Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά


Ημέρα 30η: Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015, Delft – Heidelberg (557,2 km)

Γερμανικός ρομαντισμός

Η βροχή με ξυπνάει στις 04:00 και στις 07:30 σηκώνομαι. Ανοίγω τη σκηνή και ο ουρανός είναι γ@μησ€ τα. Ειλικρινά δεν περίμενα ότι η βροχή θα με ακολουθεί και στην ηπειρωτική Ευρώπη. Κι αν κάνω μια σούμα, παρατηρώ ότι με το που έφυγα από το John O’ Groats, σχεδόν κάθε μέρα βρέχει. Ευπρόσδεκτη η βροχή, αλλά από ένα σημείο και μετά καταντάει κουραστική και ενοχλητική.

Πότε βρέχει δυνατά και πότε σταματά. Δεν θα φύγω ποτέ από το Delft, μονολόγησα.

Day 30 (1) new (Custom)

Βάζω αδιάβροχα και με τάχιστες κινήσεις μαζεύω τα πράγματά μου και στις 08:30 αποχωρώ από το camping. Από τη στιγμή όμως που ανεβαίνεις πάνω στη μοτοσυκλέτα όση βροχή και να ρίχνει, η ψυχολογία σου ανεβαίνει θες δε θες.

Εισέρχομαι στον αυτοκινητόδρομο, όπου το GPS με πηγαίνει στο Kindrdijk. Φτάνοντας στο σημείο που πρέπει να στρίψω και να βγω από τον αυτοκινητόδρομο, έχουν κλείσει την έξοδο! Για να μη χάνω χρόνο αποφασίζω να τραβήξω ντουγρού για Χαϊδελβέργη, η οποία αποτελεί τον σημερινό μου προορισμό.

Όλη την ώρα στην Ολλανδία βρέχει και φυσάει δυνατά. Σε αρκετές περιπτώσεις καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να διατηρήσω την ευστάθεια της μοτοσυκλέτας. Όσο πλησιάζω στην Γερμανία, κοιτώ στο βάθος και απ’ ότι μπορώ να διακρίνω, εκεί ο καιρός φαίνεται καλύτερος.

Η Ολλανδία είναι μια χώρα για την οποία ήμουν θετικά προδιατεθειμένος και γι’ αυτό και την επισκέφθηκα. Από πιτσιρικάς όντας ποδοσφαιρόφιλος, ήμουν λάτρης των Οράνιε, του Άγιαξ, του Γιόχαν Κρόιφ κτλ. Επίσης, οι Ολλανδοί είναι ένας λαός ο οποίος έχει κερδίσει την εκτίμησή μου και έχω αναφέρει το γιατί την προηγούμενη ημέρα. Όμως σε αυτήν την πρώτη μου γνωριμία με την Ολλανδία, θεωρώ ότι ατύχησα λόγω των καιρικών συνθηκών και της συσσωρευμένης κούρασης κι έτσι δεν κατάφερα να χαρώ ακόμα και αυτά τα λίγα πράγματα που είχα στο πλάνο μου. Και δυστυχώς αυτή τη στιγμή ανυπομονώ να φύγω από τη βροχερή και γεμάτη ανέμους Ολλανδία …

Μετά από ώρα περνάω τα ανύπαρκτα σύνορα Ολλανδίας – Γερμανίας και μια διακριτική ταμπέλα με καλωσορίζει για άλλη μια φορά στην Γερμανία. Η οποία στην αρχή με υποδέχεται με συννεφιά και όσο περνούν τα χιλιόμετρα παραχωρεί τη θέση της σ’ έναν καυτό ήλιο. Αν δεν κάνω λάθος, τόσες φορές που έχω κάνει πάνω – κάτω την Γερμανία δεν πρέπει να έχω φάει ούτε μια σταγόνα βροχή!

