Αρχείο της Ετικέτας «Nis»

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Βαλκάνια”

Κείμενο: Γιατρομανωλάκης Γιάννης
Φωτογραφίες: Μαργιολάκης Θανάσης, Γιατρομανωλάκης Γιάννης

Φέτος έκλειναν 4 χρόνια από το προηγούμενο μεγάλο μας ταξίδι (βλέπε Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας: “Τουρκία”) και ο επόμενος προορισμός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Μετά από την αναγκαστική αναβολή του 2016, αφού σε όλη την παρέα της Τουρκίας κάτι βρέθηκε να πάει στραβά, το απωθημένο των Βαλκανίων όφειλε να πάψει να αποτελεί απωθημένο.

Μαζί μου και πάλι ο Θανάσης. Και μπορεί η συντροφιά (όχι του Δαχτυλιδιού… της Τουρκίας) να μειώθηκε κατά το ήμισυ, αφού ο Κώστας και η Κατερίνα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν, η παρέα του Θάνου όμως ήταν πέρα για πέρα αρκετή. Είναι παράξενο αλλά το πρώτο μου ταξίδι εκτός Κρήτης, πίσω στο μακρινό 2001, πάλι με τον ίδιο φίλο το είχα κάνει. Πρωτοετείς φοιτητές στο τμήμα Φυσικής τότε, βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε μαζί για Θεσσαλονίκη. Χωρίς μηχανές αλλά… ποιος νοιαζόταν σε εκείνη την ηλικία; Και τα λεωφορεία μια χαρά έκαναν τη δουλειά τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι τόσο αμήχανα με αφορμή την ημερολογιακή καταγραφή ενός οδοιπορικού. Μοιάζω σαν να “τα ‘χω χαμένα και κολλάει η πένα” όπως λένε και οι Active Member. Aυτό το ταξίδι μου άφησε μια γκρίζα αίσθηση, πριν ακόμα αρχίσει. Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι μια ακουαρέλα μ’ ένα πλοίο να προσπαθεί να διατηρήσει την πορεία του κόντρα στον άνεμο και τα κύματα. Μ’ ένα τραβέρσο ανάποδο και πορεία προς τον βοριά …

Η πυξίδα έμοιαζε να είναι κολλημένη στον Βορρά, αυτόν έδειχνε καιρό τώρα. Την πρώτη φορά δεν τα κατάφερα. Το πάλεψα αλλά δεν μπήκα καν στο πλοίο. Τη δεύτερη μπήκα ενώ ήξερα πως φυσούσε δυνατός άνεμος, μάλλον βοριάς θα ήτανε. Η πυξίδα όμως εκεί, να δείχνει συνέχεια τον Βορρά. Ο αγέρας έστελνε τα κύματα να χτυπούν το πλοίο απ’ όλες τις πλευρές, εμποδίζοντας την πορεία του. Αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα είχα σαλπάρει. Ξάφνου τον εκκωφαντικό ήχο των κυμάτων, έσπασε σαν προσταγή η θύμηση ενός στίχου του Καββαδία:

Τραβέρσο ανάποδο πορεία προς τον βοριά.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,  22 Σχόλια

Μονός αλλά όχι Μόνος!

Kείμενο, φωτογραφίες: Tάσος Ανανιάδης

Όπως για πολλούς συν-αδελφούς, η μοτοσυκλέτα και για μένα είναι συνώνυμη της φυγής. Κάθαρση θα έλεγα. Φυγή από την μαύρη καθημερινότητα, την τρέλα της πόλης και της πάλης για την επιβίωση. Μαζί με το σώμα, ταξιδεύει και η ψυχή, το μυαλό καθαρίζει και η σκέψη γίνεται κρυστάλλινη. Ο αέρας που χτυπάει στο κράνος παίρνει όλη αυτή τη βρωμιά και τα ατέλειωτα χιλιόμετρα την ανακυκλώνουν στο σύμπαν. Ποτέ, λέει ένα γνωμικό , δεν θα δεις παρκαρισμένη μηχανή έξω από ιατρείο ψυχαναλυτή… συμφωνώ απόλυτα!

20150601_152628
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 2ο

Κείμενο: Παπαντωνίου Δημήτρης
Φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης, Αχυρόπουλος Κυριάκος, Κορλός Αντρέας

Και πάλι στα Βαλκάνια… και πάλι στον αγαπημένο μου προορισμό… και πάλι σε δρόμους που φέρνουν στο μυαλό αναμνήσεις παλαιών διαδρόμων και δημιουργούν προσμονή νέων… και πάλι σε χώρους που μου προκαλούν την θετική αύρα που χρειάζομαι όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου…
Βαλκάνια λοιπόν, με την παρέα φίλων αγαπημένων, ανθρώπων που γίνονται σύντροφοι για όλες αυτές τις μέρες. Ανθρώπων που σε βοηθούν με την παρουσία τους και μόνο, να διασκεδάσεις και να έρθεις πιο κοντά με αυτό που αγαπάς περισσότερο: την μοτοσυκλετιστική ταξιδιωτική εμπειρία…


Ανάγνωση του υπολοίπου… »