Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά


Ημέρα 14η: Σάββατο 11 Ιουλίου 2015, Dublin (101,1 km)

Bραδυνή πλάνη

Σήμερα θα είναι μια χαλαρή ημέρα. Ίσως η πιο χαλαρή ημέρα του ταξιδιού, μιας και θα πάρω άδεια από τη σημαία … συγνώμη, τη μοτοσυκλέτα ήθελα να πω. Βόλτα και περπάτημα στο Δουβλίνο και στις 01:00 το βράδυ, θα πάρω το πλοίο για την Νήσο του Μαν. Είναι η τελευταία μου ημέρα στην Ιρλανδία …

Αφού χόρτασα ύπνο, σηκώθηκα στις 09:00 και άρχισα να π@παρίζω στο διαδίκτυο, μιλώντας με φίλους από την Ελλάδα. Στις 11:35 παίρνω το λεωφορείο για το Δουβλίνο, το οποίο είναι διώροφο. Νομίζω πρέπει να είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που μπαίνω σε τέτοιο λεωφορείο …

1_Day 14 (1) new (Custom)

Μετά από περίπου 50 λεπτά αποβιβάζομαι στο κέντρο του Δουβλίνου. Το Δουβλίνο ή Dublin (Baile Atha Cliatth) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και η μεγαλύτερη πόλη της Ιρλανδίας. Το αγγλικό όνομα της πόλης σημαίνει “μαύρος βάλτος” ή “μαύρη λίμνη” και το γαελικό σημαίνει “τόπος δίπλα στο πέρασμα με τις καλαμιές”. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά και πολιτιστικά κέντρα σε παγκόσμιο επίπεδο και θεωρείται η πόλη με τον ταχύτερα αυξανόμενο πληθυσμό στην Ευρώπη. Διαθέτει εύκρατο κλίμα με ήπιους χειμώνες, δροσερά καλοκαίρια και έλλειψη ακραίων θερμοκρασιών. Η δε ποσότητα ετήσιας βροχόπτωσης θεωρείται μέτρια! Τώρα να το πιστέψω το τελευταίο ή να μην το πιστέψω;

Πρώτη μου δουλειά είναι να περπατήσω στον κεντρικό πεζόδρομο Temple Bar, στον οποίο βρέθηκα για λίγα λεπτά χθες στην προσπάθεια αναζήτησης ξενώνα. Ο πεζόδρομος βρίθει από pubs, κόσμο και μουσικούς του δρόμου να του προσδίδουν κέφι και ζωντάνια.

7_Day 14 (29) new (Custom)

8_Day 14 (35) new (Custom)

9_Day 14 (37) new (Custom)

10_Day 14 (38) new (Custom)

11_Day 14 (39) new (Custom)

12_Day 14 (41) new (Custom)

13_Day 14 (42) new (Custom)

Αφού τσίμπησα κάτι στα Mc Donalds, στη συνέχεια με τον τουριστικό χάρτη ανά χείρας, βρίσκομαι να περπατώ στο κέντρο της πρωτεύουσας, έτσι για να πω ότι είδα και κάτι από πόλεις. Τι, όλο φύση, δρόμους, βουνά, λίμνες και ποτάμια θα βλέπω;

2_Day 14 (2) new (Custom)

3_Day 14 (3) new (Custom)

"Κέρκυρα είσαι πλανεύτρα και μαγεύεις τις καρδιές" που λέει και το άσμα ...

“Κέρκυρα είσαι πλανεύτρα και μαγεύεις τις καρδιές” που λέει και το άσμα …


19_Day 14 (71) new (Custom)

Τα αξιοθέατα λοιπόν που βλέπω στην ιρλανδική πρωτεύουσα είναι τα εξής:

Δημαρχείο της Πόλης (City Hall),

18_Day 14 (69) new (Custom)

Kάστρο του Δουβλίνου (Dublin Castle),

20_Day 14 (86) new (Custom)

21_Day 14 (89) new (Custom)

22_Day 14 (93) new (Custom)

23_Day 14 (97) new (Custom)

Σπίτι των Δασμών (Custom House),

34_Day 14 (152) new (Custom)

Kαθεδρικός του Αγίου Πατρικίου (Saint Patrick’s Cathedral),

24_Day 14 (102) new (Custom)

25_Day 14 (108) new (Custom)

Kαθεδρικός Ναός του Χριστού (Christ Church Cathedral),

26_Day 14 (114) new (Custom)

Ζυθοποιία Guinness (The Guinness Distillery)

30_Day 14 (132) new (Custom)

31_Day 14 (141) new (Custom)

32_Day 14 (144) new (Custom)

33_Day 14 (146) new (Custom)

και ένας καθεδρικός ναός που δεν ξέρω ποιος είναι – το παράξενο θα ήταν να ήξερα!

