Αρχείο της Ετικέτας «Σόφια»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 5ο

Κείμενο & φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ

Έχω ξαναγράψει σε προηγούμενο ταξιδιωτικό μου για τα Βαλκάνια ότι η οικονομική στενότητα των τελευταίων χρόνων μας οδήγησε να γνωρίσουμε τόπους που σε άλλες εποχές δεν θα τους είχαμε ούτε για φτύσιμο. Χώρες, όπως αυτή που επισκεφθήκαμε στην παρούσα φάση, τις αναφέραμε πάντα για κάτι αρνητικό. Είτε ότι είναι κλέφτες, είτε ότι είναι εγκληματίες, είτε να λέμε εκφράσεις τύπου «που να πάμε εκεί, αυτοί δεν έχουν να φάνε». Το «έχει ο καιρός γυρίσματα» βέβαια δεν το είχαμε ποτέ στο πίσω μέρος του μυαλού μας και να που ήρθε ο καιρός για μια βόλτα σε μια βαλκανική χώρα να θεωρείται πολυτέλεια.

Balkans vol 5
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express the Black Ribbon Tour

Κείμενο & Φωτογραφίες: Κώστας Πετράκης
www.kostaspetrakis.com

Όσα πράγματα και να κάνεις στην ζωή σου, όσα ταξίδια και να γευτείς… σαν το ταξίδι στους 2 τροχούς δεν υπάρχει άλλο.
Κάπως έτσι γευόμαστε όλοι εμείς την τρέλα της ζωής, κάπως έτσι δενόμαστε μεταξύ μας και ας μην γνωριζόμαστε. Άλλωστε μια χαιρετούρα από «συνάδερφο» στον δρόμο ίσως είναι το καλύτερο τονωτικό τις στιγμές που νιώθεις ότι τα χιλιόμετρα μαζεύτηκαν και σε κούρασαν.

Η χώρα μας… και όχι μόνο, έπεσε σε δύσκολους καιρούς. Οι άνθρωποι θέλοντας και μη αναγκάστηκαν να περιορίσουν τις στιγμές χαράς τους και παράλληλα να περιορίσουν αυτά που τους κάνουν χαρούμενους. Μένω με μια γλυκιά ανάμνηση… πριν λίγα χρόνια τα τηλέφωνα χτυπάγανε σαν τρελά κάθε εβδομάδα από τις παρέες που ανυπομονούσαν εκείνο το Σαββάτο ή την Κυριακή για να γράψουν λίγα χιλιόμετρα, να βρεθούν σε κάποιο προορισμό και να μαζέψουν στιγμές και δυνάμεις για την εβδομάδα που ερχότανε. Τα τηλέφωνα ελαττώθηκαν μέχρι που σταμάτησαν… από όλες τις μεριές. Πως άλλωστε να σκεφτείς πράγματα όταν καθημερινά πρέπει να σκεφτείς για το που θα βρίσκεσαι τις επόμενες μέρες σε αυτό το μπάχαλο που κυριαρχεί τόσο στα προσωπικά όσο και στα επαγγελματικά.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »