Αρχείο της Ετικέτας «Βουλγαρία»

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 5ο

Κείμενο & φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ

Έχω ξαναγράψει σε προηγούμενο ταξιδιωτικό μου για τα Βαλκάνια ότι η οικονομική στενότητα των τελευταίων χρόνων μας οδήγησε να γνωρίσουμε τόπους που σε άλλες εποχές δεν θα τους είχαμε ούτε για φτύσιμο. Χώρες, όπως αυτή που επισκεφθήκαμε στην παρούσα φάση, τις αναφέραμε πάντα για κάτι αρνητικό. Είτε ότι είναι κλέφτες, είτε ότι είναι εγκληματίες, είτε να λέμε εκφράσεις τύπου «που να πάμε εκεί, αυτοί δεν έχουν να φάνε». Το «έχει ο καιρός γυρίσματα» βέβαια δεν το είχαμε ποτέ στο πίσω μέρος του μυαλού μας και να που ήρθε ο καιρός για μια βόλτα σε μια βαλκανική χώρα να θεωρείται πολυτέλεια.

Balkans vol 5
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

RoGASmaniacs (με κάμποσες Βουλγάρικες πινελιές)

Κείμενο & Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Ιάκωβος Σουργουτσίδης
με μερικές προσθήκες φωτό των υπόλοιπων συνταξιδευτών

Ήταν μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη… όχι, δεν είναι εισαγωγή από ταινία θρίλερ, αν και τώρα που το σκέφτομαι μες το μισοσκόταδο και κάτω από το τρεμόπαιγμα του μικρού κεριού που βρισκόταν στο τραπέζι, ο Ιάκωβος έφερνε λίγο σε δράκουλα. Τα ζεστά ρακόμελα βοήθησαν για να ομορφύνει λίγο, αλλά με το που άδειασε το καραφάκι η εικόνα του δράκουλα ξαναεμφανίστηκε μπροστά μου. Άλλοι μπορεί να τρόμαζαν, αλλά το δικό μου αρρωστημένο μυαλό έκανε συνειρμούς με μαγικές διαδρομές στη χώρα του δράκουλα… ή του Ιάκωβου, όπως θέλετε πάρ’ τε το. Αυτό το “κάδρο” απέναντι μου έφτανε για να ξυπνήσει αναμνήσεις από τα μαγικά ταξίδια στο Mugello το 2010, στις Άλπεις και καπάκι στην Σκωτία το 2011. Ρε ακαμάτη, μήπως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κυλήσουμε πάλι τις ρόδες παρέα;

RoGASmaniacs
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express the Black Ribbon Tour

Κείμενο & Φωτογραφίες: Κώστας Πετράκης
www.kostaspetrakis.com

Όσα πράγματα και να κάνεις στην ζωή σου, όσα ταξίδια και να γευτείς… σαν το ταξίδι στους 2 τροχούς δεν υπάρχει άλλο.
Κάπως έτσι γευόμαστε όλοι εμείς την τρέλα της ζωής, κάπως έτσι δενόμαστε μεταξύ μας και ας μην γνωριζόμαστε. Άλλωστε μια χαιρετούρα από «συνάδερφο» στον δρόμο ίσως είναι το καλύτερο τονωτικό τις στιγμές που νιώθεις ότι τα χιλιόμετρα μαζεύτηκαν και σε κούρασαν.

Η χώρα μας… και όχι μόνο, έπεσε σε δύσκολους καιρούς. Οι άνθρωποι θέλοντας και μη αναγκάστηκαν να περιορίσουν τις στιγμές χαράς τους και παράλληλα να περιορίσουν αυτά που τους κάνουν χαρούμενους. Μένω με μια γλυκιά ανάμνηση… πριν λίγα χρόνια τα τηλέφωνα χτυπάγανε σαν τρελά κάθε εβδομάδα από τις παρέες που ανυπομονούσαν εκείνο το Σαββάτο ή την Κυριακή για να γράψουν λίγα χιλιόμετρα, να βρεθούν σε κάποιο προορισμό και να μαζέψουν στιγμές και δυνάμεις για την εβδομάδα που ερχότανε. Τα τηλέφωνα ελαττώθηκαν μέχρι που σταμάτησαν… από όλες τις μεριές. Πως άλλωστε να σκεφτείς πράγματα όταν καθημερινά πρέπει να σκεφτείς για το που θα βρίσκεσαι τις επόμενες μέρες σε αυτό το μπάχαλο που κυριαρχεί τόσο στα προσωπικά όσο και στα επαγγελματικά.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express: του δρόμου η χαρά

Κείμενο & Φωτογραφίες: Kυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Πως μια μοτοσυκλέτα μοναχική και σπάνια, γυρνά μες τα Βαλκάνια (όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα) σ’ ένα οδοιπορικό που διασχίζει έντεκα χώρες και διανύει μια απόσταση 6.500 χιλιομέτρων, από την Αδριατική έως την Μαύρη θάλασσα, κυκλώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη βαλκανική χερσόνησο.

Το Balkan Express τοποθετεί στις ράγες του μια μοτοσυκλέτα με κωδικοποιημένα αρχικά ως The Dream Machine σ’ ένα ταξίδι στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον αυτών των χωρών. Και αυτή, άλλοτε ως “μηχανή” του ονείρου και άλλοτε ως “μηχανή” του χρόνου δείχνει να το απολαμβάνει, παρασέρνοντας με τη σειρά της, τον αναβάτη της, σ’ ένα ονειρικό ταξίδι στο χρόνο.

Day 10 (41)

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Οδοιπορικό στην πανέμορφη Ρουμανία

Κείμενο: Δημήτρης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες: Αντώνης Παπαντωνίου, Νικόλας Καραχάλιος

Έφτασε πάλι ο καιρός που θέλω να αποτυπώσω σ’ ένα φύλλο του Word και να αποθηκεύσω σ’ ένα φάκελο όλες εκείνες τις πραγματικά όμορφες στιγμές που περάσαμε φέτος με τα παιδιά στο καθιερωμένο μας καλοκαιρινό οδοιπορικό. Ξέρετε, κάθε φορά που είναι να γράψω δεν ξέρω πως και από πού ν’ αρχίσω. Εκεί που θέλω πραγματικά να σταθώ και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πολύ καιρό πριν ξεκινήσουμε είναι πως κανείς από τους τρεις μας δεν έθεσε έστω και μια φορά το αν έπρεπε φέτος να πάμε κάπου ή λόγω της γενικής κατάστασης να το αφήσουμε.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »