Αρχείο της Ετικέτας «Μεγάλη Πρέσπα»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Μια βόλτα μέσα σε ένα φθινοπωρινό καμβά…

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης,
Νατάσα Σπηλιοπούλου, Δημήτρης Αναστασάκης

Αν γινόταν να επιλέξω μια εποχή για να ταξιδεύω στην Ελλάδα, αυτή θα ήταν σίγουρα το φθινόπωρο. Έχει ένα μαγικό συνδυασμό χρωμάτων και γαλήνης. Για το πρώτο ευθύνεται η φύση, ενώ για το δεύτερο ο άνθρωπος, ο οποίος ηρεμεί μετά το καλοκαιρινό του ξεσάλωμα, αφήνοντας την φύση έρημη προς απόλαυση μας…

Autumn Ride
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express: του δρόμου η χαρά

Κείμενο & Φωτογραφίες: Kυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Πως μια μοτοσυκλέτα μοναχική και σπάνια, γυρνά μες τα Βαλκάνια (όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα) σ’ ένα οδοιπορικό που διασχίζει έντεκα χώρες και διανύει μια απόσταση 6.500 χιλιομέτρων, από την Αδριατική έως την Μαύρη θάλασσα, κυκλώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη βαλκανική χερσόνησο.

Το Balkan Express τοποθετεί στις ράγες του μια μοτοσυκλέτα με κωδικοποιημένα αρχικά ως The Dream Machine σ’ ένα ταξίδι στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον αυτών των χωρών. Και αυτή, άλλοτε ως “μηχανή” του ονείρου και άλλοτε ως “μηχανή” του χρόνου δείχνει να το απολαμβάνει, παρασέρνοντας με τη σειρά της, τον αναβάτη της, σ’ ένα ονειρικό ταξίδι στο χρόνο.

Day 10 (41)

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Η Οδύσσεια των συνόρων

Κείμενο & Φωτογραφίες: Μερκούριος-Στυλιανός Κυπραίος

Ένα οδοιπορικό επηρεασμένο από το ομώνυμο adventure test του περιοδικού ΜΟΤΟ
(τεύχος 222, 1 Αυγούστου 1999).

Κι επειδή το μότο του ΜΟΤΟ (το περιοδικό που μεγάλωσε γενιές και γενιές Ελλήνων μοτοσυκλετιστών), λέει πως “κάνει τα πράγματα να συμβαίνουν”, εμείς οι απλοί αναγνώστες είπαμε να το κάνουμε πράξη. Αφού λοιπόν οι χάρτες μας ζεστάνανε ξανά το μυαλό, βάλαμε φωτιά σε ό,τι μας καίει και σε ό,τι μας τρώει τη ψυχή, στριμώξαμε στις βαλίτσες μας τους δρόμους, κι έπειτα καβαλήσαμε τα μοτοσακό μας και ξεχυθήκαμε σε αυτούς, που μας περίμεναν έξω διψασμένοι κι ανοιχτοί, έτσι για να θυμηθούμε και λίγο τις rock καταβολές μας.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »