Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά


Hμέρα 10η: Τρίτη 7 Ιουλίου 2015, Κillarney – Doolin (440,3 km)

Η “αφιλόξενη” και επιβλητική Ιρλανδία

Σήμερα έχω βάλει σκοπό να φτάσω κάπου στο Doolin, όπου κάπου εκεί κοντά βρίσκονται οι περίφημοι βράχοι Cliffs of Moher, ένα από τα πιο φημισμένα αξιοθέατα της Ιρλανδίας. Κατά τη σχεδίαση του ταξιδιού είχα αποφασίσει να ακολουθήσω κεντρικούς δρόμους και να φτάσω στο Doolin μετά από περίπου 200 km. Όμως η γνωριμία με τον Γερμανό, άλλαξε τα πάντα στο ταξίδι μου καθώς θα κάνω μια μεγάλη παράκαμψη προς τη χερσόνησο του Dingle, όπου θα βρεθώ να οδηγώ ανάμεσα σε βουνά και θάλασσες. Kι επειδή χθες το βράδυ αφιέρωσα αρκετό χρόνο στις ασκήσεις επί χάρτου για την αλλαγή της διαδρομής, τα χιλιόμετρα θα είναι σχεδόν τα διπλάσια από αυτά που είχα αρχικά σχεδιάσει. Αυτά να τα βλέπει ο αοιδός Μαζωνάκης Γεώργιος κάθε φορά που τραγουδά το άσμα “αλλάξανε τα πλάνα μου” …

Πληρώνω τη νεαρά στη ρεσεψιόν, η οποία μου δίνει κάποιες πληροφορίες για τη διαδρομή. Κοιτώ τα δάκτυλά της να κινούνται σε μια παράκτια διαδρομή κάπου στο Dingle και γυαλίζει το μάτι μου.

O καιρός είναι καλός και στις 09:00 είμαι στον Ν72 προς Killorglin. Kαι από τη μια στιγμή στην άλλη, αρχίζει να βρέχει. Εν συνεχεία κινούμαι στον Ν70 και στο Castlemaine την κάνω αριστερά για να ακολουθήσω τον R561 προς Dingle. Σταματώ σε μια άκρη του δρόμου για να φορέσω τα αδιάβροχα. Βρέχει και στο βάθος δεν βλέπεις τίποτα παρά μόνο ένα γκρι χρώμα που σκεπάζει τα πάντα. Πουπάρε Καραμήτρο …

Η διαδρομή είναι αδιάφορη και το μόνο το οποίο κεντρίζει το ενδιαφέρον μου, είναι οι surfers σε μια παραλία, οι οποίοι παλεύουν με τις ιστιοσανίδες τους απέναντι στα κύματα.

1_Day 10 (1) new (Αντιγραφή)

3_Day 10 (4) new (Αντιγραφή)

Στο βάθος πρέπει να γίνεται χαμός από βροχή και αέρα …

2_Day 10 (3) new (Αντιγραφή)

Μετά το Anascaul οδηγώ στον Ν86 όπου μετά από 18 km φτάνω στο Dingle (Αn Daingean), όπου θα κάνω μια στάση στο λιμάνι του, μιας και έχει σταματήσει να βρέχει εδώ και λίγα λεπτά. To Dingle είναι η μοναδική πόλη στην ομώνυμη χερσόνησο, με πληθυσμό μόλις 1.920 κατοίκους (2006).

4_Day 10 (1) new (Αντιγραφή)

6_Day 10 (3) new (Αντιγραφή)

7_Day 10 (6) new (Αντιγραφή)

Στο λιμάνι βρίσκεται ένα μνημείο προς τιμήν του Charles Ηaughey (1925 – 2006) ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της χώρας. To μνημείο αυτό ανεγέρθηκε από ντόπιους ψαράδες, ως αναγνώριση της συμβολής του για την ανάπτυξη του λιμανιού.

5_Day 10 (2) new (Αντιγραφή)

Κι εκεί που ετοιμάζομαι να φύγω, αρχίζει πάλι και βρέχει. Ακολουθώ τον δρόμο R559 ο οποίος κυκλώνει την περιοχή γύρω από το Dingle. Παντού βλέπω τις χαρακτηριστικές τουριστικές πινακίδες καφέ χρώματος που μου υπενθυμίζουν πως οδηγώ στη διαδρομή Slea Head Drive. H εν λόγω διαδρομή αποτελεί μέρος της διαδρομής Wild Atlantic Way, η οποία εκτείνεται σε όλο το τμήμα του νησιού που βρέχεται από τον “άγριο” Ατλαντικό Ωκεανό. Πρέπει να τονίσω πως η σήμανση στους ιρλανδικούς δρόμους, είναι υποδειγματική με κατατοπιστικές πινακίδες οι οποίες εμφανίζονται ανά τακτά διαστήματα. Οι Ιρλανδοί σε μια προσπάθεια να τονώσουν την οικονομία τους, δίνουν μεγάλη έμφαση στον τουρισμό και δείχνουν να τα καταφέρνουν πολύ καλά. Νομίζω πως πουθενά και σε καμία χώρα δεν έχω δει τόσες πολλές τουριστικές πινακίδες.

Την εν λόγω διαδρομή θα την κυκλώσω με δεξιόστροφη φορά προς Slea Head. Ο καιρός βροχερός και πολλά τουριστικά λεωφορεία κινούνται στους στενούς δρόμους, τα οποία σταματούν κάθε τρεις και λίγο. Εγώ να δεις, πόσες φορές σταματώ. Αιτία η απαράμιλλη φυσική ομορφιά. Η βροχή, ο δυνατός αέρας αλλά και τα νερά του Ατλαντικού που χτυπούν στα βράχια δημιουργούν ένα “αφιλόξενο” σκηνικό.

To Slea Head, είναι το δυτικότερο σημείο της Ιρλανδίας και ίσως το δυτικότερο της Ευρώπης. Έχω την εντύπωση πως είναι το Cabo da Roca της Πορτογαλίας, αλλά δεν επιμένω. Eνδεχομένως το Cabo da Roca να αποτελεί το δυτικότερο σημείο της ηπειρωτικής Ευρώπης και το Slea Head όλης της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της νησιωτικής. Έτσι τουλάχιστον μπορώ να υποθέσω …

9_Day 10 (7) new (Αντιγραφή)

10_Day 10 (8) new (Αντιγραφή)

11_Day 10 (9) new (Αντιγραφή)

12_Day 10 (10) new (Αντιγραφή)

13_Day 10 (14) new (Αντιγραφή)

14_Day 10 (17) new (Αντιγραφή)

15_Day 10 (20) new (Αντιγραφή)

16_Day 10 (29) new (Αντιγραφή)

17_Day 10 (30) new (Αντιγραφή)

18_Day 10 (31) new (Αντιγραφή)

Το τοπίο θυμίζει κάτι από Ελλάδα και είναι απολύτως λογικό μιας και μιλάμε για νησί και ακτογραμμή. Το κλίμα βέβαια στην Ελλάδα είναι διαφορετικό μιας και εκεί έχει ηλιοφάνεια τις περισσότερες ημέρες του χρόνου, ενώ εδώ βρέχει. Όμως ο καιρός αλλάζει συνέχεια. Εκεί που βρέχει, την ίδια στιγμή σταματά και βγάζει ήλιο …

Φτάνω μέχρι και το Feohanagh, όπου ο καιρός καλυτερεύει. Δράττομαι της περίστασης για μια χαλαρή στάση, με μερικές ισχυρές δόσεις καφεΐνης και νικοτίνης.

19_Day 10 (14) new (Αντιγραφή)

20_Day 10 (18) new (Αντιγραφή)

21_Day 10 (22) new (Αντιγραφή)

Μετά από περίπου 13 km και ακολουθώντας άλλον δρόμο (μάλλον τον R549 αν θυμάμαι καλά) βρίσκομαι στο Dingle, όπου και στρίβω αριστερά προς Conor Pass (ή Connar Pass όπως αναφέρεται στον χάρτη). Αν και ο καιρός έχει καλυτερεύσει, κοιτώντας ψηλά στο βουνό, έχει πολλά γκρίζα σύννεφα και σκέφτομαι πως η βροχή θα μου χαλάσει τη διάθεση. Κι όμως ο καιρός μου κάνει τη χάρη και δεν βρέχει καθόλου!

Το Conor Pass, βρίσκεται στο όρος Brandon, το οποίο αποτελεί τη δεύτερη πιο ψηλή κορυφή της Ιρλανδίας με ύψος μόλις 953 m και ο δρόμος περνάει από μόλις 453 m υψόμετρο. H πιο ψηλή κορυφή είναι το όρος Carrauntoohil με υψόμετρο 1.039 m και βρίσκεται κάπου κοντά στο Gap of Dunloe. Το έδαφος της Ιρλανδίας είναι πεδινό ή λοφώδες με χαμηλά βουνά, κυρίως στην περιφέρεια του νησιού. Οι πεδιάδες μάλιστα, καλύπτουν το 77 % της χώρας.

Η θέα από το ψηλότερο σημείο του περάσματος είναι μαγευτική, με δυο μικρές λίμνες να ξεχωρίζουν αλλά και την παραλία Brandon στο βάθος.

23_Day 10 (29) new (Αντιγραφή)

22_Day 10 (26) new (Αντιγραφή)

24_Day 10 (30) new (Αντιγραφή)

25_Day 10 (35) new (Αντιγραφή)

Kατεβαίνοντας τον φιδίσιο δρόμο, υπάρχει ένας μικρός καταρράκτης.

26_Day 10 (32) new (Αντιγραφή)

27_Day 10 (33) new (Αντιγραφή)

Aφού διέσχισα το Conor Pass, οδηγώ για λίγα χιλιόμετρα στον R560 και τον N86 και στο Tralee (Tra Li) γοητεύομαι από τον ποταμό Lee o οποίος διαρρέει την πόλη.

28_Day 10 (41) new (Αντιγραφή)

29_Day 10 (44) new (Αντιγραφή)

30_Day 10 (45) new (Αντιγραφή)

Ευκαιρία να τσιμπήσω μια κονσέρβα αλλά και να δω ποια διαδρομή θα ακολουθήσω από ‘δω και πέρα. Έχω δυο επιλογές: η πρώτη είναι να κατευθυνθώ προς το λιμάνι του Tarbet και να πάρω το καραβάκι για να περάσω απέναντι και το οποίο κοστίζει 9 €, όπως μου είπε σήμερα η κοπελιά στο camping. Η δεύτερη είναι να πάρω τη διαδρομή του πλάνου μου. Και οι δυο επιλογές, κινούνται σε εθνικούς δρόμους πράγμα που σημαίνει πως θα μου είναι αδιάφορες, μιας και τα χιλιόμετρα μέχρι το Doolin θα είναι από αυτά που απλώς θες να τα ξεπετάξεις …

Ο δρόμος με τους αμέτρητους κόμβους, εναλλάσσεται μεταξύ εθνικής οδού και αυτοκινητόδρομου. Στην Ιρλανδία οι πράσινες πινακίδες αφορούν την εθνική οδό και οι μπλε τον αυτοκινητόδρομο, όπως συμβαίνει σε ορισμένες χώρες όπως η Γαλλία ή η Ουγγαρία για παράδειγμα. Στην Ελλάδα μιας και το έφερε το παράδειγμα, ισχύει το αντίθετο.

Οι πόλεις Αbbeyfeale και Newcastle West αποτελούν ήδη παρελθόν από τις οδικές πινακίδες, μιας και τα χιλιόμετρα φεύγουν εύκολα και ξεκούραστα. Ο καιρός είναι μουντός αλλά δεν βρέχει, κάνοντας την οδήγηση ευχάριστη. Στο Imerick κάνω ένα λάθος στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου και κατευθύνομαι προς … Δουβλίνο! Eυτυχώς το συνειδητοποιώ γρήγορα και γυρίζω πίσω, γράφοντας τζάμπα περίπου 40 km στον αυτοκινητόδρομο. Περιττό να αναφέρω ότι το GPS το έχω φυλάξει σε μια γωνιά του tank bag μου, σχεδόν από τότε που πάτησα το πόδι μου σ’ αυτό το νησί. Επιστρέφοντας λοιπόν στη σωστή κατεύθυνση, αρχίζει να βρέχει δυνατά, της πουτάν@ς θα έλεγα! Περνώ ένα υποθαλάσσιο τούνελ και πληρώνω διόδια και εδώ 1 € χωρίς απόδειξη.

Η ένδειξη της ρεζέρβας αρχίζει να αναβοσβήνει και στο Bunratty σταματώ για βενζίνη. Σειρά έχουν οι πινακίδες των πόλεων Shannon, Ennis και Ennistimon να εξαφανιστούν υπό βροχή, σ’ αυτή τη βαρετή διαδρομή. Μετά την τελευταία πόλη, ακολουθώ τον γραφικό επαρχιακό R478 που οδηγεί στο Cliffs of Moher. Πλέον έχει σταματήσει να βρέχει, όμως φυσάει δυνατά. Έχει τόση συννεφιά που δεν βλέπεις τίποτα, παρόλο που η διαδρομή είναι όμορφη και γραφική. Βιβλικό σκηνικό …

31_Day 10 (38) new (Αντιγραφή)

Φτάνω στην είσοδο του Cliffs of Moher και η κοπελιά με ρωτάει από πού είμαι. Της λέω από Ελλάδα και αποκτά έναν αμήχανο μορφασμό. Μου λέει πως στενοχωριέται που δεν γνωρίζει έστω μια ελληνική λέξη προκειμένου να με καλωσορίσει!

Φυσάει πολύ δυνατά. Έχω την εντύπωση πως φυσάει πιο πολύ κι από τότε στο Βόρειο Ακρωτήρι. Ακολουθώντας την προτροπή της κοπελιάς, παρκάρω τη μοτοσυκλέτα πίσω από ένα κοντέινερ που κόβει τον αέρα και αισθάνομαι ανακουφισμένος.

32_Day 10 (39) new (Αντιγραφή)

Περνάω απέναντι στον δρόμο, όπου βρίσκεται το αξιοθέατο. Αφήνω τα πράγματά μου στo κέντρο επισκεπτών και στη συνέχεια περπατώ για να δω τους περίφημους βράχους. Aλλά τι να δω όταν η ομίχλη έχει καλύψει τα πάντα και δεν μπορείς να δεις τίποτα; Αρχίζω να καταριέμαι την τύχη μου …

33_Day 10 (49) new (Αντιγραφή)

Έτσι λοιπόν, πηγαίνω πάλι μέσα στο Visitors Centre, στο οποίο υπάρχει κέντρο πληροφοριών, μουσείο, μαγαζιά με αναμνηστικά και εστιατόριο – καφετέρια. Για να σκοτώσω τον χρόνο μου, παρακολουθώ ένα βίντεο σχετικά με τους βράχους, μαζί με μερικούς τουρίστες.

37_Day 10 (60) new (Αντιγραφή)

Σημειώνεται πως το 2007 μετά από 17 χρόνια λειτούργησε το Κέντρο Επισκεπτών, έτσι ώστε ο κόσμος να γνωρίσει καλύτερα την περιοχή. Η όλη εγκατάσταση στοίχισε 32 εκατομμύρια €. Το εντυπωσιακό είναι πως το κέντρο βρίσκεται κάτω από το έδαφος, προκειμένου να μην αλλοιωθεί η αισθητική της φύσης με τεχνητές παρεμβάσεις. O εσωτερικός χώρος θυμίζει το αντίστοιχο κέντρο επισκεπτών του Nordkapp …

34_Day 10 (52) new (Αντιγραφή)

Παρατήρησε τις ενδείξεις και θα καταλάβεις τι καιρός επικρατεί στο Cliffs of Moher ...

Παρατήρησε τις ενδείξεις και θα καταλάβεις τι καιρός επικρατεί στο Cliffs of Moher …


36_Day 10 (58) new (Αντιγραφή)

Έχει περάσει αρκετή ώρα και απογοητευμένος, είμαι έτοιμος να φύγω και να περάσω αύριο το πρωί από εδώ, ελπίζοντας πως θα καλυτερέψει ο καιρός. Και βγαίνοντας έξω, ως εκ θαύματος η ομίχλη εξαφανίστηκε!

Οι βράχοι βρίσκονται 120 m πάνω από την επιφάνεια του Ατλαντικού Ωκεανού και φτάνουν μέχρι τα 214 m, βόρεια του πύργου O’ Brien. Oι βράχοι εκτείνονται σε μήκος 8 km.

Day 10 (78) new (Custom)

40_Day 10 (81) new (Αντιγραφή)

41_Day 10 (95) new (Αντιγραφή)

42_Day 10 (119) new (Αντιγραφή)

43_Day 10 (133) new (Αντιγραφή)

Ο πύργος O’ Brien χτίστηκε το 1835 από τον Sir Cornelius O’ Brien. Σύμφωνα με τις εικασίες, έχτισε τον πύργο ως παρατηρητήριο για τους εκατοντάδες τότε τουρίστες που σύχναζαν στους βράχους. Άλλες πάλι εικασίες, λένε πως τον έχτισε προκειμένου να εντυπωσιάζει τις γυναίκες που προσκαλούσε σπίτι του.