27_Day 14 (123) new (Custom)

29_Day 14 (126) new (Custom)

To Δουβλίνο διαρρέεται από τον ποταμό Liffey και πάρα πολλές γέφυρες ενώνουν τις όχθες του. Mερικές από αυτές είναι οι εξής:

O’Connell Bridge (1880),

4_Day 14 (12) new (Custom)

Liffey Ha’ penny Bridge (1886),

5_Day 14 (19) new (Custom)

6_Day 14 (20) new (Custom)

The Millennium Bridge (1999),

14_Day 14 (46) new (Custom)

Grattan Bridge (1875),

15_Day 14 (52) new (Custom)

16_Day 14 (57) new (Custom)

O’Donovan Bridge (1816).

28_Day 14 (124) new (Custom)

35_Day 14 (155) new (Custom)

36_Day 14 (164) new (Custom)

Στη συνέχεια επιστρέφω πάλι στον πεζόδρομο Temple Bar, όπου και θα απολαύσω μια παγωμένη κατάμαυρη βαρελίσια Guinness! Επιτέλους ρε γαμώτο, γιατί τόσες ημέρες χωρίς αλκοόλ, λίγο ακόμα και θα πίστευα πως είμαι ευσεβής μουσουλμάνος …

37_Day 14 (181) new (Custom)

38_Day 14 (184) new (Custom)

Στο τραπέζι που τα πίνω μόνος λοιπόν, με πλησιάζει ένας καθωσπρέπει κύριος και με ρωτάει αν μπορεί να καθίσει. Βεβαίως, του λέω και μετά από λίγα λεπτά έρχεται και η παρέα του. Είναι 6 Γερμανοί οι οποίοι φοράνε μοτοσυκλετιστικές μπλούζες εταιριών όπως ΚΤΜ, Υamaha, Suzuki και άλλες. Αμέσως παρατηρούν τη μάρκα του μπουφάν μου, το οποίο προδίδει πως είμαι μοτοσυκλετιστής. Όταν τους είπα πως είμαι από την Ελλάδα, δεν με κοίταξαν με μισό μάτι, όπως θα πίστευε κάποιος ηλίθιος Έλλην υπερπατριώτης που πιστεύει πως αγάπη για την πατρίδα του είναι να μισεί όλους τους Γερμανούς. Δυστυχώς, τα βοθρολύματα εγκαταβιούν ακόμα και σε ανθρώπινους εγκεφάλους …

Οι τύποι είναι ιδιαίτερα φιλικοί μαζί μου, και το γεγονός ότι είμαι Έλληνας, αποτελεί μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Γιατί είμαι μοτοσυκλετιστής σαν κι αυτούς. Εγκάρδιοι και κεφάτοι άνθρωποι, μου δείχνουν φωτογραφίες από τα ταξίδια τους και συζητάμε για αρκετή ώρα για ταξίδια και μοτοσυκλέτες. Τι κρύοι και άχαροι αυτοί οι Γερμανοί, ρε παιδί μου! Και πόσο μισούν τους Έλληνες, ρε πού$τη μου! Ο ένας από αυτούς έχει ΚΤΜ και όλη την ώρα κράζει τα BMW! Πω, αυτός είναι χειρότερος κι από εμένα …

Κάποιοι από αυτούς ταξίδεψαν πέρσι στα Βαλκάνια και στην Κροατία, η οποία τους άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το περίεργο είναι πως αυτή τη στιγμή στην Ιρλανδία, είναι συνολικά 50 μοτοσυκλέτες και μάλιστα έχουν και βαν μαζί τους, το οποίο έχουν γεμίσει μπύρες!

