Αρχείο της Ετικέτας «Βαλκάνια»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Μονός αλλά όχι Μόνος!

Kείμενο, φωτογραφίες: Tάσος Ανανιάδης

Όπως για πολλούς συν-αδελφούς, η μοτοσυκλέτα και για μένα είναι συνώνυμη της φυγής. Κάθαρση θα έλεγα. Φυγή από την μαύρη καθημερινότητα, την τρέλα της πόλης και της πάλης για την επιβίωση. Μαζί με το σώμα, ταξιδεύει και η ψυχή, το μυαλό καθαρίζει και η σκέψη γίνεται κρυστάλλινη. Ο αέρας που χτυπάει στο κράνος παίρνει όλη αυτή τη βρωμιά και τα ατέλειωτα χιλιόμετρα την ανακυκλώνουν στο σύμπαν. Ποτέ, λέει ένα γνωμικό , δεν θα δεις παρκαρισμένη μηχανή έξω από ιατρείο ψυχαναλυτή… συμφωνώ απόλυτα!

20150601_152628
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Balkan Express the Black Ribbon Tour

Κείμενο & Φωτογραφίες: Κώστας Πετράκης
www.kostaspetrakis.com

Όσα πράγματα και να κάνεις στην ζωή σου, όσα ταξίδια και να γευτείς… σαν το ταξίδι στους 2 τροχούς δεν υπάρχει άλλο.
Κάπως έτσι γευόμαστε όλοι εμείς την τρέλα της ζωής, κάπως έτσι δενόμαστε μεταξύ μας και ας μην γνωριζόμαστε. Άλλωστε μια χαιρετούρα από «συνάδερφο» στον δρόμο ίσως είναι το καλύτερο τονωτικό τις στιγμές που νιώθεις ότι τα χιλιόμετρα μαζεύτηκαν και σε κούρασαν.

Η χώρα μας… και όχι μόνο, έπεσε σε δύσκολους καιρούς. Οι άνθρωποι θέλοντας και μη αναγκάστηκαν να περιορίσουν τις στιγμές χαράς τους και παράλληλα να περιορίσουν αυτά που τους κάνουν χαρούμενους. Μένω με μια γλυκιά ανάμνηση… πριν λίγα χρόνια τα τηλέφωνα χτυπάγανε σαν τρελά κάθε εβδομάδα από τις παρέες που ανυπομονούσαν εκείνο το Σαββάτο ή την Κυριακή για να γράψουν λίγα χιλιόμετρα, να βρεθούν σε κάποιο προορισμό και να μαζέψουν στιγμές και δυνάμεις για την εβδομάδα που ερχότανε. Τα τηλέφωνα ελαττώθηκαν μέχρι που σταμάτησαν… από όλες τις μεριές. Πως άλλωστε να σκεφτείς πράγματα όταν καθημερινά πρέπει να σκεφτείς για το που θα βρίσκεσαι τις επόμενες μέρες σε αυτό το μπάχαλο που κυριαρχεί τόσο στα προσωπικά όσο και στα επαγγελματικά.


Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Οι «μηχανές» του χρόνου

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Δημήτρης Αναστασάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου, Κούλα Γδοντάκη
Video: Δημήτρης Αναστασάκης
Μοντάζ: Στέλιος Οικονομάκης

Τι θα λέγατε για ένα ταξίδι στο παρελθόν;
Οι μηχανές του χρόνου ξεκινούν από την μεταπολεμική Σερβία με επόμενους σταθμούς την Μεσαιωνική Βουδαπέστη και τη σημαδεμένη από το Ναζισμό Κρακοβία. Συνεχίζουν διασχίζοντας την Αναγεννησιακή πλευρά της Σλοβακίας και χάνονται στα Ρουμάνικα Καρπάθια, ανάμεσα σε άλογα και κάρα, κυνηγώντας το μύθο του Δράκουλα. Γυρίζουν το ρολόι πενήντα χρόνια πίσω για να βρεθούν στις πρώην κομμουνιστικές και ανεξερεύνητες Μολδαβία και Ουκρανία, ενώ λίγο πριν την επιστροφή τους στο σήμερα ακολουθούν τον Παρευξείνιο δρόμο για να συναντήσουν την Βουλγαρία της δεκαετίας του 1980.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Επιστροφή και άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας…

