Αρχείο της Ετικέτας «Φιλιππούπολη»

Πράσινες διαδρομές στα Βαλκάνια, επεισόδιο 5ο

Κείμενο & φωτογραφίες: Παπαντωνίου Δημήτρης

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ

Έχω ξαναγράψει σε προηγούμενο ταξιδιωτικό μου για τα Βαλκάνια ότι η οικονομική στενότητα των τελευταίων χρόνων μας οδήγησε να γνωρίσουμε τόπους που σε άλλες εποχές δεν θα τους είχαμε ούτε για φτύσιμο. Χώρες, όπως αυτή που επισκεφθήκαμε στην παρούσα φάση, τις αναφέραμε πάντα για κάτι αρνητικό. Είτε ότι είναι κλέφτες, είτε ότι είναι εγκληματίες, είτε να λέμε εκφράσεις τύπου «που να πάμε εκεί, αυτοί δεν έχουν να φάνε». Το «έχει ο καιρός γυρίσματα» βέβαια δεν το είχαμε ποτέ στο πίσω μέρος του μυαλού μας και να που ήρθε ο καιρός για μια βόλτα σε μια βαλκανική χώρα να θεωρείται πολυτέλεια.

Balkans vol 5
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

RoGASmaniacs (με κάμποσες Βουλγάρικες πινελιές)

Κείμενο & Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Ιάκωβος Σουργουτσίδης
με μερικές προσθήκες φωτό των υπόλοιπων συνταξιδευτών

Ήταν μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη… όχι, δεν είναι εισαγωγή από ταινία θρίλερ, αν και τώρα που το σκέφτομαι μες το μισοσκόταδο και κάτω από το τρεμόπαιγμα του μικρού κεριού που βρισκόταν στο τραπέζι, ο Ιάκωβος έφερνε λίγο σε δράκουλα. Τα ζεστά ρακόμελα βοήθησαν για να ομορφύνει λίγο, αλλά με το που άδειασε το καραφάκι η εικόνα του δράκουλα ξαναεμφανίστηκε μπροστά μου. Άλλοι μπορεί να τρόμαζαν, αλλά το δικό μου αρρωστημένο μυαλό έκανε συνειρμούς με μαγικές διαδρομές στη χώρα του δράκουλα… ή του Ιάκωβου, όπως θέλετε πάρ’ τε το. Αυτό το “κάδρο” απέναντι μου έφτανε για να ξυπνήσει αναμνήσεις από τα μαγικά ταξίδια στο Mugello το 2010, στις Άλπεις και καπάκι στην Σκωτία το 2011. Ρε ακαμάτη, μήπως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κυλήσουμε πάλι τις ρόδες παρέα;

RoGASmaniacs
Ανάγνωση του υπολοίπου… »

Ro-mania & πέριξ

Κείμενο: Στέλιος Οικονομάκης
Φωτογραφίες: Στέλιος Οικονομάκης, Νατάσα Σπηλιοπούλου

Η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερη. Σχέδια για ταξίδια υπήρχαν πολλά, αλλά εμπόδια ακόμα περισσότερα. Δεν ήξερα αν μπορώ να πάρω άδεια, τα οικονομικά ήταν ψιλοχάλια, όλοι οι γνωστοί συνταξιδευτές μου τραβούσαν πάσης φύσεως κολλήματα και το καλοκαίρι πλησίαζε με μόνο ασκήσεις επί χάρτου. Ώσπου τον Ιούνιο έφτασαν στα Χανιά ο Μιχάι με την Χριστίνα, μοτοσυκλετιστές από την Ρουμανία, με “συστατική επιστολή” από τον συνήθη ύποπτο Μανώλη από το MotoRiders Club. Το παρεάκι έδεσε τρελά και η πρόσκληση τους για ανταπόδοση φιλοξενίας στην πατρίδα τους, ακούστηκε σαν κελάϊδισμα στα αυτιά μας. Στο πλάνο προστέθηκαν και κάτι αραχνιασμένοι προορισμοί οι οποίοι ως δια μαγείας ταίριαζαν κουτί, η πολυπόθητη άδεια ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε, μερικοί παράτολμοι παλαβοί δηλώνουν ότι θέλουν να μας ακολουθήσουν, και χωρίς καν να το καταλάβουμε βρισκόμαστε πάλι με 2 τροχούς να τραβάμε προς νέους προορισμούς.
Επιτρέψτε μου αντί για εισαγωγική φωτογραφία από το ταξίδι μας, να παραθέσω μια των Μιχάι και Χριστίνα από την επίσκεψη τους στην Κρήτη, καθώς αυτοί ευθύνονται για το ότι θα διαβάσετε παρακάτω.

Mihai and Christina, thanks for everything! PS: We are waiting for you 😉

Ανάγνωση του υπολοίπου… »