Μετά από αρκετή ώρα, αποχαιρετώ τους Γερμανούς και πηγαίνω για μερικά ψώνια από super market. Λίγα λεπτά μετά τις 17:00, παίρνω το λεωφορείο της επιστροφής για το camping, στο οποίο θα χαλαρώσω για λίγες ώρες μέχρι να φύγω από την Ιρλανδία.

39_Day 14 (190) new (Custom)

Περασμένες 20:00 βρίσκομαι να μαζεύω τα πράγματά μου, προκειμένου να φύγω από το camping και να κατευθυνθώ στο λιμάνι του Δουβλίνου. Εκεί με πλησιάζει άλλος ένας ψυχρός, άχαρος και αγέλαστος Γερμανός, ο οποίος είναι ζεστός, ευχάριστος και χαμογελαστός τύπος. Είναι μουσικός και η εμφάνισή του παραπέμπει σε χίπι. Μου λέει πως σκοπεύει να ταξιδέψει οπωσδήποτε κάποια στιγμή στο μέλλον στα Βαλκάνια, όπου έχει ιδιαίτερη αδυναμία σε δυο χώρες, την Ελλάδα και την Σερβία. Είδες πόσο μας μισούν οι Γερμανοί, ε; Aλλά να λέμε και την αλήθεια, πολλοί εθνικιστές Γερμανοί λατρεύουν να μισούν την Ελλάδα και την Σερβία. Και ιδίως τη δεύτερη, μιας και οι Σέρβοι τους έχουν κάνει πολλά χουνέρια στο παρελθόν, εν αντιθέσει μ’ εμάς που παρόλο που λέμε ότι τους μισούμε, μια ζωή σκύβουμε το κεφάλι. Πόσο ανυπότακτος και περήφανος λαός είμαστε, ρε γαμώτο! Άσε δε που οι γείτονες Σέρβοι δεν τους έχουν ζητήσει ποτέ δανεικά, ενώ εμείς καταφέρνουμε να ζούμε συνέχεια με δανεικά. Και όχι μόνο από τους Γερμανούς …

Και όποιος (μ)περήφανος Έλλην αμφιβάλλει για τα παραπάνω, ας κάνει τον κόπο να διαβάσει και την ιστορία άλλων λαών. Αλλά τι λέω, εδώ δεν γνωρίζει τη δική του ιστορία, θα γνωρίζει των άλλων; Aσ’ τον λοιπόν να είναι περήφανος για μια ιστορία που δεν γνωρίζει. Γιατί αυτή η άγνοια δεν μας επιτρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας και μια ζωή θα μας ωθεί στο να αποποιούμαστε των ευθυνών μας, ρίχνοντας το ανάθεμα αποκλειστικά σε όλους τους άλλους εκτός από εμάς. Στα του ταξιδίου τώρα …

Ώρα να πηγαίνω λοιπόν. Πατώ τη μίζα και η μοτοσυκλέτα δεν παίρνει μπροστά! Πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό το πράγμα! Και η ειρωνία είναι πως πριν από το ταξίδι, άλλαξα μπαταρία για καθαρά προληπτικούς λόγους. Πανικοβάλλομαι και με λούζει κρύος ιδρώτας! Προσπαθώ να ηρεμήσω και να συνέλθω, καθώς στο μυαλό μου παίζουν μαύρα σενάρια με το πιο πιθανό, να χάσω το καράβι! Κι άντε να ξαναπληρώσεις σχεδόν 300 € για το πήγαινε – φεύγα στο Isle of Man! Μετά από μερικά δευτερόλεπτα πατώ για δεύτερη φορά τη μίζα με το γκάζι ανοιχτό και η μοτοσυκλέτα παίρνει φυσιολογικά μπροστά! Ουφ, ανακουφίστηκα!

Έχω βγει έξω από το camping και το GPS ακόμα δεν λέει να αποκτήσει σήμα! Αφού του κατέβαζα για αρκετά λεπτά της ώρας τις γνωστές χριστοπαναγίες, πλέον δουλεύει κανονικά. Μου προτείνει τρεις διαδρομές, οι οποίες πάνω – κάτω είναι οι ίδιες. Διαλέγω μια από αυτές, η οποία είναι απόστασης 19 km και διάρκειας 22 λεπτών. To γ@μημένο όμως μηχάνημα, εξακολουθεί να μου κάνει νούμερα. Με γυρίζει πίσω και επαναχαράσσει συνεχώς πορεία. Με κάνει άσκοπους και μεγάλους κύκλους στον αυτοκινητόδρομο!

Σταματώ να φουλάρω ρεζερβουάρ και παρατηρώ για πρώτη φορά σε βενζινάδικο της Ιρλανδίας, πως για να βάλεις αέρα, πρέπει να ρίξεις στο μηχάνημα 1 ή 2 €. Φυσικά και δεν έβαλα …

Πλέον έχει νυχτώσει για τα καλά και κατευθύνομαι προς το λιμάνι του Δουβλίνου. Περνώ ένα υποθαλάσσιο τούνελ, μήκους περίπου 5 km και στο τέλος του, πληρώνω διόδια 3 € και εδώ χωρίς απόδειξη. Αυτή η λεπτομέρεια δεν μου αρέσει καθόλου στην ευρωπαϊκή Ιρλανδία. Ακόμα και στις βαλκανικές χώρες, σε όλους τους σταθμούς διοδίων, δίνουν απόδειξη. Και στην Ιρλανδία όχι; Tι να πω …

Λίγα μέτρα μετά τα διόδια, το GPS κάνει πάλι τα δικά του και με στέλνει αλλού γι’ αλλού! Ω, ρε γαμώτο, δεν με θέλει τίποτα απόψε! Σταματώ σ’ ένα βενζινάδικο και πατάω “Προορισμοί” προκειμένου να με πάει στο λιμάνι. Και με ξαναγυρίζει στον σταθμό διοδίων!

Τυγχάνω στον ίδιο υπάλληλο και του λέω πως έκανα λάθος. Τον ρωτάω αν υπάρχει τρόπος να γυρίσω πίσω και μου λέει πως είναι αδύνατον, καθώς είναι μόνο ένα ρεύμα.

– Μακάρι να μπορούσα να σε αφήσω, αλλά δεν γίνεται. Είναι αδύνατον να γυρίσεις πίσω!

Μου λέει επίσης, πως δεν έχω άλλη επιλογή από το να πληρώσω πάλι 3 € και να ξαναπεράσω το τούνελ. Και μετά να το ξαναπεράσω άλλη μια φορά και να ξαναπληρώσω άλλα 3 €. Δηλαδή, θα πληρώσω 6 € κερατιάτικα! Τι να κάνω, να πάνε στο διάολο τα ρημάδια!

Μη έχοντας λοιπόν άλλη επιλογή, ξαναπερνώ το τούνελ, αφηνιασμένος με ταχύτητες άνω των 150 km/h ενώ το όριο είναι 80 km/h! Έτσι και με σταματήσεις κανένας μπάτσος, τη γ@μησα!

40_Day 14 (4) new (Custom)

Μετά από μισή ώρα περίπου, με στέλνει στον προορισμό μου. Ωπ, μα κάτσε μια στιγμή ρε μάστορα! Κάτι δεν πάει καλά! Εδώ που με έστειλε, είναι το camping!!! Συνειδητοποιώ πως μες τον πανικό μου, όταν επέλεξα προορισμούς στο βενζινάδικο, πάτησα κατά λάθος τον προορισμό που στέλνει στο camping.

Ήδη με ζώνουν τα φίδια! Κι αρχίζω να πιστεύω στη μοίρα, στο πεπρωμένο και σε άλλες τέτοιες ηλιθιότητες, πως είναι γραφτό να μην πάω στο Isle of Man. Κι ας ξέρω πως το πλοίο θα φύγει σε 3 ώρες. Χρόνο διαθέτω, εξυπνάδα, ψυχραιμία και τύχη, όμως όχι!

Ψυχολογικά έχω σπάσει. Είμαι τόσο νευριασμένος που μπορώ να κάνω μόνο δυο πράγματα. Ή να ξεσπάσω κάπου χτυπώντας κάτι με όλη μου τη δύναμη ή να βάλω τα κλάματα από τα νεύρα. Μου φαίνεται πως κάποιος πρέπει να μου μιλήσει:

– Μ@λάκα ηρέμησε! Έχεις πανικοβληθεί! Σταμάτα έξω από το camping, πιες λίγο καφέ, κάπνισε ένα τσιγάρο και όλα θα πάνε καλά! Και να σου πω κάτι ρε ηλίθιε; Εδώ τα ‘χεις βγάλει πέρα σε πιο δύσκολες καταστάσεις κι εδώ σε πάει να;