Η “νταλικιέρικη” οδήγησή μου μεταφράζεται σε στάσεις μόνο για ξεμούδιασμα, μπιστολιά και ανεφοδιασμό σε βενζίνη. Η κίνηση στην Autobahn είναι αρκετή θα έλεγα, χωρίς όμως να σου σπάει τα νεύρα. Κυκλοφοριακό πρόβλημα όπως αυτό που συνάντησα στους βρετανικούς αυτοκινητόδρομους δεν υπάρχει. Στα μόνο σημεία που αναγκάζομαι να οδηγώ με χαμηλές ταχύτητες είναι εκεί που γίνονται έργα και έχουν δημιουργηθεί προσωρινά ρεύματα, το πλάτος των οποίων μπορεί να είναι μικρό αλλά χωράει άνετα ακόμα και μια μεγάλη νταλίκα. Οι Γερμανοί σε πολλούς τομείς έχουν μια αξιοθαύμαστη οργάνωση που σε κάνει να αισθάνεσαι ασφαλής. Υπάρχουν προειδοποιητικές σημάνσεις για έργα ή για έκτακτα περιστατικά τα οποία σε ειδοποιούν πολλά χιλιόμετρα πριν με φωτεινές ενδείξεις ή σηματοδότηση, εμπνέοντάς σου μια εμπιστοσύνη. Αυτήν τουλάχιστον την αίσθηση έχω αποκομίσει για άλλη μια φορά σε αυτή τη χώρα.

Σε μια στάση σταματώ και παίρνω τηλέφωνο το camping, το οποίο έχω στις σημειώσεις μου για να ρωτήσω πόσο κοστίζει και τα σχετικά. Και η τιμή; Μόνο 10,50 €! Μετά από μία ώρα περίπου φτάνω στην Χαϊδελβέργη η οποία με γοητεύει από την πρώτη κιόλας εικόνα. Έρωτας κεραυνοβόλος θα έλεγα …

Κινούμαι κατά μήκος του ποταμού Neckar που διασχίζει την πόλη. Ένα μικρό κοριτσάκι με χαζεύει και με χαιρετάει πίσω από το τζάμι του αυτοκινήτου για όση ώρα είμαι από πίσω του. Η εικόνα αυτή αμέσως σχηματίζει ένα πελώριο χαμόγελο στο πρόσωπό μου και θα με κάνει να καθυστερήσω για μερικά δευτερόλεπτα την προσπέραση …

Μερικά χιλιόμετρα μετά το κέντρο της πόλης περνώ μια γέφυρα η οποία με οδηγεί στην αντίπερα όχθη του ποταμού Νeckar. Λίγα λεπτά πριν τις 16:00 φτάνω στο camping όπου ο ευγενέστατος υπάλληλος με υποδέχεται και με κατατοπίζει στους χώρους.

Αφού χτύπησα ένα παγωτό κι έναν χυμό πορτοκάλι, στήνω σκηνή και αρχίζω να τακτοποιούμαι.

Day 30 (6) new (Custom)

Στη συνέχεια φεύγω με τα πόδια από το camping περνώντας την ίδια γέφυρα που πέρασα με τη μοτοσυκλέτα, περιμένοντας το λεωφορείο που θα με οδηγήσει στο κέντρο της πόλης.

Day 30 (11) new (Custom)

Day 30 (13) new (Custom)

Day 30 (17) new (Custom)

Έρχεται στην ώρα του (18:00) και μετά από λίγα λεπτά αποβιβάζομαι.

Το πρώτο πράγμα που αντικρίζω είναι η Παλαιά Γέφυρα η οποία ανεγέρθηκε μεταξύ 1786 και 1788. Μεγάλη και εντυπωσιακή, μου θυμίζει κάπως την οθωμανική γέφυρα στο Visegrad της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.

Day 30 (25) new (Custom)

Day 30 (28) new (Custom)

Day 30 (29) new (Custom)

Day 30 (30) new (Custom)

H ίδρυση της Χαϊδελβέργης χρονολογείται περίπου στο 1196 και για πολλούς αιώνες αποτελούσε το κέντρο του γερμανικού ρομαντισμού. Η δε ευρύτερη περιοχή της αποτελούσε σημαντικό οικονομικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο. Η Χαϊδελβέργη κατά γενική ομολογία θεωρείται μια όμορφη πόλη. Τόσο όμορφη που ακόμα και οι πιλότοι των συμμαχικών αεροσκαφών όταν βομβάρδιζαν την Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ, εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ με την ομορφιά της που δεν την βομβάρδισαν!

Η Παλαιά Πόλη (Altstad) μαζεύει αρκετό κόσμο και βρίθει από μαγαζιά κάθε τύπου. Ο μήκους 1,6 km πεζόδρομός της είναι ο μεγαλύτερος της Γερμανίας αλλά και από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης. Ξεχωρίζει η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος η οποία είναι χτισμένη σε αναγεννησιακό ρυθμό.

Day 30 (36) new (Custom)

Day 30 (39) new (Custom)

Day 30 (42) new (Custom)

Σταματώ σε μια πιτσαρία για πίτσα και μπύρα. Νομίζω πρέπει να είναι η πρώτη φορά που τρώω πίτσα σ’ αυτό το ταξίδι.

Day 30 (41) new (Custom)

Μετά για να χωνέψω, περπατώ στο κέντρο της Παλαιάς Πόλης όσο και στην Παλαιά Γέφυρα από την οποία διακρίνεται το Κάστρο της Χαϊδελβέργης (Schloss Heidelberg).

Day 30 (57) new (Custom)

Day 30 (59) new (Custom)

Day 30 (68) new (Custom)

Day 30 (74) new (Custom)

Έχει σκοτεινιάσει πλέον και παίρνω την απόφαση να επιστρέψω στο camping. Βρίσκομαι στη στάση του λεωφορείου όπου συναντώ ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Γερμανών από το Dortmund οι οποίοι εκπλήσσονται που είμαι Έλληνας. Και το πρώτο πράγμα που μου λένε είναι πως κάθε μέρα στις ειδήσεις ακούνε για την Ελλάδα! Με ρωτάνε πως είναι η κατάσταση εκεί αλλά τι να τους απαντήσω; Δεν ξέρω γιατί ταξιδεύω σχεδόν έναν μήνα τώρα και δεν έχω γνώση για το πως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση αυτό το διάστημα στη χώρα μου. Όμως πιο πολύ εκπλήσσονται όταν τους λέω πως ταξιδεύω με τη μοτοσυκλέτα μου. Η γυναίκα το θεωρεί επικίνδυνο και μου λέει πως αν ο γιος της είχε μοτοσυκλέτα, αυτή θα είχε τρελαθεί! Της λέω πως πάνω απ’ όλα είμαι ταξιδιώτης και μου αρέσει να ταξιδεύω. Χαμογέλασε …

Το λεωφορείο έρχεται στην ώρα του και αυτό (22:44) και μετά από λίγα λεπτά φτάνω στο camping.

Day 30 (87) new (Custom)

Day 30 (94) new (Custom)

Κάνω ένα ντους και μετά από λίγη ώρα βρίσκομαι για άλλο ένα βράδυ ξαπλωμένος στη σκηνή, μερικά μέτρα πάνω από τον ποταμό Neckar.

Πριν πω την καληνύχτα μου, θα ήθελα να πω κάποια πράγματα για την Γερμανία. Γιατί τα τελευταία χρόνια και ιδίως το τελευταίο διάστημα παρατηρώ πως είναι στα μαχαίρια με την Ελλάδα. Αυτή η κόντρα μεταξύ των πολιτικών, μοιραία έχει μεταφερθεί και στους απλούς πολίτες των δυο χωρών. Πολλοί λαϊκιστές πολιτικοί ηγέτες και των δυο χωρών δηλητηριάζουν τις συνειδήσεις των ψηφοφόρων τους με ανυπόστατα στερεότυπα όπως οι “κακοί Γερμανοί” και οι “τεμπέληδες Έλληνες”. Και αυτές τις ανοησίες, μόνο τα άτομα με ελλειμματική μόρφωση και παιδεία μπορούν να τις πιστέψουν.

Η Γερμανία είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελεί εδώ και πολλούς αιώνες την καρδιά της Ευρώπης. Όλες οι εξελίξεις όπως οι πολιτικές, οι επιστημονικές, οι τεχνολογικές και άλλες, ως επί το πλείστον ξεκινάνε από την Γερμανία αλλά και από την Γαλλία. Η Γερμανία έχει προσφέρει πάρα πολλά στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Οι μεγαλύτεροι επιστήμονες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων ήταν Γερμανοί. Όπως οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν τα περισσότερα στον πολιτισμό εκείνης της εποχής, έτσι και οι σύγχρονοι Γερμανοί έχουν προσφέρει τα περισσότερα στον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό τους τελευταίους αιώνες. Μην κοιτάμε που ήρθε ένας παρανοϊκός μ@λάκας όπως ο Χίτλερ και τα γ@μησε όλα και κατά συνέπεια χάλασε την καλή φήμη των Γερμανών.

Δεν υπάρχει λαός σ’ ετούτο τον κόσμο που να έχει επηρεαστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό από τους αρχαίους Έλληνες, όσο οι σύγχρονοι Γερμανοί. Το σύνταγμά τους, η παιδεία τους, η καθημερινότητά τους, η νοοτροπία τους κι ένα σωρό άλλα είναι επηρεασμένα σε μεγάλο βαθμό από τους αρχαίους Έλληνες. Ακόμα και η γλώσσα τους, συντακτικά βέβαια και όχι γραμματικά, έχει περισσότερες ομοιότητες με την αρχαία ελληνική, παρά η σύγχρονη ελληνική! Φημίζονται πως είναι λαός με αξιοθαύμαστη οργάνωση, τάξη και ορθολογική σκέψη. Αυτά βέβαια σ’ εμάς τους Νεοέλληνες αλλά και στους Μεσόγειους, ακούγονται ξενέρωτα και τρελά.

Εγώ προσωπικά, έχω τη χειρότερη γνώμη για τη σημερινή γερμανική πολιτική ηγεσία. Μπορεί και να κάνω λάθος γιατί αυτό είναι άλλο θέμα για το οποίο υπάρχουν απόψεις και απόψεις και είναι όλες σεβαστές. Όμως, και εκεί θέλω να καταλήξω, δεν έχω κανένα απολύτως δικαίωμα να μισώ όλους ανεξαιρέτως τους Γερμανούς εξαιτίας μιας Μέρκελ κι ενός Σόιμπλε για παράδειγμα.

Με μεγάλη μου θλίψη, παρατηρώ κάποιους ρεμπεσκέδες που αρέσκονται στο να βάζουν ταμπέλες και να θεωρούν όλους τους Γερμανούς “ναζί”. Όταν η κόπρος του Αυγεία δεν έχει επιχειρήματα, αρέσκεται στο να προβαίνει σε ανυπόστατους και γελοιωδέστατους χαρακτηρισμούς. Για κάποιους μ@λάκες ναζί που εμφανίστηκαν κάποτε στην Γερμανία και εξάπλωσαν τη ναζιστική λαίλαπα σε όλη την Ευρώπη, χαρακτηρίζεται αρνητικά και εσαεί ένας ολόκληρος λαός. Φοβερή λογική …

