Οδοιπορικό στην πανέμορφη Ρουμανία


5η Μέρα
Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012
Διαδρομή: Sighetu Marmatiei – Barsana – Munti Maramures – Moldovita – Munti Bistritei – Lacul Izvorul Muntelui
Χιλιόμετρα: 445
Συνολικά χλμ: 2407

Αναχωρούμε μετά το πρωινό, λίγο πριν της 10:00. Σήμερα το πρόγραμμα περιλαμβάνει τον δρόμο των μοναστηριών. Θα επισκεφτούμε επιλεκτικά δυο από τα πολλά μοναστήρια που υπάρχουν στην περιοχή Maramures αλλά κυρίως στην περιοχή Μολδαβία-Μπουκοβίνα. Πρώτη στάση σε 25χλμ στο μοναστήρι της Barsana. Εδώ υπάρχει μια από τις μεγαλύτερες ξύλινες εκκλησιές στη χώρα. Στο σύνολο τους είναι οχτώ. Το μοναστήρι είναι πραγματικό ησυχαστήριο. Παρόλο ότι υπάρχουν αρκετοί επισκέπτες δεν ακούγεται το παραμικρό (ούτε οι τρεις κανίβαλοι Έλληνες). Ο χώρος είναι πολύ ιδιαίτερος και αποπνέει γαληνή. Σε μια αρκετά μεγάλη έκταση υπάρχουν διάφοροι χώροι που εξυπηρετούν τις ανάγκες του μοναστηριού και των μοναχών και όλος ο υπόλοιπος χώρος κατακλύζεται από όμορφα λουλούδια και πήγες. Το μοναστήρι χτίστηκε το 1720. Όπως λένε οι ντόπιοι οι αγιογραφίες που κοσμούν τον χώρο είναι ένας μικρός καλλιτεχνικός θησαυρός. Ένα πραγματικά παραδεισένιο μέρος που αξίζει μιας επίσκεψης.



Έξω από το μοναστήρι γνωρίσαμε ένα ζευγάρι Γερμανών (είναι φίλοι μας ντε…) που έκαναν και αυτοί τον γύρο της Ρουμανίας. Ο τύπος έχει γυρίσει το μεγαλύτερο κομμάτι της γης με έμφαση τη Νότια Αμερική. Οι εντυπώσεις του από το Περού και τη Χιλή μοναδικές (ίσως… κάποτε… όνειρο…).

Επόμενος σταθμός το Passo Prislop (1416m). Έχουμε να καλύψουμε 70χλμ τα όποια αποδεικνύονται πολύ κουραστικά λόγω του οδοστρώματος. Η διαδρομή είχε πολλές φουρκέτες αλλά η προσοχή μας ήταν στις λακκούβες που έπρεπε να αποφεύγουμε. Η ώρα έχει πάει σχεδόν 13:00 και είμαστε στο Prislop.

Εκεί σε λίγη ώρα κατεύνασαν διάφοροι μοτοσυκλετιστές από Ρουμάνια, Γερμανία (οι φίλοι μας ντε…), Ολλανδία (άλλοι κολλητοί μας…).

Η συζήτηση τι άλλο: μοτοσυκλέτες και ταξίδια. Ήταν μια πολύ όμορφη συνύπαρξη ανθρώπων ασχέτων μεταξύ τους, με ηλικιακές διαφορές, αλλά όλα απαλύνονται κάτω από την σκέπη της κοινής αγάπης για τα ταξίδια και τις μοτοσυκλέτες. Μετά από καμία ώρα ο καθένας παίρνει τον δρόμο του… καλούς δρόμους αδέρφια… ο οποίος για τα επόμενα 50χλμ είναι επικίνδυνος αλλά με εντυπωσιακές εικόνες.


Παντού λακκούβες μεγέθους… σαν το κεφάλι μου (μπορεί και μεγαλύτερες). Αφού δεν αφήσαμε εκεί χεριά, μέσες, αυχένες και ότι άλλο, πάλι καλά. Έχουμε πάρει τον δρόμο 17//Ε58 και από εκεί μετά από 27χλμ στρίβουμε αριστερά για τον δρόμο των μοναστηριών. Πράσινη διαδρομή υπέροχη.

Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν οκτώ μοναστήρια (Arbore, Humor, Vatra Moldovitei, Patrauti, Probota, Ioan cel Nou, Sucevita, Voronet). Χαρακτηριστικό αυτών των μοναστηριών και σε αυτό έγκειται και η μοναδικότητα τους είναι ότι όλες οι αγιογραφίες (15ου & 16ου αι.) είναι έξω από τα μοναστήρια. Γι’ αυτό και ονομάζονται ζωγραφισμένα μοναστήρια.

Σε όλα διαμένουν καλογριές και καλόγεροι και χτυπούν ακόμη την πατροπαράδοτη ξύλινη τοάκα η όποια σε περιόδους πολέμου αντικαθιστούσε τις καμπάνες. Εμείς επισκεφτήκαμε το πρώτο μοναστήρι, το Vatra Moldovitei.

Χτισμένο το 1532 φιλοξενεί στον εξωτερικό χώρο πάντα, μια αγιογραφία εμπνευσμένη από τον Ακάθιστο Ύμνο προς τιμή της Παναγίας. Στον προαύλιο χώρο του μοναστηριού είπαμε να κάνουμε και την μεσημεριανή μας σιέστα. Κολατσιό, ύπνο, καφέ και αναχώρηση μετά από μια ώρα ανανεωμένοι και ξεκούραστοι προετοιμασμένοι γι’ αυτό που μας περίμενε.

