Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά


Hμέρα 12η: Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015, Westport – Bushmills (394 km)

Από την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο

Κατά τις 08:00 σηκώνομαι, φτιάχνω καφέ και πριν αναχωρήσω θα κάνω μια μικρή βόλτα στο Westport House. Χθες, προσπαθούσα να βρω έστω μια πρίζα προκειμένου να φορτίσω τις συσκευές μου, αλλά μάταια. Οι πρίζες λάμπουν δια της απουσίας τους …

1_Day 12 (1) new (Αντιγραφή)

Στη ρεσεψιόν δεν βρίσκεται ο θηλυκός Rory Gallagher, αλλά ένας νεαρός ο οποίος μιλάει τόσο γρήγορα που δεν καταλαβαίνεις τι λέει και κουνάει το κεφάλι του τόσο έντονα που σου προκαλεί ζαλάδα. Του λέω αν μπορώ να του δώσω το κινητό μου για φόρτιση, όση ώρα θα βολτάρω στο Westport House. Και μου ζητάει 2 € για τη φόρτιση! Φιλαράκι, μήπως θες να σου δώσω τρία;

2_Day 12 (4) new (Αντιγραφή)

Η ιστορία του Westport House ξεκινάει περίπου από το 1500, όταν ήταν ένα από τα πολλά κάστρα της θρυλικής βασίλισσας των πειρατών του Connacht, Grace O’ Malley. Μέχρι και σήμερα ανήκει στην οικογένεια Browne, οι οποίοι αποτελούν τους απόγονους της εν λόγω βασίλισσας. Σχεδιάστηκε τον 18ο αιώνα από τους διάσημους αρχιτέκτονες Richard Cassels και James Wyatt και αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά ιρλανδέζικα σπίτια, τα οποία είναι ανοιχτά για το κοινό. Άνοιξε για πρώτη φορά στο κοινό το 1960 και από τότε μέχρι σήμερα έχει φιλοξενήσει πάνω από 4.000.000 επισκέπτες. Ο χώρος προσφέρεται για ξενάγηση, περιήγηση, φαγητό, κατασκήνωση και διαφόρου τύπου δραστηριότητες.

3_Day 12 (8) new (Αντιγραφή)

4_Day 12 (10) new (Αντιγραφή)

5_Day 12 (11) new (Αντιγραφή)

6_Day 12 (14) new (Αντιγραφή)

Eλληνική σαρκοφάγος;

Eλληνική σαρκοφάγος;


Mάλλον αυτή πρέπει να είναι ...

Mάλλον αυτή πρέπει να είναι …


8_Day 12 (16) new (Αντιγραφή)
10_Day 12 (20) new (Αντιγραφή)
11_Day 12 (21) new (Αντιγραφή)

Ο χώρος μπορεί να είναι μαγευτικός, αλλά την αισθητική του θα την χαρακτήριζα κακόγουστη. Μου φαίνεται πολύ “ψεύτικη” ή “πλαστική” θα έλεγα, καθώς τα πάντα φαίνεται πως έχουν φτιαχτεί απλά και μόνο για να εντυπωσιάζουν τα σμήνη των επισκεπτών. Kαι αν δεν κάνω λάθος, η εικόνα του Westport House βρίσκεται στο εξώφυλλο του χάρτη της Ιρλανδίας που έχω! Το θεωρώ τουλάχιστον υπερβολή και αυτός που επέλεξε αυτήν την εικόνα για να κοσμεί τον χάρτη της πανέμορφης αυτής χώρας, προφανώς είναι άσχετος.

Μετά από αυτή τη σύντομη βόλτα, κατά τις 10:00 είμαι έτοιμος να φύγω και πηγαίνω στη ρεσεψιόν να πληρώσω. Στη ρεσεψιόν δεν έχουν μηχάνημα που να διαβάζει την debit card, απλά περνάνε τα στοιχεία της στον υπολογιστή. Ο υπολογιστής χθες δεν δέχθηκε καμία από τις κάρτες μου, όπως και τώρα. Ο νεαρός μου λέει να πάω στο μαγαζί με τα σουβενίρ, όπου εκεί έχουν μηχάνημα. Πηγαίνω και αφού περιμένω αρκετά λεπτά μέχρι να έρθει η σειρά μου, η υπάλληλος απλά μου λέει να πάω στα κεντρικά γραφεία, λίγα μέτρα παραπέρα. Πηγαίνω και εκεί δεν έχουν μηχάνημα και προσπαθούν να περάσουν τα στοιχεία στον υπολογιστή. Φυσικά, ούτε και εδώ γίνονται δεκτές και απεγνωσμένος πηγαίνω ξανά στη ρεσεψιόν. Ο νεαρός συνεννοείται και με στέλνει ξανά στο μαγαζί με τα σουβενίρ. Κι εκεί η υπάλληλος φιλοτιμείται και περνάει την κάρτα στο μηχάνημα, το οποίο φυσικά και τη δέχεται.

Έχασα σχεδόν μία ολόκληρη ώρα για να βγάλω άκρη με τους χαζούς. Τόση ταλαιπωρία, ούτε σε ελληνική δημόσια υπηρεσία δεν έχω συναντήσει. Μα καλά, είναι τόσο βλάκες εκεί στο Westport House; Δεν τους κόβει καθόλου; Μιλάμε για iq ραδικιού …

Φεύγοντας, λέω τα δικαιολογημένα παράπονά μου στον νεαρό της ρεσεψιόν και του είπα ότι θα γράψω τα χειρότερα για το camping στο διαδίκτυο. Εκτός του ότι με έστελναν για μία ώρα από γραφείο σε γραφείο για να πληρώσω, το camping δεν είχε πρίζες και είχαν το θράσος να μου ζητήσουν 2 € για τη φόρτιση! Πολλά κουνούπια και καθόλου ζεστό νερό στα ντους! Και φυσικά, δεν έχει κουζίνα, ούτε και καλό σήμα wi – fi. Κατά τ’ άλλα θεωρείται high class αλλά όλα τα παραπάνω θα με κάνουν να το χαρακτηρίσω για τον … εεε, όπως το χαρακτήρισα χθες τελοσπάντων!

Φεύγω επιτέλους από εκεί και σταματώ στο λιμάνι του Westport το οποίο βρέχεται από τον Ατλαντικό, προκειμένου να το θαυμάσω για λίγη ώρα. Φαίνεται όμορφη και συμπαθητική πόλη, χωρίς όμως να μου κάνει κάτι το ιδιαίτερο. Αξίζει να αναφερθεί πως το Westport (Cathair na Mairt) θεωρείται ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός και έχει λάβει αρκετές διακρίσεις σχετικά με την ποιότητα ζωής ή το καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς στην Ιρλανδία.

12_Day 12 (22) new (Αντιγραφή)

13_Day 12 (25) new (Αντιγραφή)

14_Day 12 (29) new (Αντιγραφή)

Σήμερα έχω θέσει ως στόχο να μπω στην Βόρεια Ιρλανδία και να διανυκτερεύσω κάπου στο Bushmills, όπου εκεί κοντά υπάρχουν δυο ενδιαφέροντα αξιοθέατα. Πριν από αυτά όμως, με περιμένει άλλη μια ενδιαφέρουσα στάση που έχει να κάνει με μουσικές, μελωδίες, κιθάρες, ροκιές και τέτοια.

Κινούμενος στον Ν5 αρχικά και εν συνεχεία στον Ν17, προσπερνώ εν ριπή οφθαλμού τις πόλεις Castlebar (Caislean an Bharraigh) και Charlestown (Baile Chathail) και φτάνω στο Sligo (Sligeach), μέσω μια βαρετής και αδιάφορης διαδρομής. Λογικό, αφού κινούμαι σε ιρλανδέζικο αυτοκινητόδρομο (και καλά).

Στο Sligo πέφτω πάνω σε κυκλοφοριακό κομφούζιο, ένεκα των έργων που γίνονται στον δρόμο. Και κάπου εκεί, κάνω μια στάση για να ξελαμπικάρω από τα ανιαρά χιλιόμετρα.