Είναι ολοφάνερο πως έχω αγχωθεί χωρίς λόγο. Και οι ατυχίες μοιραία μ’ έχουν πανικοβάλλει. Μετά από αρκετά λεπτά, καταφέρνω να ηρεμήσω και ανοίγω το GPS. Διαλέγω μια διαδρομή, η οποία μου λέει πως το λιμάνι απέχει από εδώ 33 km, ενώ προηγουμένως έλεγε 19 km. Περίεργο αλλά δεν πτοούμαι καθώς το μόνο που θέλω, είναι να είμαι συγκεντρωμένος και ήρεμος.

Με απόλυτη ψυχραιμία λοιπόν, εκτελώ κατά γράμμα τις εντολές του ηλίθιου μηχανήματος. Ξαναπερνώ το τούνελ, ξαναπληρώνω διόδια και επιτέλους φτάνω στο λιμάνι. Τελικά όλο αυτό μου στοίχισε 2 ώρες αντί 20 λεπτά! 100 km αντί 20! 9 € διόδια αντί 3! Τελικά, αυτά τα πράγματα, μόνο κάτι ηλίθιοι σαν κι εμένα μπορούν να τα καταφέρουν …

Ώρες – ώρες αγχώνομαι χωρίς λόγο και αιτία. Eπιτέλους αυτή η βραδυνή πλάνη, έφτασε στο τέλος της …

Πηγαίνω στο Terminal 1 και από εκεί με στέλνουν στο Terminal 2, όπου και περνάω τον έλεγχο. Πλέον κοιτώ λάγνα τη μοτοσυκλέτα μου, η οποία ετοιμάζεται να με ταξιδέψει σ’ ένα μυθικό μέρος. Σ’ ένα μέρος που αποτελεί σημείο αναφοράς στον μηχανοκίνητο αθλητισμό των δυο τροχών. To Ιsle of Man …

41_Day 14 (204) new (Custom)

42_Day 14 (209) new (Custom)

Έξω κάνει ψύχρα, αλλά ευτυχώς δεν βρέχει. Και αναρωτιέμαι, αν έβρεχε πώς θα την πάλευα τόσες ώρες περιμένοντας;

Το πλοίο αναχωρεί στις 01:00 και επιβιβαζόμαστε σε αυτό στις 00:55. To δέσιμο της μοτοσυκλέτας στο πλοίο, μου προκαλεί εντύπωση, καθώς το βλέπω πρώτη φορά. Η μπροστινή ρόδα της μοτοσυκλέτας συγκρατείται από δυο κίτρινες βάσεις και δυο ιμάντες στο πλάι. Και το εντυπωσιακό ποιο είναι; Δεν χρειάζεται καθόλου να ακουμπήσει στο κεντρικό ή στο πλαϊνό σταντ! Καλό, ε;

43_Day 14 (210) new (Custom)

44_Day 14 (214) new (Custom)

Οι εικόνες στο σαλόνι του πλοίου, σχετίζονται με το Isle of Man. Σχεδόν όλες μου είναι γνωστές. Σε λίγες ώρες, θα τις βλέπω στην πραγματικότητα …

45_Day 14 (216) new (Custom)

Βγαίνω έξω στο πλοίο, όπου αράζω ολομόναχος στο ψηλότερο σημείο της πρύμνης. Θέλω να απολαύσω το Δουβλίνο τη νύχτα αλλά και να αποχαιρετήσω το νησί της Ιρλανδίας. Ένα νησί που είχα την τύχη να το ταξιδέψω για 9 ολόκληρες ημέρες …

Η βραδυνή θέα του Δουβλίνου είναι μοναδική και αρχίζω να πυροβολώ κατά ριπάς με τη φωτογραφική. Ακόμα και ο φίλος μου, ο φωτογράφος Δημοσθένης Παπαδόπουλος που μου έχει δείξει τόσα πολλά στην φωτογραφία και στα προγράμματα επεξεργασίας, θα ζηλέψει! Α, ρε Παπασούζα, σ’ έχω για πλάκα σου λέω! Λέω και καμιά ανοησία για να περάσει κι η ώρα, έτσι Δήμο μου;