Ο λόγος, για τον προ-τίτλο του φετινού μας οδοιπορικού που ήταν όπως θα έχετε οι περισσότεροι διαβάσει “Balkan Express”. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 30 Ιουλίου, την ημέρα που αναχωρούσαμε και λίγο πριν μπω στο καράβι πέφτει στα χέρια μου το τελευταίο τεύχος του περιοδικού MOTO με οδοιπορικό που έγραψε ο φίλος Ιάκωβος και είχε ακριβώς τον ίδιο τίτλο! Άντε λοιπόν τώρα να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας…

Anyway, αφήνω στην άκρη τις συμπτώσεις, συγκυρίες, συνωμοσίες και λοιπά επιστημονικά σενάρια με εξωγήινα όντα και θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω εν συντομία -μέχρι να γραφτεί το πλήρες οδοιπορικό- μερικές εικόνες από την φετινή μας εξόρμηση.

Το ταξίδι μας ξεκίνησε αντίξοα, με απεργία των βυτιοφόρων και εμάς να ψάχνουμε τρόπο να βγούμε έξω από τα σύνορα. Όπως πολύ σωστά υποθέσατε -για να διαβάζετε αυτές τις γραμμές- τα καταφέραμε, για να διανύσουμε εν τέλη ~6000 χιλιόμετρα και να περιηγηθούμε σε 9 χώρες (10 μαζί με την Ελλάδα) τόσο διαφορετικές μα τόσο όμοιες μεταξύ τους. Οι εικόνες που συλλέξαμε μοναδικές, μας ταξίδεψαν άλλοτε δεκαετίες πίσω και άλλοτε αρκετά χρόνια μπροστά. Ατελείωτες ευθείες, απίστευτες στροφές, κατσικόδρομοι, μαγευτική φύση, αδιάφορες αχανής πεδιάδες, μεγαλειώδη φράγματα, λίμνες καθρέπτες, εντυπωσιακά φαράγγια, πολυτελή αυτοκίνητα να προσπερνάν κάρα και άμαξες, ανθρώπους να οργώνουν χειρωνακτικά τα χωράφια τους, ατελείωτες ώρες αναμονής σε άθλια σύνορα και δεκάδες ακόμα αντικρουόμενες εικόνες που δεν λένε να ταξινομηθούν χρονικά. Είναι δε τόσες πολλές, σε σημείο που για πρώτη φορά παρατήρησα τον εαυτό μου να αποβάλλει πράγματα που είχαν συμβεί τις πρώτες μέρες του ταξιδιού μας για να χωρέσει ότι μας τύχαινε τις τελευταίες μέρες. Κοντέψαμε να μην ολοκληρώσουμε το ταξίδι μας λόγω αδέσποτων σκύλων, αγελάδων που διέσχιζαν ελεύθερα το οδικό δίκτυο και παραλίγο να γίνω αυτοκόλλητο σε ένα Zastava με αφηρημένο οδηγό. Μας τσίμπησαν σφίγγες, μας έπιασε διάρροια (κλασικά πια), οδηγήσαμε αρκετά βρόχινα χιλιόμετρα και λιώσαμε στους καύσωνες της Ουκρανίας. Όπως θα καταλάβατε έχω πολλά να σας πω και ακόμα περισσότερα να σας δείξω. Κάντε υπομονή μερικές μέρες μέχρι να καταφέρω να επιλέξω το υλικό και να ταξινομήσω όλες αυτές τις σκόρπιες εικόνες που τριγυρίζουν στο μυαλό μου. Ως τότε πάρτε μια γεύση από την πανέμορφη διαδρομή που ακούει στο όνομα Transfagarasan.