15_Day 12 (34) new (Αντιγραφή)

16_Day 12 (35) new (Αντιγραφή)

Στη συνέχεια κινούμαι στον Ν15, όπου η διαδρομή καλυτερεύει κάπως από άποψη θέας, χωρίς όμως να αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο.

Και φτάνω λοιπόν στο Ballyshannon (Beal Atha Seanaidh), την πόλη που γεννήθηκε ο κατά πολλούς, καλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών, o Rory Gallagher.

17_Day 12 (38) new (Αντιγραφή)

Σ’ ένα κεντρικό σημείο της πόλης υπάρχει ένα άγαλμά του.

19_Day 12 (43) new (Αντιγραφή)

20_Day 12 (48) new (Αντιγραφή)

Στη βάση του αγάλματος, αναγράφεται ο τίτλος του τραγουδιού “Follow Me” και οι δυο πρώτοι στίχοι από το ομώνυμο τραγούδι:

“I want to plant to the star in the sky,

One you can find at the end of the night.”

(Rory Gallagher 1948-1995)

18_Day 12 (39) new (Αντιγραφή)

Λίγα μέτρα παρακάτω υπάρχει το Rory Galagher Festival Office.

21_Day 12 (50) new (Αντιγραφή)

Περπατώ για λίγη ώρα στην πόλη, η οποία διαρρέεται από τον ποταμό Erne και λέγεται πως αποτελεί την αρχαιότερη πόλη της Ιρλανδίας.

22_Day 12 (51) new (Αντιγραφή)

23_Day 12 (53) new (Αντιγραφή)

24_Day 12 (55) new (Αντιγραφή)

Εξακολουθώ να κινούμαι στον Ν15 και φτάνω στο Donegal, το οποίο μου φαίνεται πολύ όμορφη πόλη.

25_Day 12 (56) new (Αντιγραφή)

Κυριότερο αξιοθέατο του αποτελεί το ομώνυμο κάστρο, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Eske. Η θέα από το σημείο που βρίσκομαι δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, αλλά η αλήθεια είναι πως τα κάστρα και ιδίως τα γεφύρια, αυτομάτως διεγείρουν τις κόρες των οφθαλμών μου.

26_Day 12 (63) new (Αντιγραφή)

27_Day 12 (67) new (Αντιγραφή)

Στο Ballybofey κάνω μια στάση προκειμένου να κάνω μερικά ψώνια από super market. Από το στομάχι μου ακούγονται ήχοι που παραπέμπουν σε desmo κινητήρα και βρίσκω την ευκαιρία να φτιάξω τα κλασσικά μου μικρογεύματα.

Μοτοσυκλέτα από τα LIDL.

Μοτοσυκλέτα από τα LIDL.


29_Day 12 (2) new (Αντιγραφή)

Kι εκεί την πατάω για δεύτερη φορά με τα λουκάνικα. Αγοράσω ένα τέτοιο το οποίο είναι μαύρου χρώματος κι όταν πάω να το δοκιμάσω, αμέσως το φτύνω για να μην κάνω εμετό! Λογικά πρέπει να είναι το Black Pudding, το οποίο είναι λουκάνικο ψημένο με αίμα, αν διάβασα σωστά από τα γραφόμενα του Οικονομάκη και του Σουργουτσίδη. Αυτή η αηδία, μου φάνηκε κάτι σαν ψωμί παρά κάτι σαν λουκάνικο …

Στο Bridge End, κάνω άλλη μια στάση προκειμένου να φουλάρω βενζίνη και λίγα μέτρα παραπέρα περνώ τα ανύπαρκτα σύνορα Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι η πρώτη φορά που περνώ ανύπαρκτα σύνορα και αισθάνομαι τόση μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε δυο χώρες! Ο κύριος λόγος είναι οι οδικές πινακίδες, όπου στην Ιρλανδία είναι σε km/h ενώ στην Βόρεια Ιρλανδία είναι σε miles/km. Επίσης, το νόμισμα είναι η λίρα ή στερλίνα (£) και όχι το ευρώ (€), διότι η δεύτερη ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η αίσθηση που μου δίνεται είναι πως η Βόρεια Ιρλανδία είναι πιο “πλούσια” από την “φτωχή” Ιρλανδία. Ίσως το γεγονός πως ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο, να συνδράμει τα μάλα σε αυτή μου την αίσθηση …

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να τονίσω κάποια πράγματα, σχετικά με την κόντρα των Ιρλανδών με τους Άγγλους, η οποία μεταφέρθηκε και στο νησί της Ιρλανδίας με την παρουσία δυο χωρών, της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Οι Ιρλανδοί υπέστησαν καταπίεση για πολλούς αιώνες από τους Άγγλους και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, οι Άγγλοι αποτελούν τους εχθρούς των Ιρλανδών. Έτσι λοιπόν, οι μεν Ιρλανδοί ήθελα πλήρη ανεξαρτησία από την Αγγλία, εν αντιθέσει με αυτούς της Βόρειας Ιρλανδίας και μοιραία έχουν μια κόντρα μεταξύ τους.

Ανυπότακτοι οι Ιρλανδοί, αλλά συνάμα και σοβινιστές. Επί αιώνες σκαρφίζονται τρόπους προκειμένου να διαφοροποιηθούν από τους Βρετανούς, τους Άγγλους, τους Βόρειους Ιρλανδούς. Φανατικοί καθολικοί οι Ιρλανδοί, προτεστάντες οι Βόρειοι Ιρλανδοί. Δεν είναι τυχαίο που η Ιρλανδία αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο του παπισμού στον Βορρά και οι Ιρλανδοί θεωρούνται από τους πιο φανατικούς καθολικούς στον κόσμο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι Βόρειοι Ιρλανδοί, στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι Ιρλανδοί. Δεν είναι τυχαίο που παντού στην Ιρλανδία βλέπεις σημαίες των ΗΠΑ και της ΕΕ, ενώ στην Βόρεια Ιρλανδία βλέπεις μόνο σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου. Βλέπεις, κάπως πρέπει να εκδηλώσουν την αντιπάθειά τους. Και απ’ ότι έχω ακούσει, οι Ιρλανδοί γιορτάζουν την 4η Ιουλίου που είναι η εθνική επέτειος των ΗΠΑ, έτσι για να την σπάσουν στους Άγγλους …

Δεν ξέρω αν αυτός ο σοβινισμός, τους βγήκε σε καλό των Ιρλανδών. Η μεν Ιρλανδία καθηλώθηκε στην ιρλανδική φτώχεια, ενώ η Βόρεια Ιρλανδία ευημερεί υπό καθεστώς αυτοδιοίκησης. Και είναι ορατό αυτό, στις πόλεις και στον δρόμο. Στην Ιρλανδία έχω δει στους δρόμους, έστω και σε ελάχιστες περιπτώσεις, από τρακτέρ μέχρι ιππήλατα κάρα, εικόνες που παραπέμπουν σε βαλκανική χώρα. Στην Βόρεια Ιρλανδία, τέτοιες εικόνες δεν συναντάς ούτε κατά διάνοια.

Αλλά πώς γίνεται να μισείς τους Άγγλους και τα 9/10 σου να μην μιλούν την ιρλανδική γλώσσα αλλά την αγγλική; Πώς να ξεχάσεις ότι ο προστάτης άγιος της χώρας σου, ο Άγιος Πατρίκιος, ήταν Άγγλος; Kαι πώς να αισθανθείς όταν πολλοί Ιρλανδοί λογοτέχνες όπως ο Τζωρτζ Μπέρναρ Σω και ο Όσκαρ Ουάιλντ δεν άντεξαν τον ιρλανδικό σοβινισμό και πολιτογραφήθηκαν Άγγλοι;