Το σχέδιο ήταν να γυρίσουμε στον κεντρικό δρόμο τον 17 και μετά να βρούμε τον 17Β και να κατηφορίσουμε χαλαροί και ωραίοι. Έλα μου ντε που προσπαθήσαμε να κόψουμε δρόμο και βγήκαμε σε χωματόδρομο. Ρωτώντας κάποιους εργάτες -και μετά από ακόμη μια παντομίμα- καταλαβαίνουμε ότι ο δρόμος για μοτοσυκλέτες είναι εντάξει.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Στη Ρουμάνια όταν σας λένε «α, μοτό οκ» να την ψυλλιάζεται. Αυτοί νομίζουν ότι τις μοτοσυκλέτες, όταν βρεις εμπόδιο, τις παίρνεις στον ωμό και φεύγεις. Ο δρόμος μας έβγαλε σ’ ένα σταυροδρόμι (δυο δρόμους έχει η ζωή). Ε, λοιπόν εμείς πήραμε τον λάθος και περάσαμε κάπου από εδώ…

Και καταλήξαμε κάπου εδώ…

Και αφού είδαμε ότι οδηγούμαστε στο χάος είπαμε να γυρίσουμε… και αφού κατεβήκαμε από εδώ…

Και φάγαμε τα μούτρα μας…

Φτάσαμε στον σωστό δρόμο που τελικά ήταν χειρότερος από τον προηγούμενο.

Ευτυχώς ο κάλος Θεούλης (που σημειωτέων μας γουστάρει κάργα…) μας έστειλε τον αγνό ποιμένα και μας έστειλε στο δρόμο του Θεού.

Βγήκαμε σ’ ένα ξέφωτο όπου διάφοροι έκαναν camping και από εκεί πήραμε ένα δρόμο που ασφαλτοστρώθηκε μάλλον… χθες με φοβερές στροφές και τρελό κατέβασμα (από τα 1530μ στα 600μ σε 10 λεπτά).

Ο συγκεκριμένος δρόμος ακόμη δεν μπορούμε να καταλάβουμε ποιος ήταν, δεν ξέρουμε πως τον ονομάζει ο χάρτης. Με κάποιο τρόπο φτάσαμε στη σωστή διασταύρωση που ένωνε τον 17 με τον 17Β (είπαμε ο Θεούλης μας γουστάρει). Η ώρα είναι είδη 20:15 και παίρνουμε την απόφαση να κάνουμε αλλά 90χλμ μέχρι την λίμνη Izvorul Muntelui. Αρχίζει να σουρουπώνει και σε συνδυασμό με το ολόγιομο φεγγάρι που μας συνοδεύει, η διαδρομή αποδεικνύεται ειδυλλιακή.

Όλα πάνε καλά μέχρι να φτάσουμε στη λίμνη και να αρχίσουμε την αναζήτηση δωματίου, μιας έχει πιάσει ήδη το βράδυ. Η ώρα είναι 22:30 και ακόμη δεν έχουμε βρει τίποτα. Αφού δεν θα κοιμηθούμε λέμε τότε ας φάμε. Την πέφτουμε σ’ ένα ψητοπωλείο για φορτηγατζήδες και χτυπάμε από ένα χάμπουργκερ και για γλυκό έναν τεράστιο σιροπιαστό μπαμπά. Τελικά αυτό που λένε για το μέγεθος και την ποιότητα σ’ αυτόν τον μπαμπά είχε ισχύ. Μεγάλος αλλά τζούφιος (εγώ τόσα χρόνια το φωνάζω αλλά δεν ακούει κάνεις). Καθυστερούμε και άλλο κάνοντας μια διαδρομή 20χλμ δυο φορές αφού μας λένε οι ντόπιοι (πάλι με παντομίμα) ότι εάν προχωρήσουμε θα βρούμε σίγουρα. Μια πινακίδα μιας πανσιόν μας στέλνει σ’ ένα κατηφορικό σκοτεινό δρομάκι μ’ ένα αυλάκι στη μέση. Η πανσιόν γεμάτη. Ο γυρισμός μας δημιουργεί κάποια προβλήματα αλλά τελικά όλα καλά. Τελικά στις 23:30 βρίσκουμε κατάλυμα αλλά πάλι για να πλησιάσουμε την πανσιόν έπρεπε αυτή τη φορά να ανέβουμε ένα σκοτεινό δρομάκι με αυλάκι στη μέση. Ταλαιπωρία βραδιάτικα αλλά τουλάχιστο βρήκαμε να κοιμηθούμε. Την ομορφιά της συγκεκριμένης πανσιόν θα την ανακαλύπταμε την άλλη μέρα το πρωί. Τελικά, όμορφα ήταν και σήμερα… καληνύχτα παίδες.

Εντυπώσεις ημέρας: Ε, νομίζω το χωμάτινο κομμάτι της ημέρας θα μείνει και στους τρεις αξέχαστο…
Έξοδα ημέρας (κατ’ άτομο): 31€ βενζίνη, 4€ φαγητό, 10€ δωμάτιο
Διαδρομή ημέρας: 19 Sighetu Marmatei – 18 – 17 – 17B – 15 – Lacul Izvorul Muntelui



« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.
16 Σχόλια

Το σχόλιο σας