46_Day 14 (225) new (Custom)

47_Day 14 (245) new (Custom)

48_Day 14 (261) new (Custom)

Μετά από αρκετή ώρα, βρίσκομαι στα αεροπορικού τύπου καθίσματα του πλοίου, όπου γράφω το ημερολόγιο της σημερινής περιπετειώδους, όπως αποδείχθηκε στο τέλος, ημέρας. Δυσκολεύομαι να κλείσω τα μάτια μου και χαζεύω την τηλεόραση. Δεν ακούγεται τίποτα από τα ηχεία της και βλέπω μόνο εικόνες. Απ’ ότι κατάλαβα έχει ειδήσεις …

Σε κάποια φάση, βλέπω κάποιες γνώριμες φάτσες. Τσίπρας, Βαρουφάκης, Ντάισελμπλουμ, Λαγκάρντ, Μέρκελ, Σόιμπλε και άλλους. Σίγουρα λένε για την Ελλάδα. Προχωρώ πιο κοντά για ν’ ακούσω τι λένε αλλά τα ηχεία της τηλεόρασης είναι κλειστά. Κι έτσι περιορίζομαι μόνο στις εικόνες, όπου δεν μπορώ να βγάλω άκρη …

Η αμέσως επόμενη είδηση, έχει να κάνει και αυτή με τη βαλκανική γειτονιά μας. Βλέπω τον πρωθυπουργό της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς να δέχεται επίθεση από μαινόμενο πλήθος! Και ναι, είναι στην Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, όπου παρέστη για πρώτη φορά μετά τη γενοκτονία Σέρβος πρωθυπουργός, σε ένδειξη καλής θέλησης. Κάποιοι όμως από το πλήθος, δεν άντεξαν και τον προπηλάκισαν και απ’ ότι φαίνεται, όλα έληξαν χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα.

Τι να πω; Από τη μια η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια υποφέρει από την οικονομική κρίση και τα σκληρά μέτρα λιτότητας. Και από την άλλη, οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας που ακόμα δεν λένε να ξεκολλήσουν μια και καλή από τα εθνικιστικά πάθη που καλλιέργησε ο πόλεμος. Και βλέπω τους λαούς της υπόλοιπης Ευρώπης να μην αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα. Oύτε με εθνικιστικές εξάρσεις αλλά ούτε και επιβίωσης, τουλάχιστον όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Κι αναρωτιέμαι, πότε άραγε το βιοτικό επίπεδο των Βαλκάνιων θα φτάσει αυτό των Ευρωπαίων; Ίσως ποτέ; Ο σοφός λαός λέει “όπου φτώχεια και γκρίνια”. Τη φτώχεια κάποιος τη δημιούργησε. Ίσως και επίτηδες …

Η νύχτα προβλέπεται δύσκολη, γιατί θα μείνω πάλι ξάγρυπνος επί της ουσίας. Οπότε δεν έχω άλλη επιλογή από το να κοροϊδέψω την κούρασή μου, προσπαθώντας να κοιμηθώ έστω για λίγο στα αεροπορικού τύπου καθίσματα.

Καληνύχτα δεν θα πω, απλά θα τα πούμε στις 05:45 όταν το πλοίο θα ρίξει άγκυρα και θα δέσει τους κάβους του στο λιμάνι του Douglas …

Έξοδα – Σημειώσεις:

Διαμονή: Camac Valley Dublin (10 €)

Βενζίνη: 11,32 €

Εισιτήρια λεωφορείου: (6,60 €)

Διόδια: (9 €)

Λοιπά: 18,66 €

Σύνολο: 55,58 €

Γενικό Σύνολο: 997,14 €

Το δρομολόγιο Dublin – Douglas διαρκεί 4,5 ώρες με πλοίο της εταιρίας Steam Packet. Το εισιτήριο το πλήρωσα μέσω internet, μερικούς μήνες πριν. Και όπως αναφέρθηκε, το ποσό αυτό που περιλαμβάνει συνολικά 3 δρομολόγια πλοίων, θα προστεθεί στο τέλος του οικονομικού απολογισμού.

« Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα »
Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35
Κατηγορίες: Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σερβία, Ταξίδι, Τσεχία  Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 feed.You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.
22 Σχόλια

Το σχόλιο σας