Αρχείο της Ετικέτας «Novi Sad»

Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι τόσο αμήχανα με αφορμή την ημερολογιακή καταγραφή ενός οδοιπορικού. Μοιάζω σαν να “τα ‘χω χαμένα και κολλάει η πένα” όπως λένε και οι Active Member. Aυτό το ταξίδι μου άφησε μια γκρίζα αίσθηση, πριν ακόμα αρχίσει. Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι μια ακουαρέλα μ’ ένα πλοίο να προσπαθεί να διατηρήσει την πορεία του κόντρα στον άνεμο και τα κύματα. Μ’ ένα τραβέρσο ανάποδο και πορεία προς τον βοριά …

Η πυξίδα έμοιαζε να είναι κολλημένη στον Βορρά, αυτόν έδειχνε καιρό τώρα. Την πρώτη φορά δεν τα κατάφερα. Το πάλεψα αλλά δεν μπήκα καν στο πλοίο. Τη δεύτερη μπήκα ενώ ήξερα πως φυσούσε δυνατός άνεμος, μάλλον βοριάς θα ήτανε. Η πυξίδα όμως εκεί, να δείχνει συνέχεια τον Βορρά. Ο αγέρας έστελνε τα κύματα να χτυπούν το πλοίο απ’ όλες τις πλευρές, εμποδίζοντας την πορεία του. Αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα είχα σαλπάρει. Ξάφνου τον εκκωφαντικό ήχο των κυμάτων, έσπασε σαν προσταγή η θύμηση ενός στίχου του Καββαδία:

Τραβέρσο ανάποδο πορεία προς τον βοριά.

Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,  22 Σχόλια

Ex – Yugoslavia: χτίζοντας γέφυρες και γκρεμίζοντας τείχη

Κείμενο – φωτογραφίες: Κυπραίος Μερκούριος – Στυλιανός

Νιώθω μια απέραντη ευτυχία, κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους να προσπαθούν να χτίσουν γέφυρες μεταξύ τους και να γκρεμίζουν τα όποια τείχη τους χωρίζουν. Και το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, καταφέρνει να χτίσει αυτές τις γέφυρες και να γκρεμίσει αυτά τα τείχη. To γιατί, μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά πολύ εύκολο να το αντιληφθώ, κάθε φορά που αφήνω δυο ρόδες να κυλούν τα όνειρά μου.

Ίσως, αν προσπαθήσουμε να χτίσουμε γέφυρες και να γκρεμίσουμε τα τείχη, κάποια στιγμή να καταλάβουμε το αυτονόητο. Πως δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο, καλοί και κακοί άνθρωποι. Όπως στη μοτοσυκλέτα, τη διαφορά την κάνει ο αναβάτης, έτσι και τη διαφορά για έναν χαρακτηρισμό, την κάνει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά.

Κατά έναν περίεργο τρόπο, κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, αισθάνομαι πως δεν έχω κάποια συγκεκριμένη πατρίδα, θρησκεία, ταυτότητα ή κάτι τέτοιο που να προσδιορίζει την ύπαρξή μου και να με διακρίνει από τους υπόλοιπους ανθρώπους αυτού του πλανήτη.

Πιστεύω πως η πατρίδα του ταξιδιώτη είναι ο κόσμος όλος και όχι ένα κομμάτι γης που περικλείεται από αυτές τις χαρακιές στο σώμα του πλανήτη, τα σύνορα. Κι αυτή η ρημάδα η κατασκευή που λέγεται μοτοσυκλέτα, δεν χαμπαριάζει από δαύτα. Μια ζωή θα τα περνάει και μια ζωή θα τα παραβιάζει, βρίσκοντας πάντα τον δρόμο προς την “ελευθερία”…

Mostar
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Κατηγορίες: Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ευρώπη, Κόσοβο, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σερβία, Σλοβενία, Ταξίδι  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,  8 Σχόλια

Ro-mania & πέριξ

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου

Η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερη. Σχέδια για ταξίδια υπήρχαν πολλά, αλλά εμπόδια ακόμα περισσότερα. Δεν ήξερα αν μπορώ να πάρω άδεια, τα οικονομικά ήταν ψιλοχάλια, όλοι οι γνωστοί συνταξιδευτές μου τραβούσαν πάσης φύσεως κολλήματα και το καλοκαίρι πλησίαζε με μόνο ασκήσεις επί χάρτου. Ώσπου τον Ιούνιο έφτασαν στα Χανιά ο Μιχάι με την Χριστίνα, μοτοσυκλετιστές από την Ρουμανία, με “συστατική επιστολή” από τον συνήθη ύποπτο Μανώλη από το MotoRiders Club. Το παρεάκι έδεσε τρελά και η πρόσκληση τους για ανταπόδοση φιλοξενίας στην πατρίδα τους, ακούστηκε σαν κελάϊδισμα στα αυτιά μας. Στο πλάνο προστέθηκαν και κάτι αραχνιασμένοι προορισμοί οι οποίοι ως δια μαγείας ταίριαζαν κουτί, η πολυπόθητη άδεια ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε, μερικοί παράτολμοι παλαβοί δηλώνουν ότι θέλουν να μας ακολουθήσουν, και χωρίς καν να το καταλάβουμε βρισκόμαστε πάλι με 2 τροχούς να τραβάμε προς νέους προορισμούς.
Επιτρέψτε μου αντί για εισαγωγική φωτογραφία από το ταξίδι μας, να παραθέσω μια των Μιχάι και Χριστίνα από την επίσκεψη τους στην Κρήτη, καθώς αυτοί ευθύνονται για το ότι θα διαβάσετε παρακάτω.

Mihai and Christina, thanks for everything! PS: We are waiting for you 😉

Ανάγνωση του υπολοίπου… »