Αρχείο της Ετικέτας «Λίμνη Οχρίδα»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 3ο

Κέιμενο: Δημήτρης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες: Κυριάκος Αχυρόπουλος, Θεόφιλος Τσιμπρίδης, Δημήτρης Παπαντωνίου

Κάτι από editorial… τρομάρα μου…
Η άποψή μου για τα ταξίδια με τη μοτοσικλέτα είναι πως ο δρόμος για την Ιθάκη πολλές φορές είναι και πιο σημαντικός από την ίδια την Ιθάκη. Τι θέλω να πω με αυτό: η προετοιμασία μιας βόλτας μονοήμερης, μιας εξόρμησης 2-3 ημερών ή και ενός μεγάλου ταξιδιού, σου κρατάει ψηλά την όρεξη πραγματοποίησης αυτού που έχεις σχεδιάσει και που θέλει η καρδιά σου να κάνεις. Η ενασχόληση με την προετοιμασία πολλές φορές θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις προβλήματα και καταστάσεις που σε διαφορετική περίπτωση θα σε έκανε να παρατήσεις το εγχείρημά σου. Η προετοιμασία δεν σου επιτρέπει να σβήσει η φλόγα στην ψυχή σου. Θα σε κρατάει σε μόνιμη ανεβασμένη διάθεση και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος να πραγματοποιήσεις την επιθυμία σου. Και αν ακόμη για κάποιο λόγο δεν είναι εφικτή αυτή η επιθυμία να πραγματοποιηθεί, εσύ θα έχεις κάνει αρκετό από τον δρόμο για την Ιθάκη μέσα από τους χάρτες, την οθόνη του υπολογιστή σου, την ανάγνωση των ταξιδιωτικών διαφόρων τύπων που είχαν το ίδιο όνειρο με εσένα και τέλος, με τις εικόνες στο μυαλό σου κάθε φορά που ξαπλώνεις το βράδυ να κοιμηθείς. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα να σε παίρνει ο ύπνος έχοντας στο μυαλό σου όμορφες εικόνες και την φλόγα της πραγματοποίησης του όνειρου σου να μην λέει να σβήσει με τίποτα.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Από τα Ευρωπαϊκά σαλόνια στα Βαλκανικά αλώνια

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου, Αθηνά Βερνάρδου,
Σταύρος Αλεξάκης, Δημήτρης Αναστασάκης
Βίντεο: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Του σαλονιού ή του αλωνιού; Αλλά γιατί να επιλέξουμε; Πιάσε μια από όλα να γουστάρουμε. Και σαλονάτα στας Ευρώπας αλλά και να αλωνίσουμε στα “δικά μας” Βαλκάνια. Το φετινό πρόγραμμα έλεγε 13 χώρες -μαζί με την Ελλάδα- και περίπου 5700 χιλιόμετρα σε 16 μερούλες. Σχεδόν κάθε μέρα θα ξυπνούσαμε σε διαφορετική χώρα! Τα ταξίδι μας περιλάμβανε λίγο από όλα: μοντέρνες πρωτεύουσες, γραφικές κωμοπόλεις αλλά και ξεχασμένα χωριά, εθνικά πάρκα αλλά και βομβαρδισμένα τοπία, ορεινά περάσματα αλλά και άγνωστες διαδρομές, πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα αλλά και καλά κρυμμένα μυστικά… Τόσες πολλές ανόμοιες εικόνες που άντε μετά να τις βάλεις σε μια τάξη για να τις διηγηθείς. Πάμε λοιπόν και όπου βγάλει…

Intro
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express: του δρόμου η χαρά

Κείμενο & Φωτογραφίες: Kυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Πως μια μοτοσυκλέτα μοναχική και σπάνια, γυρνά μες τα Βαλκάνια (όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα) σ’ ένα οδοιπορικό που διασχίζει έντεκα χώρες και διανύει μια απόσταση 6.500 χιλιομέτρων, από την Αδριατική έως την Μαύρη θάλασσα, κυκλώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη βαλκανική χερσόνησο.

Το Balkan Express τοποθετεί στις ράγες του μια μοτοσυκλέτα με κωδικοποιημένα αρχικά ως The Dream Machine σ’ ένα ταξίδι στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον αυτών των χωρών. Και αυτή, άλλοτε ως “μηχανή” του ονείρου και άλλοτε ως “μηχανή” του χρόνου δείχνει να το απολαμβάνει, παρασέρνοντας με τη σειρά της, τον αναβάτη της, σ’ ένα ονειρικό ταξίδι στο χρόνο.

Day 10 (41)

Ανάγνωση του υπολοίπου… »