόλτερ Ματάου) με Stelvio 1200 και Αποστόλη (Γεροπαράξενος #2, Τζακ Λέμον) με CB 1000R, τον Μανώλη (Πατέρας) από την Ιεράπετρα με GS 1200 και τον Ορέστη (Νεαρός) με GSX 1400. Οδηγός και σκούπα του γκρουπ ήταν η αφεντιά μου (Ναβιγκέητορ & Ρέησινγκ φωτόγκραφερ) με TDM 900 και ο Ιάκωβος (Ηλεκτρική Σκούπα ή Υιός Νο 2) με Fazer 600 αντίστοιχα.

more »

The comeback

Κείμενο: Ιάκωβος Σουργουτσίδης

Μόλις επιστρέψαμε από την δεκαήμερη εκδρομή μας με τις μοτοσυκλέτες στην Ιταλία. Ζήσαμε στιγμές μεγαλειώδεις, αξέχαστες, μοναδικές. Ο αγώνας MotoGP στο Mugello ήταν μόνο η αφορμή και το κερασάκι της τούρτας. Μιας τούρτας γιγάντιας και πεντανόστιμης, φτιαγμένης από τα πιο αγνά, φρέσκα και λαχταριστά υλικά:

Κατ’ αρχήν μια τρελή παρέα δεκαπέντε θεοκούζουλων που έδεσαν αμέσως και όπου έμπαιναν κέρδιζαν τις εντυπώσεις. Δεν χάθηκαν πουθενά, δεν άργησαν ποτέ, δεν χαλάστηκαν με τίποτα, ενθουσιάστηκαν με τις ομορφιές της γειτονικής χώρας. Στρίψαμε τέζα σε εκπληκτικές διαδρομές με τέλεια άσφαλτο μέσα σε δάση. Ζήσαμε την εκρηκτική ατμόσφαιρα του κορυφαίου αγώνα. (Δυστυχώς ο τοπικός ήρωας Valentino Rossi τσούρησε στις δοκιμές, μισερώθηκε και δεν έτρεξε στον αγώνα, αλλά τον πήρανε τηλέφωνο στο κινητό και μόλις ακούστηκε η φωνή του από τα μεγάφωνα 90.000 κόσμος άρχισε να παραληρεί!)
Περπατήσαμε στα σοκάκια της Φλωρεντίας, της Μπολόνια, της Σιένα, του Σαν Τζιμινιάνο, του Σαν Μαρίνο. Είδαμε πως συναρμολογούνται οι μοτοσυκλέτες της Ducati, χαζέψαμε από κοντά όλα τα αριστουργήματα της Ferrari αλλά και της Lamborghini. Φάγαμε bisteca la Fiorentina, spaghetti Bolognese, pizza, panini, gelato, και ήπιαμε grappa και limoncello. Γελάσαμε με την καρδιά μας ακούγοντας τις ιστορίες του “πατέρα,” του “νεαρού,” του “όμορφου,” του “γιατρού” και των “γεροπαράξενων.” Ένας μάλιστα βρήκε τις χαμένες του ρίζες και σκέφτεται να μετακομίσει εκεί στη Φλωρεντία για πάντα.
Ζούμε δραματικές στιγμές από τότε που επιστρέψαμε, προσπαθώντας να προσαρμοστούμε ξανά στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Ένα πράγμα μας παρηγορεί: η προσμονή του επόμενου ταξιδιού. Αν το χάσεις πάλι, θα χάσεις και θα είναι κρίμα. Οι θρυλικοί δεκαπέντε έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή!

Μοτοσυκλέτα, σκηνή & υπνόσακος

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Νίκος Αγγελάκης, Στέλιος Οικονομάκης, Γιώργος Καλατζάκης

Τι άλλο χρειάζεται κανείς για ένα τέλειο διήμερο;

Καλή παρέα;
Όμορφες διαδρομές;
Καιρικές συνθήκες;

Καλή παρέα είχαμε… Οι γνωστοί άγνωστοι που γυροβολούν στην Κρήτη κάθε χρόνο τέτοια εποχή ξαναχτυπούν. Ποίοι είναι αυτοί; Μα φυσικά το «τρίο μπελκάντο», ο Νίκος με Fazer 600, ο Γιώργος επίσης με Fazer 600 και ο υπογράφων με TDM 900. Για να χαλάσουμε την Yamahoκρατία, φέτος μαζί μας ήρθαν ο Δημήτρης με Adventure 990 και ο Αλέξης με GSR 600. Αυτά όσον αναφορά την καλή παρέα…

Όσο αναφορά τις όμορφες διαδρομές, το πλάνο μας για φέτος περιελάμβανε περιήγηση το νομό Λασιθίου. Είναι ο πιο αδικημένος νομός από τις μοτοσυκλέτες μας, λόγω της αποστάσεώς του από τα Χανιά. Το σχέδιο μας ήταν να οδηγήσουμε σε όμορφες γνωστές διαδρομές, να εξερευνήσουμε μερικές ακόμα άγνωστες και να επισκεφτούμε μερικά ενδιαφέροντα σημεία που έχουν αραχνιάσει στην «πρέπει να πάμε» λίστα μας.

Καιρικές συνθήκες; Τέλος Οκτώβρη ο καιρός είναι ψιλοάστατος. Εμείς όμως επιλέγουμε πάντα αυτήν την εποχή για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι αυτή την εποχή αδειάζει η Κρήτη από τους αλλοδαπούς που προσπαθούν να επιβιώσουν στο άθλιο οδικό μας δίκτυο και ο δεύτερος είναι ότι οι θερμοκρασίες είναι ιδανικές για πολύωρη οδήγηση. Τα δελτία καιρού δεν ήταν όμως με το μέρος μας. Αν και ολόκληρη την εβδομάδα ο υδράργυρος βαρούσε κόκκινα, για το Σαββατοκύριακο όλες οι έγκυρες «Πετρούλες» του internet έδιναν ακραία καιρικά φαινόμενα. Οι προβλέψεις της τελευταίας στιγμής έδιναν καλό καιρό την Παρασκευή και το Σάββατο και καταιγίδες την Κυριακή.

more »

Στην αρχαία Ελλάδα μιας γειτονικής χώρας

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Μαρίνα Σπυριδάκη, Κούλα Γδοντάκη, Στέλιος Μαυριγιαννάκης, Μανώλης Κουρκουνάκης
Βίντεο: Αντιγόνη Σηφαλάκη

Πριν την πρώτη μιζιά
Έχω συνηθίσει πια να κάθομαι αρκετή ώρα μπροστά σε μια λευκή οθόνη προσπαθώντας κάθε φορά να χωρέσω όλα όσα έζησα σε μερικές γραμμές που ονομάζουμε πρόλογο. Μετά από τόσα εκδρομικά έχω πια συνειδητοποιήσει ότι αυτό το πράγμα είναι αδύνατο… αλλά εγώ συνεχίζω να κοιτάζω επίμονα αυτήν τη λευκή οθόνη. Για κάποια ώρα δεν ξέρω τι να πρωτογράψω και τι να πρωτοπώ, ώσπου ξάφνου το μυαλό μου μάλλον κάνει επανεκκίνηση και μπαίνει σε μια συχνότητα όπου και απομονώνει ότι άλλο γίνεται γύρω του. Και εκείνη τη στιγμή αρχίζω να ξεφορτώνω όπως θα κάνω και τώρα…

Day10_08

Η φετινή παρέα ήταν εντελώς αναβαθμισμένη. Μετά την απουσία ενός έτους ο Στέλιος με την Αντιγόνη (V-Strom 650) επέστρεψαν δριμύτεροι, ενώ προστέθηκαν 2 ακόμα ζευγάρια με αντίστοιχες μοτοσυκλέτες. Ο Γιάννης με την Μαρίνα (BMW F800 ST) και ο Μανώλης με την Κούλα (V-Strom 650). Τελευταίος και καταϊδρωμένος, η αφεντιά μου με TDM 900.

more »

Απίστευτη εμπειρία…

Εδώ και μερικές μέρες έχουμε επιστρέψει από το οδοιπορικό μας στην γειτονική Τουρκία. Τόσες μέρες σκέφτομαι να κάνω μια μικρή αναφορά αλλά πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτογράψω. Έχοντας γνωρίσει την αγνή πλευρά της Τουρκίας, την τουριστική πλευρά, την φτωχή, την πλούσια, την φιλόξενη, την αφιλόξενη που βλέπει τους τουρίστες σαν καταπατητές… έχοντας διαβάσει όλες τις επιγραφές στους αρχαιολογικούς χώρους, έχοντας θαυμάσει τα έργα των προγόνων μας, έχοντας σπαστεί με την αδιαφορία που επικρατεί για αυτά… έχοντας διασχίσει απέραντα λιβάδια, έχοντας περπατήσει σε αποξηραμένες λίμνες, έχοντας στρίψει μέχρι ζαλάδας….. έχοντας οδηγήσει σε κατσικόδρομους αλλά και σε αυτοκινητόδρομους που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από “Ευρώπη”… πραγματικά δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω…

P8110194

Παρκάρουμε λοιπόν για λίγο κάτω από τους βράχους τις Καππαδοκίας για να ξεφορτώσουμε όλες αυτές τις εικόνες από το μυαλό μας και σύντομα ετοιμαστείτε για ένα συναρπαστικό ταξίδι που είμαι σίγουρος πως θα σας αφήσει -όπως άφησε και εμάς- με το στόμα ανοιχτό…

Για εμάς ήταν όπως είπε και ο νεότερος της παρέας “Μανώλης”, μια απίστευτη εμπειρία…