Αυτά δεν τα γράφω από αντιπάθεια, αλλά από αγάπη για την Ιρλανδία. Ακόμα και αυτές τις λίγες ημέρες που ταξιδεύω σ’ αυτή τη χώρα, ήταν αρκετές για να την αγαπήσω και να τη βάλω σε περίοπτη θέση μέσα στην καρδιά μου. Και όταν αγαπάς κάτι (ό,τι κι αν είναι αυτό) θα πεις αυτά που σ’ ενοχλούν γιατί θες να το δεις καλύτερο, σύμφωνα πάντα με την προσωπική σου αντίληψη. Ας μην ξεχνάμε πως η Ιρλανδία κυριαρχεί στην παγκόσμια λογοτεχνία και έχει προσφέρει πολλά στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Το τι προσωπικότητες έχει βγάλει αυτή η μικρή χώρα στον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων είναι το κάτι άλλο: Tζωρτζ Μπέρναρ Σω, Όσκαρ Ουάιλντ, Τόμας Μουρ, Τζόναθαν Σουίφτ, Όλιβερ Γκόλντσμιθ, Ρίτσαρντ Σέρινταν, Τζωρτζ Μίλιγκτον Συνγκ, Γουίλιαμ Γητς, Σην Ο’ Κέησυ, Τζαίημς Τζόυς, Ευγένιος Ο’ Νηλ και άλλοι. Αλλά και ο Τόμας Έντουαρτ Λώρενς, ο περίφημος Λώρενς της Αραβίας ο οποίος ήταν και πεζογράφος.

Η Βόρεια Ιρλανδία με καλωσορίζει με βροχή. Μετά από ελάχιστα χιλιόμετρα βρίσκομαι στο Derry (Derry Doire), την πρώτη μεγάλη πόλη που συναντώ στη χώρα, όπου κάνω μια ολιγόλεπτη στάση. Είναι γνωστή για την “Ματωμένη Κυριακή”, όταν στις 30 Ιανουαρίου 1972 ο Βρετανικός Στρατός άνοιξε πυρ σε μια ειρηνική διαδήλωση, σκοτώνοντας 13 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους τόσους. Αυτό το γεγονός οδήγησε δεκάδες Ιρλανδούς στο να καταταγούν στις τάξεις του Προσωρινού IRA, σε μια ένοπλη εξέγερση που κράτησε 22 χρόνια, μέχρι το 1994 όταν και υπογράφτηκε εκεχειρία.

30_Day 12 (4) new (Αντιγραφή)

31_Day 12 (6) new (Αντιγραφή)

32_Day 12 (8) new (Αντιγραφή)

Aποχωρώντας από το Derry, οδηγώ σ’ έναν επαρχιακό δρόμο, όπου μετά από καμιά 10αριά km, συνειδητοποιώ πως έκανα λάθος και πρέπει να γυρίσω πίσω και να κατευθυνθώ στην αντίπερα όχθη του ποταμού Foyle. Σταματώ σ’ ένα βενζινάδικο, όπου βγάζω το GPS από το tank bag και του λέω να με πάει σ’ ένα camping στο Bushmills. Οδηγώ στον Α2 προς Limavady (Leim an Mhadaidh) και Α37 προς Coleraine (Cuil Raithin) και μετά από μερικά χιλιόμετρα βρίσκομαι στο camping.

Αφού η γιαγιά μου εξηγεί τα περί διαμονής, σε κάποια φάση την ρωτάω να μου πει τον κωδικό του wi – fi. Και μου λέει με μια φυσικότητα πως το camping δεν έχει wi – fi! Μα καλά, στην Oυγκάντα ήρθα;

33_Day 12 (71) new (Αντιγραφή)

Αφού έστησα σκηνή, ανεβαίνω πάνω στη μοτοσυκλέτα, πηγαίνοντας σε δυο ενδιαφέροντα αξιοθέατα που υπάρχουν στην περιοχή. To πρώτο είναι το Giant’s Gauseway, όπου μετά από λίγα λεπτά βρίσκομαι στην είσοδό του. Αφού πάρκαρα τη μοτοσυκλέτα μου, παρατηρώ ότι το κέντρο επισκεπτών είναι κλειστό αλλά η είσοδος είναι ελεύθερη. Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως αρκετά αξιοθέατα είναι ανοιχτά μέχρι κάποια ώρα, όπου πληρώνεις είσοδο. Όταν κλείνουν, κάποια είναι ανοιχτά και κατά συνέπεια μπαίνεις δωρεάν! Ο τζάμπας ζει, λοιπόν, στις Βρετανικές Νήσους …

Περνάω την είσοδο και αρκετοί επισκέπτες κατηφορίζουν τον δρόμο που οδηγεί στην παραλία, όπου βρίσκεται το αξιοθέατο. Η όμορφη θέα θα με αναγκάσει να ανεβώ έναν μικρό λόφο, προκειμένου να τραβήξω μερικές φωτογραφίες.

34_Day 12 (73) new (Αντιγραφή)

35_Day 12 (77) new (Αντιγραφή)

Στη συνέχεια, ενώ διαβάζω κάποιες πινακίδες σχετικές με το αξιοθέατο, ακούω μια δυνατή φωνή να με ρωτά, στα ελληνικά παρακαλώ!

– Από ποιο μέρος της Ελλάδας είσαι; Είδα το TDM και λέω “Έλληνας είναι”!

– Κι όταν είδες το GR, το επιβεβαίωσες, ε;

Μόλις γνώρισα τον Πασχάλη και την Τόνια από την Αθήνα και δη τον Κορυδαλλό. Πολυταξιδεμένοι, έχουν ταξιδέψει σε πολλές μακρινές περιοχές του κόσμου όπως την Ισπανία, την Κούβα, το Περού, το Βιετνάμ και αλλού. Από την πρώτη στιγμή δέσαμε ως παρέα, μιας και μας ενώνουν πολλά πράγματα, όσον αφορά τη φιλοσοφία ταξιδιού. Μόνο και μόνο που συνομιλείς με τέτοιους ανθρώπους και ανταλλάσσεις εμπειρίες και απόψεις, καθιστά αυτή τη γνωριμία ενδιαφέρουσα και σημαντική.

Αποφασίζουμε λοιπόν με συνοπτικές διαδικασίες να περπατήσουμε μαζί στο Giant’s Gauseway αλλά και αργότερα σ’ ένα άλλο αξιοθέατο που απέχει μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα. Ο Πασχάλης αν και είναι κάτοχος ενός Yamaha TDM 850, αρέσκεται στο να ταξιδεύει αεροπλανικώς και να ενοικιάζει αυτοκίνητο. Λογικό, γιατί το να πας με τη μοτοσυκλέτα σου στο Περού ή στο Βιετνάμ, θες ένα κάρο λεφτά για τη μεταφορά της. Στην Ιρλανδία για παράδειγμα, τα παιδιά ενοικίασαν ένα πετρελαιοκίνητο Opel Insignia με μόλις 180 € για 10 ημέρες!

36_Day 12 (80) new (Αντιγραφή)

Όση ώρα περπατάμε, οι παύσεις στη συζήτησή μας, είναι ανύπαρκτες. Λες και έχουμε βάλει σκοπό να αφηγηθούμε όλα μας τα ταξίδια έκαστοι. Γνωριστήκαμε τυχαία πριν λίγα λεπτά και έχουμε αποκτήσει μια οικειότητα, λες και μας δένουν πολλά χρόνια φιλίας.

Το Giant’s Gauseway ή αλλιώς το “λιθόστρωτο μονοπάτι του γίγαντα” αποτελείται περίπου από 40.000 στήλες βασάλτη, ως αποτέλεσμα μια αρχαίας ηφαιστειακής έκρηξης. Αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, από το 1986.

42_Day 12 (103) new (Αντιγραφή)

44_Day 12 (108) new (Αντιγραφή)

45_Day 12 (114) new (Αντιγραφή)

46_Day 12 (115) new (Αντιγραφή)

47_Day 12 (121) new (Αντιγραφή)

48_Day 12 (123) new (Αντιγραφή)

49_Day 12 (125) new (Αντιγραφή)

Η θέα είναι μοναδική και μοιραία αποσπά πολλά κλικ από τις φωτογραφικές μας μηχανές.

37_Day 12 (83) new (Αντιγραφή)

38_Day 12 (93) new (Αντιγραφή)

39_Day 12 (94) new (Αντιγραφή)

40_Day 12 (97) new (Αντιγραφή)

41_Day 12 (98) new (Αντιγραφή)

43_Day 12 (106) new (Αντιγραφή)

51_Day 12 (128) new (Αντιγραφή)

Μετά από αρκετή ώρα, επιστρέφουμε στο parking και αποφασίζουμε να κατευθυνθούμε παρέα στο άλλο αξιοθέατο της περιοχής, την Rope Bridge. Έτσι λοιπόν, ακολουθώντας το Opel Insignia, μετά από περίπου 15 λεπτά βρισκόμαστε στην είσοδο του αξιοθέατου. Και αυτό είναι κλειστό, με την είσοδο όμως να είναι ελεύθερη. Λόγω του ότι έχει αρχίσει να βρέχει και πρέπει να περπατήσεις ένα μονοπάτι 1 km, θα πάμε εγώ και ο Πασχάλης. Η Τόνια θα μείνει στο αμάξι, καθώς είναι έγκυος στο πρώτος τους παιδί.

64_Day 12 (192) new (Αντιγραφή)

Το γνωστό σπρέυ βροχής, ψεκάζει εμένα και τον Πασχάλη, αλλά καθόλου δεν μας πτοεί, καθώς η θέα μας αποζημιώνει.

52_Day 12 (131) new (Αντιγραφή)

53_Day 12 (136) new (Αντιγραφή)

54_Day 12 (150) new (Αντιγραφή)

55_Day 12 (154) new (Αντιγραφή)

56_Day 12 (159) new (Αντιγραφή)

Φτάνουμε στην Rope Bridge, η οποία είναι κλειστή για λόγους ασφαλείας.

57_Day 12 (162) new (Αντιγραφή)

H Carrick-a-Red Rope Bridge, συνδέει με τη στεριά το νησί Carrick-a-Red, έχει μήκος 20 m και βρίσκεται σε ύψος 30 m πάνω από τη θάλασσα. Η γέφυρα κατασκευάστηκε πριν από περίπου 350 χρόνια, από ντόπιους αλιείς, οι οποίοι πήγαιναν στο νησί για να ψαρέψουν σολομούς. Στην αρχή είχε μόνο μια κουπαστή και όταν έγινε δημοφιλής στους τουρίστες, η κατασκευή της έγινε πιο σταθερή με δυο κουπαστές. Παρόλο που η διάσχισή της είναι επικίνδυνη, ωστόσο δεν έχει καταγραφεί κανένα ατύχημα μέχρι τώρα. Λόγω των ισχυρών ανέμων που πνέουν στην περιοχή, πολλοί επισκέπτες που τη διασχίζουν, φοβούνται να την ξαναδιασχίσουν και επιστρέφουν από το νησί με πλοίο!

58_Day 12 (163) new (Αντιγραφή)

59_Day 12 (173) new (Αντιγραφή)

60_Day 12 (175) new (Αντιγραφή)

Εγώ κι ο Πασχάλης, έχουμε απογοητευθεί που είναι κλειστή, καθώς θέλαμε να τη διασχίσουμε. Όμως η εκπληκτική θέα, θα μας αποζημιώσει με τον καλύτερο τρόπο. Είναι ένα από τα πιο μεγαλειώδη θεάματα που έχω δει μέχρι στιγμής σε αυτό το ταξίδι.

61_Day 12 (178) new (Αντιγραφή)

62_Day 12 (183) new (Αντιγραφή)

Ευτυχώς που βρήκα έναν καλό φωτογράφο σαν τον Πασχάλη, να με βγάλει μια φωτογραφία ...