Για τη ναζιστική θηριωδία δεν φταίει ο γερμανικός λαός, φταίει ο ίδιος ο φασισμός ή ο ναζισμός (εθνικισμός στα γερμανικά). Ο γερμανικός λαός απλώς την πάτησε καθώς μες την εξαθλίωση και τη δυστυχία του, πίστεψε τον λαϊκιστή και λαοπλάνο Χίτλερ. Και τα φασιστικά καθεστώτα τέτοιες καταστάσεις περιμένουν για να ευδοκιμήσουν, εκμεταλλευόμενα την απογοήτευση αλλά και τη βλακεία του ανθρώπου. Και αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί, είναι πως ο φασισμός αποτελεί πλέον παγκόσμιο φαινόμενο. Ήδη εθνικιστικά, ακροδεξιά και φασιστικά κινήματα εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη, έχοντας απήχηση σε δυστυχείς και συνάμα αφελείς ανθρώπους. Κι εκεί πρέπει να δείξει τη μαγκιά της η ΕΕ, αν δεν θέλει να φάει τα μούτρα της. Ας γίνει πιο ανθρώπινη και ας μην εξαθλιώνει τους πολίτες της με σκληρά και απάνθρωπα μέτρα λιτότητας.

Κλείνω με δυο αποφθέγματα για την Γερμανία που έτυχε να διαβάσω. Το πρώτο είναι του Βασίλη Ραφαηλίδη, από το βιβλίο του “Λαοί της Ευρώπης καταγωγή και χαρακτηριστικά”:

Όταν, λοιπόν, λέμε Γερμανία εννοούμε γερμανικός πολιτισμός και όχι γερμανική ράτσα. Τις ράτσες τις αφήνουμε είτε για τον Χίτλερ, είτε για τον Μεταξά, είτε για τον Αυγουστίνο Φλωρίνης, είτε για τον Γ. Παπαδόπουλο, είτε για τους εκτροφείς αλόγων ράτσας για τον ιππόδρομο.

Kαι το δεύτερο από τον Δημήτρη Αποστολάκη, από το μουσικό συγκρότημα “Χαϊνηδες”:

Η λέξη “λαός” προσδιορίζει μια- ούτως ή άλλως- φαντασιακή κατηγορία. Το κάθε σύνολο, το φέρνω στο μυαλό μου σαν τις καλύτερες στιγμές του. Τον Έλληνα τον φαντάζομαι σαν τον Καζαντζάκη και σαν τον Καβάφη κι όχι σαν τον δικτάτορα Παπάγο. Το Ρώσο σαν τον Πούσκιν και το Ντοστογιέφσκι κι όχι σαν τον ολιγάρχη Αμπράμοβιτς . Το Γερμανό σαν τη Ρόζα Λούξενμπουργκ, σαν τον Αïνστάιν και σαν το Χέγκελ κι όχι σαν τον Χίτλερ. Τον αρχαίο Αθηναίο σαν το Σωκράτη κι όχι σαν τους δικαστές του. Είναι το κόλπο μου για να μην αυτοκτονήσω. Να χαίρομαι με τις ιερές μειοψηφίες αντί να βρίζω τις πλειοψηφίες και τους αρχηγούς τους. Ο κάθε λαός είναι οι κορυφές του πνεύματός του κι όχι οι γελοίοι σατραπίσκοι του.

Ας καταλάβουμε ένα πράγμα, το οποίο έχω γράψει πολλάκις: δεν υπάρχουν καλοί και κακοί λαοί. Υπάρχουν μόνο καλοί και κακοί άνθρωποι. Οι Γερμανοί που γνώρισα και σε αυτό το ταξίδι, είναι η δική μου απάντηση …

Και κάτι για το τέλος. Σήμερα 27 Ιουλίου 2016 έχω κλείσει 10 ολόκληρα χρόνια με το TDM. Μια δεκαετία ολόκληρη με πάνω από 100.000 km σε 38 διαφορετικές χώρες …

Gute Nacht!

Έξοδα – Σημειώσεις:

Διαμονή: Camping Haide (10,50 € / ντους 1 €)

Βενζίνη: 25 €

Eισιτήρια Λεωφορείου: 6,30 €

Λοιπά: 18,50 €

Σύνολο: 61,30 €

Γενικό Σύνολο: 2.070,22 €

Σύνορα Ολλανδίας – Γερμανίας: ανύπαρκτα.

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
22 Σχόλια

Το σχόλιο σας