38_Day 10 (74) new (Αντιγραφή)

39_Day 10 (75) new (Αντιγραφή)

Στους βράχους ζουν περίπου 300.000 πουλιά και πάνω από 20 είδη πτηνών. Ξεχωρίζουν οι Atlantic Puffins, οι οποίοι είναι οι θαλασσινοί παπαγάλοι του Ατλαντικού και ζουν σε αποικίες σε απομονωμένα μέρη του γκρεμού.

Στην εν λόγω περιοχή γυρίστηκαν αρκετές γνωστές ταινίες και οι επισκέπτες των βράχων φτάνουν τους 1.000.000 ετησίως!

Αποχωρώ από το αξιοθέατο και βάζω στο GPS να με οδηγήσει σ’ ένα camping στο Doolin, το οποίο βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια. Φτάνω στο camping περίπου στις 19:30 και στήνω τη σκηνή μου. Η θερμοκρασία σήμερα είναι πολύ χαμηλή και φυσάει αρκετά. Πηγαίνω στο living room όπου γράφω το ημερολόγιο και κοιτώ την αυριανή ιδιαίτερη διαδρομή. Το γιατί είναι ιδιαίτερη, θα το δούμε την αυριανή ημέρα.

44_Day 10 (144) new (Αντιγραφή)

Μαγειρεύω σπαγγέτι καρμπονάρα και όταν πια έχει βραδιάσει κάνω ένα ντους. Στη συνέχεια κατευθύνομαι στη σκηνή, κάνοντας τον ημερήσιο απολογισμό:

Σήμερα η βροχή, μου χάλασε τη διάθεση, γιατί δεν χάρηκα όσο ήθελα τη διαδρομή με τον τρόπο που έχω συνηθίσει, δηλαδή με πολλές και συνεχείς στάσεις. Ο Slea Head Drive και το Conor Pass, ήταν δυο καταπληκτικές διαδρομές που θα τις είχα προσπεράσει αν δεν είχα γνωρίσει τον Γερμανό, μόλις τη δεύτερή μου ημέρα στην Ιρλανδία. Αν δεν ήταν αυτός ο άνθρωπος, δεν θα έβλεπα τίποτα απ’ όλα αυτά.

Η Ιρλανδία σήμερα μου έδειξε το αφιλόξενο πρόσωπό της, όντας μια χώρα συννεφιασμένη και πάντα βροχερή σε σημείο που αναρωτιέσαι αν βγάζει ήλιο ποτέ. Όταν βρέχει, βρέχει για τα καλά. Κι όταν φυσάει, φυσάει τόσο που δεν μπορείς να σταθείς! Και να φανταστείς, το περίφημο Ρεύμα του Κόλπου ή Golf Stream, επηρεάζει το κλίμα, κάνοντάς το ηπιότατο!

Το παράδοξο με την Ιρλανδία, είναι πως οι βροχοπτώσεις καθιστούν τη γεωργία προβληματική. Ενώ έχει πλούσια γη και άφθονο νερό, δεν έχει γεωργία! Επίσης λόγω των βροχοπτώσεων, υπάρχουν αμέτρητα μικρά ποτάμια και αμέτρητες μικρές λίμνες.

Επίσης, σήμερα ξενέρωσα και με τον εαυτό μου. Βρίσκομαι μέχρι τώρα 4 βράδια στην Ιρλανδία κι ακόμη δεν έχω πάει σε μια pub, να πιω μια μπύρα ή ένα ουίσκι. Σήμερα το ζητάει ο οργανισμός μου, αλλά η κούραση με κάνει να το αναβάλλω. Δε βαριέσαι αδερφέ, θα μείνω αρκετά βράδια στην Ιρλανδία και κάποια στιγμή θα μου παρουσιαστεί η ευκαιρία …

Παρεμπιπτόντως, η μπύρα και το ουίσκι, θεωρούνται τα δυο εθνικά προϊόντα της Ιρλανδίας. Οι Ιρλανδοί φημίζονται ως οι υπ’ αριθμόν ένα πότες μπύρας και ουίσκι στον κόσμο.

Κατά τις 23:20 πέφτω ξερός για ύπνο. Αύριο με περιμένει άλλη μια συναρπαστική ημέρα …

Oíche mhaith!

Έξοδα – Σημειώσεις:

Διαμονή: O’Connor’s Riverside Camping & Caravan Park (10 € / κουζίνα 1 €)

Βενζίνη: 22,80 €

Διόδια: 1 €

Αξιοθέατα: Cliffs of Moher (4 €)

Σύνολο: 38,80 €

Γενικό Σύνολο: 814,39 €

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
22 Σχόλια

Το σχόλιο σας