Ευτυχώς που βρήκα έναν καλό φωτογράφο σαν τον Πασχάλη, να με βγάλει μια φωτογραφία …

Στη συνέχεια παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής, όπου η Τόνια μας περίμενε μέσα στο αμάξι για σχεδόν μία ώρα. Της είπαμε ότι έχασε που δεν ήρθε, αλλά ας όψεται η εγκυμοσύνη της. Έφτασε λοιπόν, η στιγμή να αποχαιρετήσω δυο εξαιρετικούς ανθρώπους και ταξιδευτές, τον Πασχάλη και την Τόνια, οι οποίοι σήμερα θα διανυκτερεύσουν στο Belfast. Πασχάλη και Τόνια, σας εύχομαι κάθε ευτυχία και να συνεχίσετε να ταξιδεύετε. Πόσο χάρηκα που σας γνώρισα …

50_Day 12 (126) new (Αντιγραφή)

Πλέον και αφού μίλησα για αρκετή ώρα ελληνικά μετά από τόσες ημέρες, παίρνω τον μοναχικό δρόμο της επιστροφής για το camping, ακολουθώντας την ίδια πορεία με αντίθετη όμως κατεύθυνση. Ο δρόμος στον οποίο κινούμαι έχει την ονομασία Gauseway Road ή 147 και στο Dunseverick βλέπω ένα μισοκατεστραμμένο κάστρο, σ’ έναν μεγάλο βράχο δίπλα στη θάλασσα.

Είναι το ομώνυμο κάστρο, στο οποίο ο Άγιος Πατρίκιος, ο οποίος θεωρείται ο προστάτης Άγιος της Ιρλανδίας, τον 5ο αιώνα βάφτισε έναν κάτοικο από την περιοχή, τον Olcan, o οποίος αργότερα έγινε επίσκοπος της Ιρλανδίας. Το 870 το πέτρινο φρούριο κατελήφθηκε όταν και δέχθηκε επίθεση από τους Βίκινγκς.

65_Day 12 (196) new (Αντιγραφή)

66_Day 12 (197) new (Αντιγραφή)

67_Day 12 (200) new (Αντιγραφή)

Έχει αρχίσει να σουρουπώνει για τα καλά και περνάω από το Bushmills, όπου κάνω μια μικρή στάση. Διαρρέεται από τον ποταμό Bush και είναι γνωστό για το ομώνυμο ουίσκι.

68_Day 12 (209) new (Αντιγραφή)

69_Day 12 (210) new (Αντιγραφή)

Στη συνέχεια οδηγούμαι στο camping, όπου τσιμπάω κάτι από τις σουπερμαρκετίστικες προμήθειές μου, φορτίζω συσκευές και κάνω ένα ντους. Στους εσωτερικούς χώρους του camping, δυο ζωγραφιές σχετικές με τους δυο τροχούς, θα αποσπάσουν την προσοχή μου.

70_Day 12 (9) new (Αντιγραφή)

71_Day 12 (10) new (Αντιγραφή)

Πλέον έχει βραδιάσει για τα καλά, ενώ το βρόχινο σπρέι έχει μετατραπεί σε κανονική βροχή. Φυσάει δυνατά και παράλληλα ακούγονται δυνατές βροντές. Οι αστραπές κάνουν τη νύχτα μέρα. Το όλο σκηνικό με τρομάζει. Βρε, λες να έχω σκηνικό Σλοβενίας; Οι θύμισες από εκείνο το εφιαλτικό βράδυ στην Nova Gorica με πολιορκούν, μέχρι να κλείσω τα μάτια μου. Η τελευταία στιγμή που κοίταξα το ρολόι, αυτό έδειχνε 13 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα.

Goodnight!

Έξοδα – Σημειώσεις:

Διαμονή: Bush Caravan Park (8,35 €)

Βενζίνη: 21,30 €

Λοιπά: 11,99 €

Σύνολο: 41,64 €

Γενικό Σύνολο: 902,62 €

Στην Βόρεια Ιρλανδία, ισχύει ό,τι ακριβώς ισχύει και στις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου.

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
22 Σχόλια

Το σχόλιο σας